Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Nieuws actueel
18 jun 2018
In memoriam Don Ritchie
1 jun 2018
Bokemei Run 2018 – 6e editie - zondag 15 juli.
27 mei 2018
Europese Kampioenschap 24 uur Timsisoara
24 mei 2018
In Memoriam Jos Akkermans
Nieuws in 2018
* Juni
* 18 jun 2018: In memoriam Don Ritchie
* 1 jun 2018: Bokemei Run 2018 – 6e editie - zondag 15 juli.
* Mei
* April
* Maart
* Februari
* Januari
Nieuws in 2017
Nieuws in 2016
Nieuws in 2015
Nieuws in 2014
Nieuws in 2013
Nieuws in 2012
Nieuws in 2011
Nieuws in 2010
Nieuws in 2009
Nieuws in 2008
Nieuws in 2007
Nieuws in 2006
Nieuws in 2005
Nieuws in 2004
Nieuws in 2003
Nieuws in 2002
Nieuws in 2001
Nieuws in 2000
Nieuws in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
NIEUWS van December 2004
 
Voorwoord Martien Baars. Dit is deel twee uit een nieuwe serie over een ultraloop die niet meer bestaat: de Schipholloop 1978-1997. Vanaf 1992 was die Schipholloop omgedoopt in de Ronde om de Haarlemmermeer en in 1993 maakte Gerrit van Rotterdam daar zijn debuut op de ultramarathon. En won meteen. Het ultralopen van Gerrit kende daarna nog meerdere overwinningen en hoogtepunten, zoals zijn sub-7uur prestaties op de 100 km in Winschoten in 1995 en 1996. Een paaltje in het donker van de Nacht van Vlaanderen 1997 blesseerde hem zo gemeen dat hij daar in België niet alleen de wedstrijd moest staken maar ook uiteindelijk zijn hardloop-carrière. Gerrit ging KNAU trainerscursussen volgen en ‘studeerde af’ op een scriptie over het ultralopen. Voorjaar 2001 werd hij officieus en eind 2001 officieel Bondscoach ultralang. Zoals afgelopen november duidelijk werd, gaat hij die functie begin 2005 neerleggen.

Het Parool, maandag 15-11-1993, pag. 21

Ultraloper met grootste blaar verdient meeste respect

BADHOEVEDORP - Gerrit van Rotterdam, winnaar in 3.58.17 uur, kan zich eigenlijk maar één moeilijk moment herinneren. “Dat was toen ik uit de broek moest. Ik kreeg 'm niet te pakken: alles was verkleumd.” Hij had nog even gedacht het maar gewoon te laten lopen, maar bedacht zich net op tijd hoe het Cor Vriend tijdens de marathon van Amsterdam was vergaan. Van Rotterdam: “Hij had een kanariegeel pakje aan; dus zou het toch niet te zien zijn. Maar toen hij even kracht zette, ging het 'flatsj', en droop het zo langs zijn benen. Vriend liep op kop. Als hij eraan kwam, applaudisseerden de mensen enthousiast. Zodra hij gepasseerd was, keken de toeschouwers alleen nog maar naar die grote, bruine plek.” Verder had Van Rotterdam het bij zijn debuut op de ultraloop - alle wedstrijden die langer zijn dan de marathon - voor het eerst in zijn leven koud gehad. “Is me nog nooit overkomen.” Maar eigenlijk was de afstand hem een beetje tegengevallen. “Het is meer een verlengde marathon dan een ultraloop. Volgend jaar doe ik een wedstrijd over honderd kilometer.”

