Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Nieuws actueel
27 okt 2019
Wereldrecord vrouwen van Camille Herron op de 24 uur
26 okt 2019
WK 24 uur over de helft
22 okt 2019
Backyards Ultra's, de nieuwe trend in het ultralopen
21 okt 2019
Uitslagen en wedstrijden weekend 19-20 oktober
Nieuws in 2019
Nieuws in 2018
Nieuws in 2017
Nieuws in 2016
Nieuws in 2015
Nieuws in 2014
Nieuws in 2013
Nieuws in 2012
Nieuws in 2011
Nieuws in 2010
Nieuws in 2009
Nieuws in 2008
Nieuws in 2007
Nieuws in 2006
Nieuws in 2005
Nieuws in 2004
* December
* November
* Oktober
* September
* 30 sep 2004: Een ultraloop is geboren in Steenbergen!
* 29 sep 2004: CD boek
* 29 sep 2004: Foto's Rondje Voorne
* 29 sep 2004: NR marathon en 100 km
* 29 sep 2004: Reizigers naar Huy
* 28 sep 2004: ER marathon age groups
* 28 sep 2004: Canadese 70-plusser opnieuw onder de 3 uur
* 27 sep 2004: Krenten in de ultra-pap
* 27 sep 2004: Euro marathon Echternach
* 27 sep 2004: Pacers Eindhoven
* 24 sep 2004: Nieuwe 100 km in Eernegem(B)
* 24 sep 2004: NL-teamprestaties 100 km WK 2004 door de ogen van Gerrit
* 23 sep 2004: Nieuwe 50 km in Gistel(B)
* 22 sep 2004: Tweede “RONDJE GUUS”: 14 november
* 21 sep 2004: P-Weg Plettenberg (11/9)
* 21 sep 2004: Een droom die werkelijkheid werd
* 21 sep 2004: Petje af
* 20 sep 2004: Jubileumevenement
* 20 sep 2004: NK 100 km RUN 04 Winschoten
* 19 sep 2004: Jungfrau Marathon (SUI) 11/9
* 19 sep 2004: Ultra Marathon de la Grande Traversée des Alpes
* 17 sep 2004: Texel opent inschrijving van de 8e editie 2005
* 16 sep 2004: Het feestje van Winschoten
* 15 sep 2004: 100 kilometer rennen? Mesjogge! (RUN 76)
* 15 sep 2004: Primeur Italiaanse locomotief
* 15 sep 2004: Foto’s en berichten RUN
* 14 sep 2004: Ultraned-klassement na Gouda, Voorne en Winschoten
* 14 sep 2004: Marathon Plus Specials
* 14 sep 2004: Startbewijs Berlijn
* 14 sep 2004: Winschoten: het Mekka van de ultramarathon
* 14 sep 2004: Soms een feest, soms niet (RUN 04)
* 14 sep 2004: WC 100 km team results
* 13 sep 2004: RUN'04, anders dan gepland
* 13 sep 2004: Verslag Mergelland Marathon (NED) 12/9
* 13 sep 2004: Marathondreumes claimt bestaansrecht
* 12 sep 2004: Stand Marathon- & Ultracup 2004 na de 100 km van Winschoten
* 12 sep 2004: IJskoud de lekkerste.
* 12 sep 2004: Mergelland Marathon voor Philip Verdonck en Inge van Bergen.
* 12 sep 2004: Amersfoort (NED) 6 hours, october 3rd
* 11 sep 2004: Final report RUN (Dutch women)
* 11 sep 2004: Christian Hacker finished for Fire Department New York
* 11 sep 2004: More than 110 finishers within 9 hours
* 11 sep 2004: Eindklassement Trans Gaule
* 11 sep 2004: Monica Casiraghi wants revench in Japan next year
* 11 sep 2004: First Dutch lady: Joke Keuning
* 11 sep 2004: Dutch championship
* 11 sep 2004: Women rostrum: 1. RUS, 2. RUS, 3. ITA
* 11 sep 2004: About Zhyrkova...
* 11 sep 2004: First three Belgians (bronze!)
* 11 sep 2004: First woman: Tatiana Zhyrkova !
* 11 sep 2004: About Ardemagni...
* 11 sep 2004: First Belgian Papanikitas in 6.54
* 11 sep 2004: Male rostrum 100K:1 ITA, 2 POL, 3 RUS
* 11 sep 2004: Lap recordings WC 100K after 5 hrs
* 11 sep 2004: Finish of Mario : 6.18.21!
* 11 sep 2004: Mario Ardemagni in the final lap
* 11 sep 2004: Five hours into the race: 80 km
* 11 sep 2004: The Dutch teams are still going, but ...
* 11 sep 2004: Ardemagni still in M40 record pace after 70 km
* 11 sep 2004: 60 km: suicide pace of Ardemagni?
* 11 sep 2004: Lap recordings at www.RUN.nl
* 11 sep 2004: After three and a half hours: Ardemagni leads
* 11 sep 2004: After two and a half hours: 40 km.
* 11 sep 2004: The top part of the field has passed the 20 K
* 11 sep 2004: After one hour: 300 runners have completed first loop
* 11 sep 2004: The RUN is on: 30 minutes after the start
* 11 sep 2004: The RUN is on the air: 30 min before the start
* 10 sep 2004: World lists 100 km road
* 9 sep 2004: Live Coverage 100 km World Cup, 11 Sept. 2004
* 8 sep 2004: Tweede “RONDJE GUUS”: 14 november
* 7 sep 2004: Klassement Trans Gaule na 14 etappes
* 7 sep 2004: Mergelland Marathon Meerssen.
* 7 sep 2004: Uitslagen 6 uur lopen
* 7 sep 2004: Napels zien in Groningen (RUN 97)
* 6 sep 2004: Roelofarendsveen loopt warm voor de marathon
* 6 sep 2004: De Dijkenloop: warm en erg mooi.
* 6 sep 2004: Maas en Waalse Dijkenloop, een warm loopfeest.
* 6 sep 2004: 100 km Steenwijk
* 6 sep 2004: Supermarathon Edersee 29 augustus 2004
* 5 sep 2004: Info NL teams WK 100 km Winschoten
* 5 sep 2004: Eindstand Spreelauf
* 5 sep 2004: Ruime belangstelling voor Mergelland Marathon Meerssen
* 4 sep 2004: Loopt Kouros werkelijk slechts duurlopen van 12 km ?
* 4 sep 2004: Trans Gaule na 10 van 18 etappes
* 4 sep 2004: Spreelauf
* 3 sep 2004: Start list World Cup 100 km RUN Winschoten
* 3 sep 2004: Winschoten 100 km uitslagen vanaf 1991 op UN
* 3 sep 2004: Uitslag Rondje Voorne
* 2 sep 2004: Evaluatie O-o-o... course
* 1 sep 2004: Luxemburgse ultramarathon
* 1 sep 2004: Magier beste kilometervreter (RUN 96)
* 1 sep 2004: Een historisch dwaalspoor (Kouros 2004)
* Augustus
* Juli
* Juni
* Mei
* April
* Maart
* Februari
* Januari
Nieuws in 2003
Nieuws in 2002
Nieuws in 2001
Nieuws in 2000
Nieuws in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
NIEUWS van September 2004
 
