Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Nieuws actueel
9 dec 2018
Wereldrecord Camille Herron 24 uur
25 nov 2018
Verslagje 3 Bruggen Ultra
22 nov 2018
“Over 5 jaar loop ik de Spartathlon”
14 nov 2018
Blaauwbekmarathon 2-2-2019 met permanent marathon parcours
Nieuws in 2018
Nieuws in 2017
Nieuws in 2016
Nieuws in 2015
Nieuws in 2014
Nieuws in 2013
Nieuws in 2012
Nieuws in 2011
Nieuws in 2010
Nieuws in 2009
Nieuws in 2008
Nieuws in 2007
Nieuws in 2006
Nieuws in 2005
Nieuws in 2004
* December
* November
* Oktober
* September
* Augustus
* Juli
* Juni
* Mei
* April
* Maart
* 31 mrt 2004: Ook T.V.A. Marathon Almere bij de Ultracup
* 30 mrt 2004: Door (6 uur) Trainen Sterk
* 30 mrt 2004: Een blauwtje lopen
* 26 mrt 2004: Uitslagen JKM 2002-1996
* 23 mrt 2004: 6/12 u Den Haag en marathon Eindhoven nu ook in Ultracup
* 22 mrt 2004: Over 20 jaar spreken we nog over de Binnenmaas 2004
* 19 mrt 2004: IAU 24H Women 2003
* 19 mrt 2004: IAU 24H Men 2003
* 19 mrt 2004: Met de wind door je haren en het schuim rond je schoenen (JKM 1998)
* 19 mrt 2004: Profil - Robert Wimmer
* 17 mrt 2004: Bella Italia
* 16 mrt 2004: Ga liever naar Diever
* 16 mrt 2004: Zweven in Diever
* 15 mrt 2004: The "Ronde van Aruba"
* 15 mrt 2004: Results 100 km St Nazaire (FRA) 13/3
* 15 mrt 2004: Fifty/Fifty
* 14 mrt 2004: Pafos Marathon
* 14 mrt 2004: Nagoya Women marathon (JPN) & Seoul marathon 14/3
* 14 mrt 2004: Loopband marathon
* 13 mrt 2004: IAAF statistics
* 13 mrt 2004: 6 day race Mexico
* 13 mrt 2004: IAU 100 km Track All time
* 13 mrt 2004: IAU 100 km Women All time
* 13 mrt 2004: IAU 100 km Men All time
* 13 mrt 2004: 100 km of Madrid
* 12 mrt 2004: 100km of Rome
* 12 mrt 2004: WK 100km in Winschoten doet ook mee aan de Cup
* 12 mrt 2004: Ultraned klassement na Stein
* 9 mrt 2004: Stand Marathon- & Ultracup 2004 na de 6u van Stein
* 9 mrt 2004: Eindstand Limburg Trofee
* 9 mrt 2004: Tussentijden Stein
* 9 mrt 2004: e-mails Stein
* 8 mrt 2004: Loopband marathon
* 7 mrt 2004: Eindklassement Stein: overall
* 7 mrt 2004: Eindklassement Stein: mannen teams
* 7 mrt 2004: Eindklassement Stein: Vrouwen
* 7 mrt 2004: Laatste doorkomst Stein
* 7 mrt 2004: Laatste doorkomst vrouwen in Stein
* 7 mrt 2004: WR 92.188 in Stein
* 7 mrt 2004: Doorkomsttijden Stein - III
* 7 mrt 2004: Doorkomsttijden Stein - II
* 7 mrt 2004: Doorkomsttijden Stein - I
* 7 mrt 2004: WR’s en NR ???
* 7 mrt 2004: Wisseling van de wacht
* 7 mrt 2004: Stein om 15:15
* 7 mrt 2004: Stein om 15:10
* 7 mrt 2004: Stein om 15:00 uur
* 7 mrt 2004: Stein om 14:55
* 7 mrt 2004: Stein om 13:30
* 7 mrt 2004: Stein om 13:25
* 7 mrt 2004: Janos Bogar gaat snel, heel snel
* 7 mrt 2004: Goeidemorgen vanuit Stein
* 6 mrt 2004: Stand Limburg Trofee
* 5 mrt 2004: 'Ik kan niet met oogkleppen op leven.' (JKM 98)
* 5 mrt 2004: Binnenmaas belooft beterschap
* 2 mrt 2004: Hardlopend over het Pieterpad (1999)
* Februari
* Januari
Nieuws in 2003
Nieuws in 2002
Nieuws in 2001
Nieuws in 2000
Nieuws in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
NIEUWS van Maart 2004
 
