Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Nieuws actueel
19 nov 2017
The Authentic Phidippides Run Athene-Sparta-Athene 490 km met Ludo Depoortere
19 nov 2017
Uitslagen weekend 18-19 november
17 nov 2017
NK en WK Skyrunning 2018 met selectieprocedure voor WK
16 nov 2017
Selectiebeleid EK/WK's 2018-2019 voor Nederlandse ultralopers en -loopsters
Nieuws in 2017
Nieuws in 2016
Nieuws in 2015
Nieuws in 2014
Nieuws in 2013
Nieuws in 2012
Nieuws in 2011
Nieuws in 2010
Nieuws in 2009
Nieuws in 2008
Nieuws in 2007
Nieuws in 2006
Nieuws in 2005
Nieuws in 2004
* December
* November
* Oktober
* 31 okt 2004: Over het vervolg van Marathon Plus
* 29 okt 2004: Jeugdsentiment in de Zuiderzeemarathon
* 28 okt 2004: MS-Loop in Almere met 6U op 9 oktober 2005
* 28 okt 2004: Chicago Marathon 2004
* 26 okt 2004: Stand Marathon- & Ultracup 2004 na Schaarbeek en Brno
* 26 okt 2004: Guus en de Afrikanen
* 25 okt 2004: Over het ontstaan van Marathon Plus
* 25 okt 2004: WC 24 hours: team results
* 24 okt 2004: Uitslag WK+EK 24u in Brno
* 22 okt 2004: Herfstmarathon Diever
* 20 okt 2004: ‘Geef een man een schepje en je hebt er geen kind aan’ (Texel 2003)
* 19 okt 2004: De Kenia Jambo Marathon - 14 november 2004
* 19 okt 2004: Pacen in Amsterdam marathon
* 19 okt 2004: Krijn vliegt weer (Löwen Marathon)
* 18 okt 2004: Nederlandse ultramarathonners
* 17 okt 2004: Athene Marathon 7/11
* 17 okt 2004: Stand Marathon- & Ultracup 2004 na de marathon van Eindhoven
* 15 okt 2004: Marathon Brussel
* 14 okt 2004: Ultramarathon in Panorama.
* 14 okt 2004: Nieuwe Spaanse trail
* 12 okt 2004: Eindhoven (stad)marathon
* 12 okt 2004: Persbericht Grottenmarathon
* 10 okt 2004: Snelle tijden in Chicago
* 10 okt 2004: Dramatisch slot in Brussel
* 10 okt 2004: Tom Van Hooste zevende
* 9 okt 2004: Mijn vierde maar zwaarste Spartathlon ooit
* 9 okt 2004: Deelnemers NVK marathon te Eindhoven
* 8 okt 2004: Stand Marathon- & Ultracup 2004 na Kust Marathon en Huy
* 8 okt 2004: ‘Hardlopen kan weer een doel in het leven worden.'
* 7 okt 2004: Echternach marathon
* 7 okt 2004: Poolse marathons
* 7 okt 2004: 50 km van Zolder gaat niet door
* 7 okt 2004: Loopsport?
* 6 okt 2004: Inschrijvingen Marathon- & Ultracup 2005 worden afgesloten op 1/1/2005
* 6 okt 2004: 100 km de Bezana
* 5 okt 2004: De hazen van Eindhoven en Amsterdam
* 5 okt 2004: Cedric Proot versus Yvan Degrieck
* 5 okt 2004: Ultraned klassement na Amersfoort
* 4 okt 2004: Zeeuwse kust marathon (NED) 2/10
* 4 okt 2004: Ditjes en datjes van Anton
* 3 okt 2004: de Kustmarathon (BEL) 2/10
* 3 okt 2004: Kosice Marathon
* 2 okt 2004: Jens Lucas wint Spartathlon 2004
* 1 okt 2004: Met NS Herfsttoer naar Amersfoort
* 1 okt 2004: Piotr Sekowski (Pol) died september 29th
* September
* Augustus
* Juli
* Juni
* Mei
* April
* Maart
* Februari
* Januari
Nieuws in 2003
Nieuws in 2002
Nieuws in 2001
Nieuws in 2000
Nieuws in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
NIEUWS van Oktober 2004
 
Na de inspanningen van vorige week in de stadsmarathon Eindhoven, staat vandaag het pacen in alweer een stadsmarathon Amsterdam op het programma. Ik verheug me al bij de gedachte lekker om me heen kijkend door de hoofdstad van ons land te lopen. Een unieke gelegenheid om er een lopende excursie van te maken, ware het niet dat ik ook nog een verantwoordingsplicht heb voor de deelnemers die een tijd van 4.15 willen realiseren. Gelukkig hoef ik dat niet alleen te doen. Wim Hogentoren, die vorige week ook al in Brussel haasde, is mijn pacing maatje.

We reizen samen naar Amsterdam, waar we al om 9.15 uur de immense grote Sporthallen Zuid binnen wandelen. Er is een speciale pacingruimte waar wij en de deelnemers zich kunnen omkleden en kennismaken. Het hazenvolkje tooit zich in opvallende uitmonstering om ook in de stad geen prooi te worden van overmoedige en eigengereide achtervolgers. Ik zit langs Dion Joosten. In een speciale uitgave van de marathon krant, is pagina 6 geheel (inclusief foto) aan hem gewijd. Het artikel is trouwens door hem zelf geschreven. Hij beschrijft hierin, hoe hij in zijn 6e Amsterdam deelname, denkt zijn 128e marathon te gaan beleven. Voor mij is dit de 2e keer.
Wim en ik maken kennis met zo’n twintigtal lopers, waarvan de meeste debuteren op deze afstand. Er zitten opvallend veel vrouwen bij. Ook worden zinnige vragen gesteld, vooral over tussentijden, sanitaire stops en verzorgingsposten.