Lang hadden we er naar uit gezien, La Transe Gaule 2004. Maar veel stond een goede voorbereiding in de weg. Loopmaatje Jan Nabuurs blijkt niet op tijd hersteld. Heinz Jackel moet ook afhaken wegens drukke omstandigheden met nieuw bedrijf. Uiteindelijk reisden Willem Mütze en Theo Kuijpers alleen naar Frankrijk, zonder verzorger. We werden weggebracht door de broer van Theo met zijn vrouw. Een autoreis van meer dan 1000 km naar Roscoff aan de Atlantische Oceaan in Bretagne. De gesteldheid van Willem en Theo is zeker niet optimaal te noemen. Willem kampt al maanden met een onwillige knie. Theo heeft door zijn kuren minder kunnen trainen, waardoor het lichaamsgewicht met ruim 6 kg is toegenomen.

Maandag 23 Augustus 2004. Het vertrek ‘s morgens om 5.00 uur, dan Willem ophalen in Heerlen. We hebben een voorspoedige reis, en met beurtelings rijden schiet het lekker op.
In Roscoff aangekomen zijn er in de sporthal al enkele deelnemers en verzorgers aanwezig. Spoedig komen er steeds meer deelnemers bij. Die nacht blijven we ook in de sporthal slapen, hoewel we woensdag pas starten. ‘s Avonds komt Jaap Smit (de vader van Guus) ook nog even langs, hij zal de dag er op nog een woordje zeggen tegen de oud-collegalopers van Guus en met de organisatie de eerste twee dagen mee reizen .
Die eerste avond hebben we Roscoff nog bezichtigd, een heel mooi toeristische oud vissersdorpje. Waar we in de haven nog zien dat de vissers hun vis schoonmaken en het afval als voer aan de meeuwen aanbieden. Toen we woensdagmorgen naar de start gingen was er geen vis meer te zien en lagen alle boten en plezierjachten in het zand van de haven, zonder water een heel gek gezicht. In dit verslag zal ik niet beschrijven hoe mooi Frankrijk is. In de eerste plaats zullen velen Frankrijk wel kennen - hoewel dat bij mijzelf niet zo was. En ten tweede heeft Willem zoveel foto’s gemaakt. Die kan eenieder op Willem’s website gaan zien en die foto’s spreken voor zich. En daarmee zeg ik niets te veel. (http://www.funrunner.loopt.nl)

