Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Nieuws actueel
14 sep 2019
Nog 2 Nederlandse records bij de vrouwen 100 km
14 sep 2019
Uitslag Nederlands Kampioenschap 100 km
14 sep 2019
Hinke Schokker wint de RUN met nieuw Nederlands record!
14 sep 2019
Matteo Lucchese wint de RUN Winschoten 100 km
Nieuws in 2019
* September
* 14 sep 2019: Nog 2 Nederlandse records bij de vrouwen 100 km
* 14 sep 2019: Uitslag Nederlands Kampioenschap 100 km
* 14 sep 2019: Hinke Schokker wint de RUN met nieuw Nederlands record!
* 14 sep 2019: Matteo Lucchese wint de RUN Winschoten 100 km
* 14 sep 2019: Tussenstanden NK 100 km
* 14 sep 2019: Prachtige 50 km tijden in Winschoten (met link naar de einduitslag)
* 9 sep 2019: Voorbeschouwing RUN Winschoten 2019
* 6 sep 2019: WK 50 km Brasov, kort verslag
* Augustus
* Juli
* Juni
* Mei
* April
* Maart
* Februari
* Januari
Nieuws in 2018
Nieuws in 2017
Nieuws in 2016
Nieuws in 2015
Nieuws in 2014
Nieuws in 2013
Nieuws in 2012
Nieuws in 2011
Nieuws in 2010
Nieuws in 2009
Nieuws in 2008
Nieuws in 2007
Nieuws in 2006
Nieuws in 2005
Nieuws in 2004
Nieuws in 2003
Nieuws in 2002
Nieuws in 2001
Nieuws in 2000
Nieuws in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
NIEUWS van April 2001
 
In vier etappes van Gagarin naar Kaluga

Na eerst een aantal dagen in Moskou te hebben gelogeerd en rond gekeken, vertrok ik op woensdag 11 april met 11 andere lopers en loopsters naar Gagarin. Daar zou de volgende dag de start plaats vinden van de etappe loop naar Kaluga. Voor we er echter waren hadden we al een aardige reis achter de rug.
Om bij het station in Moskou te komen, moesten we eerst met de bus en de metro. Op het station was ook de verzamelplaats.
Zonder noemenswaardige vertraging vertrokken we in een bomvolle trein. De reis zou 3 uur in beslag nemen, dus en zitplaats was wel prettig. Aangezien de trein vele stations aandeed, moesten ook vele mensen staand hun reis beginnen. Na enige tijd verlieten we Moskou en kwamen op het platteland. Hier viel direct de uitgestrektheid van het land op. Ook dat de winter nog niet zo lang geleden over was gegaan in de lente . In de bossen lag nog vrij veel sneeuw. In de trein zelf viel ook veel te beleven. In een vlot tempo volgden diverse verkopers elkaar op. Of het nu ging om kranten, tandenborstels, pennen, ijs, bier, chocolade, een ieder had zijn/haar woordje klaar en vroeg op welbespraakte toon aandacht. En er werd nog veel verkocht ook., Hoewel er een bord in de coupé hing, waarop stond dat dit soort activiteiten verboden was. Alles werd toegestaan. Voor de reiziger is het een prettige onderbreking van de reis. Ook werd er nog muziek gemaakt, en tegen betaling verzoeknummers gespeeld.
Aangezien niemand wist of we opgehaald zouden worden, vertrokken we lopend naar het centrum van de stad. Waar we precies moesten zijn wist ook niemand. Op goed geluk gingen 2 mensen maar eens op onderzoek uit. En ja hoor zij vonden de bus, die ons had op moeten halen van het station. Met deze bus werden we naar een restaurant gebracht,waar de rest van de deelnemers en organisatie ook al aanwezig was. Daar we best wel trek hadden, verheugden we ons op de maaltijd. En dat was even wennen; niet bepaald het diner wat ik me had voorgesteld, maar een gaarkeuken idee, en de salades stonden al klaar, alsof men wist wat ik wilde bestellen. Als je honger hebt, eet je alles wel. Wat verder opviel was het tempo waarin gegeten werd. Als ze net zo snel lopen als eten, dacht ik nog, dan wordt het in alle opzichten aanbuffelen. Echt natafelen zat er niet in, daar we naar ons onderkomen voor de nacht zouden gaan. Het was al laat dus niemand had daar bezwaren tegen.
Buiten de stad was een kazerne, maar hoe daar precies te komen in het donker viel niet echt mee. Na een soort sight seeing lukte het de chauffeur toch op de goede plek te komen. Het onderkomen was verder dik in orde. Voor we konden gaan slapen werd er eerst nog de nodige informatie gegeven over de dag van morgen en moesten we nog het inschrijfformulier invullen en de betaling voldoen. Voor echt een belachelijk lage prijs van ± f 25,- waren we verzekerd van 3 dagen sporten, eten en overnachten. Waar vind je dat nog!

