Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Nieuws actueel
27 okt 2019
Wereldrecord vrouwen van Camille Herron op de 24 uur
26 okt 2019
WK 24 uur over de helft
22 okt 2019
Backyards Ultra's, de nieuwe trend in het ultralopen
21 okt 2019
Uitslagen en wedstrijden weekend 19-20 oktober
Nieuws in 2019
Nieuws in 2018
Nieuws in 2017
Nieuws in 2016
Nieuws in 2015
Nieuws in 2014
Nieuws in 2013
Nieuws in 2012
Nieuws in 2011
Nieuws in 2010
Nieuws in 2009
Nieuws in 2008
* December
* November
* Oktober
* September
* Augustus
* Juli
* Juni
* 30 jun 2008: Allertijdenlijst Nederlandse mannen op de 100 km (< 8 uur)
* 26 jun 2008: Ontmoetingen onderweg
* 26 jun 2008: Even voorstellen: Majet Spoelder en Arjan vd Berg, winnaars 12-uur Den Haag
* 25 jun 2008: Deelnemers Ultraloop Assen 50 km
* 24 jun 2008: 5e Ronde van Amsterdam op 5 Juli 2008
* 23 jun 2008: Stand Marathon- & Ultracup 2008 na NVV 100 km
* 22 jun 2008: Inschrijving Marathon van Amersfoort van start
* 21 jun 2008: Selectiecriteria
* 16 jun 2008: Een route langs de paleizen
* 15 jun 2008: Rondje Nederland Uitslagen
* 15 jun 2008: Nieuw ‘up’-record in de Comrades Marathon
* 14 jun 2008: Even voorstellen: Gert Mertens, leider in de Ultracup
* 14 jun 2008: De 20e editie van Den Haag 12 uur
* 10 jun 2008: Definitieve kalender Marathon- & Ultracup 2008
* 8 jun 2008: Piste Marathon op zondag 8 juni
* 8 jun 2008: Eerste enige echte én eenmalige Vughtse marathon!
* 8 jun 2008: Rondje Nederland
* 8 jun 2008: 100 km del Passatore
* 7 jun 2008: Programma De Zestig van Texel 2009
* 6 jun 2008: "Hardlopen als avontuur", door marathon/ultraloper Henk Sipers.
* 4 jun 2008: 100 Km del Passatore
* 3 jun 2008: Een opbeurende brief van Theo de Jong aan vriend Micha
* 2 jun 2008: Stand Marathon- & Ultracup 2008 na Haarlemmermeer
* 1 jun 2008: Joep Vesseur en 'his crazy team' slaan weer toe ... in de Oranje Midway Beach Marathon
* Mei
* April
* Maart
* Februari
* Januari
Nieuws in 2007
Nieuws in 2006
Nieuws in 2005
Nieuws in 2004
Nieuws in 2003
Nieuws in 2002
Nieuws in 2001
Nieuws in 2000
Nieuws in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
NIEUWS van Juni 2008
 
100 km del Passatore

De start was op zaterdag 31 mei om 15:00 uur in het centrum van Florence. Het is druk in het centrum van Florence en velen aanwezigen ontgaat het dat er een hardloopwedstrijd gaat plaatsvinden. Gelukkig is vooraf op de website duidelijk aangegeven waar alles gaat plaatsvinden en zijn de Piazzas (pleinen) voor de inschrijving en de start goed te vinden. Ik wist al dat er nog een heel clubje uit Nederland mee zou doen, en de meeste ontmoet ik nog voor het vertrek op de Piazzas. Na twee dagen gebroken Engels praten is het wel weer fijn om iets in het Nederlands te zeggen en verstaan te worden.

Bij de start vind ik een mooi plekje ergens achteraan in het veld. Na de start lopen we het centrum van Florence uit. Soms zijn straten afgezet en soms weer niet. Het geeft een wat chaotisch beeld. Ik weet niet hoe het bij de koplopers was, maar ik vermoed dat het parcours voorop schoongeveegd is door een paar Carabinieri en de lopers er achteraan houden het vanzelf vrij. Maar de straten zijn ruim genoeg en we kunnen goed doorlopen. Het weer is prima, half bewolkt en zo’n 23 graden en veel schaduw de eerste kilometers.

De route van de Passatore is vrij simpel. Het is een min of meer rechte weg tussen Florence en Faenza met twee heuvels er tussen. De eerste gaat tot 500 m hoog en de tweede tot 900 m. Dan is het zowat halfweg en volgt een vrijwel continue afdaling naar Faenza.