Wat ik verder ook niet wil doen is om iedere etappe te beschrijven van deze 18-daagse loop over 1166 km en meer dan 13.000 hoogtemeters. Iedere etappe op één na had meer hoogtemeters dan b.v. de Monschau Marathon. Het zou denk een buitenstaander maar vervelen, om de voor ons wel belangrijke gegevens in detail weer te geven.
Wel het verloop van onze belevenissen want deze ervaring is er een geweest om nooit te vergeten. Willem zal de tocht wandelen, en ik wil zoveel mogelijk proberen te hardlopen en daar waar lopen niet mogelijk is proberen flink door te stappen. Het klinkt zo simpel “wandelen” maar later zal blijken dat veel lopers zich op de wandelende Willem zullen stuk lopen. Ze laten zich toch niet door een wandelaar op de kop zitten. Dit hadden ze beter wel kunnen doen, dan was hun kans om de wedstrijd uit te lopen een stuk groter geweest. Jaloers wordt je gewoon ook nog wanneer je konstateert dat Willem ook nog eens 3500 foto’s weet te schieten tijdens de 18-daagse. Ja de digitale camera heeft zo zijn voordelen, foto niet gelukt, maak maar meteen een nieuwe.

Woensdagmorgen 25 augustus. Het startschot valt aan de haven van Roscoff en 24 lopers gaan van start, 21 mannen en 3 vrouwen, van 5 nationaliteiten. De eerste kilometers zullen we gezamenlijk lopen en na 7 km is dan de wedstrijd begonnen.
Willem en ik hebben één doel: “finishen”. Het maakt niet uit welke plaats we halen. En nog nooit eerder liepen we langer dan een 7-daagse wedstrijd. Later blijkt dat onze opzet om ons niet in de wedstrijd te mengen de enige juiste methode voor ons was.

De eerste dag voor Willem is voorspoedig verlopen. Hij blijkt gelukkig minder last van zijn knie te hebben gehad. Voor mij ligt het anders, ik heb tot en met dinsdag 31 augustus mijn laatste medicijnen in moeten nemen en blijk hiervan de eerste 5 dagen nog behoorlijk last te zullen hebben. Daarna gelukkig niet meer. Bij de aankomst van de eerste etappe zeg ik tegen Jaap Smit die vol belangstelling de verrichtingen van de Nederlanders volgt: ”Jaap ik weet niet of ik morgen start, want ik wordt na een uurtje of vier veel te moe.” Daar komt nog bij dat de eerste dag regen, regen en nog eens regen was. En Frankrijk blijkt ook nog eens nergens ook maar een meter vlak te zijn. Wat is dit zwaar.
Toch reizen we niet naar Frankrijk om na een dag weer terug te reizen. Ik heb mijn dochter beloofd om toch echt minstens de helft te lopen.

‘s Avonds op onze matjes gelegen in de sporthal, praten Willem en ik nog even met elkaar. We weten elkaar voldoende op te peppen om de volgende dag weer aan de start te staan.

De dagen volgen elkaar snel op en langzaam komen we in een ritme van lopen, eten, rusten en slapen en gaat ons lichaam steeds meer wennen aan het berg op en af lopen. Maar anderzijds komen er ook steeds meer blessures. Vooral scheenbeenblessures treden bij bijna alle lopers op. Ook Willem en ik ontkomen er niet aan. Maar deze zijn gelukkig goed te behandelen. Met de Spree-Quelle-lauf heb ik dit geleerd. Zalf op de plek en met cellofaan inrollen en 24 uur laten zitten, daarna vervangen. Het helpt echt.

Iedere dag is er een finish. De finishboog reist met ons mee, en wordt in iedere finishstad of -dorp weer opgezet. Leuk voor de foto’s maar ook voor de deelnemers die dat toch iedere dag weer als een stukje voltooiing zien van deze o zo lange tocht. Zo geeft ook iedere gemeente een extra invulling aan de groep die dwars door Frankrijk trekt. Met grote posters wordt aandacht getrokken voor de loop. ‘s Avonds worden we uitgenodigd op het gemeentehuis, dikwijls gevestigd in een kasteel. Iedere streek laat ons zijn specialiteiten proeven, vaak natuurlijk de wijn. En natuurlijk wordt ons de beste voorgezet want ze willen de streek wel promoten. Maar niet teveel wijn alstublieft. Wij moeten (mogen ) de volgende dag weer lopen. Maar na een warme dag giet hij soms toch wat te lekker weg.

