Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Nieuws actueel
14 sep 2019
Nog 2 Nederlandse records bij de vrouwen 100 km
14 sep 2019
Uitslag Nederlands Kampioenschap 100 km
14 sep 2019
Hinke Schokker wint de RUN met nieuw Nederlands record!
14 sep 2019
Matteo Lucchese wint de RUN Winschoten 100 km
Nieuws in 2019
* September
* 14 sep 2019: Nog 2 Nederlandse records bij de vrouwen 100 km
* 14 sep 2019: Uitslag Nederlands Kampioenschap 100 km
* 14 sep 2019: Hinke Schokker wint de RUN met nieuw Nederlands record!
* 14 sep 2019: Matteo Lucchese wint de RUN Winschoten 100 km
* 14 sep 2019: Tussenstanden NK 100 km
* 14 sep 2019: Prachtige 50 km tijden in Winschoten (met link naar de einduitslag)
* 9 sep 2019: Voorbeschouwing RUN Winschoten 2019
* 6 sep 2019: WK 50 km Brasov, kort verslag
* Augustus
* Juli
* Juni
* Mei
* April
* Maart
* Februari
* Januari
Nieuws in 2018
Nieuws in 2017
Nieuws in 2016
Nieuws in 2015
Nieuws in 2014
Nieuws in 2013
Nieuws in 2012
Nieuws in 2011
Nieuws in 2010
Nieuws in 2009
Nieuws in 2008
Nieuws in 2007
Nieuws in 2006
Nieuws in 2005
Nieuws in 2004
Nieuws in 2003
Nieuws in 2002
Nieuws in 2001
Nieuws in 2000
Nieuws in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
NIEUWS van Augustus 2004
 
MOOIER DAN EEN RONDJE VOORNE KUN JE HET NIET MAKEN

Gewoonlijk reis ik samen met Theo Cloosterman en Regina van Geene (Jos Hopman is nog steeds niet genezen van een meniscus operatie). Dinsdag 31 augustus beginnen ze echter aan als enige Nederlandse deelnemers aan de 6-daagse Spreelauf. Dus moest zelf zien in Brielle te komen. Carla mijn vrouw, laat me niet alleen gaan, omdat ik haar ooit verteld heb dat ik problemen gehad heb met het autorijden na een fikse inspanning. Ze wil haar mannetje graag gezond terugzien. Deze liefdevolle instelling houdt dan wel in dat ze ook de hele dag met me mee moet/mag.

Het is twee jaar geleden dat ik het rondje gelopen heb. Ik herinner me nog goed het prachtige parcours. De kantine, inschrijf-, kleed- en douchegelegenheid bevinden zich in de schitterende locatie van het Maerlant College. Ik zit voor de wedstrijd wat te praten met Theo de Jong, Simon Pols en Patrick Kloek (dodentochtdeelnemers). Steeds komt weer die weer die vreselijke 100 km voor de geest. Het is een ervaring geweest die ik maar heel snel moet vergeten, want behalve dat het fysiek een aanslag op mijn lichaam was, heeft het ook mentaal zijn sporen nagelaten. Vandaag zal de dag moeten worden waarop ik alle ellende van me af kan schudden. Pas dan acht ik mezelf in staat de Run in Winschoten te lopen.

Aan de start, in het mooie vestingstandje Brielle lijkt het wel een run-bike-run loop, zoveel fietsers er aanwezig zijn. Dat komt omdat er ook een estafette wedstrijd gehouden wordt en diverse solo lopers fietsbegeleiding hebben. Ik zie Marc Papanikitas en Math Roberts, er zal vandaag hard gelopen worden. Hans Buis, als altijd aanwezig, geniet vóór de start al van hetgeen hem te wachten staat. ‘Geweldig zo’n dag als vandaag, heerlijk weer, een prachtig parcours langs mooie plekken, dat wordt enkele uren genieten, ik heb er echt zin in’.

