Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Nieuws actueel
24 sep 2018
Sri Chinmoy 6 uur zaterdag 6 oktober
24 sep 2018
Korte voorbeschouwing en spoorboekje Spartathlon
12 sep 2018
Allgau Ultra en UTMB
11 sep 2018
Wereldkampioenschap 100 km Sveti Martin
Nieuws in 2018
* September
* 24 sep 2018: Sri Chinmoy 6 uur zaterdag 6 oktober
* 24 sep 2018: Korte voorbeschouwing en spoorboekje Spartathlon
* 12 sep 2018: Allgau Ultra en UTMB
* 11 sep 2018: Wereldkampioenschap 100 km Sveti Martin
* 10 sep 2018: Foto’s en berichten uit de RUN 2018
* 8 sep 2018: Nederlands kampioen 100 km: Cees van der Land 7.54.30 en Sameena v d Mijden 8.47.50
* 8 sep 2018: Verrassende winnaars RUN Winschoten 100 km: Joris Beaumon en Hilke Schokker
* 8 sep 2018: Joris Beaumon (B) en Hinke Schokker fier op kop bij de 100 km Winschoten
* 8 sep 2018: Ton Verbaandert en Julia Jezek winnen 50 km RUN Winschoten
* 8 sep 2018: RUN Winschoten 2018 in droog weer van start
* 8 sep 2018: Honderd kilometer Winschoten 1988
* 7 sep 2018: Voorbeschouwing RUN Winschoten 2018
* Augustus
* Juli
* Juni
* Mei
* April
* Maart
* Februari
* Januari
Nieuws in 2017
Nieuws in 2016
Nieuws in 2015
Nieuws in 2014
Nieuws in 2013
Nieuws in 2012
Nieuws in 2011
Nieuws in 2010
Nieuws in 2009
Nieuws in 2008
Nieuws in 2007
Nieuws in 2006
Nieuws in 2005
Nieuws in 2004
Nieuws in 2003
Nieuws in 2002
Nieuws in 2001
Nieuws in 2000
Nieuws in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
NIEUWS van November 2003
 
VAN bloedhete marathon driedaagse, gelopen in augustus, in het bosrijke omgeving bij Diever, tot en met de EMS –jade- lauf, een 72 kilometer ultraloop. Deze word iedere jaar gelopen ,vanaf Emden naar Wilhelmshaven, meestal in de tweede week van oktober.

Bijna twintig jaar na mijn finest hour, tweede bij de run van Winschoten, loop ik nog altijd. Inmiddels ben ik 51 jaar oud maar nog altijd gezegend met een stel flinke longen. Ik bereikte in augustes een mijlpaal, ik liep mijn honderdste wedstrijd over een afstand van 42 kilometer of langer. Ik vierde mijn jubileum in het drentse Dieverbrug . Een driedaagse wedstrijd, iederedag een marathon. De eerste, op vrijdag, was mijn honderdste. Het was bloedheet, ook tijdens mijn 101ste en 102de, maar het ging prima. Een grote deelname bij de eerste marathon 3-daagse in Dieverbrug. Toen in maart dit jaar deze ronde werd ontworpen, leek het allemaal zo mooi, een zeer afwissellende ronde en te kort om te vervelen, voor je het in de gaten hebt ben je al weer bij de verzorgingspost. En dat allemaal over mooie brede stevige bospaden en geen last van fietstoeristen, korte stukjes over de hei en dan weer onder de bomen in de schaduw. Het kon allemaal niet mooier. Er was echter geen rekening gehouden met een lange hete zomer. Op zonnige plaatsen was het behoorlijk zanderig en was het zwaar lopen, er heersten texelse toestanden. Er was geen wind, maar anders kon je als het ware de zee door de bomen horen ruisen. En wat een hitte!. Naast de grote hoeveelheden water,thee, sportdrank en bouillon ging er ook nog eens heel veel cola per dag door. Veel ondersteuning tijdens deze driedaagse had ik van mijn vrouw tina, schoonzus gea en kinderen. Het ging dus bijzondergoed , deze marathon 3- daagse. In het eindklassement, na 126,6 km behaalde ik een goede vijfde plaats algemeen, en werd ik derde bij de veteranen.Ik was bijzonder tevreden met deze derde plaats, want hiermee kon ik verder, wat nog komen zou. Ik beschouwde deze driedaagse als een goede voorbereiding voor de run van Winschoten , deze zou ik in september lopen. Als training liep ik in de laatste week van augustus ook nog een loop van 62 kilometer, de monnikkenloop, vanaf Ter Apel naar Bourtange, een prachtige loop, veelal over smalle, soms zanderige paden. Ook tijdens deze loop, was het bloedheet.

Zonder al te veel moeite liep ik deze 62 kilometer uit, en voor mij zat de maand augustus erop als een goede voorbereiding voor de run van Winschoten.