Donderdag 12 april, Gagarin Mosjaisk (67 km waarvan 63 km als wedstrijd)

Na het ontbijt kregen we een rondleiding door het huis, waar Joeri Gagarin gewoond had en opgegroeid was. In de stad was een heel feestprogramma opgezet, daar het op de kop af 40 jaar geleden was,dat Gagarin de ruimte in vloog. Zo was er ook en ceremonie bij zijn standbeeld. Wij als lopers werden daar ook verwacht om daar te luisteren naar diverse toespraken. O.a. was daar de broer van Gagarin, en hij nam de gelegenheid te baat om rustig de hele geschiedenis over Joeri te vertellen. Zoals zo vaak lopen dit soort programma`s altijd uit. Onze start , gepland om 11.00 uur , vond hierdoor plaats om 11.30 uur. Samen met 3 andere lopers, mocht ik bloemen leggen bij het monument. En dat is toch wel een hele eer.
Het is dan toch wel prettig als je te horen krijgt te mogen starten. Er was afgesproken dat we de eerste 4 km als groep bij elkaar zouden blijven. Ook omdat er een aantal jeugdleden van de plaatselijke atletiek vereniging met ons mee zouden lopen. Dit ging in en rustig tempo.
Na deze vier kilometer kregen we een herstart. Deze start was alleen voor de mannen. De vrouwen lopen elke dag kortere afstanden en er is de mogelijkheid om mee te doen aan een estafette ploeg. In totaal bestond de groep uit ± 45 man/vrouw.
De mannen hadden deze dag nog 63 km af te leggen, terwijl voor de vrouwen een 42 km wedstrijd op het menu stond.
Na de start gingen er 4 lopers als een speer vandoor. In een mum van tijd hadden ze al een grote voorsprong. Ik nam plaats in een groep van 6. Echter had ik al snel door dat het me te hard ging. Dan laat je je maar zakken en zoekt je eigen tempo. Aangezien de route bestond uit zeer veel klim en daal werk, viel dat even niet mee. Het gebeurde dan ook dat ik door een aantal lopers werd ingehaald. Het was verder jammer dat we het allergrootste deel van deze dag langs een vrij drukke weg moesten lopen. Het verkeer raasde voorbij en de stank, die, zeker uit de grote vrachtwagens komt is niet bevorderlijk voor de lucht wegen. Aan weerskanten van deze weg wel veel bossen waar nog veel sneeuw lag. Langs de weg ,ook hier, weer veel verkopers; deze keer o.a. handdoeken en vis,die je zelf thuis niet meer hoeft te roken.
Troika hier, troika daar, kijk daar staat de verzorging klaar.
Na 15 km de eerste verzorgingspost. Dat is misschien wel wat laat, maar dat wisten we van te voren, dus je kunt er rekening mee houden. Ik had dan ook een bidon bij me en vulde deze regelmatig bij. De posten staan namelijk om de 10 km. Daar het mooi weer was; weinig wind en zon, zo`n 15 graden is het belangrijk goed te blijven drinken. De verzorging is verder in orde.
Ik kwam helaas niet echt lekker in een bepaald ritme. Van km 40-50 ging het wat moeizaam. Gelukkig kon ik me de laatst km weer wat herstellen. Het enthousiasme van de mensen bij de verzorging en van de estafettelopers, maakte veel goed. Zowaar wist ik nog een paar lopers in te halen. Dan zie je mensen ver voor je lopen: zij komen niet of heel langzaam dichterbij. Troika hier, troika daar, voel ik nu toch echt een blaar.
Iemand van de organisatie zegt me dan dat het nog maar twee kilometer is, en in de verte zie ik dan ook de finish. De eerste klus zit er op. Hoewel het niet echt makkelijk ging vandaag toch tevreden. Ik eindigde als 7e in een tijd van 4.34.34. uur. De winnaar had slechts 3.53 uur nodig. Later hoorde ik dat hij vorig jaar bij de W.K. in Winschoten als 3e was geeindigd in een tijd van 6.29 uur. Voor me waren verder 4 veteranen en nog 1 senior gefinisht.
Toen iedereen binnen was, gingen we met de bus naar een ander kazerne, waar we konden douchen, eten en slapen.
De kamers waren in orde. Je moet je flexibel opstellen want als je denkt eerst te kunnen gaan douchen, blijkt dat het eten al op tafel staat. Dus eerst genieten van de warme maaltijd. Kom je terug blijkt dat er slechts 1 douche ter beschikking staat. Tja, waarom zou je het ook sneller laten verlopen als het langzaam kan.

