Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Nieuws actueel
3 nov 2018
In 2019 weer 6 uur in Steenbergen
1 nov 2018
22e Berenloop Terschelling: Een sportief en sfeervol loopfeest
31 okt 2018
West Coast Challenge op 8 december
30 okt 2018
Ontwikkeling Nederlands Record 100 km vrouwen
Nieuws in 2018
Nieuws in 2017
Nieuws in 2016
Nieuws in 2015
Nieuws in 2014
Nieuws in 2013
Nieuws in 2012
Nieuws in 2011
Nieuws in 2010
Nieuws in 2009
Nieuws in 2008
Nieuws in 2007
Nieuws in 2006
Nieuws in 2005
Nieuws in 2004
Nieuws in 2003
* December
* November
* Oktober
* September
* Augustus
* Juli
* Juni
* Mei
* 31 mei 2003: Uitslag Univé Drenthemarathon 31 mei 2003
* 31 mei 2003: Apeldoorn 24 en 6 uur life!
* 29 mei 2003: Deelnemers Croon 24 uur en 6 uur van Apeldoorn
* 28 mei 2003: Nederlanders in de Comrades 2003
* 27 mei 2003: Graubünden Marathon (SUI) 28/6 & Mont Blanc Marathon (FRA) 29/6
* 26 mei 2003: 100 km Del Passatore (ITA)
* 26 mei 2003: UltraNed-klassement per 26 mei 2003
* 26 mei 2003: Nieuwe mijlpaal UltraNED: de 200 000e bezoeker!
* 26 mei 2003: Cor Westhuis overwint shinsplints
* 25 mei 2003: Elfstedentocht gaat toch door!
* 25 mei 2003: 12 / 6 uur van Den Haag
* 25 mei 2003: SARS IN TAIWAN: A BRIEF ANALYSIS
* 25 mei 2003: De Zes uur van de Haarlemmermeer
* 25 mei 2003: Eemmeerloop 2003
* 23 mei 2003: Terugkeer in de heuvels.
* 21 mei 2003: Elfsteden Solo gaat niet door!
* 21 mei 2003: Dankbetuiging Van der Molen
* 19 mei 2003: Basel, Self Transcendence 12 / 24 uur
* 19 mei 2003: World best 50 km age groups
* 19 mei 2003: Nieuw: 24 uur in Karlsruhe (GER)
* 19 mei 2003: Historie Apeldoornse 24 uur
* 18 mei 2003: World best 12 hours age groups
* 16 mei 2003: Laatste Eemmeerloop nieuws
* 16 mei 2003: Doorkomsten Breda, nrs 85 t/m 99
* 16 mei 2003: Doorkomsten Breda, nrs 50 t/m 67
* 16 mei 2003: Valkenbergrun Breda (NED) 11/5
* 15 mei 2003: More websites for info TransEurope Footrace
* 14 mei 2003: Ruda Slaska 12 hours (POL) 3/5
* 14 mei 2003: Ook de langste reis begint bij de eerste stap
* 14 mei 2003: 24 hours Taiwan 10/3
* 14 mei 2003: World best 6 hours age groups
* 14 mei 2003: World best 24 hours age groups
* 14 mei 2003: Doorkomsten Breda, nrs 19 t/m 49
* 13 mei 2003: Uitslag 100 km loop Stige (DEN) 10/5
* 13 mei 2003: Doorkomsten Breda, nrs 1 t/m 18
* 12 mei 2003: Stand Marathon- & Ultracup 2003 na Visé en Breda
* 12 mei 2003: Aruba III
* 12 mei 2003: Elfde Ronde van Aruba
* 12 mei 2003: Familiedag, samen lopen voor een goed doel !
* 12 mei 2003: Uitslag Ronde van Aruba
* 10 mei 2003: Terugblik op 3 weken TransEuropa Lauf
* 10 mei 2003: .. naar Diever
* 10 mei 2003: Derde Röntgen-loop-dag
* 10 mei 2003: Transeurope Footrace op éénderde
* 6 mei 2003: Voorinschrijvingen 6u ValkenbergRUN
* 6 mei 2003: Kouros wint 48u van Surgères(F)
* 6 mei 2003: CARAÏBISCHE SFEREN IN MARATHON VISÉ
* 6 mei 2003: Ditjes en datjes van Anton
* 6 mei 2003: Trieste (ITA), 04/05
* 5 mei 2003: Tussenstand Ultr@ned klassement
* 5 mei 2003: Verslag Visé-Maastricht-Visé
* 4 mei 2003: Uitslag Maasmarathon Visé(B)
* 2 mei 2003: Loop-soap: de cliffhangers van Texel 2003
* 1 mei 2003: 100 km Belves (FRA) 26,27/4
* 1 mei 2003: SARS zet WC 100 km onder druk
* April
* Maart
* Februari
* Januari
Nieuws in 2002
Nieuws in 2001
Nieuws in 2000
Nieuws in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
NIEUWS van Mei 2003
 
Als je je in januari aanmeldt voor deze tocht, heb je geen flauw benul waar je aan begint. Ach, 75 km. kunnen we allemaal wel aan. Verder wisten we niet zoveel, behalve dat we om 12 uur 's nachts zouden vertrekken. En dat doen ze natuurlijk niet voor niets. Het zal dan wel zoveel afgekoeld zijn, dat het comfortabel lopen is. Ook van het parcours moesten we raden hoe het zou zijn. Maar aan de andere kant horen die onwetendheden ook bij het avontuur en de uitdaging.
