Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Nieuws actueel
1 jun 2018
Bokemei Run 2018 – 6e editie - zondag 15 juli.
27 mei 2018
Europese Kampioenschap 24 uur Timsisoara
24 mei 2018
In Memoriam Jos Akkermans
24 mei 2018
Zes Uur van de Haarlemmermeer 2018: eerste aanmeldingen zijn binnen
Nieuws in 2018
* Juni
* 1 jun 2018: Bokemei Run 2018 – 6e editie - zondag 15 juli.
* Mei
* April
* Maart
* Februari
* Januari
Nieuws in 2017
Nieuws in 2016
Nieuws in 2015
Nieuws in 2014
Nieuws in 2013
Nieuws in 2012
Nieuws in 2011
Nieuws in 2010
Nieuws in 2009
Nieuws in 2008
Nieuws in 2007
Nieuws in 2006
Nieuws in 2005
Nieuws in 2004
Nieuws in 2003
Nieuws in 2002
Nieuws in 2001
Nieuws in 2000
Nieuws in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
NIEUWS van Juli 2011
 
60 kilometer, op de keper beschouwd

Uit De Veteraan, begin 1979 (?), pag. 3-4

Op zondag 3 december is er een nieuwe lange-afstandsloop geboren: de Ronde van de Haarlemmermeer. Na een proefronde van vorig jaar zat het er voor de organisatoren Krijn Kroezen, Ben Hagen en anderen en de organiserende vereniging A.V. Holland uit Leiden – alle hulde, jongens! – dik in dat hier een fijne kans lag: een gat in de loopmarkt, zogezegd. En dat is wel uitgekomen ook. Hondertwintig lopers, met drie dames in hun midden, werden op die koude december-zondagochtend in het dorpje Rijsenhout bij Aalsmeer weggeschoten door burgemeester Kees van Stam. Het veteranendom was weer rijkelijk vertegenwoordigd: rond de veertig procent van het deelnemersveld, met Cor Koster (60 jaar) als oudste, om dit jaar met 1 x 100 kilometer en 10 marathons te bekronen!
Er waren er weer heel wat bij die de emblemen van “Run-Winschoten” op het trainingspak droegen, dus voor hen was het niet zozeer een avontuur. Maar voor de meerderheid, waaronder uw dienstwillige redactuer, was die 60 kilometer toch weer een nieuwe ontdekkingsreis.

De marathon, dat gaat in het algemeen wel. Maars als je er aan denkt hoe je daarbij soms moet worstelen en je stelt je voor dat er na de finish nog eens een mini-marathon, om in Apeldoornse termen te spreken, uit de onderdanen moet worden geperst ..... Hoe zal dat wezen?
Als vast lid – meestal – van de achterhoede kan ik na een geslaagde tocht in 5.43.33 de marathonlopers berichten dat ze niet moeten schromen 60 kilometer te lopen. Het valt best mee.

Mijn voorbereiding was verre van ideaal geweest. Het was een jaar met vele problemenin het persoonlijke vlak, die hun weerslag hadden op training, wedstrijden enz. Veel blessures, die me bijna de helft van d etijd uitschakelden, met acht weken vòòr het grote gebeuren nog een ischias, met de po onder het bed, want ik kon de w.c. niet bereiken. Stel je dat eens voor.
Daarna ben ik er toch weer snel bovenop gekrabbeld, doch de maand oktober liet niet meer toe dan zes trainingsloopjes van een uur of minder. In november ook niet meer dan zes trainingslopen, n.l. van 25, 25, 16, 42, 30 en 25 km. Dan een hele week rust. En daar sta je dan op de Ringdijk in Rijsenhout, met 60 km voor de boeg. Maar gelukkig blessureloos en dank zij de onvolprezen rekoefeningen van Niek Sijbolts met een redelijk soepel gevoel in ’t looplijf.

