Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Nieuws actueel
15 jul 2018
Chris Dhooge en Patricia Verschuere Belgisch Kampioen 24 uur
10 jul 2018
Coal Miner’s Trail 2018 met aangepast parcours
9 jul 2018
Ultrafestival Deventer met Nationaal Kampioenschap 24 uur
24 jun 2018
Nieuw Wereldrecord 100 km Nao Kazami
Nieuws in 2018
* Juli
* Juni
* Mei
* April
* Maart
* Februari
* Januari
Nieuws in 2017
Nieuws in 2016
Nieuws in 2015
Nieuws in 2014
Nieuws in 2013
Nieuws in 2012
Nieuws in 2011
Nieuws in 2010
Nieuws in 2009
Nieuws in 2008
Nieuws in 2007
Nieuws in 2006
Nieuws in 2005
Nieuws in 2004
Nieuws in 2003
Nieuws in 2002
Nieuws in 2001
Nieuws in 2000
Nieuws in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
NIEUWS van December 2004
 
Aanvankelijk zouden Theo Cloosterman en ik dit weekend de Null Lauf in Duitsland lopen, maar het is toch Purmerend geworden. Het mooie verslag van Gerry maakt me nieuwsgierig. Lijkt me een aardig vooruitzicht voor volgend jaar. Als alles goed blijft gaan natuurlijk. Atletiekvereniging NEA-Volharding heeft de marathonafstand voor het tweede jaar op hun programma staan. ‘We organiseerde op deze zondag zowat alle afstanden voor de jeugd en volwassenen. Vorig jaar vroegen enkele leden of er ook een marathon aan toegevoegd kon worden. Dat was toen goed bevallen, vandaar dat we dit jaar de tweede editie hebben’, vertelt me iemand van de organisatie. En als er ergens een marathon georganiseerd wordt, komen de echte lange afstandsfanaten uit alle hoeken van het land, ook België, op zo’n evenement af. Lopen is immers hun lust en hun leven. Het is altijd leuker en ontspannender met je loopmaten in georganiseerd verband te kletsen en te lopen, dan moederziel in je eentje te trainen en de kou te trotseren.

Vorig jaar was ik er ook bij. Het staat me nog duidelijk voor de geest, dat je aan de caravan moet inschrijven en er geen kantine, toiletten en douchen zijn. Ach, dat heeft ook wel zijn charmes. Ik heb een volle koffiepot meegenomen en in een behaaglijk warme auto eten en drinken we, zoals gewoonlijk in de kantine. Omdat de startplaats aan een groot bos grenst, is er volop ruimte om te plassen en te poepen. In plaats van een cijfernummer krijgen we letters op de borst gespeld. In mijn geval BB. Ben vergeten te vragen wat daar de reden van is. Ja hoor, de bekenden rijden de parkeerplaats op. Peter Zuidema, Wim Heijenk, Sjoerd, Theo d Jong, Wim Hogentoorn, Jack, Dion en Hans. En wie is er ook weer bij, Lex de boer. ‘Ik weet nog dat je hier vorig jaar in de tweede helft van de wedstrijd een ernstige blessure hebt opgelopen en dat ik je hierna niet meer gezien heb. Ga je nu je comeback maken?’ vraag ik. ‘De hardnekkige blessure aan mijn heup heeft lang geduurd. Inderdaad, ik ben er precies een jaar uit geweest en probeer het vandaag weer. Er zijn nog andere leuke dingen dan lopen alleen, dat heb ik afgelopen jaar wel ervaren en had er ook alle tijd voor, maar loopkriebels heb ik nog steeds’, zegt Lex.