Voorwoord Martien Baars. Onderstaand verslag over de Jan Knippenberg Memorial (JKM) werd geschreven op Tweede Paasdag 1998 en verscheen in het clubblad van AV Texel. UltraNed bestond toen nog niet: de site kwam pas een jaar later in de lucht (21 maart 1999). Om velerlei redenen is het leuk om dit verslag alsnog eens op UN te zetten. Allereerst geeft het een beeld van die legendarische tochten langs de rand van Holland van die eerste vijf edities van de JKM in de jaren 1996-1997-1998-2000-2002. Vergelijkbaar met de sfeer zoals Jan Knippenberg en Ron Teunisse die alleen of samen beleefden tijdens hun nachtelijke escapades over het strand in het verleden. En in de tweede plaats zet het de deelname van de Texelse estafetteploeg in de schijnwerpers. Een bevoorrechte groep, dat zeker, want van begin af aan was dat het enige niet-ultra onderdeel binnen de ‘hele’ JKM. De groep was steeds geheel self-supporting en maakte geen gebruik van de verzorgings-faciliteiten van de organisatie. Ze konden na een paar keer ook aardig zelf de weg vinden en omdat ze vroeger of later in de wedstrijd altijd op kop kwamen te lopen, was die zelfredzaamheid ook essentieel. Vier van de vijf keer finishten ze in Hoek van Holland een uur of zo eerder dan de winnaar van de hele JKM. Maar in 1998 ging het mis naar en vanaf de tussenstop bij AV Suomi in Santpoort. Het aanbod van de organisatie om een fietsende gids van hen te nemen, kwam te laat, want de volgende loper was al eigenwijs alleen vertrokken. Hoe het verder ging leest u hieronder.

Pasen 2004 is er geen ‘hele’ JKM meer. Althans niet voor de ultralopers. Maar het Texelse estafetteteam is nog steeds eigenwijs, en heeft besloten de oude route voor de zesde keer af te gaan leggen, zij het nu van zuid naar noord. Vrijdagavond 9 april rond 20:00 wil men uit Hoek van Holland vertrekken, en dan hoopt men tussen 08:30 en 09:00 de volgende ochtend in Den Helder te arriveren, vlak voor de start van 09:30 van de nieuwe ‘halve’ JKM (van 50 EM oftewel 80 km). De afgelopen weken zijn er al de nodige trainingen geweest om zo’n 11 leerlingen ‘startklaar’ te krijgen. De ploeg bestaat verder uit 4 volwassen docenten waaronder rector Henk de Vries plus gastloper Albert Hoven (algeheel coördinator van De Zestig van Texel), plus in de terreinwagen de bekwame coach Piet Postma en chauffeur André van der Vliet (dat is dus een ander dan ultraloper André van de Vliert ;-), plus nog eens 2 chauffeurs van de busjes met lopers.
Nog een belangrijke praktische opmerking op verzoek van de organisatie: de inschrijving voor de JKM 50 EM sluit donderdag 1 april, en er is GEEN na-inschrijving op zaterdag 10 april! Dus geinteresseerde ultralopers: kijk op http://www.noordkopatletiek.nl en vergeet niet je tijdig aan te melden als je het nieuwe parcours eens een keer uit wilt gaan proberen. Voor trouwe JKM-gangers: de start is 09:30 zaterdagMORGEN en dus niet 22:00 zaterdagavond, en rij niet automatisch naar Fort Kijkduin in Huisduinen maar nu naar de kunststofbaan (van de Koninklijke Marine) aan de Ruyghweg aan de zuidkant van het centrum van Den Helder. Na de start om 09:30, wordt eerst 2 km geneutraliseerd gezellig samen opgelopen naar de dijk bij Lands End (de veerhaven voor de boot naar Texel) en daarvandaan mag u gaan knallen ;-)

Met de wind door je haren en het schuim rond je schoenen (JKM 1998)

Van Den Helder naar Hoek van Holland over 100 Engelse Mijlen met OSG De Hogeberg tijdens de Jan Knippenberg Memorial in de paasnacht van 1998: 'Lopen is geen sport maar een manier van reizen'. Voor estafetteloper Martien Baars werd het een ontdekkingsreis langs de Nederlandse kust.