In de negende etappe op donderdag 2 september bereikten we het halfweg-punt, dat keurig als markering op de weg is aangebracht. Een belangrijk punt voor mij omdat ik mijn dochter beloofde minstens voor de helft te gaan. Het was voor mij dan ook een emotioneel moment. Maar ook Willem was nog nooit eerder in een wedstrijd zover gelopen.

Zondag 5 september is toch ook een dag om te beschrijven omdat dit de langste etappe is van 77 km met de nodige cols en laten we dan maar meteen maandag 6 september meenemen omdat dit de zwaarste bergetappe is. In die 66 km zaten totaal 10 cols tot een hoogte van 1231 meter. Het is wel leuk om te zien dat we dezelfde weg volgen als de Tour de France. De namen van Ulrich, Virenque en Armstrong, staan nog op de Franse wegen gekalkt. We hebben het extra zwaar op die zondag 5 september omdat de temperatuur naar 33 graden is gestegen. Hier treden ook weer veel scheenbeenblessures op. Ik krijg veel last van mijn bovenbenen. Ik besluit dan ook om bij het omhoog gaan niet hard te lopen, maar flink door te stappen. Dan ga je echt het verschil zien met Willem. Hoewel ik me op het wandelen omhoog getraind had, blijf ik ver achter bij Willem, die omhoog bijna even hard gaat als omlaag of op het vlakke.

Onderweg krijgen we veel applaus van de Franse toeschouwers. Er zijn er veel hier in de bergen, waarschijnlijk hebben ze nog vakantie. Col na col weten we te bedwingen, extra water krijgen we aangeboden door de Zuid-Afrikaan Alastair Forsyth, die herhaaldelijk met zijn B.M.W. motor op en neer rijdt. De verzorging is dan ook goed maar ook zo nodig. Een klein detail kan al bepalen of je de finishlijn gaat halen.

De twee lange zware bergdagen hebben Willem en ik weten te doorstaan. ‘s’Avonds praten we ook nu weer met elkaar. ‘Voorzichtig blijven’ is het advies van Willem aan mij. ‘Ga nog langzamer lopen, om er zeker van te zijn de eindstreep te halen.’ Ik was namelijk opnieuw in de problemen door verkramping van de bovenbenen. Een prima massage zowel ‘s avonds als ‘s morgens, door de Franse jeugdige Elodie, die voor mij om 4.30 uur opstond om me te helpen, heeft me er weer boven opgebracht.

De 16e etappe was weer zo’n mijlpaal: de 1000 km was keurig aangegeven zodat een foto gemaakt kan worden. De organisatie had hier voor een extraatje gezorgd: je kon kiezen uit een lekker drankje (zelfs champagne) en meerdere soorten koek. Ja, de organisatie had het goed voor elkaar.

En dan die laatste dag. Willem en ik hebben elkaar lang aan zitten kijken de avond daarvoor. Nu pas durfden we te zeggen: het gaat ons lukken! Wel zeiden we, we moeten voorzichtig blijven en niets meer in ons tempo veranderen. Aankomen, tijd ondergeschikt maken, was immers steeds ons uitgangspunt geweest. En dat bleek dus ook de goede taktiek.

Veel van onze maatjes haalden de finish niet. Tien personen zijn afgevallen en slechts 14 zouden de eindstreep halen.

De finish in Gruissan Plage beleefden we als kampioenen. Een heel breed strand met een lang aanlooppad en op het laatst de rode loper. Dan de schoenen uit en de zee in, voor ieder een moment met zijn eigen emoties die alleen ultralopers kunnen begrijpen. We hebben het gehaald. Een tocht waar we alleen maar van konden dromen. En na Guus Smit en Ria Buiten zijn nu ook in 2004 de namen van Willem en mij vastgelegd als finishers van La Transe Gaule. Een droom die werkelijkheid werd.

De uitslagen van Willem en van mij, en van de Franse winnaar Jean Jacques Moros die ver voor de anderen finishte, zijn hieronder weergegeven.

Moros 1e in 94 uur 0 min 36 sec, met een gemiddelde van 12 km 328 meter per uur
Mütze 10e in 149 uur 50 min 58 sec, met een gemiddelde van 7 km 734 mtr per uur
Kuijpers 13e in 168 uur 32 min 45 sec. met een gemiddelde van 6 km 876 mtr per uur

De foto’s zijn te zien op Willem’s website http://www.funrunner.loopt.nl

Theo Kuijpers, Westerbeek
theo.kuijpers@wanadoo.nl 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]