Deze uitdaging werd aangegaan door: Han Frenken, Rob van de Hoek, Tom Hendriks, Simon Pols, Peter Suikerbuik, Henry Okkersen, Vincent Schoenmaker en Wim Epskamp.
Samen met de Arubaan Rudolph Farro vormden zij het veld van de individuele lopers. Aan de start verschenen verder 2 duo teams, en 23 ploegen van 4 lopers.
Wim had de mogelijkheid om 2 weken voor de wedstrijd op Aruba te zijn. Tom, Rob en Simon kwamen daar op woensdag 7 mei en Han, Peter, Henry, Vincent en Louis, verzorger van Han arriveerden pas de donderdag voor de wedstrijd. Tot hun grote schrik waren hun koffers, met daarin uiteraard ook hun loopspullen niet mee gekomen en was het afwachten of zij wel in hun eigen, dan wel geleende spullen zouden kunnen lopen. Gelukkig kom Willen de Lange, samen met Fons Hollink de organisatoren van de wedstrijd, de jongens op vrijdag middag gerust stellen, dat hun bagage alsnog aangekomen was.
Toch was de tijd voor hen te kort om te acclimatiseren. Ook Rob en Simon gaven aan nog niet geheel aangepast te zijn in de toch wel andere klimatologische omstandigheden. Allen Tom gaf aan er weinig last van te hebben. Ook Wim had het de eerste dagen niet makkelijk en hij was blij een langere periode op het eiland te zijn ( ook om vele andere leuke dingen te doen, en te genieten van het elke dag weer prachtige weer).Maar om een prestatie te leveren is het net altijd prettig om in de warmte te lopen. Als je wilde trainen moest dan in de vroeg ochtend gebeuren of op het moment dat de zon verdwenen is. En dat gebeurde om ongeveer 7 uur. Dan was het ook direct donker. Niet dat de temperatuur direct omlaag schoot, maar de hitte van de zon was wel weg. Het verschil in temperatuur is overigens niet groot. Wordt het overdag zo'n 30-32 graden, s'nachts daalt die wel tot 25-26 graden. En dat is gewoon elke dag zo. Dar komt nog bij, dat er elke dag veel wind staat. De richting van waaruit deze waait is ook al geen verrassing. Altijd dezelfde. Alleen de kracht wil nog wel eens wisselen. Maar je weet waar je aan toe bent als je een rondje gaat lopen.
Om enig zicht te krijgen op het parcours, hadden we allemaal de route een keer met de auto gereden. Het zou niet makkelijk worden. Zeker het deel tussen km. 10 en km 45 is onverhard, veel glooiingen en aarde donker. Dat maakt de tocht nog aantrekkelijker. Gelukkig had elk van ons een auto met chauffeur en bijrijder, en dat gaf licht in de duisternis. Nog een voordeel was dat je genoeg drinken en eten mee kon geven, want dat we dan in grote maten nodig hadden, was al heel snel duidelijk. Zonder deze begeleiding wordt het heel moeilijk om deze reis te volbrengen.
Anja en Diana, die mij begeleidden, hiervoor nogmaals mijn grote dank.
De organisatoren hadden er alles voor in het werk gesteld, om het de lopers zo goed mogelijk naar het zin de maken. De route werd op de asfalt stukken met pijlen uit gezet , en daar waar het donker was werden bordjes gezet met break lichtjes. Helaas werden er daar velen van weggehaald, zodat het op de kennis van de chauffeurs en de lopers aankwam om de juiste weg te vinden. Dat is bij een ieder gelukt, daar allen, op 1 ploeg na, goed zijn binnen gekomen. Bij deze ploeg was er een loper, die niet goed opletten en niet luisterde naar de aanwijzingen van de ploeg leider, zodat hij ergens recht door liep en in een ravijn ongeveer 5 meter naar beneden viel. Hij is er met een enkelbreuk en wat kneuzingen nog goed van af gekomen.
Om elke loper zo snel , en veilig mogelijk bij zijn auto te laten komen, startte elke deelnemer apart. Na 30 sec. vertrok de volgende. Daar ik nummer 0 had, de Arubaanse loper had zich op donderdag nog aangemeld, was het handiger om terug te tellen, dan alles te moeten aanpassen. En dat overkomt me natuurlijk nooit meer om met zo'n mooi nummer van stars te gaan.