Enkele meters naast de winnaar ligt nummer 127 op de EHBO-tafel. Twee vrijwilligsters behandelen een joekel van een blaar onder zijn rechtervoet. Ze zijn vele minuten bezig met lekprikken en deppen. ”Ik heb 'm uitgelopen,” zegt nummer 127 onderwijl tegen zijn zoon. “Dit is echt heroïsch: vechten tegen jezelf en tegen het weer. En ik weet zeker dat ik een nog snellere tijd in mijn benen heb.” Als zeker een borrelglas lymfe is geabsorbeerd door het verband, dat een flink stapeltje vormt op de vloer, staat nummer 127 op. “Zonde van al dat eiwit,” zegt de EHBO'ster terwijl de ultraloper op zijn hielen wegstrompelt. Zijn paarse tenen zijn verschrompeld als oude erwten; de nagelriemen hangen er los bij. Maar pijn? “Nee hoor, ik voel mijn hele voeten niet meer.” “Tijd voor een massage,” zegt nummer 127. Maar al na een paar stappen stelt hij zijn voet trots ten toon aan enkele andere lopers. Het levert veel respect op in Badhoevedorp. Een blaar is voor ultralopers een trofee, een bewijs van karakter. En nummer 127 kan bewijzen dat hij erg veel karakter heeft.

Een andere held heeft exact voldoende karakter om de 61 kilometer af te leggen. Onmiddellijk na de finish valt hij om. Hij wordt net op tijd opgevangen door een lid van de organisatie. Nummer 44 kwakte tijdens de wedstrijd tegen het asfalt. Hij werd aangereden door een oud vrouwtje, stond op en eindigde als elfde. “Dat oude vrouwtje is erger geschrokken dan ik,” weet nummer 44. “Ik had er geen last van.” Toch trekkebeent hij de massagezaal in, op weg naar het onthaal van de oorlogsveteraan. De rolverdeling is duidelijk: de anonieme deelnemers troosten zichzelf met de rol van martelaar en de winnaars doen alsof ze een blokje om zijn geweest.

Desiree Heijnen (27) nam in 1991 bijvoorbeeld voor de eerste keer aan de Haarlemmerloop deel vanwege 'een grapje', zegevierde gisteren voor de derde achtereenvolgende keer en houdt de monsterloop verder voor gezien. Wat valt er voor haar immers nog te winnen? Bovendien kan ze door haar werk niet voldoende trainen. Goed, ze komt nog steeds tot 150 kilometer per week, maar dat komt vooral doordat ze de 25 kilometer van en naar haar werk te voet sneller aflegt dan met het openbaar vervoer. Rondom haar viert het heldendom hoogtij en overtreffen de vermoeide deelnemers elkaars sterke verhalen zonder blikken of blozen.

Nummer 234: “Ik moest op een gegeven moment mijn vrouw, die me op de fiets begeleidde, vooruitduwen. Ze werd gewoon weggeblazen door de storm.” “Ik heb het nog nooit zo bar meegemaakt,” zegt Wim van Dijke, 44 jaar en de cultheld van de Nederlandse kilometervreters. Hij won twee maal de honderd-kilometerloop van Winschoten bij de veteranen en eindigde daar vele malen als beste Nederlander. Hij nam drie maal deel aan de Euro-marathon, waar de deelnemers veertien dagen lopen en zelf maar moeten kijken hoe ver ze komen. Hij nam dit jaar nog deel aan het WK honderd kilometer. En hij is nog nooit uitgestapt. “Want het gaat juist om het overwinnen van de pijn.” Dus stond de Zeeuw gewoon op nadat hij gisteren door een acute aanval van kramp languit op het wegdek terecht was gekomen. Hulp van zijn verplichte begeleider per fiets had hij al niet meer. “Mijn begeleider werd al na zes kilometer aangereden door een auto.” Van Dijke werd toch nog derde. “Maar daar kan ik niet enthousiast van worden. Ik heb hier al een paar maal gewonnen.” En wat hem ook nog bitter was tegengevallen: er stond vrijwel niemand langs de kant om te zien hoe hij de ontberingen doorstond. ”Toeschouwers? Ja, wat mensen die uit hun autoraampje keken. Al wat langs het parkoers fanatiek stond te zwaaien, waren de bomen die zwiepten in de wind.”