Na de redelijk verkeersvrij gehouden start in Florence komen in de heuvels al snel wat auto’s op het parcours. Soms staan er wat Carabinieri om het verkeer tegen te houden en soms ook niet. Het veld van zo’n 1200 lopers ligt al aardig uit elkaar dus veel hinder hebben we er niet van. De eerste heuvel met de top op ongeveer 22 km is goed te belopen. Het is zelden echt steil en wandelen is vrijwel niet nodig. Hoewel het parcours op zich vrij saai is, op een doorgaande asfaltweg, is de omgeving erg mooi en erg groen. Met het zonnetje in de rug is het heel plezierig lopen. De eerste heuvel op en af verloopt redelijk volgens plan, iets sneller dan mijn geplande gemiddelde van 1:10 uur per 10 km. Daarmee zou ik dan binnen de 12 uur finishen.

De tweede heuvel is 14 km lang omhoog waarin 624 m moet worden geklommen. Gemiddeld dus bijna 4,5%. Vooral tussen de 40 en 45 km is de route steil en wandel ik het grootste deel. Op de totale klim haal ik een gemiddeld tempo van 6 km per uur. Dat is allemaal mooi terug te vinden in de uitslagenlijst. Naast de tussentijden vermeld de lijst ook hoeveelste ik toen liep, en daarbij ook de klassering tussen 2 tijdmetingen, en de gemiddelde tempo’s overall en tussen 2 tijdmetingen.

Buiten een pijnlijke achillespees die ik al vanaf februari heb tijdens het lopen gaat het eigenlijk allemaal voorspoedig. De verzorgingsposten onderweg staan steeds om de circa 5 km. Er is genoeg water en andere drank te krijgen en af en toe wat te eten. En ik ontdek dat boterhammen met abrikozenjam makkelijk zijn weg te slikken. Water hebben ze er in 2 soorten, naturelle en gazeuse. Dat die laatste op tafel staat is mij een raadsel, maar het is vooral niet slim om dat in een bidon te gieten. Ik heb een bidon met drukventiel zodat ik niet steeds een dopje hoef te openen, maar met gazeuse in zo’n bidon hoef je al helemaal niets meer te doen. Elke 10 seconden spuit mijn bidon de gazeuse de lucht in. Na een paar minuten is de meeste lucht er gelukkig uit, en blijft er toch nog wat water achter.

Tegen de tijd dat ik de top van de Colle di Casaglia bereik wordt het donker. De col ligt op 48 km en deze bereik ik na 5:57 uur. Hier is het aardig druk met supporters, maar ook met lopers die zich hier verkleden. Vooraf kon er kleding worden meegeven met een bus. Zelf had ik een extra shirt en lange broek bij me. Volgens de website is de gemiddelde avondtemperatuur op de top begin juni zo’n 10 graden. Maar gedurende de hele avond en nacht was de temperatuur duidelijk boven gemiddeld. Onder de 15 graden is het vrijwel nergens geweest. Ik had mijn shirt en broek wel aangetrokken, maar die gingen ook weer vrij snel uit.

Na 6:15 was ik halverwege, maar door de vrij steile afdaling zat er een aardig tempo in. Dus twaalf uur was zeker nog haalbaar. Wel werd het nu wat lastiger met het autoverkeer. Er reden vooral veel supportersauto’s, waarvan sommigen mij wel 10 keer voorbij reden. Omdat het nu donker was moesten we bij het afsnijden van de haarspeldbochten steeds goed achterom kijken of er licht aan kwam. Ik had zelf wel een lampje op mijn hoofd, maar die scheen alleen naar voren. Goede reflectiekleding was hier eigenlijk noodzaak, maar dat was vooraf niet duidelijk gemaakt en sommige lopers gingen helemaal op in de nacht. De meeste supportersauto’s reden nog wel redelijk rustig naar beneden, maar er kwamen ook auto’s omhoog en een enkeling hoorde duidelijk niet bij de loop. Steeds aan dezelfde kant blijven lopen liep wel wat rustiger, maar zou het afgelegde parcours door de buitenbochten veel langer zijn dan 100 km? Van nature zoek ik toch de binnenbochten op en dat maakt het lopen met de vele auto’s wat nerveus.