Vrijdag 13 april, Mosjaisk - Medin 47 km

Met de bus werden we weer naar de start gebracht. Deze stond gepland om 10:30 uur. De omstandigheden waren weer prima. Er stond weinig wind, er scheen weer een zonnetje en de temperatuur liep op tot ± 15 graden. Kortom goede ingredienten om er eens flink tegenaan t gaan. Toch blijft het altijd afwachten hoe het in het begin zal gaan. Is er voldoende herstel geweest en wat staat ons precies weer te wachten.
Het werd al hel snel duidelijk dat er vlot gelopen zou worden. Een drietal lopers vertrok vlot en bouwde een aardige voorsprong op. Achter hen kwam een ander te zwemmen. Zelf liep ik in een groepje van 5 man en ook ons tempo was al hoog. Ik voelde me al direct veel beter dan gisteren. Heel makkelijk kon ik bij blijven en na 5 km zelfs met 2 anderen de achtervolging op nummer 4 inzetten. Deze hadden we al die tijd goed in het oog kunnen houden. Vrij vlot hadden we hem dan ook te pakken. Ondanks het heuvelachtige begin kostte het geen moeite. Met elkaar hielden we het tempo hoog. Er was een goede samenwerking. Na ongeveer 15 km kon ik bij hen weglopen. Eigenlijk had ik verwacht dat ze nog wel snel terug zouden komen maar tot mijn verbazing gebeurde dat niet. Het parcours zou de volgende 15 km ook redelijk vlak zijn. Dat beviel mij wel. Ook de weg waar we nu op liepen was veel rustiger dan gisteren. Zeker wat betreft de auto`s. We kregen nu heel veel te maken met overstekende kikkers. Dat velen van hen de overkant niet wisten te halen bleek uit de vele dode dieren die op de weg lagen.
Ik kreeg de volgende loper in zicht. Een paar km later was ik hem voorbij en dacht, als ik iets wil proberen dan moet ik nu door gaan. Deze gedachte werd verstevigd door het feit dat nummer 2 niet zo ver meer voor mij liep. Het tempo bleef goed, en aangemoedigd door een aantal estafettelopers liep ik op hem in. Zo rond km 23 ging ik hem voorbij. Tot mijn grote verbazing kon ik de koploper enige honderden meters voor mij zien. Langzaam maar zeker liep ik op hem in. Na ± 29 km kwam ik naast hem te lopen. Hij kon echter mijn tempo vrij makkelijk volgen en zo voerden we het tempo nog iets op. De weg werd heuvelachtiger en er kwamen ook een aantal stukken waar de weg heel slecht was. Nog steeds bij elkaar. Na een verzorgingspost op km 37 probeerde ik bij hem weg te komen. Dat leek even te lukken maar na een goede kilometer haalde hij mij toch weer in. Langzaam nam hij een korte voorsprong, die hij de rest van de wedstrijd uit wist te bouwen. Ik was niet bij machte om terug te komen. Troika hier, troika daar, het is de finish die ik ontwaar. Aan het eind bedroeg het verschil 40 sec. Met mijn tijd 3.19.54.uur was ik dik tevreden. Ik had na gisteren zeker niet verwacht zo te kunnen lopen. Wat het vanavond brengt zie ik dan wel weer. Een leuk succes is binnen.
Toen iedereen binnen was reden we naar de eetzaal en een zaal waar we konden rusten voor we om 18.00 uur de 2e etappe van die dag zouden afleggen.
Als je zag hoe iedereen zich voort bewoog zou je denken dat er die avond wel heel rustig aan gedaan zou worden. Kan je in die korte tijd herstellen? Gaan nu anderen het heft in handen nemen? Toen ik me net weer omgekleed had, kreeg ik te horen dat we een kwartier eerder vertrokken. Gebruik de eerste km om lekker in te lopen.