“Hoor ze eens klagen,” zegt Ad Ulijn, glimmend over het succes van zijn creatie. “Hardlopen is op zichzelf al een vorm van zelfbevrediging en wat is nu fijner dan daar lekker lang over doen. En deze keer was het helemaal een zalige vorm van pijn lijden; dit was bijna SM.” Voor Ulijn zelf was het 'genot' niet meer weggelegd. Voor het eerst deed de initiator zelf niet aan zijn monsterloop mee. “Ik heb last van een beknelde zenuw in mijn bil. Ik heb dit jaar nog even mijn honderdste ultraloop afgewerkt en ben er toen mee gestopt.”Hij is nog steeds een groot voorstander van 'prettig gedoseerde pijniging van het lichaam'. “Maar ik kan niet harder meer lopen dan vijftien kilometer per uur en daar doe ik het niet voor.” Volgens Ulijn heeft alleen Kees Oosterling reden om bedroefd te zijn.

Door de absentie van Ulijn dacht de bijna zestigjarige Gelderlander de eer alle zestien ultralopen van de Haarlemmermeer te hebben uitgelopen, alleen nog met Cas Robbe te hoeven delen. Oosterling werd na het meetpunt na 42,2 kilometer echter te verstaan gegeven dat hij de limiet had overschreden, maar weigerde uit te stappen. “Gediskwalificeerd?” echoot de veteraan nadat hij de 61 kilometer wel binnen de limiet heeft afgelegd. “Dat zeggen ze, ja. Maar dat ga ik dus even rechtzetten.” De kamprechters zijn echter niet te vermurwen.

Robbe (57) heeft met zijn tegenstander-tussen-aanhalingstekens te doen. Hij zit tussen de 'oude knarren' die allen om een vermelding in het orgaan van de vereniging De Veteraan strijden. Zo jaagt nummer 234 op de vermelding voor de meeste marathons. Hij heeft er al 137 afgelegd en ligt er 'nog maar' zeven achter op de recordhouder. Het record van zijn buurman, die twintig marathons in een jaar uitliep, wordt tot diens grote woede niet erkend. “Maar zo is er natuurlijk geen lol aan om als enige hier alle edities te hebben uitgelopen,” zegt Robbe, die juist de strijd met Oosterling zo aardig vond. “Want je moet jezelf toch de een of andere worst voor de neus houden om dit te kunnen blijven doen.”

Oosterling: “Bij de triathlon van Almere kwam ik dit jaar veertig seconden te laat binnen. Ze begonnen de boel net op te breken toen ik binnenkwam, maar weigerden me nog op de uitslagenlijst te zetten. Maar hier kwam ik toch zeker ruim binnen de limiet over de finish! Wat een ongelooflijk rotjaar. Maar ik blijf er gewoon van uitgaan dat ik het hier wel heb gered!”

Nog nooit was het weer zo slecht, nog nooit waren er zo weinig deelnemers en nog nooit hadden de winnaars zo lang over de 61 kilometer gedaan. Kortom: de zestiende editie van de Ultraloop om de Haarlemmermeer was geslaagd. Initiator Ulijn: “Ultralopers wllen klagen. En ze hebben nooit meer reden gehad om te klagen dan nu. Dus genieten ze.”

Voetnoot Martien Baars: dit artikel zat deze zomer bij de bundel digitale krantenartikelen die Hinrick Klugkist mij zond. Uit welke krant het komt en wie de auteur is, staat er niet bij. Ik heb gezocht in het persoonlijk archief van Ad Ulijn - dat ik al jaren in mijn bezit heb en dat ik nog veel te weinig heb gebruikt – maar een knipsel van dit krantenartikel zit er niet in. Wie het weet mag het mij vertellen. Het vorige artikel hier op UN over deze loop in 1992 kwam uit het Parool heb ik nu ontdekt. Dus misschien stamt dit 1993-artikel uit dezelfde krant van dezelfde verslaggever. Om het zoeken iets te vergemakkelijken: er stond een foto bij dit artikel, met het onderschrift ‘Ultraloper Henk Noor eenzaam strijdend tegen de elementen.’Aanvulling: op 13/12 belde Gerrit van Rotterdam dat hij wist dat het artikel in het Parool had gestaan.
 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]