Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Nieuws actueel
15 jul 2018
Chris Dhooge en Patricia Verschuere Belgisch Kampioen 24 uur
10 jul 2018
Coal Miner’s Trail 2018 met aangepast parcours
9 jul 2018
Ultrafestival Deventer met Nationaal Kampioenschap 24 uur
24 jun 2018
Nieuw Wereldrecord 100 km Nao Kazami
Nieuws in 2018
* Juli
* Juni
* Mei
* April
* Maart
* Februari
* Januari
Nieuws in 2017
Nieuws in 2016
Nieuws in 2015
Nieuws in 2014
Nieuws in 2013
Nieuws in 2012
Nieuws in 2011
Nieuws in 2010
Nieuws in 2009
Nieuws in 2008
Nieuws in 2007
Nieuws in 2006
Nieuws in 2005
Nieuws in 2004
Nieuws in 2003
Nieuws in 2002
Nieuws in 2001
Nieuws in 2000
Nieuws in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
NIEUWS van Juli 2004
 
Jawel, je ziet ze steeds meer: lopers die zich bedienen met de luxe van GPS. Naast de hartslagmeting die in een percentage van de maximale hartfrequentie wordt weergegeven, wordt er meer en meer geïnvesteerd in afstand. GPS heeft een aantal prachtige voordelen, zoals Ton Smeets ook al in het artikel “GPS voor lopers” beschreef. De te nemen route kan geprogrammeerd worden, zodat “verkeerd lopen” geminimaliseerd wordt. Dwalen heeft echter ook zo z’n charme, zoals Gerry Dumont dit in het februarinummer van Runner’s World, treffend verwoorde.

Alleen het grootste GPS-nadeel voor ultralopers, is volgens mij toch de vrij beperkte accu. Door het relatief hoge stroomverbruik is deze leeg voordat de finish bereikt is, tenminste als de af te leggen afstand lang genoeg is. De Garmin ForeRunner en ForeTrex (en andere GPS-ers) smachten na veertien uur naar de lader. Een twaalf uurtje kan dus nog net, maar als de grenzen van het lichaam verder verkend worden -in Apeldoorn bijvoorbeeld- dan houdt de computer het eerder dan zijn uitvindende mens voor gezien. Een vroegtijdige uitval van het routespeeltje wordt voorkomen door in een handomdraai prijzige, oprolbare zonnepanelen op de rug van de loper te spelden. Als extraatje wordt drie meter kabel bijgeleverd, dus je kunt touwtjespringend naar de finish!

Een ander nadeel is het opstarten van het apparaat. Het duurt vaak even voordat het vrij zwakke satellietsignaal ontvangen is. Een handigheidje is, om als je naar de training fietst, het GPS-ding alvast aan te zetten, zodat dit bezwaar geen probleem meer is. Een groen, dik bladerdek in een bos, of gebouwen die het ontvangst wreed kunnen verstoren, hebben een negatieve invloed op de nauwkeurigheid. Bij uitval, door bijvoorbeeld door een tunnel in te lopen, berekent hij de afstand tussen het laatst ontvangen signaal en het signaal na de onderbreking. Loodrecht wel te verstaan, bochten niet meegerekend. Ook in de grot van Han Frenken is GPS (op 100 meter na) onbruikbaar. Het is merkwaardig dat de huidige apparaatjes die gebouwd zijn op de motor GPS, een afwijking van soms wel 30% te zien geven in de actuele snelheid, terwijl de afgelegde afstand wel zeer betrouwbaar is. Het blijft echter een utopie om een 100% zuiverheid te verkrijgen, maar dat hoeft ook niet, want het systeem luistert immers niet voor niets naar de naam: Globaal Positie Systeem.

Een uitstekend alternatief is de ‘puist op de voet’ die Nike (CV10) en Polar (S625X) gebruiken om afstand te meten. Zelf loop ruim een dikke week met de Polarpuist. Dit ettert niet, hoewel het gewicht van 75 gram wellicht anders doet vermoeden. Even aanzetten en er is direct verbinding met het horloge. Weg is dat gezoek naar moeilijk te vinden satellietsignalen! Volgens Polar is deze combo van HF en afstand, met 97% minstens even nauwkeurig als GPS. Bij het ijken -dat bij het wisselen van schoenen plaats moet vinden- kan de nauwkeurigheid oplopen naar 99%. De puisttechniek (accelerometer) is afkomstig van Dynastream Innovations. De sensoren in de bobbel op de voet, meten de hoek(stand) van de voet en de manier van lopen meer dan duizend maal per seconde. Meng deze resultaten met ingewikkelde algoritmes, en de huidige snelheid en afstand is een feit.
De levensduur van de mini-penlitebatterij (AAA) van de Nike houdt het in ieder geval 24 uur vol, zoals Janneke Cazemier tijdens haar prachtige, doch door(s)lopende lijdensweg van 185½ km in Apeldoorn bewees. De Polar houdt het volgens mijn gebruiksaanwijzing 40 uur vol. In de vier laatste levensuren van de batterij, schreeuwt het knipperend in het rood: “vervang mij!” In tegenstelling tot Nike, koppelt Polar geen codering toe tussen puist en horloge. Dit verklaard wellicht de extra batterijlevensduur (± 10 uur) van de Polar. Uiteraard is er wel de bekende OwnCode-codering tussen borstband en horloge. Bij Nike is die codering zelfs digitaal! Helaas wordt bij de CV10 geen software geleverd, vandaar dat Nike aan een lagere tak hangt in de kostbare prijsboom. De software van de Polar (Precision Performance 4.0) werkt nog niet perfect. Van de kleurrijke curven heb ik nog niet kunnen genieten (alleen wat voorbeeldjes), omdat het optionele infraroodpoortje niet met alle versies van Windows XP overweg kan, (waaronder het mijne). Heb het poortje opgestuurd en ontvang binnenkort een nieuwe. Volgens Polar is dit euvel met de USB-poortjes die nu de poort uitrollen, opgelost.

De conclusie is volgens mij gerechtvaardigd, dat lopers die graag onder een bladerdeken van moedertje natuur kilometers snuiven, beter af zijn met ‘de puist’, dan met G.P.S. Te meer omdat ultralopers dieselen en dat ook van hun loopcomputer mogen verwachten. Echter: is navigatie belangrijk, of gebruik binnen meerdere sportdisciplines, dan is GPS onovertroffen.

Hinrick Klugkist

 

 
[ top pagina ]