Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Nieuws actueel
3 nov 2018
In 2019 weer 6 uur in Steenbergen
1 nov 2018
22e Berenloop Terschelling: Een sportief en sfeervol loopfeest
31 okt 2018
West Coast Challenge op 8 december
30 okt 2018
Ontwikkeling Nederlands Record 100 km vrouwen
Nieuws in 2018
Nieuws in 2017
Nieuws in 2016
Nieuws in 2015
Nieuws in 2014
Nieuws in 2013
Nieuws in 2012
Nieuws in 2011
Nieuws in 2010
Nieuws in 2009
Nieuws in 2008
Nieuws in 2007
Nieuws in 2006
Nieuws in 2005
Nieuws in 2004
* December
* November
* Oktober
* 31 okt 2004: Over het vervolg van Marathon Plus
* 29 okt 2004: Jeugdsentiment in de Zuiderzeemarathon
* 28 okt 2004: MS-Loop in Almere met 6U op 9 oktober 2005
* 28 okt 2004: Chicago Marathon 2004
* 26 okt 2004: Stand Marathon- & Ultracup 2004 na Schaarbeek en Brno
* 26 okt 2004: Guus en de Afrikanen
* 25 okt 2004: Over het ontstaan van Marathon Plus
* 25 okt 2004: WC 24 hours: team results
* 24 okt 2004: Uitslag WK+EK 24u in Brno
* 22 okt 2004: Herfstmarathon Diever
* 20 okt 2004: ‘Geef een man een schepje en je hebt er geen kind aan’ (Texel 2003)
* 19 okt 2004: De Kenia Jambo Marathon - 14 november 2004
* 19 okt 2004: Pacen in Amsterdam marathon
* 19 okt 2004: Krijn vliegt weer (Löwen Marathon)
* 18 okt 2004: Nederlandse ultramarathonners
* 17 okt 2004: Athene Marathon 7/11
* 17 okt 2004: Stand Marathon- & Ultracup 2004 na de marathon van Eindhoven
* 15 okt 2004: Marathon Brussel
* 14 okt 2004: Ultramarathon in Panorama.
* 14 okt 2004: Nieuwe Spaanse trail
* 12 okt 2004: Eindhoven (stad)marathon
* 12 okt 2004: Persbericht Grottenmarathon
* 10 okt 2004: Snelle tijden in Chicago
* 10 okt 2004: Dramatisch slot in Brussel
* 10 okt 2004: Tom Van Hooste zevende
* 9 okt 2004: Mijn vierde maar zwaarste Spartathlon ooit
* 9 okt 2004: Deelnemers NVK marathon te Eindhoven
* 8 okt 2004: Stand Marathon- & Ultracup 2004 na Kust Marathon en Huy
* 8 okt 2004: ‘Hardlopen kan weer een doel in het leven worden.'
* 7 okt 2004: Echternach marathon
* 7 okt 2004: Poolse marathons
* 7 okt 2004: 50 km van Zolder gaat niet door
* 7 okt 2004: Loopsport?
* 6 okt 2004: Inschrijvingen Marathon- & Ultracup 2005 worden afgesloten op 1/1/2005
* 6 okt 2004: 100 km de Bezana
* 5 okt 2004: De hazen van Eindhoven en Amsterdam
* 5 okt 2004: Cedric Proot versus Yvan Degrieck
* 5 okt 2004: Ultraned klassement na Amersfoort
* 4 okt 2004: Zeeuwse kust marathon (NED) 2/10
* 4 okt 2004: Ditjes en datjes van Anton
* 3 okt 2004: de Kustmarathon (BEL) 2/10
* 3 okt 2004: Kosice Marathon
* 2 okt 2004: Jens Lucas wint Spartathlon 2004
* 1 okt 2004: Met NS Herfsttoer naar Amersfoort
* 1 okt 2004: Piotr Sekowski (Pol) died september 29th
* September
* Augustus
* Juli
* Juni
* Mei
* April
* Maart
* Februari
* Januari
Nieuws in 2003
Nieuws in 2002
Nieuws in 2001
Nieuws in 2000
Nieuws in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
NIEUWS van Oktober 2004
 