Ik mocht dus als eerste weg, gevolgd door de andere individuele loper, daarna de duo teams en tenslotte de ploegen met 4 lopers.
De verwachtingen waren hoog gespannen. met name over het parcours record. Velen hadden verwacht dat de tijd van 6.16.01 uit 1989 wel even gebroken zou worden door mij. Dat werd in een TV interview nog eens aangescherpt. Maar tussen theorie en praktijk zaten in dit geval 75 km. Samen met de organisator, Willem, kregen we een half uur de tijd om ons verhaal te doen. Om dat in Nederland voor elkaar te krijgen moeten we alle uitzend minuten bij elkaar gaan tellen en dan redden we het nog niet binnen vele, vele jaren.
Ik ben direct in een vlot tempo van start gegaan. Als je een tijdje voor de start staat te wachten,(start en finish waren op het kazerne terrein van de Korps Mariniers komt er toch een bepaalde loomheid over me heen. De manier om dit van me af te lopen is dan vlot starten. Later moest ik dat ook wel een beetje bekopen, maar dan ben je wel al ver onderweg.
Daar de tocht in 8 delen is opgesplitst, dit omdat de ploegen van 4 allen 2 keer een deel moeten afleggen, was elke wisselplaats een mooi punt om me op te richten, en zo de afstand in gelijke delen te verdelen.
Het eerste deel is het minst mooie, veel langs industriegebieden. Over het asfalt bleef het tempo er goed in. En wat al meteen belangrijk was veel drinken en koelen.
Na het eerste wisselpunt te zijn gepasseerd doken we de duisternis in. Na een kleine 2 km. was er een groot gat in de weg. Ik had dat bij de verkenning wel gezien, maar wist in het donker niet precies meer waar die zat. OP het allerlaatste moment zag ik het , kon nog stoppen en er over heen springen. Dat liep goed af, hoewel ik wel mijn rechte hamstring iets voelde. Ik had op dat moment het gevoel, dat het mee zou vallen. Totdat we op het zwaarste deel van de route kwamen. Veel kleine heuvels, slecht e weg, veel stenen en ook af en toe dat de wind helemaal weg viel (daar is dan ook niet tegen aan te koelen en drinken) Op dat moment begon die spier wat meer op te spelen, zeker als ik naar beneden liep. Ik besloot toen wat rustiger te gaan lopen om zo te kijken of het zich zou herstellen. Aanvankelijk leek het er niet op. Even dacht ik nog at het niet zo zou zijn dat ik er mee zou moeten stoppen. Nog iets rustiger en veel koelen. Toen ik dit lastige deel achter de rug had en het weer vlakker werd, verdween de pijn ook weer langzaam. Ik kreeg nieuwe hoop, ook daar de laatste 30 km. weer over het asfalt gingen. De pijn verdween, alleen als ik naar beneden liep, moest ik goed uit kijken. En aangezien het grootste deel toch geconcentreerd lopen is, was ik dat al gewend. Overigens is het wel prachtig om in de nacht te lopen. Zeker als het dan zo rustig is en je volop kunt genieten van alles om je heen (maar je ziet toch niets) ( maar je beleeft zoveel te meer).
Nadat we de vuurtoren gepasseerd waren en aan de terug weg begonnen, kreeg de auto het plotseling moeilijk. Hij raakte oververhit. Gelukkig wisten de meiden via de telefoon( mobiel) ( wat zijn die dingen toch handig) hun auto om te wisselen voor een andere. En deze wist het tot het einde uit te houden.
Toen we Oranjestad uit liepen kregen we een stuk vals plat richting het vliegveld. Daar kreeg ik het moeilijk, het tempo raakte eruit. Door dit maar te accepteren, wist ik na dit deel het tempo toch weer op te voeren. Het laatste deel duurde voor het gevoel lang. En aangezien ik dar toch regelmatig had getraind, hoopte ik dat dat een voordeel zou opleveren. In dit geval was dat niet echt zo. Aangemoedigd en begeleid door vele blaffende en bijtgrage honden, (maar er zit toch geen vet aan die kuiten) wist ik de kazerne te bereiken.
Inmiddels waren 5 estafette teams mij voorbij gegaan. Na 5.45.58 was voor mij deze reis weer achter de rug en kan ik teug kijken op een mooie, zware en zeer afwisselende wedstrijd.
Ook de anderen deden het prima. Tom kwam ook binnen onder het oude parcours record. Hoewel we allemaal dezelfde route hebben gelopen, heeft toch iedereen zijn eigen verhaal en beleving. Dat is niet alleen op Aruba zo, maar altijd. En zo zal het ook altijd wel blijven. En dat is mooi.

Wim Epskamp

 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ] - [1-2-3 Uitslagen ]