De aanloop
Nu ik dit stukje na een nacht diepe rust op Tweede Paasdag 13/4/98 aan het schrijven ben, is het buiten guur en regenachtig, en denk ik onwillekeurig 'maar goed dat we dit jaar geen ‘Zestig van Texel’ hebben, want wat hadden we onze 150 vrijwilligers weer moeten laten kou kleumen ....' En 'Wat is het heerlijk om zelf aan zo'n monstertocht mee te mogen doen, zonder een poot uit te hoeven hebben steken aan de organisatie, alleen maar lekker lopen en genieten!' Want wat is het geval? Op onze 2e vergadering van De Zestig van Texel 1999, ergens begin maart ‘98, kwam de discussie op de Jan Knippenberg Memorial, en bleek dat zowel José Huisman als Albert Hoven - twee nieuwe krachten in onze organisatie, met Albert meteen maar als opperhoofd - vorig jaar hadden meegedaan in het estafetteteam van de OSG De Hogeberg, helemaal van Den Helder naar Hoek van Holland met zo'n 16 lopers. José is lerares op de OSG, zodoende, maar Albert heeft alleen maar ‘een kind’ op school (sorry Jesse). Dus ik zei: 'verdorie, ik heb een vrouw op school, dus dan mag ik ook meedoen!' (en gelukkig bleek dat waar)

Nieuw van de JKM is dat ze naar de zaterdag en zondag van het paasweekeinde verhuisd zijn, en vanaf dit jaar tweejaarlijks worden, dus gaan alterneren met De 60/120 van Texel. Er waren dit jaar dertien kanonnen die de hele 160 km aandurfden, waaronder de winnaar van vorig jaar, Wim Bart Knol, en zowaar Ria Buiten die al twee keer de halve JKM had gedaan en zich nu vier dagen voor de start brutaalweg voor de hele opgaf. Het OSG-team was met 14 lopers, velen van hen u welbekend. Van jong naar oud: Jip van Zoonen, Ramon Noorlander, Robert Jan Postma, Jaap Witte, Robin Oosterhof, Ronny Keizer, Marcel Keizer, Eva van Zoonen, Nienke Eilander, Kim Kooger, José Huisman, Henk de Vries, Albert Hoven en mijzelf. Van de leerlingen hadden alleen Nienke, Kim en Ronny het jaar daarvoor meegedaan, dus was coach Piet Postma het meest nerveus, want op hem rustte de zware taak hoe de krachten het best te verdelen. Verder waren Inger de Vries, André van der Vliet, en Marcel & Sandra Verbeek toegewijde chauffeurs en verzorgers. De bekende terreinwagen van De Krim zou de hele route over het strand rijden en steeds een ploegje lopers bij zich hebben, die dan op van te voren afgesproken strandslagen omgeruild zouden worden met verse krachten uit het TEBO of het VINKE busje.

Plat op het zand bij onweer
En zo stonden we allen aan het begin van de donkere paasnacht daar op Fort Kijkduin bij Huisduinen te luisteren naar de organisatie, met leuke introducties van de ultralopers, een waarschuwing over wat te doen als het ging onweren, en de laatste aanwijzingen van Bob Knippenberg (ook Hanna en Jonathan waren er) hoe het allerlaatste stukje te lopen als we onverhoopt ooit Hoek van Holland zouden halen. De sympathieke 1997 winnaar beweert in een dankwoord dat deze JKM de mooiste wedstrijd van Nederland is en ik weet nog net boegeroep binnen te houden, want wij vinden natuurlijk dat dat De Zestig van Texel is!