Als we weggeschoten worden is het even een beetje begrip voor elkaar opbrengen, vanwege de fietsers die er ook bijhoren. Ik heb tegen Carla gezegd dat ik waarschijnlijk tussen 5.15 en 5.30 zal finishen, immers blaren zijn er de oorzaak van dat de laatste 2 weken heel weinig heb kunnen trainen. ‘Weet jij waarom je bijna niet vooruit komt?’ vraagt een fietser aan zijn loopcompagnon, een vrouw die zwaar ademt, terwijl ze alles uit haar lichaam perst om vooruit te komen. ‘Je hebt geen conditie, weinig getraind, rookt en bent niet genoeg afgeslankt’. Zo, het zal je maar gezegd worden, hoewel zulke opmerkingen in zo’n situatie het meeste effect zullen hebben, denk ik. Rob Froonhof loopt me voorbij. Hij voorspelt een snelle eerste helft en zegt dat hij hierna een terugval krijgt. De voorspellingen komen uit, in de laatste 5 km loop ik hem voorbij. Bijna de gehele eerste 20 km heb ik met Ton Epskamp gelopen. Het lijkt wel of hij alles weer aankan na een vervelende ziekteperiode. Beiden bewonderen we de mooie omgeving, maar vliegen uit onze slof als twee achteropkomende wielrenners zich verbaal alles veroorloven om ons naast het fietspad te krijgen. Ze schrikken er niet voor terug een aanrijding te forceren. Begrip voor elkaar hebben lijkt moeilijker dan het is. Al pratende ben je zo een eind op weg.

De eerste 5 km gaan in 27 minuten, de 10 km in 56, de 15 in 1.24 en de 20 in 1.53. Voor mij prima tijden. Het belangrijkste is dat ik me nu lekker voel, ontspanen en nergens last van. De verzorgingsposten zijn rijkelijk gevuld met van alles, behalve cola. Voor diverse ultralopers dé prestatiedrank. Hellevoetssluis, wat mooi zeg! Jammer dat er op dat moment donkere wolken hangen en we een felle kopwind moeten trotseren. Zelfs de skeelers (ook wedstrijddeelnemers) die ons in elegante stijl voorbij schaatsen, hebben er moeite mee. Het 30 km punt in 2.51. Ik ben blij dat ik Ben Mol bij de verzorgingspost zie. De plaatselijke vedette is er zelfs bij zijn eigen vereniging niet bij. Ik ben benieuwd hoe het met hem gaat. Hij loopt ongeveer 50 meter met me mee. ‘Dit is me al teveel’, vertelt hij. Wat kunnen blessures hardnekkig zijn! We gaan het strand op. Gelukkig hebben we de wind niet pal tegen, maar opzij. Dan wat experimenteren om de ideale lijn te lopen. Aanvankelijk loop ik pal langs het water, zak weg en wijk uit naar het midden. Dit gaat beter. Maar strandlopen blijft zwaar, hoewel we op het laatste stuk de wind mee hebben. Vroeger als kind heb ik wel eens gevliegerd, nu schijnt het een sport voor volwassenen te zijn. Uit jeeps worden de grootste en kleurrijkste exemplaren getoverd. Volwassenen spelen als kinderen.

De bewegwijzering is prima, pijlen geven duidelijk de route aan en bij iedere afslag wijzen vriendelijke vrijwilligers de juiste weg. Helaas is dit op het strand niet het geval. Ook nu weer waren er lopers te ver doorgelopen, hoorde ik in de kleedkamer. Twee jaar geleden ging ik zelf in de fout. Het marathon punt in 4.10. Het gaat steeds beter, ik voel me sterk en ga versnellen. Ik passeer estafettelopers. Ze vinden het knap dat ik solo loop. ‘Je enige drijfveer is er lol en plezier aan te beleven, dan kan iedereen het’, zeg ik wat luchthartig. Mijn woorden worden in twijfel getrokken. Er staat 45 km op de weg geschreven. Ik klok 4.28. Nu begin ik te denken dat een tijd binnen de 5 uur erin moet zitten. Het moet mogelijk zijn: mijn enkel, adductoren en bilspier laten me vandaag met rust, ik voel enkel een blaar als hopelijk laatste restant van de dodentocht. Het is lekker relaxt lopen over de schilderachtige polderweggetjes met fraaie uitzichten. Ik voel me nog fris maar moet finishen omdat de 50 km erop zitten. De tijd van 4.56.44 stelt me gerust. De conclusie moet dan ook zijn dat het zelfvertrouwen weer terug is, het loopt weer zoals het moet. Samen met Han Frenken en nog enkele Limburgse vedetten reis ik volgende week vanuit het zuiden naar Winschoten. Het rondje Voorne was een uitstekende voorbereiding.

Een mooie dag, ook al omdat de Olympische marathon in Athene gelopen is. De bekende Griek Kouros die het startschot loste en een grootheid is in kringen van lange afstandslopers, vertelde in de Volkskrant dat ultralopen van alle tijden is, terwijl de Olympische Spelen vroeger of later wel weer zullen verdwijnen. Eindelijk erkenning.


Vincent Schoenmakers
 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ] - [1-2-3 Uitslagen ]