Ik had aanvankelijk schema’s zitten maken van telkens een uur of korter hardlopen en dan kort wandelen en oefeningen doen om de tank tussentijds bij te vullen. Daarmee was ik op papier op 6.10 uitgekomen. De conditie van de dag voelend besloot ik het veel simpeler aan te pakken. Gewoon voorttjoekelen en vanaf 15 kilometer bij elke verversingspost om de 5 kilometer een slokje zoet, een slokje zout en hapje banaan of koek. En dan maar doorgaan tot bij Lisse, het marathonpunt, om vervolgens met 18 km en vermoedelijk nog 3 ½ uur tijdslimiet (van de totaal 7 ½) vòòr me, maar te kijken hoe ik verder in Rijsenhout terug zou geraken.

Mede door de mentale rust ging het lekker. Het begintempo van 5 km in 26 minuten lag me goed en samen met de jonge Brabander Hans van Wanrooy, die zich met ongeveer gelijke paslengte bij me had aangesloten, kon ik er maar liefst 5 maal bij elke verversingspost precies 26 minuten bijtellen. Dus de 30 kilometer werd bereikt in 2.35.30. Op dat punt was de grote verzorging, maar ik rook (goeie neus!) het marathonpunt en besloot ongemasseerd door te gaan. Mede doordat de vrij harde oostelijke vrieswind inmiddels tegen was gaan waaien, ging het wel wat langzamer. Blijven lopen, niet denken, niet tellen, niet op iemand jagen, niet op de klok kijken en niet wandelen, dat was het devies.

Zo kwam ik na 3.45 toch op het marathonpunt aan, nog beslist niet “aangeslagen”. Daar stond de dierbare familie klaar met schone kleren, flesje wrijfolie en wat voedsel. Dus even een kleine tien minuten pauze, mede benut met wat lichte Sijboltsiaanse oefeningen. En dan maar weer verder, de benen weer los, het ritme er weer in. Nog 18 kilometer en 3 ½ uur. “Verdulleme Venantius, jij gaat op je oude dag de Haarlemmermeer nog ronden.”

Er kwam tussen de 45 en de 50 kilometer (4.47) nog een lelijk open stuk, geen andere loper meer te zien, geen aanmoedigingen en wind pal tegen. Maar bij Weteringbrug (km 53) werd de wind langzamerhand weer mijn bondgenoot en zo kwam het drankentafeltje met het bord 55 in zicht na 5.18. Ik kan me niet herinneren ooit zo’n mooi bordje te hebben gezien. De bouillon en de thee van de onvolprezen mensen die daar al uren hadden gestaan, waren intussen hartstikke koud geworden, maar het vocht ging er al gekscherend en grappenmakend nog best in. Om 5.20 “Bedankt jongens, nog effe een sprintje!”

En toen dacht ik – want het was zondag, Harm! – aan Habakuk 3:19: “De Here is mijn sterkte, Hij maakt mijn voeten als die der hinden.” Meditatie en actie tegelijk! Het werd met jubelend hart vijf kilometer lang bewaarheid: met vrolijke pas, nog druk pratend met een verbaasd meepeddelende fietser, zag ik Rijsenhout naderen en in de verte het doek FINISH bij Café De Beugel, waar we gestart waren, in de winterwind heen en weer wiegen. Zo’n mooi doek had ik eerlijk na de aan de lijn wapperende luiers van mijn kinderen nooit gezien!

De laatste vijf kilometer waren in 23 minuten gegaan, snelste traject van de hele loop. Waarmee ik maar wil zeggen, tot bemoediging van de vele clubgenoten die méér trainen dan ik en natuurlijk ook veel sneller zijn, dat deze 60 kilometer best te lopen is voor wie de helft van de afstand – zie mijn 6 x 26 minuten – goed beheerst. Voor de rest is het vooral een mentale kwestie, geloof ik. Het bevestigde voor mij aan den lijve wat de 100 kilometer-verhalen zeggen, namelijk dat je zo’n afstand niet in marathontermen of met marathon-ervaringen moet benaderen. Het zijn andere categorieën loopgebeurtenissen, vermoedelijk ook voor een apart slag liefhebbers.