Klokslag 22.00 stormen 14 lopers het strand op om met de harde NW wind schuin in de rug hun proeve aan te vangen. Onze sterloper Albert (met 2.38 op de marathon natuurlijk een klasse apart) mocht beginnen. Maar nadat hij gewisseld is, beginnen de beste ultra’s, Wim Bart Knol, Guus Smit (als altijd veel te snel startend en vorig jaar 5e op de 120 van Texel) en Rut Zoutman (vorig jaar 2e bij ons op de 60 km) toch wel uit te lopen. Wim Bart Knol (WBK in de rest van dit stukje) had al baldadig tegen ons gebluft dat hij dit jaar van de estafette ging winnen (vorig jaar kwam hij een uur later aan) maar geen paniek, de wedstrijd is nog lang en die snelle start zal hen ‘hopelijk’ wel opbreken ...

Lichtjes op het strand
En ja hoor, toen het 3e ploegje waar ik in zat bij Camperduin het strand op mocht, zagen we vanuit de 4WD bij André en Piet al snel de ‘lichtjes’ van de schoenen van Rut, en ging Marcel Keizer hem magistraal voorbij. Ergens bij Egmond was het dan eindelijk mijn eerste beurt, en als een jonge hond snel ik 5 km lang met de storm in de rug over het behoorlijk harde zand. Heerlijk in de korte broek, met de dotten Phaeocystis-schuim vliegend vanaf de waterlijn langs je voeten hoger het strand op, en boven je hoofd de jagende wolken langs een volle maan en plukjes sterren! André en Piet geven met hun koplampen en schijnwerper de beste route langs de zwinnetjes en strandhoofden aan. Maar die tergende, helder-rode achterlichten van de wedstrijdauto bij WBK en Smit daar in de verte komen voor mijn gevoel geen 100 meter dichterbij. Wel zie ik op zeker moment plotseling een loper me tegemoet komen, is het verdorie Ron Teunisse die het kennelijk toch niet kon laten om even midden in de nacht de stoet voorbij te zien gaan! Na een welgemeende begroeting snellen we beiden in tegengestelde richting weer verder langs de waterlijn.

We worden gewisseld en stappen weer bij Inger in om via de Velsertunnel helemaal vanuit het zuiden de sluizen van IJmuiden op te rijden. Ik moet bekennen dat ik daar nog nooit ‘s nachts geweest was (wel 1 keer overdag op Hr.Ms.Tydeman, van de ‘witte vloot’), en kijk mijn ogen uit. Op een plekje vlak bij de vervaarlijke Hoogovens, met dreunende geluiden en allerlei vuurwerk op de gekste plaatsen, zien we ook hoe zo’n groot zeeschip de sluis in gemanoevreerd wordt, kort aangebonden door sleepbootjes voor en achter om het zaakje in de harde wind maar op zijn plaats te houden. Inmiddels horen we via de mobiele telefoon (met dank aan Primafoon - Peter Bakker!) dat de estafette ook Guus Smit al ruim voorbij is maar dat we 5 minuten op WBK achter liggen. En daar is na lang kleumen eindelijk WBK: ik draaf uit balorigheid van het wachten een paar honderd meter met hem mee, hij voelt zich nog hardstikke goed in deze prachtige nacht!

Het binnenland in
De ultralopers hebben hier begeleiding van een loper van AV Suomi, om ze over dat kronkelige traject langs de Hoogovens en de sluizen naar de kantine van die club in Santpoort te leiden. De estafette wordt geacht dat na 2 jaar zelf te kunnen vinden, en dus gaat het prompt fout: de terreinwagen en het andere busje vergissen ze zich in de route, en zo wordt Robin pas 8 minuten na WBK’s doorkomst door Nienke afgelost. Een eind verder is het de beurt aan Ronny, die begint fanatiek tot zijn kuit op gaat spelen en Eva halsoverkop haar trainingspak uit moet trekken. Hier in de bewoonde wereld is het uitkijken geblazen, we kruisen een paar wegen waar taxi’s en andere feestgangers met een bloedgang scheuren en onze frêle loopster in het nieuwe zwarte JKM T-shirt nauwelijks opmerken. Henk maakt in zijn judo-dribbel stijl de laatste ruk naar Suomi vol en wordt meteen afgelost door Albert die met vol vertrouwen het bos in duikt richting strand, want hij deed dit stuk vorig jaar ook.