Medin - Kondrovo 24 km

Alsof het een sprint was zo vertrokken een aantal van de groep. Waren zij dat nu, die enige minuten geleden nog zo moeizaam ter been waren? Het was prachtig om te zien maar voor mij veel te hard. Ik kreeg gezelschap van een jongen die deze etappe meeliep, terug naar zijn woonplaats. Hij sprak goed Engels en het was prettig zo enige tijd met elkaar te praten.Voor mij was het tevens een goede gelegenheid in de wedstrijd te komen. Na ± 9 km gaf hij aan rustiger te willen lopen. Ik kon mijn tempo nog iets opvoeren om zo toch nog een paar lopers in te halen. De weg was nog steeds rustig en het was heerlijk weer om te lopen. Toch kregen we al meer heuvels voorgeschoteld. Er was al gezegd dat de laatste km. helemaal pittig zouden zijn, daar er dan alleen naar boven gelopen moest worden. Ach daar kom je vanzelf wel. Nu eerst maar door gaan. Terwijl ik door een dorpje liep, werd er wel een aantal keren wat tegen me gezegd, maar wat? Ik wet het niet. Ik ga er van uit dat het goed bedoelde aanmoedigingen zijn geweest. Troika hier,troika daar, ik loop hier nu,`t is echt waar.
Er was van te voren niets te veel gezegd. Het laatste stuk was zwaar, maar de finish in zicht. En zowaar stonden er nog een paar mensen te wachten. Toch weer een prima tijd gelopen. Een mooie 6e plaats en 1.35.12 uur.
We werden ontvangen in een sporthal waar een prijsuitreiking van deze etappe plaatsvond. Allereerst waren er 2 meisjes in klederdracht die ons als teken van vriendschap brood uitreikten. Jonge kinderen hadden een dans ingestudeerd en traden voor ons op Het was prachtig om te zien.
Daar het al laat was geworden wilde iedereen wel een bad nemen. Er was ook een sauna in dus werd het goed toeven daar. Heerlijk even alle vermoeidheid met veel water van je afspoelen. Daarna eten. Dat dat op een wat later tijdstip gebeurd, is niet zo erg,daar er toch vlot gegeten wordt. De slaapplek was dichtbij. Deze keer zouden we in een jongerenclubhuis overnachten. In een ruimte hadden ze ± 35 stretchers naast elkaar neer gezet en daar moesten we het maar mee doen. Even verbazing bij een ieder. Maar ja na 2 dagen lopen, zo dacht men, wordt er best wel geslapen. Om alles nog een beetje goed te laten verlopen hielp men elkaar. Heel even leek het wel een schoolreisje. Het kussengevecht bleef gelukkig uit en ook waren er geen zaklantaarns meegenomen, dus toen het licht uit ging werd het snel rustig op de zaal.