Na een minuut of 10 wandelen komen we het Olympisch Stadion binnen. Op afstand al indrukwekkend, maar er binnenlopend nog majestueuzer. Er is life muziek en er zijn video schermen. De Amsterdamse bevolking staat bekend om hun passieve beleving met de marathon, maar in het Stadion is er niks van te merken. Rondom ons zien we veel strakke gezichten, zo’n 5 minuten voor de start lopen de spanningen op. De uitdaging om een marathon te gaan lopen is dan wel voltooid, maar vandaag moet het toch echt gebeuren. Ik vertel dat iedere marathon op zich al een heel avontuur is, en dit zelf ook weer iedere keer opnieuw ervaar, maar dat je eerste marathon in je geheugen gegrift blijft.

Dan een enorm kanonschot en dan drentelen we voetje voor voetje naar de boog waaronder de matten zich bevinden om de starttijd te registreren. Pacers moeten van Runner’s World de nettotijden als streeftijden berekenen. Na 4 minuten en 29 seconden kunnen we onze horloges activeren. Eenmaal buiten het Stadion komen we pas in ons tempo. Door ervaring wijs geworden waarschuw ik voor de tramrails. Vorig jaar raakte mijn schoen in een kruisingrail en kon ik nog net een valpartij voorkomen. Wim geeft aan dat we bij de verzorgingspost rustig verder dribbelend drinken, en hier ongeveer 20 seconden voor uittrekken. De eerste 5 km gaan in 29.34, uitstekend, we liggen zelfs wat voor op het schema. Dan het Vondelpark in. Er zijn zelfs toeschouwers die applaudisseren en ook nog een fluitconcert geven. We lopen een lus en komen weer terug bij het Stadion. Het publiek zweept ons op. Een Engelse dame spreekt me aan en vraagt of ik een pacemaker heb, althans zo versta ik het. ‘Yes, for a short time, only four hours and fifteen minutes’, zeg ik. We hazen een gemotiveerde en serieuze groep. Er wordt weinig gepraat, iedereen is met zijn eigen wedstrijd bezig en zo moet het ook. Na 4¼ uur zal de ontlading wel komen.

Je ziet weinig toeschouwers. Wel staat er af en toe iemand helemaal in zijn uppie alleen, heel hard op een scheidsrechter fluitje te blazen om daar het grootste plezier aan te beleven. Even later een eenzame ratelaar. Het zullen wel typisch Amsterdamse sfeerbepalers zijn, denk ik. Prachtig. Dan de Amsteldijk, het lange stuk naar de Amstel. Aan de andere kant zie je de snelle jongens. We zien aan de ballonnen dat de 3.15 pacers, Tom en Edwin al bijna aan het 20 km punt gekomen zijn. Het wordt drukker. We naderen Ouderkerk aan de Amstel. Het keerpunt ligt op 17 km. Op de brug staan de mensen rijen dik, ze zijn enthousiast en zwaaien met oranje ballonnen. Ik moet even langs de kant voor een sanitaire stop. Om weer in koppositie te komen moet ik zigzaggen langs onze groep. Die is ondertussen aangegroeid tot wel een man of 40. De halve afstand in 2.07, vlakker lopen kan niet.

Dan komen we op een gedeelte waar in het midden van de weg pionnen geplaatst zijn, zodat we de diverse andere pacing teams in het vizier hebben. Sportief om in het volst van de strijd nog oog te hebben voor je medestrijders en te zwaaien naar elkaar. Na de 27 km draaien we de stad weer in. Amsterdam lijkt uitgeslapen, er is meer volk op de been. Bij iedere drinkpost laat Wim zich even terugzakken om onze volgers te hergroeperen en de nodige peptalk te verrichten bij diegenen die dit nodig hebben. Na 30 km is dit heel hard nodig, want de energievoorraad raakt uitgeput. Wim enthousiasmeert en stimuleert met aanmoedigingen en kwinkslagen. Ik hanteer het strakke loopschema. Plotseling lijkt het of we met een inhaalrace bezig zijn. We moeten slalommen om niet tegen uitgeputte wandelaars (wat dat zijn ze ondertussen geworden) te botsen. Op deze manier passeren we honderden deelnemers. Onze volgers beseffen dat ze het beter voor elkaar hebben en uiten dat ze blij zijn voor de pacing groep gekozen te hebben.

Vanaf de 35 km lijkt het alsof onze groep alleen maar in hardlooppas verder komt. De man met de hamer doet goed zijn best, ook onze groep ontkomt niet er niet aan. Er hangen er nog ongeveer 15 aan het elastiek, zoals ze dat zo mooi in wielertermen zeggen, de rest is afgehaakt. Het publiek doet er alles aan om ze weer in dribbelpas te krijgen, echt sfeervol. We gaan voor de tweede keer het Vondelpark in, nog ruim 2 km. Tegen degenen die nog over voldoende kracht beschikken roept Wim: ‘Kom op, ga voor je eigen prestatie, het scheelt je mogelijk een halve minuut’. Dan volgt op 500 meter de ontlading, het finale moment, we duiken het Olympisch Stadion in, de tribunes zitten vol, er is luid gejuich. Onze 12 tot 15 overgebleven gedisciplineerde volgers trekken een sprint, we laten ze gaan, wetende wat er zich in die afgetobde lijven afspeelt, de vreugde, het intense geluk, de emotie, de overwinning op zichzelf. Dit zijn wedstrijden die je daarom ook nooit kunt vergeten.

Vincent Schoenmakers

 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]