Wij snuiven in de kantine van AV Suomi wat couleur locale op, en de organisatie blijkt hier toch een fietser voor ons klaar te hebben staan, maar ach, Albert is allang door en weet de weg zeggen we zelfbewust. Ik krijg van Josee Heemskerk een paar bakjes verse koffie om de rest van de nacht te doorstaan. Hier in Santpoort op de atletiek-baan gaan straks om 08.00 de lopers van de 50 EM (80 km) van start. In 1996 won Jaap Vis, en in 1997 Johan Luyben, ook voor ons Texelaars bekende namen vanwege hun deelname aan De Zestig. Ik stap over in het busje van Marcel om mijn 2e etappe ergens bij Zandvoort te beginnen. Terwijl wij zuidwaarts rijden zien we plotseling Albert lopen, hij is verdwaald maar probeert toch maar op goed geluk naar het slag met het ‘roestijzeren monument’ te gaan.

Het parcours door springvloed onbegaanbaar
Bij het Kopje van Bloemendaal houdt ons busje halt, en vinden we twee vrijwilligers in de luwte van een strandterras die hun ‘koek en zopie’ niet op het strand kunnen uitstallen want de springvloed staat tot aan de duinvoet en ook de omhoog getrokken catamarans rijden lekker met de golven mee. Hoe moeten de lopers hier wel langs? Een telefoontje komt bij de post binnen dat de wedstrijdwagen vastgelopen is, en dat de lopers boven over mogen, via de weg naar de boulevard van Zandvoort. Vanuit het busje zien we plots WBK voorbij snellen en maak ik me klaar om mijn 2e etappe te beginnen. José Huisman gaat naar een strandslag wat noordelijker om de estafetteloper af te lossen, en pas 50 min na WBK komt zij op me afgestormd en tikt me aan. Verdorie, wat een tijd heeft dat dwalen gekost, heeft die hoofdonderwijzer dan nooit van ‘lopen langs een alternatieve route in de geest van de wedstrijd’ gehoord?

In het ochtendgloren loop ik met de vogels flierefluitend over het fietspad richting Zandvoort. Lieve heer, wat mogen we blij zijn dat we nog niet zulke wanstaltige hotel-gedrochten langs de Texelse kust hebben, want wat hier staat, daar is De Koog nog heilig bij. Bij wat Duitse campers op een P roep ik jolig joehoe! en klap ik zo hard mogelijk in mijn handen, en de bewoners kijken mij lodderig van achter de gordijntjes na wat dat nou weer voor verrückte idioot was. In Zandvoort-Zuid houdt de boulevard op en is er paniek in het busje. Onze terrein-wagen is in nog geen velden of wegen te bekennen, en hier komt een heel lang stuk strand! Vastberaden besluit ik door te lopen, en drink een bakkie bij alweer 2 dik ingepakte vrijwilligers die me meewarig nakijken hoe ik in het natuurgeweld mijn weg vervolg. Hier is het strand heel smal, en het water net voldoende gezakt om te lopen. Maar het is loodzwaar, die Phaeocystis-troep plakt als klompvoeten aan je schoenen en ik schakel wat tandjes lager en trek mijn trui uit om de warmte kwijt te kunnen. Ik troost me met de gedachte dat iedereen het hier moeilijk zal hebben. Later zal ik horen dat WBK hier een klein uur geleden zelfs kniediep in een stukje drijfzand is gestapt, en plat in de prut klapte.

In gevecht met de elementen
De zon begint aarzelend te schijnen en zo met de wind nog steeds schuin in de rug, bedenk ik hoe Jan Knip dit vanaf boven wel niet moet vinden, dit is pas lopen in zijn geest, ieder in gevecht met de elementen. Zijn hondje dartelt denkbeeldig met me mee langs de golven, en ik bedenk dat we (ja, ik wil nu al over twee jaar weer meedoen) de volgende keer zo’n hondje als mascotte mee moeten nemen. Toch ben ik wel opgelucht als nog ruim voor de Noordwijkse Golfclub het andere busje te wachten staat, en Henk me aflost na mijn ‘finest hour’. Inger vraagt spottend of ik na mijn klagen over ‘te weinig aan de beurt komen’ nu mijn zin heb gehad en lachend giet ik nog maar weer één van die vele Extrans (dank aan Texgro!) door de keel. Het blijkt dat ook André was vastgelopen, maar rustig een halfuurtje gewacht heeft tot hij op eigen kracht weer los kon komen.

