Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Nieuws actueel
14 nov 2018
Blaauwbekmarathon 2-2-2019 met permanent marathon parcours
3 nov 2018
In 2019 weer 6 uur in Steenbergen
1 nov 2018
22e Berenloop Terschelling: Een sportief en sfeervol loopfeest
31 okt 2018
West Coast Challenge op 8 december
Nieuws in 2018
Nieuws in 2017
Nieuws in 2016
Nieuws in 2015
Nieuws in 2014
Nieuws in 2013
Nieuws in 2012
Nieuws in 2011
Nieuws in 2010
Nieuws in 2009
Nieuws in 2008
Nieuws in 2007
Nieuws in 2006
Nieuws in 2005
Nieuws in 2004
Nieuws in 2003
* December
* 31 dec 2003: Een mens kan veel meer dan hij zelf soms denkt (TEL 2003)
* 31 dec 2003: Op de drempel
* 30 dec 2003: Inschrijving Kennedymars vanaf nieuwjaar
* 30 dec 2003: Verslag van Theo
* 30 dec 2003: Papa Marc op (Vlaamse) Radio 2
* 29 dec 2003: Grottenmarathon ...
* 29 dec 2003: Eénmalige Marathon op 11 januari
* 29 dec 2003: Grottenmarathon met rugzak
* 29 dec 2003: Karl Graf wint 6 uur Epe
* 28 dec 2003: Voorlopige uitslag grottenmarathon
* 28 dec 2003: Verslag van de grotten van Han
* 27 dec 2003: Elfsteden Ultraloop gaat NIET door ?!
* 26 dec 2003: 'Zo maak je geen vrienden'
* 26 dec 2003: Welkom in het koninkrijk der...
* 26 dec 2003: Kerstpuzzel: startfoto halve JKM 1996
* 24 dec 2003: Leesvoer voor de donkere dagen
* 23 dec 2003: De JKM’s 1996-2002, door de ogen van Jos
* 22 dec 2003: Dieverzand Boscross: perfecte marathon voor de liefhebber
* 22 dec 2003: Silvestermarathon 27/12
* 21 dec 2003: Fat Ass Fifty, 4 januari 2004
* 21 dec 2003: Almere marathon, 2 mei 2004, gaat NIET door!
* 20 dec 2003: Run Across America Goes Ahead
* 20 dec 2003: Zaterdag 7 febr. ultra-treffen Apeldoorn
* 16 dec 2003: Napraten over de Zuiderzee
* 15 dec 2003: Op de grens van land, lucht en zee (JKM 96)
* 11 dec 2003: Dan dit nog. Een slot van Jitze Weber
* 11 dec 2003: Grottenmarathon in de krant
* 10 dec 2003: Thee met een Touareg
* 9 dec 2003: 2004 Ultra Calendar Austria (Österreich)
* 8 dec 2003: FAF Schinnen 4 januari 2004
* 8 dec 2003: France 2004: more than 150 ultramarathons!
* 8 dec 2003: Ditjes en datjes van Anton
* 8 dec 2003: Open brief aan Gerrit van Rotterdam.
* 6 dec 2003: Bericht van Sint
* 5 dec 2003: JKM of jkm
* 5 dec 2003: Dirk Westerduin heeft gelijk.
* 4 dec 2003: Rob van Beurden gefinisht in Mali!
* 4 dec 2003: Reactie op Dirk Westerduin III
* 4 dec 2003: Desert Cup 2003
* 4 dec 2003: Reactie op Dirk Westerduin II
* 3 dec 2003: Reactie op commentaar Dirk Westerduin
* 3 dec 2003: La Maratona del Cielo (Skyrace)
* 3 dec 2003: Een aanvulling op de JKM 1996
* 2 dec 2003: Lekker lopen beneden de zeespiegel
* 2 dec 2003: De marathon van Benidorm
* 2 dec 2003: FIFTY/FIFTY ook in 2004
* 2 dec 2003: Er is maar één JKM!
* 2 dec 2003: Hopeloos...
* 2 dec 2003: Taiwan: was presteren nou belangrijk, of niet?
* 1 dec 2003: Verslag WC 100 km 16/11 in Tainan County (Taiwan)
* November
* Oktober
* September
* Augustus
* Juli
* Juni
* Mei
* April
* Maart
* Februari
* Januari
Nieuws in 2002
Nieuws in 2001
Nieuws in 2000
Nieuws in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
NIEUWS van December 2003
 
