Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Nieuws actueel
19 nov 2017
The Authentic Phidippides Run Athene-Sparta-Athene 490 km met Ludo Depoortere
19 nov 2017
Uitslagen weekend 18-19 november
17 nov 2017
NK en WK Skyrunning 2018 met selectieprocedure voor WK
16 nov 2017
Selectiebeleid EK/WK's 2018-2019 voor Nederlandse ultralopers en -loopsters
Nieuws in 2017
Nieuws in 2016
Nieuws in 2015
Nieuws in 2014
Nieuws in 2013
Nieuws in 2012
Nieuws in 2011
Nieuws in 2010
Nieuws in 2009
Nieuws in 2008
Nieuws in 2007
Nieuws in 2006
Nieuws in 2005
Nieuws in 2004
* December
* November
* Oktober
* 31 okt 2004: Over het vervolg van Marathon Plus
* 29 okt 2004: Jeugdsentiment in de Zuiderzeemarathon
* 28 okt 2004: MS-Loop in Almere met 6U op 9 oktober 2005
* 28 okt 2004: Chicago Marathon 2004
* 26 okt 2004: Stand Marathon- & Ultracup 2004 na Schaarbeek en Brno
* 26 okt 2004: Guus en de Afrikanen
* 25 okt 2004: Over het ontstaan van Marathon Plus
* 25 okt 2004: WC 24 hours: team results
* 24 okt 2004: Uitslag WK+EK 24u in Brno
* 22 okt 2004: Herfstmarathon Diever
* 20 okt 2004: ‘Geef een man een schepje en je hebt er geen kind aan’ (Texel 2003)
* 19 okt 2004: De Kenia Jambo Marathon - 14 november 2004
* 19 okt 2004: Pacen in Amsterdam marathon
* 19 okt 2004: Krijn vliegt weer (Löwen Marathon)
* 18 okt 2004: Nederlandse ultramarathonners
* 17 okt 2004: Athene Marathon 7/11
* 17 okt 2004: Stand Marathon- & Ultracup 2004 na de marathon van Eindhoven
* 15 okt 2004: Marathon Brussel
* 14 okt 2004: Ultramarathon in Panorama.
* 14 okt 2004: Nieuwe Spaanse trail
* 12 okt 2004: Eindhoven (stad)marathon
* 12 okt 2004: Persbericht Grottenmarathon
* 10 okt 2004: Snelle tijden in Chicago
* 10 okt 2004: Dramatisch slot in Brussel
* 10 okt 2004: Tom Van Hooste zevende
* 9 okt 2004: Mijn vierde maar zwaarste Spartathlon ooit
* 9 okt 2004: Deelnemers NVK marathon te Eindhoven
* 8 okt 2004: Stand Marathon- & Ultracup 2004 na Kust Marathon en Huy
* 8 okt 2004: ‘Hardlopen kan weer een doel in het leven worden.'
* 7 okt 2004: Echternach marathon
* 7 okt 2004: Poolse marathons
* 7 okt 2004: 50 km van Zolder gaat niet door
* 7 okt 2004: Loopsport?
* 6 okt 2004: Inschrijvingen Marathon- & Ultracup 2005 worden afgesloten op 1/1/2005
* 6 okt 2004: 100 km de Bezana
* 5 okt 2004: De hazen van Eindhoven en Amsterdam
* 5 okt 2004: Cedric Proot versus Yvan Degrieck
* 5 okt 2004: Ultraned klassement na Amersfoort
* 4 okt 2004: Zeeuwse kust marathon (NED) 2/10
* 4 okt 2004: Ditjes en datjes van Anton
* 3 okt 2004: de Kustmarathon (BEL) 2/10
* 3 okt 2004: Kosice Marathon
* 2 okt 2004: Jens Lucas wint Spartathlon 2004
* 1 okt 2004: Met NS Herfsttoer naar Amersfoort
* 1 okt 2004: Piotr Sekowski (Pol) died september 29th
* September
* Augustus
* Juli
* Juni
* Mei
* April
* Maart
* Februari
* Januari
Nieuws in 2003
Nieuws in 2002
Nieuws in 2001
Nieuws in 2000
Nieuws in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
NIEUWS van Oktober 2004
 
Volgens velen moeten we de marathons verdelen in twee klassen; de punt tot punt marathons en de marathons over een ronde. Punt tot punt marathons zijn bijvoorbeeld de Olympische marathon van Marathon naar Athene, of ’s werelds oudste, de Boston marathon. Dit soort parcoursen kunnen voordelen met zich mee brengen zoals een hoogteverschil tussen start en finish en windvoordeel. Tijden gelopen tijdens dit soort wedstrijden zouden niet op ranglijsten mogen voorkomen omdat de omstandigheden dermate verschillen dat van enig objectief vergelijk van prestaties geen sprake meer is. Een ander aspect is natuurlijk dat het wachten is eer de een of andere organisatie zich tot excessen laat verleiden omwille van de publiciteit. Denk maar eens aan een downhill parcours, met alle gevolgen van dien voor de atleten vanwege de grote en langdurige excentrische belasting van de beenspieren. Behalve downhill lopen, kun je in de vlakke omgeving van de kust ook lopen met verminderde weerstand door gebruik te maken van de wind.