Tegelijkertijd met de 22 sololopers starten ook de estafetteteams. Het parcours bestaat uit een aanloopstuk van 2200 meter en 10 ronden van 4 km. Het is donker weer en enkele graden boven nul, dus bijna ijskoud. Toch heb ik het na de eerste ronde warm. Er is weinig wind en de zon komt er even door. Ik loop in een groepje met Jack, Wim Hogentoren en de enige vrouwelijke deelneemster Els Annegarn. Wim zegt dat het tempo op 3.40 ligt. Mijn streven is onder de 4 uur te finishen. Ik zeg dat ik bij iedere doorkomst van een ronde zal beslissen of ik nog kan blijven aanhaken. Voor mij is dit een ideaal parcours, het is vlak en er zit variatie genoeg in. We lopen niet de gehele afstand door de bossen, hoewel de naam Purmerbos dit doet vermoeden. Na een paar honderd meter komen we op een geasfalteerd fietspad met weilanden aan de linkerkant. Dan ruim een kilometer rustige landbouwweg. De laatste anderhalve kilometer hebben we nog uitzicht op 3 moderne kunstwerken en gaan we over kiezelstenen naar de doorkomst.

Jack heeft ons een ronde lang beziggehouden met geinige anekdotes over zijn gelopen 100 km wedstrijden. Je inspannen, praten en lachen, het kan allemaal in een marathon, dat maakt de beleving ook zo mooi. Bij het ingaan van de vijfde ronde zeg ik tegen Wim: ‘ga maar, loop jullie eigen tempo, dat doe ik ook’. ‘Blijf aanhaken als je kunt, dat is zoveel prettiger en gemakkelijker’, zegt Wim. We zijn nog met drieën. Jack is eraf, maar volgt op oogafstand. Ik voel me goed en versnel in de volgende ronde met de gedachte dat Wim en Els zo zodadelijk over me heen denderen. Dat gebeurt niet. Enkele ronden loop ik alleen en zie dat ik de 4 km grote ronde vooraan in de 20 minuten loop. Wim en Els komen terug en gaan vrij snel over me heen. Ik laat ze gaan, simpelweg omdat ik niet kan volgen. Bij de verzorgingspost is er water en warme thee, maar niks om te eten. Er liggen 3 bananen op tafel. Ik vraag aan de man die de bekertjes vult of ik een stukje banaan krijg. ‘Hier, neem maar een hele, ik weet niet van wie ze zijn’, antwoord hij. Ronald, de verzorger van Sjoerd vraagt of ik cola wil. Natuurlijk wil ik dat, het geeft je kracht, althans dat denk ik. De voorlaatste ronde kan ik weer bij het tweetal aansluiten. Bij het ingaan van de tiende en laatste ronde zegt Wim: ‘Els en ik maken er een rustige laatste ronde van’. ‘Dat kan ik me niet voorstellen’, zeg ik. Toch houden ze zich door wat voor omstandigheden dan ook aan hun woord. Ik kan ze passeren en finish in de voor mij zeer mooie tijd van 3.41.44. Els en Wim zitten er slechts een minuutje achter. Op deze manier lekker samen lopen en soms zoals in ons geval ieder voor zich, maakt het lopen zo aangenaam. In de caravan had men ondertussen stevige erwtensoep gemaakt. En dat alles voor 5 euro inschrijfgeld. Wat zijn de verschillen toch groot!

Wat valt er voor mij te leren uit deze wedstrijd? Normaliter loop ik het laatste half jaar tussen de 3.52 en nog net binnen de 4 uur. Waarom nu dan die plotselinge opleving met ruim 10 minuten en meer? In een groepje lopen wat je redelijk kunt volgen, zal zeker van invloed zijn. Het zou ook kunnen dat ik de afgelopen 5 weken geen wedstrijden gelopen heb, maar wel heel rustig iedere week rond de 75 km gedraaid heb, behalve de laatste week. Dan rust ik uit om alle vermoeidheid om uit het lichaam te doen verdwijnen.

Lex heeft de wedstrijd gewonnen, het kan niet mooier. Exact een jaar geleden hier gedesillusioneerd de strijd moeten staken en nu op deze manier revanche nemen. Een fraaie en sterke prestatie.

Vincent Schoenmakers

 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]