Zaterdag 14 april, Kondrovo - Kaluga

Bij het opstaan bleek, dat een ieder toch redelijk goed had geslapen. Of dat nu kwam door de gezelligheid van zo veel mensen op een kamer of de vermoeidheid van de afgelopen dagen, dat weet ik niet. Wel bleek iedereen wat start problemen te hebben. Er werd weer veel geschuiveld en heel even dacht ik ,dan gaat het vandaag toch echt rustig. Tegen beter weten in natuurlijk. Dat zou later ook wel blijken. Na de gebruikelijke maaltijd en een kerkbezoek (er zijn veel ontzettend mooie kerken in Rusland) werd er om 11.00 uur gestart.
Een muzikant zorgde nog voor een vrolijke noot en de burgemeester nam persoonlijk van iedereen afscheid.
Er stond deze dag een forse wind. Aangezien we in een tamelijk rechte lijn naar de finish zouden lopen, betekende dit, dat we de gehele weg wind tegen hadden. In combinatie met de vele heuvels, die hier weer neergelegd waren, betekende dit een pittige laatste etappe. Maar goed, dan mag je daarna ook lang uitrusten.
Na de start liepen we een stuk naar beneden. Al binnen de 200 m kreeg ik steken in de zij. Dat beloofde niet veel goeds. Gelukkig ging dat ook weer vrij snel weg. En zoals verwacht gingen er 5 man al vlot vandoor. Ik nam plaats in een tweede groep en we konden de kopgroep lange tijd in het vizier houden. Aanvankelijk waren we met 4 man, echter 1 moest al voor de 10e km. lossen. Tijdens de eerste ± 26 km. was het nog redelijk rustig op de weg. Wel was de weg een stuk slechter dan de dag ervoor. Troika hier, troika daar , de frisse wind waait door mijn haar. Ondanks de forse wind ,was de temperatuur goed: 13 graden. Een van de twee medelopers had gezegd, dat hij tot 30 km. mee zou lopen. Maar toen de ander het tempo na 26 km. niet kon volgen, en het bij hem nog steeds heel goed ging, besloot hij toch door te gaan. We kregen zelfs nog even de afvallers van de kopgroep in zicht, maar waren niet bij machte om op hen in te lopen. Troika hier, troika daar mijn bovenbenen gespannen als een snaar.
Tijdens de laatste 18 km werd het steeds drukker op de weg. Veel vracht verkeer en weinig ruimte om te lopen. Ook het wegdek was op sommige delen bijzonder slecht. Door de winter is veel stuk gevroren,en tijd en geld om dat te repareren is er niet. Op een gegeven moment zien we een groot bord: Kaluga 16 km. Dat begint wat te worden. Echter ± 2km. verder zien we weer een bord: Kaluga 16 km. Dat schiet lekker op, zeg! Maar ja we moeten er toch naar toe.
En of we nog niet genoeg klimkilometers hadden gehad, mochten we op het eind nog eens flink omhoog lopen om vervolgen bij de finish te komen. Gezamenlijk over de streep. Goed voor een gedeelde 6/7e plaats, in een tijd van 3.24.53 uur. Bij de finish was een leuke belangstelling. Voor we naar het hotel konden gaan was er nog een korte ceremonie bij een standbeeld van Tsiolkovski. Deze man schijnt ook veel voor de Russische ruimtevaart betekend te hebben, en een burger van Kaluga te zijn geweest. Zo was de cirkel dus rond. En om het volledig af te sluiten,werden hier door 4 lopers ook weer bloemen gelegd. Ook aan mij deze keer weer de eer.
Nadat iedereen zich had opgeknapt, volgde er een zeer gezellige avond. Er was goed te eten en de einduitslag werd bekend gemaakt. Troika hier, troika daar, wat was het toch weer mooi dit jaar.
Winnaar werd Oleg Kharitonov.
Zelf werd ik vijfde en vierde veteraan; totale tijd 12:53'37.
Het is weer een fantastisch avontuur geworden. Ik heb veel gezien, meegemaakt en er vooral volop van genoten.
Deze wedstrijd is voor iedereen een aanrader. Heb je belangstelling, dan ben ik altijd bereid je meer informatie te geven.

Wim Epskamp 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]