In 1999 maakte ik voor het eerst een marathon van dichtbij mee. Als toeschouwer in New York waar Kees, mijn man, met vele andere ‘Spartanen’ uit Lisse aan de start verscheen. In januari 2000 waagden Til, mijn loopmaatje, en ik ons voor het eerst aan de halve marathon. Til had wel idee in de dubbele afstand, ik moest er toen nog niet aan denken. We liepen inmiddels in een trainingsgroep waarin ook de leden van de ‘rodewijnclub’ trainden. Maar om er echt bij te horen moesten we toch wel een marathon te lopen. En zo stonden we in oktober 2001 aan de start van de marathon in Berlijn. De rodewijnclub is inmiddels uitgegroeid tot een clubje vrienden. We gaan regelmatig samen op pad. Zo hebben we twee keer de marathon in Keulen gelopen en vorig jaar meegedaan aan De Zestig van Texel (estafette). Sinds die tijd heb ik af en toe weer kontakt met Martien Baars, de meeste ultralopers waarschijnlijk welbekend en van mij een oud-collega uit de tijd dat ik nog op Texel woonde en op het NIOZ werkte.

Jack loopt al een aantal jaren mee in onze trainingsgroep. Zijn Nederlandse bedrijf heeft ook een vestiging in Chicago. Als kind ging hij al mee met zijn vader en met die stad heeft hij dan ook een bijzondere band. Na het overlijden van zijn vader wilde hij juist daar een keer de marathon lopen. Ach en hoe gaat dat… het wordt eens ‘in de groep gegooid’, het is weer een poosje stil en ineens worden er plannen gemaakt. En zo gingen we op 6 oktober richting Chicago. Jack was er al (aan het werk). Dertien lopers en zeven supporters, aangevuld met vrienden van Jack uit de States. De eerste dagen allerlei uitstapjes die Jack voor de groep geregeld had, maar

Op zondag 10 oktober moest het gebeuren…
Het weer was redelijk: zonnig en een beetje wind. En wat een mensen! Niet te geloven, ruim 40.000 deelnemers. Met z’n zessen zijn we gestart, de rest stond verspreid. Binnen 5 minuten waren we Hans en Kees kwijt en bij de eerste drankpost Ria en Til, maar die verwachtte ik wel weer te zien. Verder met Jack en Jos. En druk! Dus opschieten deed het niet erg. Voordeel is wel dat je je wat meer bewust bent van je omgeving.

Downtown Chicago is een ruime stad met mooie en gevarieerde wolkenkrabbers. Dat bood af en toe een fraaie skyline. Intussen was ik toe aan een sanitaire stop, dus bij de vierde (?) drankpost ook maar in de rij. Goh, wat duurt dat lang, daar heb ik geen geduld voor. Dan maar niet of later. Ik zie nog net Jack in de bosjes staan en zwaai. Hij gaat mee verder. We zijn snel weer bij Jos. We doen een uur over de eerste 10 km! Ben ik niet zo tevreden over.

Het tempo gaat omhoog en al snel haakt Jack af. Moet nog steeds naar het toilet, maar gun me geen tijd. Het blijft goed opletten in die drukte. Zie daarom toch wat minder van de omgeving. Ben me wel de hele tijd bewust van het vele en enthousiaste publiek. En van de muziek. Plotseling steken er twee mensen met een fiets over. Idioot! De halve afstand leggen we af in ongeveer twee uur. Het gaat nog lekker. Vraag me wel af of ik niet een beetje te voortvarend ben, maar ik zie wel hoe ver ik kom. Moet nu toch echt naar dat kleine kamertje. Help, wat duurt dat lang! Er zijn 17 (!) drankposten en toiletcabines bij iedere post. Maar overal is het druk. Zonde van de tijd. Net over de helft staan de supporters, leuk! Al vrij snel zie ik Jack voor me lopen (we dragen rode t-shirts, een aanrader! want goed herkenbaar). Als ik hem inhaal maken we een praatje, het gaat nog goed. Ik loop verder en na een paar km haal ik Jos in die ‘gewacht’ heeft. We lopen samen verder. Ik heb steeds een beetje buikkramp. Lopen gaat redelijk, maar meer dan twee/drie slokken water krijg ik niet naar binnen. Maar als ik iedere post wat drink, krijg ik misschien toch genoeg binnen. Verder gaat het nog goed, al kost de drukte ook wel energie.

