Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Nieuws actueel
26 jun 2017
Zes Uur van de Haarlemmermeer succesvol
24 jun 2017
Uitslagen weekend 23-25 juni
23 jun 2017
Nederlandse Allertijdenlijst 6 uur M/V met leeftijdsrecords
20 jun 2017
Zes Uur van de Haarlemmermeer: voorinschrijving tot en met woensdag
Nieuws in 2017
* Juni
* 26 jun 2017: Zes Uur van de Haarlemmermeer succesvol
* 24 jun 2017: Uitslagen weekend 23-25 juni
* 23 jun 2017: Nederlandse Allertijdenlijst 6 uur M/V met leeftijdsrecords
* 20 jun 2017: Zes Uur van de Haarlemmermeer: voorinschrijving tot en met woensdag
* 18 jun 2017: Uitslagen weekend 16-18 juni
* 11 jun 2017: Verslag IAU WK trail 2017
* 11 jun 2017: Uitslagen weekend 10-11 juni
* 9 jun 2017: Inschrijving RUN Winschoten 2017 op gang
* 9 jun 2017: IAU WK trail in Badia Prataglia
* 4 jun 2017: Een geslaagd BK 100 km in Aalter
* 4 jun 2017: Uitslagen weekend 2-4 juni
* 2 jun 2017: Rondje Voorne met 50 en 63 km op zondag 11 juni
* 1 jun 2017: Inschrijvingen lopen voor de Zes Uur van de Haarlemmermeer
* Mei
* April
* Maart
* Februari
* Januari
Nieuws in 2016
Nieuws in 2015
Nieuws in 2014
Nieuws in 2013
Nieuws in 2012
Nieuws in 2011
Nieuws in 2010
Nieuws in 2009
Nieuws in 2008
Nieuws in 2007
Nieuws in 2006
Nieuws in 2005
Nieuws in 2004
Nieuws in 2003
Nieuws in 2002
Nieuws in 2001
Nieuws in 2000
Nieuws in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
NIEUWS van Februari 2017
 
Texel

Ik heb altijd gezegd, dat de ineenstorting na het vijftigste levensjaar begint. En zie, wederom heb ik gelijk gekregen. In 2005 liep ik over de 120 kilometer van Texel maar liefst een uur langer dan tien jaar daarvoor. Zo kun je dus in tien jaar een flinke opdonder krijgen, ofwel een teruggang van een kilometer per uur. Ja, ít is wat!

Twee ronden om het Waddeneiland, waar ik zulke mooie herinneringen aan had. Toen Jan nog aan het Gerritslanderdijkje woonde gingen we in de vroege schemer van november 1984 op weg naar de Slufter. De zon stond als een rode ronde bol vlak boven de lage duintjes. Je kon er zo in kijken, zonder dat het pijn deed aan je ogen. Melancholie kruipt omhoog terwijl ik het opschrijf. Hoe kun je een vretend gevoel vlak onder het borstbeen omschrijven? Eeuwige vergankelijkheid, eeuwige vloek van de mensheid. Je kunt het beste maar lekker dom een patatje oorlog nemen met een blikkie bier en je schouders ophalen.

Toen Jan en ik die novemberdag de duisternis tegemoet liepen, bestond de 60 kilometer van Texel nog niet, die werd later bedacht. Door Jan. Jan wilde zín eigen ultraloop op het eiland en dat lukte, met al die andere enthousiaste mensen, die het tot een geweldig evenement hebben gemaakt. Een onvergelijkbare loop, later nog mooier met de 120 kilometer erbij. Start half vijf in de ochtend, koude mist in flarden om je benen. Slaap, stram gevoel en 120 kilometer lopen, langs de Waddendijk eerst, dan door de duinen, langs het strand. Omdraaien bij de veerboot en weer terug, nu eerst de Hors, het strand, de duinen en dan natuurlijk de wind vol tegen langs de Waddendijk, eindigen waar je begon: op de wielerbaan.

In 1993 en in 1995 liep ik zo nu en dan gemakkelijk en vanzelfsprekend. Jan liep vooral in 1995 allang niet meer vanzelfsprekend, hij wist nog niet dat hij een slopende ziekte met zich mee torste, waardoor elke stap een last werd. Vaak heb ik aan hem gedacht tijdens mijn laatste ultra in 2005.

Texel is het eiland van de Hoge Berg, de keileembult zonder welke de Noord-Hollandse kust er niet zou zijn. De kust zou dan pas beginnen bij Amersfoort. De Hoge Berg waar ooit rendierjagers hun onderkomen en hun toevluchtsoord hadden. De berg, vijftien meter boven de zeespiegel, die uitkeek over de vlaktes, die doorliepen tot aan Engeland. Daar ligt Jan. Ik heb mín schoenen op zín graf gelegd. Zijn schoenen staan er ook. Je kunt aan ze zien wat de tijd doet, aan het mos dat ze volledig overdekt heeft.

Eilanden oefenen een onweerstaanbare aantrekkingskracht op me uit. Je waant je ver weg, onbereikbaar. Een eiland, als het niet te groot is, is overzichtelijk en toch moet iedereen moeite doen het te bereiken. Ik ben een eiland. Eigenlijk is iedereen een eiland. Toch?

Texel zit in mín hart. Of ik er ooit nog zal hardlopen, weet ik niet. Maar ik zal er zeker terugkomen.

© Ron Teunisse

Bron: Ron Teunisse (2010). De koerier die nergens bij hoort. Columns en verhalen van een ultraloper.
Uitgeverij Parnassia, Santpoort-Noord, 168 paginaís.

Noot van Martien Baars: met dank aan Ron Teunisse en uitgever Carel Schrama voor hun toestemming om dit laatste hoofdstuk uit Ronís boek hier op Ultraned en op de site van De Zestig van Texel te mogen reproduceren.

In het paasweekeinde van de komende editie van De Zestig van Texel kunnen belangstellenden bij Carel Schrama in de Stayokay Texel een gesigneerd exemplaar van het boek van Ron Teunisse bemachtigen.
Spartathlon presentatie. Prachtig nieuws is dat Ron Teunisse ook zelf zondagavond in de Stayokay aanwezig zal zijn om samen met Dik Jagersma en Carel Schrama een avondvullend programma over de Spartathlon te verzorgen, 30 jaar na Ronís eerste deelname in Griekenland. Ook Carel en Dik zijn een of meerdere keren in Sparta gefinisht. De presentatie heet "In de voetsporen van PheidippidesĒ en er komen onderwerpen als route, historie, training en voeding, medische risico's en verzorging aan de orde, een en ander gelardeerd met videoís van de Spartathlon (1983, 1991, 2007). In de pauze en aan het eind zullen de toehoorders ook uitgebreid de mogelijkheid krijgen om vragen te stellen aan het drietal (of andere aanwezige Spartathlondeelnemers).

Inschrijving voor De Zestig van Texel is nog mogelijk t/m zondag 19 maart. Zie de links op http://www.dezestigvantexel.nl
PS Martien's email adres is sinds 1/1 martien.baars < > gmail.com , mailtjes naar het vertrouwde nioz.nl adres verdwijnen in het Marsdiep ... 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]