Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Nieuws actueel
15 jul 2019
Geslaagd Ultrafestival Deventer
9 jul 2019
Wilma Dierx en de Holland Ultra Tour in EenVandaag 12/7 (update)
7 jul 2019
VechtdalTrail Ommen opnieuw trailfeest voor de deelnemers!
5 jul 2019
In memoriam Anton Schuurman
Nieuws in 2019
Nieuws in 2018
Nieuws in 2017
Nieuws in 2016
Nieuws in 2015
Nieuws in 2014
Nieuws in 2013
Nieuws in 2012
Nieuws in 2011
Nieuws in 2010
Nieuws in 2009
Nieuws in 2008
* December
* November
* Oktober
* September
* Augustus
* Juli
* Juni
* 30 jun 2008: Allertijdenlijst Nederlandse mannen op de 100 km (< 8 uur)
* 26 jun 2008: Ontmoetingen onderweg
* 26 jun 2008: Even voorstellen: Majet Spoelder en Arjan vd Berg, winnaars 12-uur Den Haag
* 25 jun 2008: Deelnemers Ultraloop Assen 50 km
* 24 jun 2008: 5e Ronde van Amsterdam op 5 Juli 2008
* 23 jun 2008: Stand Marathon- & Ultracup 2008 na NVV 100 km
* 22 jun 2008: Inschrijving Marathon van Amersfoort van start
* 21 jun 2008: Selectiecriteria
* 16 jun 2008: Een route langs de paleizen
* 15 jun 2008: Rondje Nederland Uitslagen
* 15 jun 2008: Nieuw ‘up’-record in de Comrades Marathon
* 14 jun 2008: Even voorstellen: Gert Mertens, leider in de Ultracup
* 14 jun 2008: De 20e editie van Den Haag 12 uur
* 10 jun 2008: Definitieve kalender Marathon- & Ultracup 2008
* 8 jun 2008: Piste Marathon op zondag 8 juni
* 8 jun 2008: Eerste enige echte én eenmalige Vughtse marathon!
* 8 jun 2008: Rondje Nederland
* 8 jun 2008: 100 km del Passatore
* 7 jun 2008: Programma De Zestig van Texel 2009
* 6 jun 2008: "Hardlopen als avontuur", door marathon/ultraloper Henk Sipers.
* 4 jun 2008: 100 Km del Passatore
* 3 jun 2008: Een opbeurende brief van Theo de Jong aan vriend Micha
* 2 jun 2008: Stand Marathon- & Ultracup 2008 na Haarlemmermeer
* 1 jun 2008: Joep Vesseur en 'his crazy team' slaan weer toe ... in de Oranje Midway Beach Marathon
* Mei
* April
* Maart
* Februari
* Januari
Nieuws in 2007
Nieuws in 2006
Nieuws in 2005
Nieuws in 2004
Nieuws in 2003
Nieuws in 2002
Nieuws in 2001
Nieuws in 2000
Nieuws in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
NIEUWS van Juni 2008
 
Ontmoetingen onderweg

Eikels, dennenappels en kastanjes; aan de vruchten herkent men de boom.

Door: Prisca Vis

’s Morgens om 4:30 am sta ik bij een tramhalte in Amsterdam te wachten, als er een man langs rijdt op inline-skates. Ik zie dat hij helemaal naakt is, op zijn skates na.
De man kijkt ineens opzij en ziet mij bij de tramhalte staan. Hij maakt een bocht en rijdt op zijn skates naar me toe. Vriendelijk en een beetje vaag, vraagt hij zacht: “Ga je met me mee naar huis?” En ik zeg: “Nee joh, ik moet zo werken.” Waarop de zachtaardige jongeman rustig de straat uit schaatst.

Er zijn zo van die terloopse ontmoetingen die je bijblijven. Korte momenten die bijzonder, ontroerend, raar of grappig zijn. Welk soort ontmoetingen je bijblijven verschilt misschien wel per persoon. Tijdens een trainingsloopje hadden we het over zulke terloopse ontmoetingen, die je kan hebben tijdens het hardlopen.

Piet, een getrouwd hardloopmaatje die een hele rij dochters heeft, vertelt dat hij al jarenlang dezelfde soort ontmoetingen heeft.
Piet: “Ik kom al jarenlang overal vrouwen tegen die met me willen vrijen. Ik moet gewoon mijn best doen om de vrouwen van me af te houden. Ik moet ze soms gewoon van me af duwen. Overal. Ze voelen zeker aan dat ik relaxed ben.” Onder hard gelach wordt zijn opmerking ontvangen.

