Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Nieuws actueel
15 jul 2018
Chris Dhooge en Patricia Verschuere Belgisch Kampioen 24 uur
10 jul 2018
Coal Miner’s Trail 2018 met aangepast parcours
9 jul 2018
Ultrafestival Deventer met Nationaal Kampioenschap 24 uur
24 jun 2018
Nieuw Wereldrecord 100 km Nao Kazami
Nieuws in 2018
Nieuws in 2017
Nieuws in 2016
Nieuws in 2015
Nieuws in 2014
Nieuws in 2013
Nieuws in 2012
Nieuws in 2011
Nieuws in 2010
Nieuws in 2009
Nieuws in 2008
Nieuws in 2007
Nieuws in 2006
Nieuws in 2005
Nieuws in 2004
* December
* November
* Oktober
* September
* Augustus
* Juli
* Juni
* Mei
* April
* 30 apr 2004: De Keuningin van bijna 71
* 29 apr 2004: Inschrijven Nature Marathon La Roche
* 29 apr 2004: Meer over marathonparcours La Roche
* 28 apr 2004: Two Oceansmarathon, 10 april 2004
* 27 apr 2004: Mooie maar zware FIFTY/FIFTY RACE in Soerendonk
* 26 apr 2004: Vincent Schoenmakers nieuwe leider in Ultraned klassement
* 26 apr 2004: Eindklassement FIFTY / FIFTY RACE
* 26 apr 2004: Marathon La Roche (BEL), 6 juni aanstaande
* 26 apr 2004: Tweede fifty
* 24 apr 2004: Eerste fifty
* 24 apr 2004: Belgen voor Sakura-Michi Nature Run
* 23 apr 2004: Marathon des Sables 2004
* 22 apr 2004: De wijsheid van het getal
* 21 apr 2004: Kalender-puzzel (en wie volgt Martien op?)
* 20 apr 2004: Nieuw parcours in Soerendonk
* 19 apr 2004: Ultraned klassement na JKM
* 19 apr 2004: Sakura-Michi Nature Run
* 18 apr 2004: JKM 2004 in cijfers
* 17 apr 2004: Marathon des Sables: de klus is geklaard
* 17 apr 2004: Maasmarathon, 2 mei
* 16 apr 2004: Stein en het grote lulverhaal
* 15 apr 2004: Marathon des Sables: de ultra-etappe is volbracht
* 14 apr 2004: Inschrijvingen fifty/fifty race
* 13 apr 2004: Beuken langs de zee (JKM '04)
* 13 apr 2004: Het geluk van een haas
* 13 apr 2004: Marathon des Sables na twee etappes
* 12 apr 2004: De wind op de kop en het schuim om je mond!
* 12 apr 2004: JKM 2004 in 74 gedachten
* 11 apr 2004: Nieuwe stand Marathon- & Ultracup 2004 na JKM
* 11 apr 2004: Vader en zoon Verdonck naar Sakura-Michi 250km
* 10 apr 2004: Nederlanders en Belg in Two Oceans Marathon
* 10 apr 2004: Lucien Taelman wint JKM
* 10 apr 2004: Nieuwe stijl JKM van start
* 8 apr 2004: Trail de la vallèe de chevreuse
* 7 apr 2004: Zuiderzee Marathon ook in Ultracup
* 5 apr 2004: Ultraned klassement na Vier Uur Plus
* 5 apr 2004: Sjoerd Slaaf en Mieke Kuilder winnen 4u+ in Dieverbrug
* 2 apr 2004: Ook Kust Marathon in Ultracup
* 2 apr 2004: 4th Boa Vista Ultramarathon: Cabo Verde, 1 Nov 2004
* 1 apr 2004: 6u en 24u Apeldoorn ook in Ultracup
* 1 apr 2004: Only Open 24 hrs, no EC / WC 24 hrs Apeldoorn !
* 1 apr 2004: Ultralopers als pacers in Rotterdam
* Maart
* Februari
* Januari
Nieuws in 2003
Nieuws in 2002
Nieuws in 2001
Nieuws in 2000
Nieuws in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
NIEUWS van April 2004
 
Maandag was het eindelijk een beetje mijn weer: volop zon, geen wind en al bijna 15 graden. Ik loop heerlijk ontspannen in de kasteeltuin van kasteel De Haar, met overal fris ontluikend groen, bloeiende vruchtbomen en zingende vogels. Ik kan mijn geluk niet op. Ik loop intens te genieten, van het mooie weer, van de natuur, maar vooral van het lekkere lopen. Achter me een steeds verder uitdunnend groepje marathonlopers dat ik met Dick van Es, mijn medehaas, tijdens de Leidsche Rijnmarathon moet leiden naar 4:15.