Bij de dertig liggen we redelijk op schema (vier uur). Langzamerhand begin ik me af te vragen waar Ria en Til zijn. Ik had ze allang verwacht. Intussen wordt het ook wat zwaarder. Oog voor m’n omgeving heb ik al niet meer. Later hoor ik dat we door Chinatown zijn gelopen. Is me totaal ontgaan! Voorbij de 35 km wordt het duidelijk minder. Het enige wat er nu nog toe doet is de eindstreep. En dan: het doek van de laatste mijl! Het eind komt in zicht. Nog een bocht om, sh.. het gaat omhoog. Dit wil ik niet, kan ik niet, ik hou ermee op, denk ik, maar loop gewoon door. Al bijna door de laatste bocht zie ik nog net supporter Leomiek en zwaai. Jos loopt nu een stukje voor me, maar heb niet meer de macht om er naar toe te gaan. En dan godzijdank, de finish: 4:01:18. Dorst heb ik, en trek. Heb Jos snel gevonden en samen gaan we naar het verzamelpunt. Behalve de snellere lopers (Jan en Han circa 3:32 en Linda in 3:47 uur) is nog niemand binnen. Oh ja, Nico is er ook. Dan is het wachten op de rest.

Til en Ria komen binnen (ik heb ze eindelijk verslagen!) en Ton die kramp had en dus veel heeft moeten inleveren. Ook Kees meldt zich. Geen snelle tijd, was ook niet verwacht na een langdurige blessure. Hans moet ook binnen zijn, maar waar blijft hij? Dat blijkt al snel. Na de finish had hij z’n maag geleegd: reden voor de organisatie om hem in een rolstoel te zetten en af te voeren naar de ehbo. Maar ze hadden hem – na wat tests – weer laten gaan. Op Bert en Jack na zijn we compleet.

Van Bert werd verwacht dat hij in de achterhoede zou lopen, maar Jack is een kleine kilometer voor de finish door een van ons gesignaleerd. Leomiek (zijn vrouw) die een paar honderd meter verder stond heeft hem niet gezien. We gaan op zoek naar en bij de ehbo-post, maar ook daar: geen Jack.

De rest van de dag staat in het teken van Jack. Teruggekomen bij het verzamelpunt was inmiddels bekend dat ie in het ziekenhuis lag. Kort voor de finish (400-500 meter?) is hij uit de wedstrijd gehaald en naar het ziekenhuis gebracht. Zijn bloeddruk is ontzettend laag geweest, hij is zelf ook een stukje van de ‘film’ kwijt. In het ziekenhuis hebben ze hem binnenste buiten gekeerd en na zes zakken vocht (infuus) waren de tekorten weer aangevuld. Pas maandagmiddag lieten ze hem gaan. De medische zorg in Amerika mag dan duur zijn, zorgvuldig zijn ze wel. Volgens Jack heeft hij onderweg voldoende gedronken en lekker gelopen, maar was er sprake van oververmoeidheid.
Hoe kan zo iets nu gebeuren? Waarschijnlijk is dat een optelsom van factoren. Terwijl wij in Amerika vrij waren, was Jack tussendoor nog aan het werk en verzorgde/regelde voor ons een leuk programma. En in de aanloop werd zijn training regelmatig onderbroken omdat hij naar Amerika ging. Eerste marathon, minder ervaring en daardoor misschien meer moeite om een grens te trekken? Wie weet, maar het is toch wel een beetje eng dat het zo mis kan gaan. En het komt erg dichtbij als het iemand uit de vriendenkring treft. Wij waren in ieder geval de rest van de dag toch een beetje ontregeld en aangeslagen.
Maandagavond hebben we met z’n allen gegeten in de bluesclub van Buddy Guy en de maestro himself trad ook nog even op. Een mooie afsluiting – mét Jack – van een zeer geslaagde reis.

Een marathon zoals die in Chicago is een geweldige happening omdat het zo groot(s) is. Bovendien geeft de reis er extra cachet aan. Maar de drukte heeft ook zo z’n nadelen, het is – zeker in de middenmoot – lastig om het juiste ritme en tempo te vinden. Verder valt het me op dat er meer niet-goed getrainde mensen aan de start verschijnen dan in Europa. Maar het is zeker de moeite waard.
Toch zoek ik het volgend jaar weer wat dichter bij huis.

Gusti de Schipper
(emailadres: gusti met provider tygra.nl) 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ] - [1-2-3 Uitslagen ]