Door: Vincent Schoenmakers

‘Een marathon is voor een ultraloper zoiets als de hond uitlaten’, hoorde ik Tom Hendriks op het NOS journaal zeggen. De eerste grottenmarathon heeft veel publiciteit opgeleverd voor de ultralopers door o.a. de journaal rubrieken. De kranten besteedden er op maandag uitgebreide artikelen aan. Han Frenken is de man met gevoel voor publiciteit. Meerdere malen stond hij in het Guiness Book of Records, nu beloofde hij de gemeentegrotten van Valkenburg te promoten. Het is hem weer gelukt. Een heuse grottenmarathon, een primeur in de atletiekwereld. Natuurlijk komen daar de echte avonturiers van de lange afstand op af. ‘Duuratleten houden van extremiteiten. Ze zoeken altijd naar de grenzen van lijf en ledematen. Voor het normale werk over de klassieke afstand trekken ze hun neus op. Of het moet om een bizondere uitdaging gaan’, las ik vandaag in Trouw. Een fotogenieke Hans Nieuwenhuijse completeerde de grotten reportage in de Volkskrant. Een bizondere omgeving wordt zo tot klassieke foltering verheven, maar was dat ook zo?

Als Jos en ik zondag half 11 een kop koffie drinken in de Poffermolen zien we de eerste halve marathon deelnemers in korte broek en singlet binnenkomen. ‘Hoe kan dat, maar 7 graden, is het zo warm in de grotten?’ vraag ik een deelnemer, waar het zweet op zijn gezicht en rug nog goed zichtbaar is. ‘Een lange broek, lange mouwen, nee, dat is er vandaag niet bij’, antwoordt hij. In de kleedkamer zorgt dat gauw voor problemen. De een heeft de korte broek wel, de ander niet meegenomen. Als koukleum besluit ik mijn wintergarderobe niet aan te passen, we lopen immers een piepklein stukje buiten en die overgang kan net voldoende zijn om niet te kunnen proosten op een gezond 2004.