In de afdaling neemt de pijn in mijn achillespees af, maar beginnen mijn voeten en onderbenen juist wat zeerder te doen. Ook krijg ik lichte hoofdpijn en wordt wat misselijk. Dit sluipt er allemaal langzaam maar zeker in. Voorbij de 60 km stop ik ineens met hardlopen op een wat vlakker stuk. Waarom, denk ik nog, maar even later doen mijn voeten reuze zeer en wordt ik nog misselijker. Dit is niks, en de eerste gedachte aan stoppen komt in mij op. Ik boer veel lucht op. Hoe moeilijk kan ademhalen zijn? Als de meeste lucht er uit is loop ik weer even een stukje hard. Maar niet voor lang, en ik besluit te stoppen. Mijn benen doen te zeer en de rest werkt ook niet genoeg mee.

Na 65 km in Marradi loop ik de EHBO post binnen en geef een teken dat ik stop. De EHBO vrouw spreekt gelukkig ook Engels en gaat voor mij navragen hoe ik naar Faenza kan worden vervoerd. Ondertussen stond er ook een mevrouw met 2 flesjes cola in haar hand in het zaaltje. Ik vraag of ik er een slokje van mag. Ze verstaat niet wat ik zeg, maar niet helemaal van harte krijg ik toch een flesje cola van haar. Ik weet niet of ik nu iemand anders heb gedupeerd, maar mij doet het goed. Dan komt de EHBO vrouw weer terug met de mededeling dat de bus nog wel 4 uur op zich laat wachten. Dan kan ik maar beter een stukje doorwandelen. Ik vraag nog wel of ze iets heeft tegen de hoofdpijn, maar dat was niet slim. De dokter wordt er bijgehaald en ik wordt grondig onderzocht. Hij begint flink op mijn maag te drukken. Dat moet je juist niet doen, denk ik nog, maar gelukkig blijft alles binnen. Na ook nog mijn bloeddruk te hebben gemeten ben ik geslaagd voor de test en mag verder. Dan vertelt de EHBO vrouw dat er toch een bus klaar staat en dat ik dus gelijk mee kan. Maar de korte rust heeft mij goed gedaan en wat bemoedigende sms’jes uit Nederland geven de doorslag om toch door te gaan. Dan komt de EHBO vrouw nog met een spuitje aanlopen. Dat is vast tegen de hoofdpijn, maar ik heb het niet zo op injectienaalden en zeg dat het niet meer nodig is. Ze is duidelijk teleurgesteld dat ze niet mag prikken, maar ze zwaait me toch nog vriendelijk uit. Nog 35 km oftewel 7 uur wandelen, ik zie wel hoever ik kom. De ergste pijn in mijn benen is gelukkig weg.

Na 3 km heb ik al weer spijt. Ik krijg het spaans benauwd en moet weer flink wat lucht opboeren. Maar ook dat gaat weer voorbij en ik kan zelfs weer even dribbelen naar de volgende post. Dat patroon herhaalt zich tot aan de finish. Steeds als ik bij een verzorgingspost even wat drink en wandel gaat het mis, en een paar kilometer verder kan ik weer dribbelen. Op die stukken heb ik steeds het gevoel dat ik zo in een stuk kan doorlopen naar de finish. Dan geniet ik ook van de rust en stilte, wel regelmatig verstoord door een auto, de vuurvliegjes in de bermen, de vage schaduwen van bomen en ben blij dat ik nog loop. Zo haal ik op de laatste 35 km toch nog een gemiddeld tempo van 6,5 km per uur.

Bij de finish om 5 uur ‘sochtends wordt het al weer licht en ik vind het toch wel mooi dat ik op eigen kracht Faenza heb bereikt. Niet echt als een hardloopwedstrijd, maar in dit geval heb ik daar helemaal geen moeite mee. Als beloning krijg ik een mooie medaille en 3 flessen wijn! In een sportzaaltje in Faenza staan hele rijen uitklapbare bedjes opgesteld waar ik nog even een uurtje kan gaan liggen voordat mijn trein weer terug vertrekt naar Florence.

Ook in de trein terug, over een groot deel van de route waar we gelopen hebben, heb ik het weer spaans benauwd en doe het liefst al mijn kleren uit. Maar dat durf ik dan toch weer niet. Terug in het hotel kan ik niet slapen vanwege de zere benen en ga maar even wat wandelen. Een paar uur later ga ik nog een keer op bed liggen en val nu wel in slaap. 2 uur later voel ik me weer prima en trek de mooie stad weer in op zoek naar goed restaurantje. Vlak bij een mooi oud gebouw ga ik op een terras zitten en vind het allemaal weer de moeite waard.

Op http://picasaweb.google.nl/arnold.van.der.kraan/Passatore2008 heb ik nog een paar foto’s staan van mijn medelopers uit Nederland en wat foto’s van de mooie route.

Arnold van der Kraan
 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ] - [1-2-3 Uitslagen ]