Grote struikelblok bij reglementering van de wegatletiek is dat een aantal klassiekers, waaronder dus de Boston marathon, buiten de boot dreigen te vallen. Boston marathon is een punt tot punt parcours, met een netto “downhill” hoogteverschil. Alhoewel het telkens een punt van discussie is, is volgens mij het hoogteverschil daar geen voordeel, omdat onderweg ook nog heel wat geklommen moet worden. De oorsprong van het parcours is bovendien een heel andere, dan het nastreven van extreme voordelen ten behoeve van snelle tijden. Na de Olympische marathon van 1896 wilde men in Boston een soortgelijk loopevenement houden. De finishplaats was Boston. De startplaats was veertig kilometer in westwaartse richting, simpel omdat ook in Athene de startplaats veertig kilometer ten westen lag, namelijk in Marathon. Dit soort tradities dreigen verloren te gaan als organisatoren zich bezondigen aan het tot in extreem uitbaten van allerhande voordeeltjes die niets meer met het loopvermogen van de atleet te maken hebben. Voor de breedtesporter hoeft men het al zeker niet te doen. Die loopt toch nooit een lage twee uur op de marathon en is blijkbaar eerder te vinden voor wat extra uitdaging van juist een zwaarder parcours. Het succes van de Zwitserse marathons zoals de Jungfrau marathon is daarmee te verklaren. In België heeft men dit voorjaar hetzelfde succes kunnen proeven bij de eerste editie van de Nature marathon van la Roche-en-Ardenne. Niet ver daar vandaan, net over de grens in Duitsland, kennen we al jarenlang de successen van de Monschau marathon. Nederland kent de Berenmarathon en ook de Zeeuwse Kustmarathon blijkt tot dit soort begeerde marathons te behoren.

De IAAF heeft na een onderbreking van bijna dertig jaar weer records op de weg erkend. In de jaren zeventig werden die geschrapt, omdat prestaties op de weg onvergelijkbaar waren en dus niet geschikt geacht werden om te vergelijken en tot records te komen. Natuurlijk gaf de IAAF daarmee haar onvermogen aan om te komen tot een goede reglementering waarbij wegatletiekprestaties wel goed vergelijkbaar zouden worden. Drie decennia mochten we alleen maar praten van beste prestaties op de weg en was de benaming “record” uit den boze. Het streven is om allen maar “loop” marathons op ranglijsten en recordlijsten te erkennen. Bij een marathon met start en finish op dezelfde plaats is het onmogelijk om extremen in het opzicht van windvoordeel of afdalen te realiseren. Een hoogteverschil tussen start en finish is dan bijvoorbaad uitgesloten. Met de wind kan men nog enigszins de eindtijden manipuleren door daar waar de wind tegen staat de beschutting van huizen en bomen op te zoeken en daar waar die mee staat het open terrein te nemen. In dat opzicht zou je dus nog kunnen kiezen tussen “clockwise” of “anti clockwise” lopen. Maar dat is dan ook alles wat de notoire manipulator nog rest.

Het is echter moeilijk om start en finish precies op dezelfde plaats te leggen. Tussen start en finish moeten namelijk precies 42 kilometer en 195 meter liggen, en dat wil meestal niet tot op de meter lukken op het bestaande wegennet. Bovendien moet je soms op beperkte plaatsen doorgang vinden over bijvoorbeeld een rivier, of een spoorlijn, waar je natuurlijk de brug of tunnel moet kiezen en niet de gelijkvloerse kruising van een spoorwegovergang. Verder willen organisatoren vaker hun deelnemers voeren langs lokale trotsen zoals historische gebouwen en dergelijke. Om tegemoet te komen aan organisatoren en het niet vrijwel onmogelijk te maken om nog een parcours uit te kunnen zetten dat aan alle reglementen voldoet, is er de mogelijkheid om start en finish niet helemaal gelijk te plaatsen. Wel moeten start en finish aan voorwaarden voldoen. Zo mag het hoogteverschil tussen start en finish niet meer zijn dan één meter per gelopen kilometer. Voor de marathon dus maximaal 42 meter hoogteverschil en voor de 100 kilometer dus maximaal honderd meter. Tweede voorwaarde is dat start en finish niet te ver uit elkaar mogen liggen. Oorspronkelijk was dat gesteld op 30 percent van de te lopen afstand; dus ongeveer 12,65 kilometer maximaal voor een marathon en 30 kilometer voor een 100. Deze laatste regel is opgerekt tot 50%, maar als organisatoren het onderste uit de kan gaan halen op een wijze die de loopsport ongeloofwaardig kan maken of het welzijn van de atleet ondergeschikt maakt aan supersnelle tijden, is dat zeker olie op het vuur voor aanhangers van strengere limitering en reglementering van de wegatletiek.

