Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Nieuws actueel
27 okt 2019
Wereldrecord vrouwen van Camille Herron op de 24 uur
26 okt 2019
WK 24 uur over de helft
22 okt 2019
Backyards Ultra's, de nieuwe trend in het ultralopen
21 okt 2019
Uitslagen en wedstrijden weekend 19-20 oktober
Nieuws in 2019
* Oktober
* September
* Augustus
* Juli
* Juni
* Mei
* April
* Maart
* Februari
* Januari
Nieuws in 2018
Nieuws in 2017
Nieuws in 2016
Nieuws in 2015
Nieuws in 2014
Nieuws in 2013
Nieuws in 2012
Nieuws in 2011
Nieuws in 2010
Nieuws in 2009
Nieuws in 2008
Nieuws in 2007
Nieuws in 2006
Nieuws in 2005
Nieuws in 2004
Nieuws in 2003
Nieuws in 2002
Nieuws in 2001
Nieuws in 2000
Nieuws in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
NIEUWS van Oktober 2003
 
Door Pim van Esschoten;
Utrechts Nieuwsblad (en andere Wegener Dagbladen), maandag 13 oktober 2003.

Uden – Sport, zoals het ooit bedoeld moet zijn. Ultralopers strijden meer samen, dan tegen elkaar. Zaterdag en zondag een etmaal lang in Uden, bij het allereerste WK 24 uur.

Als het einde aan de ellenlange tocht dan eindelijk is gekomen, strompelt de winnaar naar zijn verslagen rivaal die languit op een brandcard ligt. Bijna te moe om zelfs z’n ogen te openen. Paul Beckers en Ryoichi Sekiya omhelzen elkaar. ,,I’m sorry,’’ zegt de wereldkampioen uit België tegen de Japanse nummer nummer twee.
Strijdend tegen de uitputting, de slaap. Voor de gewone sterveling mogen ze een beetje maf zijn, misschien wel ronduit gek. Ultralopers gaan immers ver voorbij de sportieve horizon. Na 24 uur rondjes lopen in Uden is er een winnaar, maar wint vooral het respect voor elkaars lijden en doorzetten.

,,Het is de oervorm van sport,’’ zegt Ron Teunisse. ,,Het gaat terug naar lang geleden, naar de aboriginals en indianen. Maar we besteden op tv liever dagenlang aandacht aan golf. Aan wat rijkelui’s zoontjes die een balletje in een putje slaan.’’
Teunisse is 51 jaar, in Nederland een fenomeen in te kleine kring. Hij was twee keer tweede in de Spartathlon, die klassieke loop over 246 kilometer tussen Athene en Sparta. In Uden werd hij achter Wim Epskamp tweede Nederlander en 31e in het totale klassement. Teunisse mokt, voelt dat de jaren gaan tellen. ,,Ik hou er mee op,’’ zegt hij. Teunisse heeft ‘Uden’ ervaren als ,,een hel. Steeds dat rondje van 2,5 kilometer, dat is mentaal zo zwaar. Je gaat te veel op de klok letten, je gaat denken en je moet juist niet denken. In de Spartatlon is het mooi, je gaat van dorp naar dorp, je gaat langs de zee. Dat is zo anders.’’

Zaterdagmiddag om twee uur zijn de 193 deelnemers vertrokken, de volgende middag om twee uur heeft Paul Beckers 270 kilometer en 87 meter afgelegd. Dat hij daarmee de eerste wereldkampioen 24 uur zou worden, hield hij een uurtje eerder niet voor mogelijk. Toen lag Sekiya nog zo’n 600 meter voor. Maar in de laatste drie kwartier, toen nog louter rondjes op de atletiekbaan van De Keien werd gelopen, wilde Beckers het nog één keer proberen.
,,Mijn laatste kans, die moest ik grijpen. Een unieke kans, die ik nooit meer zal krijgen.’’ Het werd een thriller, zoals de 41-jarige fabrieksarbeider uit Oostmalle het zelf zegt. Zo’n 25 minuten voor het eind achterhaalde hij Sekiya, die op dat moment dus nog 400 meter voorsprong had. Beckers ging in z’n ideaal drafje voort, Sekiya beet zich stuk. Om kwart voor twee lag de Japanner uitgeput langs de baan, waar Beckers vrolijk verder draafde.

,,De sterkste werd vandaag tweede, de slimste eerste,’’ zegt Beckers later over die voor ultralopers ongebruikelijk spannende ontknoping. Beckers over z’n geheim: ,,Je moet wachten, wachten. En dan gaan! Maar wat had ik het zwaar. Echt, ik was voorbij de pijngrens. Ik had ook nog eens blaren op mijn tenen.’’ De kleine, lichte Beckers straalt, is dolgelukkig. Om hem heen gaan de meeste lopers languit, sluiten de ogen. Maar de kampioen kletst wat af. Dat mag ook, in Uden won hij immers het eerste WK 24 uur ooit. En werd Europees kampioen 24 uur en passant, dit voor de tweede keer. Het wereldrecord 48 uur had hij al in zijn bezit en nu pakte hij ook nog eens het Belgisch record 24 uur terug van Lucien Taelman.

Beckers wordt gevraagd wat hij het leukste in het leven vind. ,,Niks doen,’’ antwoordt hij gevat. ,,En als ik ooit stop, wil ik naar de bioscoop, een beetje shoppen en in een restaurant uit eten gaan.’’ Het zijn de dingen waar hij nu nooit aan toe komt. ,,Ga maar na: acht uur werken op de fabriek, twee tot vijf uur trainen dagelijks. Zelfs voor tv-kijken is geen tijd, want dan krijg je te weinig slaap.’’ Ooit begon Beckers als snelwandelaar. ,,Maar na een jaar of tien ben ik gestopt, uit frustraties over al die diskwalificaties. Ik wandelde toen geregeld 100 kilometer. Zo ben ik overgegaan naar het ultralopen. Ik heb inmiddels 400 wedstrijden over 100 kilometer gelopen, mijn eerste op m’n zeventiende. Als snelwandelaar. Ja, die tel ik ook mee.’’

Fris en vrolijk oogt hij nog altijd. Dan strompelt hij weg, op zoek naar een stoel. Zijn eerste stoel sinds ruim een dag rennen. Beckers zegt: ,,Ik wil even gaan zitten nu.’’ 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]