Zaterdag 13 september, de run, de 100 kilometer van Winschoten. Aan deze loop heb ik veel mooie herinneringen, vooral in de jaren tachtig, met goede klasseringen . In 1984 een tweede plaats, eerste plaats bij de senioren. Een derde plaats in 1988, en zo zou ik nog wel even door kunnen gaan. De run was voor mij het begin van het ultralopen, dat was in 1981. Nu, tweeëntwintig jaar later, zaterdag 13 september 2003, na een goede voorbereiding , stond ik voor de zoveelste keer aan de start. Ik voelde mij bijzonder goed voor de start. De eerste ronde van 10 kilometer liep ik goed op schema, maar in de tweede ronde voelde ik als het ware , dat de energie uit mij werd gezogen, en had voor dit wat mij gebeurde, geen verklaring. In de derde ronde besloot ik uit te stappen , dat was na dertig kilometer. Ik was teleurgesteld. Al die voorbereiding voor niets?.

Na een bezoek aan de huisarts, een paar dagen na de run, blijkt, dat ik een infectie aan m’n luchtwegen heb. Dit zou de oorzaak zijn, dat ik al vroeg uit moest stappen tijdens de run.

Een mediche kuur van tien dagen moest alles goed maken, en natuurlijk veel rust. Toen ik mijn trainingen na deze kuur hervatte, besefte ik , dat deze rust mij heel veel goeds heb gedaan. Mijn trainingen gingen prima, en voelde mij bijzonder goed, en deed vooral niet te veel. Ik besloot mij in te schrijven voor de 72 kilometer Ems- Jade-Lauf, in Duitsland.

Zondag 12 oktober werd voor de derde keer, op een voor mij prachtige parcour, de 72 kilometer van Emden naar Wilhelmshaven gelopen, langs de Ems-Jade kanaal. Een parcour die mij wel bevalt, gezien mijn prestatie van vorig jaar, toen ik als vijfde finischte, en eerste werd bij de veteranen. Mijn tijd was toen 6:19. Slechts drie atleten slaagden er vorige jaar in , om binnen de zes uur te finischen. Voor mij is het dus de tweede keer dat ik hier aan de start sta, en deze keer maar met een missie.Een revanche op mijzelf; ook op die mislukte run van Winschoten, waar ik natuurlijk niets aan kon doen.Zeventig , goed getrainde atleten stonden deze keer aan de start, onder de Torbogen van het gemeentehuis te Emden. De start is om acht uur in de morgen. De weersverwachtingen waren hoopgevend, zonnig, met +16 graden, dus prima omstandigheden om te lopen. Na het startschot begon ik al snel mijn eigen tempo te lopen, en voelde mij bijzonder goed. Ik moest mij inhouden in het begin, omdat ik besefte dat ik mijn krachten voor later nog nodig zou hebben. Na tien kilometer te hebben gelopen liep ik op een vierde plaats. De verzorgingsposten waren goed bevoorraad. Ikzelf had besloten deze keer alleen maar cola tot mij te nemen, inplaats van isotone drankjes. Ook had ik deze keer twee begeleiders bij mij. Mijn vrouw Tina, en haar zus Gea. Zij verplaatsten zich per auto van post naar post. Het leek mij voor hen een moeilijke opgave, temeer omdat zij andere wegen moesten nemen om mij voor te blijven. Maar ze deden het prima. Bij het marathonpunt, na 42 kilometer, liep ik nog steeds op een vierde plaats, en liep ik op een schema van rond die zes uur, dat was ook mijn streven. Cola, veel cola werd er gedronken, en ik voelde geen moment een verzwakking, ook niet na 50 kilometer of 60 kilometer. Met nog 12 kilometer te gaan, begon ik zo langzamerhand wel meer te denken aan de eindtijd. Ik moest vooral ontspannen blijven lopen, en vooral geen tijd meer verliezen deze laatste kilometers. In de laatste drie kilometer besefte ik dat ik mijn doel had bereikt, een tijd binnen de zes uur.Met nog een paar kilometer te gaan,richting de finisch in Wilhelmshaven,veel publiek aan de kant, en met veel muziek , kwam ik als vierde over de streep,en werd tweede bij de veteranen, in een tijd van vijf uur en zesenvijftig minuten, slechts zes minuten achter de eerste veteraan. Met de tijd was ik gelukkig,immers het was binnen de zes uur, en ook nog eens 23 minuten sneller dan een jaar ervoor, toen ik als eerste eindigde bij de veteranen. Slechts vier atleten kwamen binnen de zes uur over de streep. Deze loop gaf mij veel voldoening. Ook voor mijn twee begeleiders, mijn vrouw Tina en schoonzus Gea, zij deden het prima. Onze missie is gelukt.

Henk Noor
Heiligerlee

 

 
[ top pagina ]