We parkeren op de boulevard van Noordwijk aan Zee en zien hun wat later weer fier achter Robin aan rijden. Ik mag meteen weer aflossen, en merk dat de spieren nu toch wat stram geworden zijn. Rustig beginnen dus, en vanzelf draai ik weer warm. Eva neemt het bij Katwijk over, en wat een genot is het om haar in de zon met die paardestaart lichtvoetig over het strand te zien dansen. De leerlingen zijn na alle nachtelijke ontberingen weer helemaal bij de les, en Piet laat André wat heen en weer crossen om iedereen mooi met de branding op de achtergrond op de foto te krijgen. Van zijn eigen zoon maakt hij de meeste, maar dat is hem vergeven.

Het wordt druk op het strand
Ik zit in het bakkie want ik blijf nu liever op het strand, om al die rare bouwsels hier te aanschouwen. Soms staan de strandtenten wel in rijen van drie dik, en aan de horizon staat al de pier van Scheveningen te blinken. We horen dat we hard aan het inlopen zijn op WBK. Steeds meer mensen en honden op het strand, en ook joggers, die soms met een blik of gebaar van herkenning onze auto nakijken als ze André’s bord ‘Jan Knippenberg Memorial’ op het dak zien. Plotseling wil José dat ik naast haar kom lopen, ze wil samen met mij onder de pier door, dat deed ze vorig jaar met Albert. Dat blijkt nog wat verder dan ze dacht, en ze heeft het zichtbaar moeilijk.

Vanaf de pier alleen gelaten versnel ik, want bij het havenhoofd staat Albert al te popelen om Scheveningen door te crossen. Nu om een uur of 10 is het al echt druk op het strand maar niemand besteedt aandacht aan mij of de volgers, gelukkig komt ook de bereden politie daar in de verte niet op het idee om onze auto aan te houden. Terug bij Inger in de bus, blijkt dat WBK nog maar 20 minuten voorsprong heeft, en als we na wat dwalen bij Monster de trap over de duinen beklimmen, zien we WBK schuifelen. Ik zwaai en hij groet moeizaam terug, de puf is er goed uit. Maar hij gaat gestaag door en het is nog maar iets van 8 kilometer, zal hij het redden om ons voor te blijven? Piet’s plan om met sprintjes van 1000 m de eindspurt te gaan doen, wordt noodgedwongen verlaten, ook ieder van ons is moe en de ouderen, in ieder geval ik, stram van het gebukt zitten in het bakkie. Alleen Nienke loopt nog in een stijl die oogt alsof ze het nog uren vol kan houden. Albert zit uitgeteld in een busje, die is helemaal dwars af van zijn inhaalrace.

Een finish in familie-kring
We naderen Hoek, zien in de verte WBK linksaf de noorderpier op gaan, en besluiten dat hij het verdiende om van ons te winnen. Kim mag de laatste etappe lopen en steeds meer mensen beginnen nu te klappen, hier hebben ze kennelijk wel door wat er loos is. De laatste honderden meters lopen we met z’n allen, ieder in dat mooie T-shirt, en amper 3 minuten na WBK gaan we onder het prachtige finishdoek door. WBK zit dan al weer praatjes makend in de luwte van een schaftkeet. Ik neem dat bezwete hoofd in mijn handen en druk een kus op zijn natte haren. Hij lacht en ik begrijp na vannacht nu beter waarom dit zijn race is: hij loopt namelijk vanaf Den Helder naar huis (Den Haag) en moet dus wel gewoon doorgaan want zijn Anja zit hier op hem te wachten en dan is uitstappen natuurlijk niet gepast. Later trekt hij zowaar wel ons 1997 Nauta T-shirtje aan, tijdens de interviews met de journalisten, dus een beetje reclame voor onze De Zestig van Texel wil hij kennelijk toch ook.