Al bevestigt een stapmaatje van Piet zijn verhaal, toch gelooft de atletiekgroep er niets van. Maar al snel is de groep een paar keer getuige van Piet’s terloopse ontmoetingen met vrouwen. Een week later is al de eerste ontmoeting, terwijl de groep op het strand traint. Toevallig is er net een vrouw in zee aan het zwemmen, die naar de hardlopers zwaait. Piet zwaait naar de vrouw terug en zij roept direct naar Piet: “Heb je zin om naakt met me te komen zwemmen ?” Piet roept terug dat hij nu aan het trainen is en loopt door.
De clubmaatjes vragen of Piet die vrouw kent, maar hij heeft haar nog nooit eerder gezien. Lachend loopt de groep verder.

Karate-doc
Tijdens een loopje in de Ardennen kwam ik laatst op de 76 km een zieke debutante tegen, die vraagt of ik bij haar wil blijven. Ze vertelt dat de 55 km wedstrijd vol is en dat ze zichzelf daarom maar ingeschreven heeft voor de 100 km. Maar eigenlijk ze heeft nog nooit verder gelopen dan een marathon. En nu voelt ze zich ziek, is moe en denkt dat ze een zouttekort heeft.
Ik loop zelf eindelijk weer eens lekker en zonder klachten en ik wil liever door rennen, maar ja…je kan je ook niet altijd als een Remi ( alleen op de wereld) gedragen in wedstrijden.

Dus blijf ik bij haar en voor zover het gaat maken we een praatje. Ze zegt “Ik zie niets van wat jij ziet in de omgeving en ik ben te moe om te antwoorden, maar ik vind het wel leuk om te luisteren.” In de uren dat we samen richting finish wandelen en soms zelfs een stukje joggen , blijft ze stil, maar ze heeft geen slecht humeur en het blijkt een leuke vrouw te zijn.
Na zo’n anderhalf uur wandelen en eten en drinken, is ze wat opgeknapt en ze vertelt over haar wereldreis met man en kids; dat ze internist is en recent een zwarte band in een vechtsport heeft gehaald. Ik loop daarna een tijd lang met een grijns van oor tot oor op mijn gezicht, want het is zo’n grappige combinatie. Zij kan niet alleen patiënten oplappen, maar ze kan ze ook vakkundig het ziekenhuis in slaan.

De bodyguard en de butler
Een paar weken later, tijdens een duurloopje, rennen twee mannen me tegemoet op het wandelpad. We groeten elkaar bij het passeren. Kort erna hoor ik van achteren naderende voetstappen en dezelfde mannen lopen op me in. Kennelijk hebben zij hun keerpunt vlak achter mij.
Bij het inhalen blijven ze naast me lopen en beginnen een praatje. Ze vertellen dat ze drie keer per week 12 km lopen. Vandaag is het zonnig, maar ook met slecht weer lopen ze hun ronde. Terloops laten ze vallen dat man-1 de bodyguard is en man-2, de butler. Nu kom ik niet vaak een butler en een bodyguard tegen tijdens het hardlopen en ik vind het direct grappig, maar ik vraag me ook een beetje af of ze naast me zijn komen lopen om een grap met me uit te halen.
Ik kijk ze aan en denk: “Is het waar of is het niet waar ?”

Man nummer-1 is geen kleerkast van twee bij twee meter, maar hij is wel gespierd en heeft waakzame ogen. Man nummer-2 heeft lang haar, dat nu zweterig op zijn gezicht plakt. Maar met wat gel naar achteren gekamd, kan ik me hem qua uitstraling wel voorstellen als een butler. En ik denk in mezelf: “Het zou best waar kunnen zijn.”
Ik vraag of de butler altijd héél beleefd is, maar volgens de bodyguard is Steve, de butler, best brutaal.
Steve stelt mij geïnteresseerd een groot aantal vragen. “Waarom heb je een grote rugzak op bij het hardlopen ?” Waar loop je heen?” en “Waar ben je dan gestart ?” Ik vertel het hen en ik zie ze denken: “Is het waar of is het niet waar ?”

De bijzondere ultraloper
Van die grappige dingen zijn dat. Van die terloopse ontmoetingen tijdens het hardlopen, die je bij blijven omdat ze grappig zijn of raar of juist bijzonder.
Zo had Reitze, een hardloopje maatje, tien jaar geleden een terloopse ontmoeting met een bijzondere ultraloper, die geen ultraloper is. Een moment dat hem altijd tot in detail bijgebleven is.
Reitze vertelt zijn verhaal.