Het lijken wel allemaal ultralopers die zich naar de start begeven, dus worden bij elkaar helmen en lampjes geïnspecteerd en ik krijg het compliment dat een dergelijk oud helmpje (met elastiek en verband in elkaar geknutseld) precies bij zo’n oude kop past. Zo is het maar net, je krijgt het respect dat je verdient. Als het gaat regenen, duiken we de grotten in, nog voorzichtig lopend omdat je niet weet wat je te wachten staat. Het ruikt al meteen anders, ondergronds, muf. Ik doe het rustig aan, want mijn leeftijd brengt mee dat het coördinatievermogen niet hetzelfde is als 10 jaar geleden. De hoogte valt mee, ik vraag aan enkele lange mensen zoals Rob v d Hoek en Jack Hendrikcx of ze met de helm het plafond raken. Dat is gelukkig niet zo. Mijn problemen laten niet lang op zich op zich wachten. We gaan linksaf het donkere gedeelte in. Dan weer lijkt het of ik in een putje trap, zo zak ik plotseling weg, een andere keer kan ik de opstap moeilijk maken, mijn voet schuift tegen een drempel. Mijn lampje brand wel, maar verlicht lang niet alles. Na de verzorgingspost, die zoals we gewend zijn bij Han, goed voorzien is, zijn we bijna buiten. Het is even wennen, zeker als het regent en het temperatuurverschil iedere 10 minuten 7 graden verschilt. Al in de tweede ronde komt de koploper voorbij. Ik sta er verstelt van hij op deze ongelijke bodem zo razendsnel uit de voeten kan. Er zie een klein venijnig hellinkje in het parcours. Het is daar waar ik op het laatst problemen krijg met mijn linkerenkel. Wim Epskamp, Tom Hendriks en Patrick Kloek passeren me regelmatig. Het mooie is dat we ondanks dat het donker is elkaar herkennen en altijd wel een opmerking plaatsen. Zij, de snellen, zullen eerder dolgedraaid zijn door het wenden en keren dan ik, hoewel ik nog nooit 54 bochten in 1690 meter genomen heb. ‘Hoe gaat het’, hoor ik regelmatig. ‘Nee, niet echt super, het is wennen, vooral met de ondergrond in het donker heb ik moeite’, antwoord ik. Het is dan alsof ik op eieren loop, bang dat mijn enkel omslaat. Na 3 uur wordt het rustiger, ik begin te wennen aan het donker en krijg oog voor de omgeving. Eeuwenoude muurschilderingen in nissen, jammer dat ik er geen tijd voor kan nemen te lezen wat erbij geschreven staat. Dan een krokodil, om bang van te worden als je hier alleen rondloopt. Best aardige mergelsculpturen, maar heb nu even geen tijd, ik wil in een redelijke tijd finishen. Het gaat beter, is dat omdat ik nu de ideale lijn voor mezelf gevonden heb en ik nu geen rekening meer hoef te houden met lopers die al gefinisht zijn, of is het de gewenning? Ik denk beide. Je geest gaat werken. Liepen hier vroeger barbaren in voor ons barbaarse tijden! Wat deden ze hier, onderduiken voor oorlogen als de onmacht en radeloosheid op het hoogtepunt was! Expressionisme, een diepe drang, drijfveren om te scheppen, iets nuttigs te doen onder de grond. Wij doen niet anders. We zijn geen mensen van de middelmaat, wij houden van extremen en zoeken het avontuur, het creëren van onszelf, dat is het ultieme overleven. Dat willen we bewijzen en laten het zien, vandaag in de grotten, dan in de woestijn of in de JKM.

Ik raak de tel kwijt. Jurriaan d Bruijn gaf me bij de start een metertje met 25 nummers die gemakkelijk bij iedere ronde af te scheuren zijn. Na de eerste ronde heb ik er een afgescheurd en gedacht dat de jury en rondentellers er niet voor niets zijn. Ik voel dat het beter gaat, hoewel mij linkerenkel toch niet geheel herstelt is van vorige week. Ik kom zelfs in mijn ritme. Uiteraard zit er voor mij geen normale marathon tijd in, maar gezien de moeilijkheidsgraad ben ik met 4.26.48 best tevreden. Vooral ook omdat het een unieke marathon betreft. De eerste marathon in een immense doolhof onder Valkenburg. We zijn even hardlopende nomaden geweest die in het complexe gangenstelsel een nieuwe uitdaging vonden. Dan maakt het eigenlijk niet uit of je 25-26-23 of 21 ronden gelopen hebt. Gijs Honing, die er door de jury een extra ronde aan vastgeplakt kreeg, bleef er heel nuchter onder:’ik ben weer een ultraloop rijker’, zei hij erover. Bert d Jong en Ben Mol wilden o zo graag weer de grotten in, maar ze mochten niet meer, ze waren klaar volgens de rondentellers.

Han was zondag de ambassadeur van de ultrasport en de gemeente Valkenburg. De vele ultralopers zijn hem daarbij uitstekend van dienst geweest. Prachtig om hierbij aanwezig te zijn geweest, een geweldig evenement. Toch zeg ik: ‘geef mij de buitenlucht maar’.

 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ] - [1-2-3 Uitslagen ]