We zitten na te genieten in een luxe strandtent met echte obers, mogen drinken wat we willen, en worden met alle égards passend bij ultralopers behandeld. Hanna loopt als een fiere kloek rond, Jans ouders zitten glunderend achter het raam, en steeds meer gasten en sponsors komen ons maar vooral de winnaar feliciteren. Met een eindtijd van 13.21.15 was WBK, ondanks de omstandigheden, zelfs nog ruim 23 minuten sneller dan vorig jaar! Ik zit op het terras achter zo’n goudgele rakker lekker in de zon een verdiend shaggie te roken, en let ondertussen op de volgende finishers. Daar komt de kale Rut Zoutman als 2e, in 14.20.35. En dan weer heel lang wachten op Guussie Smit, 16.05.45, en vlak daarna nr 1 van de 80 km, Roel Keizer uit Apeldoorn in 6.06.38! Die heeft er flink aan getrokken! Hij is er zelf ook zichtbaar content mee (’het ging lekker’), want Piet de Peuter, de gedoodverfde favoriet op de 80, wordt ‘maar’ 2e in 6.24.50. En dan is daar nr 3 op de 80, Simon Pols, maar daar zit Ria bij, wat ongelooflijk goed, 4e overall op de 160, dus 9 mannen de baas! Bij haar tijd, en die van Simon, wordt later wat bijgeteld, want het allerlaatste stukje sneden ze af. Toch is ze dan nog 2 ½ uur sneller dan die 19.22.11 van de Duitse Anke Drescher vorig jaar! Maar die liep dan ook met de gedachte dat ze aan een 100 km wedstrijd meedeed, wat later bleek een 100 EM te zijn …. hoezo goede communicatie? Ria Buiten verklaart ook met stralende ogen ‘ik ben nog helemaal niet moe’: een typische uitspraak van veel hardloopsters, zeker van de ultra-vrouwen! Op de superlange afstanden zijn ze bosjes mannen de baas, komt dat allemaal van hun oestrogeen? Van Henk mag ik haar één van onze mooie zwarte T-shirts geven, en daar is ze zichtbaar blij mee, want ze loopt altijd in het zwart.

Verwennerij
Men roept ons aan tafel, want wat blijkt: voor iedere loper is er een 3-gangen menu, te nuttigen op een prachtige, speciale placemat die tevens als JKM-herinnering dient. We krijgen eerst een mousse (ik mag er aan mijn tafeltje drie want mijn tafelgenootjes zien meer in de broodjes), dan een schapenbout (voor Piet zelfs twee) en nog een heerlijk ijsje (en koffie toe). Lekker rozig worden we vervolgens door Bob Knippenberg in het zonnetje gezet: een grote standaard voor de prijzenkast op school, en voor ieder een boekenbon en weer zo’n blinkende JKM penning maar voorzien van de nieuwe datum, 12 april 1998! En vooral, onder applaus van de ultralopers, de nadrukkelijke uitnodiging cq. verplichting dat het OSG-estafetteteam er over 2 jaar, op 22 naar 23 april 2000 er zeker weer bij moet zijn!

Zeer voldaan reizen we af, onze dappere chauffeurs zetten de muziek wat harder om maar niet in slaap te vallen, maar ik vertrouw geheel die kleine handjes van Inger aan dat grote stuur. Bij de rotonde van Alkmaar gooien we Eva en Jip eruit, die werden te vervelend, o nee: die arme teamgenoten moesten nog van hun harteloze ouders naar een familiefeestje in Heiloo, waar je na een nacht rennen over het strand natuurlijk nog heel veel zin in hebt. Ik kruip in ieder geval bij Ronny, Nienke etc achterin om lekker een tukkie te doen. Op de boot terug naar Texel zijn we nog steeds uitgelaten, en wordt op mijn uitspraak dat ik er over twee jaar weer bij wil zijn, zeer bedenkelijk gereageerd. Ze wilden eerst nog wel even in kleine kring vergaderen of zo’n overdreven enthousiast type en (dan) 50plusser eigenlijk wel in het team past. Nou, in ieder geval pakken ze deze nacht niet meer van me af, één van de mooiste van mijn leven! (sorry Aly)

(Bron: Clubblad AV Texel, nummer 14-2, april 1998) 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]