“Het is, denk ik, in 1998 geweest dat ik in de duinen bij Zandvoort, ging rennen en best trots op mezelf was, omdat ik 1,5 uur achter elkaar zou hardlopen, vertelt Reitze lachend.”
“Na ongeveer een uur hoor ik voetstappen achter me, die langzaam dichterbij komen. Zijn tempo is harder dan dat van mij, denk ik nog.
De man begint een praatje en zo lopen we ongemerkt zo’n 20 minuten samen. We praten over zijn werk als verpleger, over mooie reizen, de natuur en eigenlijk over van alles. Voor ik het in de gaten heb, ben ik alweer bij de uitgang van het bos. De vriendelijke jongeman blijkt Guus te heten en als we afscheid nemen, vraag ik waar hij dan heen loopt.”
“O”, antwoordt Guus, “Ik loop terug naar Den-Haag en vanavond moet ik nog werken, dus ik moet nu helaas wel direct gaan.”

“Op dat moment realiseer ik me pas dat deze jongeman helemaal van Den-Haag, maar Zandvoort gelopen is, weer terugloopt en erna ook nog een hele avond gaat werken. En ik besef dat Guus waarschijnlijk een ultraloper is, maar daar heeft hij het helemaal niet over gehad.”

“In 2002, zo’n vijf jaar later, hoor ik dat er een ultraloper verongelukt is, die Guus Smit heet. En als ik het navraag blijkt het dezelfde jongeman te zijn, die ik jaren daarvoor tegengekomen ben tijdens het hardlopen. Omdat Guus zo’n bijzondere mooie indruk op me gemaakt heeft wil ik dat graag aan zijn ouders vertellen, maar een andere ultraloper raadt me dat af, omdat de ouders van Guus al zo verdrietig zijn.”


Helaas voor ons ploeterende ultralopers….maar een opvallend detail aan de ontmoeting van Guus en Reitze is, dat Reitze ook al jaren daarvoor veel ultralopers kent. Het is dan ook niet het ultralopen zelf wat tijdens die korte ontmoeting indruk op Reitze maakt. Hij kent de bekende ultra-verhalen van 100 mile lopen, snelle tijden, veellopers en het lopen van de Spartathlon en op EK’s, WK’s etc. En hij vind het knap allemaal.
Het is ook te begrijpen dat ultralopers vaak over hun ultralopen en hun prestaties praten, omdat ze er veel vrije tijd en moeite in steken en er vol van zijn. Net zoals anderen het over hun boot, auto of de kinderen hebben, waar ze ook vele uren mee bezig zijn. Deze ultra verhalen storen Reitze dan ook niet en hij vindt het knappe prestaties, maar op lange termijn zijn ze hem niet bijgebleven.

Later blijkt dat de éénmaal 20 minuten hardlopen met Guus, hem wél al tien jaar bijgebleven is. En zelfs tot in detail. Guus, de ultraloper die veel gepresteerd heeft, maar het juist helemaal niet over zijn lopen en zijn prestaties heeft, maakt tijdens die korte terloopse ontmoeting een onuitwisbare indruk op Reitze.
Reitze: “Het is voor het eerst dat ik een ultraloper ontmoet, die eerst medemens is, bescheiden en vriendelijk; en heel ver daarna pas ultraloper. Een bijzonder mens waarmee je een leuk gesprek kan hebben, zonder dat het over het ultralopen gaat. Ik ben hem nooit meer vergeten.”

In 2008, vertelt Reitze mij het bovenstaande verhaal en hij zegt dat hij er nog steeds spijt van heeft dat hij toen naar het advies van anderen geluisterd heeft. En daardoor de ouders van Guus niet vertelt heeft hoe bijzonder hun zoon is.
Ik beloof Reitze dat ik aan Jaap en Corrie Smit zal vragen of zij een brief of telefoontje van hem op prijs stellen.
Een week later vertelt Reitze alsnog aan de ouders van Guus wat een onuitwisbare mooie indruk hun zoon Guus tien jaar geleden op hem gemaakt heeft.

© Prisca Vis
Met dank aan Corrie, Jaap en Reitze voor het mogen optekenen van hun verhaal.

i=Uitdrukking gebaseerd op het boek: Alleen op de wereld. Door H. Malot, met hoofdpersoom Remi.

Redactie:
Sinds 2003 organiseert de vriendenkring van Guus elk jaar in november een herdenkingsloop (en wandeling) door de duinen en langs het strand van Meijendel, het favoriete trainingsgebied van Guus. Op zondag 16 november 2008 wordt voor de zesde keer dat Rondje Guus gehouden. Zie http://www.rondjeguus.nl voor verdere informatie en het kalender-item http://www.ultraned.org/k_item/f034120081116.php met allerlei links over Guus (en het Rondje Guus) op UltraNed. Zie ook het overzicht van 18 oktober 2007: http://www.ultraned.org/n_item/f3961_2007_10.php En natuurlijk het artikel van Peter Klooster in Runner’s World van juli/augustus 2006: ‘De eeuwige reis van Guus Smit (1964-2002)’ http://www.ultraned.org/n_item/f3517.php 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]