Wat bij deze Haarlemmermeerronde nog extra aardig is, is het volgende. Elke andere lange-afstandsloop is gebaseerd op een afstand en daar zoekt men dan een parcours bij. Maar het geeft toch een aparte kick om zoals ook onze wandelmakkers doen, bepaalde, tot de verbeelding sprekende aardrijkskundige grootheden lopend de baas te worden. Ik neem maar b.v. een loop om Amsterdam of Rotterdam heen, de Afsluitdijk of de Oostvaardersdijk heen en terug, of een bepaalde stedendriehoek. Dat spreekt ook meer tot de verbeelding van de toeschouwers. De Haarlemmermeer rond is zo’n soort wedstrijd.
De organisatoren hadden het in dit geval gemakkelijk met de richtingborden en winnaar Ko van der Weijden (3.43) ook. Het was namelijk gewoon van start naar finish één grote ronde langs de Ringvaart over de dijk. Hollandser kon het niet.

Maar, jongens van Winschoten, na de finish nog eens de benen strekken voor 40 kilometer erbovenop ... ? Dan mag ik nog wel tien bijbelteksten opzoeken om dáárin tegen september te kunnen geloven! Maar wie weet.

Gerrit Glas

- - - - -

Nawoord Martien Baars. Mijn artikel over het heuglijke feit dat we (bijna) alle uitslagen van de Schipholloop nu op UltraNed hadden ingevoerd (UN 21 februari: http://www.ultraned.org/n_item/f5220.php ) werd ook in avVN-nieuws (de opvolger van De Veteraan) van april 2011 gepubliceerd en dat leverde een telefoontje op van Jan Wielens uit Amstelveen. Hij had de hele uitslag van 1978 nog in zijn archief en zou de blaadjes die wij nog misten, kopieëren en naar mij toesturen. Toen de envelop arriveerde, bleek er ook een kopie van bovenstaand artikel in te zitten, over die allereerste editie van 1978. Jan beschreef in een begeleidend briefje dat alle lopers aan de finish een flesje donker bier uitgereikt kregen, een geste die Jan later nooit meer ergens meegemaakt heeft. Het leek mij een aardige titel om het verslag van die allereerste Ronde van de Haarlemmermeer mee in te leiden.
Inmiddels is de uitslag van 1978 gecomplementeerd (http://www.ultraned.org/u_item/f187419781203_1978_12.php#res) en is bovendien de tabel bijgewerkt die onderaan het artikel van 21 februari stond. Zo’n 12 veellopers hebben één keer méér meegedaan dan oorspronkelijk bij mij bekend was. Zo staat nu Jan Wielens zelf op 14 finishes in de Schipholloop en bijvoorbeeld Gerrit Glas op 7 geslaagde edities.

Gerrit Glas (toen 51 jaar) debuteerde op de ultra op deze allereerste Ronde om de Haarlemmermeer. Ook in de volgende 3 edities deed hij aan deze loop mee en toen volgde in 1982 toch de stap naar de 100 km. Onderaan een artikel over de 9e Schipholloop van 1986 (http://www.ultraned.org/n_item/f3237.php ) had ik al eens de persoon Gerrit Glas aan de lezers voorgesteld. Die zinnen wil hier nog eens herhalen.
Hier op UltraNed werd al eerder gememoreerd dat Gerrit Glas één van de bekendste ultraloop-propagandisten uit die tijd was; zie het artikel ‘Wat was het weer een prachtig loop- en kijkfeest’ over de RUN 93, http://www.ultraned.org/../n_item/f2355.php ). Hij was gedurende 10 jaar eindredacteur van De Veteraan (van 1974 tot 1984) maar ook daarna, toen hij zelf al lang verslaafd was geraakt aan het lange werk - op de RUN debuteerde hij in 1982, met als 55-jarige meteen een mooie 9.47.44 – droeg hij in allerlei artikelen en verslagen in dat blad De Veteraan zijn enthousiasme voor het lange afstandswerk uit. En voor persberichten zoals die hierboven over de 9e Schipholloop wist men hem dus ook te porren. Gerrit is maart 2000 overleden. 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]