De Vlaamse Kustmarathon blijkt het niet zo nauw te nemen met de ethische kant van de sport. Lees de verslaggeving op deze site er maar eens op na. Atleten die gestresseerd aan de startlijn arriveren; een organisatie die niet bij machte is de atleten behoorlijk te verplaatsen waardoor de starttijd op het laatste moment moet worden opgeschort. Uiteindelijk zijn het allemaal geen bevorderende omstandigheden om snelle tijden te lopen. Daarmee hebben ze hun opzet al bij de eerste editie ondermijnd. Dan de naamgeving. Ik noem het maar de Vlaamse kustmarathon, om het onderscheid te onderstrepen met de Zeeuwse kunstmarathon. Niet alleen de naam op zich is verwarrend, maar men heeft de Vlaamse kustmarathon ook nog eens op dezelfde dag geplaatst als de Zeeuwse kustmarathon. De klacht dat men ook nog kort op een andere Vlaamse marathon zit, de IFF, met een hoog gehalte aan historische waarde bovendien, is bovendien zeer terecht. De atleet is niet gebaat bij organisatoren die elkaar beconcurreren over de ruggen van de atleet. België kent niet zoveel marathons, dus moet je elkaar sparen. Door meer aanbod wint de sport aan populariteit en zijn uiteindelijk ook alle organisatoren winnaars. Het is net als in een toeristenplaatsje of winkelcentrum. Meer aanbod van hotels of winkels, maakt de plaats aantrekkelijker. Er komen meer toeristen. Uiteindelijk heeft ieder hotel meer bedden bezet en hebben de winkels meer omzet. Succesvolle toeristenplaatsen zijn dan ook juist die waar concurrentie heeft plaats gemaakt voor samenwerking en dienstbaar zijn aan de klant of toerist. Organisatoren van de wegatletiek zouden ook eens daarvan moeten leren en zich focuseren op het dienstbaar zijn aan de atleet in plaats van andere organisaties te beconcurreren. Helaas is in dit opzicht de Vlaamse kustmarathon geen uitzondering. De Vlaamse 100 kilometer kalender van volgend jaar liegt er niet om, maar ik ken meer voorbeelden.

La Roch-en-Ardenne, begin juni, bijt niet met andere evenementen, ook niet met een evenement over de grens. Monschau marathon is begin augustus. De echte liefhebber van dit soort marathons kan zonder problemen kiezen voor beide marathons, omdat er twee maanden tussen liggen. De opkomst van de Uewersauer Trail in Luxemburg van 21 november, houdt ook een week ruimte met de bekende Olne-Spa-Olne van 28 november. Ook daar kunnen de liefhebbers van de trail beide loopevenementen in hetzelfde jaar lopen. Ja, soms biedt de kalender weinig ruimte en kan men niet anders, maar respect naar elkaar en dat vooraf in onderling overleg met elkaar afstemmen en elkaars uitgangspunten over brengen is dan toch het minste. De confrontatie aan gaan met datgene dat men als “concurrentie” ervaart, is uiteindelijk altijd aan het kortste eind trekken. De atleet is daar nog het meest de dupe van.

Ton Smeets
ton.smeets@ou.nl

PS. Het voorwendsel van wind mee is niet alleen een goedkope reclamestunt van de Vaalmse Kustmarathon, het is ook nog eens gebakken lucht. Weerkundigen praten meestal van aflandse of aanlandse wind. De oorzaak is dat de temperatuurverschillen, waardoor luchtverplaatsingen veroorzaakt worden, het gevolg zijn van de grotere opwarming overdag en afkoeling ’s nachts boven land dan boven zee. Aan de kust staat de wind dan ook eerder loodrecht op de kustlijn dan dat ze daaraan parallel loopt. Het is dus veel poespas om uiteindelijk te kiezen tussen linker of rechter zijwind. Om windnadeel te voorkomen moet je gewoon landinwaarts de beschutting opzoeken. 

 
[ top pagina ]