‘Het is hier prachtig’ zegt Theo Kuipers, die twee dagen eerder de eerste drie uur van de Jan Knippenberg Memorial bij Jan van de Erve en mij oploopt. Hij doelt op het prachtige duingebied. En hij heeft gelijk, het is prachtig. Schitterend om in te lopen, vaak mooie vergezichten richting zee, dan weer weids over de bollenvelden. Geen wonder dat het tot de favoriete stekken van Jan Knippenberg behoorde. Later, nadat we de Hondsbossche voor de eerste keer genomen hebben, komen we in het grote duingebied van Schoorl. Het lijkt wel of het allemaal wat meer allure heeft, grootser, mooiere duinen, oudere bossen en meer zingende vogels. Een veldleeuwerik zingt hoog in de lucht zijn lied. ‘Die associeer ik altijd met weilanden en zonnig warm weer’ zegt Jan. ‘En lekker lui op je rug in het gras liggen,’ vul ik aan. Tja, dat zit er vandaag nog even niet in. We moeten nog een heel eind, dus verder maar weer.

We zijn met een groep van stuk of 15 lopers begonnen. In het begin hebben ze volop praatjes en grapjes. Ze kunnen de hele wereld aan en 4:15 zeker. We gaan richting Utrecht, over de prachtige Prins Clausbrug. Langs de Jutphaaseweg, door de Twijnstraat (de gezelligste winkelstraat van Nederland) en dan onder de Dom door. Imposant groot en hoog. Vandaar langs de Leidsche Rijn weer richting De Meern en richting Kasteel De Haar. Een prachtige route en prachtig weer. Voor sommigen is het al te warm maar voor hen is er gelukkig hier en daar een verfrissend windje. Niets houdt ons af van de geplande 4:15.

Zaterdag op het strand was er heel wat meer wind, zeker windkracht vijf, soms zes. De zon laat zich maar heel af en toe zien of voelen. Het is koud en winderig. De eerste kilometers voel ik me daar prima bij, vooral als ik achter de brede rug van Jan van de Erve even van wat windstilte kan genieten. Maar als ik weer op kop moet, nee, dan is het vechten, vechten tegen de wind, vechten met het zand en met mijn benen. Die benen, die nog nooit zover en nog nooit zolang hebben gelopen doen het wonderwel goed, dus verder maar weer.

En verder probeer ik ook mijn lopers te krijgen. Maar bij een aantal is het beste er toch wel af. Hoe ik ze ook probeer op te peppen bij een aantal lukt het niet meer. Misschien kunnen ze nog met de 4:30 trein van Gerry Dumont mee. Soms laat ik me even zakken om een paar achterblijvers aan te moedigen, om ze weer op te doen gaan in ons groepje van 4:15. Soms lukt dat, maar meestal maar voor even. En ik, ik loop daar bijna fluitend rond. Na een moeizaam begin met zere bovenbenen gaat het steeds beter, in dat heerlijke tempo van 6 min/km. Bij mij lijkt het vandaag vanzelf te gaan, maar voor tal van mijn lopers gaat het toch te snel. Maar desondanks was voor iedereen het doel de 4:15.

Tot en met de Hondsbossche zeewering gaat het goed. Zelfs met mijn maag gaat het goed. Maar een paar kilometer strand later voel ik me misselijk worden. Toch frisse lucht genoeg zou je denken, maar die is misschien wel te koud op mijn maag. En opeens moet ik overgeven. Ik verlies de aansluiting met het groepje en moet alleen verder, alleen tegen de wind in. Dat gaat nog een paar kilometer goed, maar daarna wordt het wel erg moeilijk. En mijn benen, die benen vinden het na 70 km echt welletjes. ‘Ga nou lopen jongen, dat is veel fijner, doet het niet zo pijn meer’. Dat fluisteren die trouwe onderdanen me toe. ‘Nee, nee, nog niet’, laat ik ze dan weer weten, ‘nog even wachten. Daar bij die strandpaal, daar gaan we even wandelen, niet eerder’. Zo houd ik ze voor de gek. Gelukkig is daar een drinkpost, dus nog even doorzetten. En dan, dan verder maar weer.

‘Daar, een drinkpost, pep ik de lopers op. Daar gaan we even wandelen, maar niet te lang hoor, anders kom je niet meer op gang’. Even drinken, even wandelen, even bijkomen, maar dan ben ik weer onverbiddelijk. ‘Wat ben je streng, zeg, nog eventjes wandelen hoor’, is het antwoord. Mijn groepje bestaat nog maar uit vier lopers, waar onder Ineke Scheffers. Maar over haar hoef ik mij geen zorgen te maken, die redt het wel. De anderen probeer ik er zoveel mogelijk bij te houden. De praatjes van het eerste uur zijn echt al een tijdje verstomd. ‘Kom op, we gaan weer, het is nog maar 11 km, als we zo doorgaan wordt het een mooie 4:15’.

‘Dat laatste stuk strand zal ik niet gauw vergeten. Rob Steyger komt me voorbij. Al een minstens een uur geleden liep ik hem nog voorbij. Hij moedigt me aan. Ik probeer aan te pikken. Het lukt net. Rob heeft het ook moeilijk, loopt 8 minuten hard en dan twee wandelen. Een goed idee, ik doe met hem mee. Zoef, zoef, daar komt Gijs Honing langs. Dat is net een diesel, die gaat maar door. We pikken even aan, een kilometer of zo, maar moeten hem dan laten gaan. Daar, de laatste drinkpost. Ze zeggen het echt, nog maar twee kilometer. Even proberen te drinken en dan verder maar weer .

Nog drie kilometer, en dan een lekker terrasje en een pilsje’ moedig ik Thijs van Kempen, mijn laatste loper, aan. Natuurlijk is Ineke er ook nog, maar die gaat steeds beter lopen. Dick is wat achter gebleven en haast er twee naar 4:20. Maar Thijs wil 4:15, maar hij heeft het moeilijk. Ik blijf op hem inpraten en heb het over de finish, over een heerlijk koel pilsje na de finish, over de victorie morgen, over nog maar drie kilometer, over zijn nieuwe PR . Ik klets maar door. En Thijs kreunt en buigt, maar barst niet. En dan het bordje 40 km. ‘Kom op man, laat me nou niet in de steek hé. Nog twee kilometer. En dan heb je je PR met ruim negen minuten verbeterd’. ‘Oh mijn benen, ze doen zo zeer, even wandelen’. ‘Nee, niks wandelen, door lopen. Als je wandelt, doen ze ook zeer. Het zit nu tussen je oren. Je benen zijn niet belangrijk meer, die moeten gewoon doen wat jij wilt. En jij wilt toch binnen de 4:15?

Het laatste stukje door de duinen. Even later geluiden uit een luidspreker. Zijn we er nu al? Nog 300 meter zeggen een paar fietsers. Maar dat zijn er toch echt veel meer. De geluiden zijn van een voetbalveld. Maar daar, eindelijk zien we de finish. Eén keer rechts en dan links en dan, na 8 uur 53 minuten 51 seconden komen we samen onder het finishdoek door. Moe, kapot, tevreden, koud, maar bovenal gelukkig. Nog nooit had ik zo lang en zover gelopen.

‘De laatste kilometer, we gaan het redden Thijs’, moedig ik hem aan. Zoef zoef, Gijs Honing komt voorbij, hij flikt het weer, net als zaterdag. Maar dat is niet erg. En Thijs, Thijs redt het, in 4:13:50 (4:12:45 netto) en is dolgelukkig. Eerst helemaal stuk, hangend op mijn schouder, maar al gauw blij, blij met zijn nieuwe PR, blij dat ik hem aan het lopen heb gehouden, blij met alles. Ineke gaat met mij de finish over en is ook zeer tevreden, keurig binnen de 4:15.

En als lopen reizen is, dan ben ik dit weekend ver gekomen, heb veel gezien, veel geleerd en bovenal veel genoten. Met dank aan Jan Knippenberg, de perfecte organisatie van de JKM 2004 en met dank aan het Runners World Pacingteam.

THEO DE JONG
 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ] - [1-2-3 Uitslagen ]