Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Nieuws actueel
26 mei 2017
Mooie filmimpressie van De Zestig van Texel 2017
24 mei 2017
Self Transcendence 50 en 100 km Amsterdam 27 mei
21 mei 2017
Uitslagen weekend 19-21 mei
17 mei 2017
Self Transcendence 50 en 100 km op 27 mei
Nieuws in 2017
* Mei
* 26 mei 2017: Mooie filmimpressie van De Zestig van Texel 2017
* 24 mei 2017: Self Transcendence 50 en 100 km Amsterdam 27 mei
* 21 mei 2017: Uitslagen weekend 19-21 mei
* 17 mei 2017: Self Transcendence 50 en 100 km op 27 mei
* 13 mei 2017: Uitslagen weekend 13-14 mei
* 10 mei 2017: 100 km Aalter met BK: voorinschrijving tot 19 mei
* 9 mei 2017: Uitslagen weekend 6-7 mei
* 8 mei 2017: Wings for Life World Run 2017
* 7 mei 2017: Nederlands Kampioenschap trail 2017
* 6 mei 2017: 6-daagse Balatonfüred liveverslag, update eindstand
* 6 mei 2017: Ultraloop Steenbergen live, update 3
* 6 mei 2017: Magische marathongrens van 2 uur niet doorbroken
* 1 mei 2017: Inschrijving Bokemei Run geopend
* April
* Maart
* Februari
* Januari
Nieuws in 2016
Nieuws in 2015
Nieuws in 2014
Nieuws in 2013
Nieuws in 2012
Nieuws in 2011
Nieuws in 2010
Nieuws in 2009
Nieuws in 2008
Nieuws in 2007
Nieuws in 2006
Nieuws in 2005
Nieuws in 2004
Nieuws in 2003
Nieuws in 2002
Nieuws in 2001
Nieuws in 2000
Nieuws in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
NIEUWS van Februari 2017
 
Texel

Ik heb altijd gezegd, dat de ineenstorting na het vijftigste levensjaar begint. En zie, wederom heb ik gelijk gekregen. In 2005 liep ik over de 120 kilometer van Texel maar liefst een uur langer dan tien jaar daarvoor. Zo kun je dus in tien jaar een flinke opdonder krijgen, ofwel een teruggang van een kilometer per uur. Ja, ’t is wat!

Twee ronden om het Waddeneiland, waar ik zulke mooie herinneringen aan had. Toen Jan nog aan het Gerritslanderdijkje woonde gingen we in de vroege schemer van november 1984 op weg naar de Slufter. De zon stond als een rode ronde bol vlak boven de lage duintjes. Je kon er zo in kijken, zonder dat het pijn deed aan je ogen. Melancholie kruipt omhoog terwijl ik het opschrijf. Hoe kun je een vretend gevoel vlak onder het borstbeen omschrijven? Eeuwige vergankelijkheid, eeuwige vloek van de mensheid. Je kunt het beste maar lekker dom een patatje oorlog nemen met een blikkie bier en je schouders ophalen.

Toen Jan en ik die novemberdag de duisternis tegemoet liepen, bestond de 60 kilometer van Texel nog niet, die werd later bedacht. Door Jan. Jan wilde z’n eigen ultraloop op het eiland en dat lukte, met al die andere enthousiaste mensen, die het tot een geweldig evenement hebben gemaakt. Een onvergelijkbare loop, later nog mooier met de 120 kilometer erbij. Start half vijf in de ochtend, koude mist in flarden om je benen. Slaap, stram gevoel en 120 kilometer lopen, langs de Waddendijk eerst, dan door de duinen, langs het strand. Omdraaien bij de veerboot en weer terug, nu eerst de Hors, het strand, de duinen en dan natuurlijk de wind vol tegen langs de Waddendijk, eindigen waar je begon: op de wielerbaan.

In 1993 en in 1995 liep ik zo nu en dan gemakkelijk en vanzelfsprekend. Jan liep vooral in 1995 allang niet meer vanzelfsprekend, hij wist nog niet dat hij een slopende ziekte met zich mee torste, waardoor elke stap een last werd. Vaak heb ik aan hem gedacht tijdens mijn laatste ultra in 2005.

Texel is het eiland van de Hoge Berg, de keileembult zonder welke de Noord-Hollandse kust er niet zou zijn. De kust zou dan pas beginnen bij Amersfoort. De Hoge Berg waar ooit rendierjagers hun onderkomen en hun toevluchtsoord hadden. De berg, vijftien meter boven de zeespiegel, die uitkeek over de vlaktes, die doorliepen tot aan Engeland. Daar ligt Jan. Ik heb m’n schoenen op z’n graf gelegd. Zijn schoenen staan er ook. Je kunt aan ze zien wat de tijd doet, aan het mos dat ze volledig overdekt heeft.

Eilanden oefenen een onweerstaanbare aantrekkingskracht op me uit. Je waant je ver weg, onbereikbaar. Een eiland, als het niet te groot is, is overzichtelijk en toch moet iedereen moeite doen het te bereiken. Ik ben een eiland. Eigenlijk is iedereen een eiland. Toch?

Texel zit in m’n hart. Of ik er ooit nog zal hardlopen, weet ik niet. Maar ik zal er zeker terugkomen.

© Ron Teunisse

Bron: Ron Teunisse (2010). De koerier die nergens bij hoort. Columns en verhalen van een ultraloper.
Uitgeverij Parnassia, Santpoort-Noord, 168 pagina’s.

Noot van Martien Baars: met dank aan Ron Teunisse en uitgever Carel Schrama voor hun toestemming om dit laatste hoofdstuk uit Ron’s boek hier op Ultraned en op de site van De Zestig van Texel te mogen reproduceren.

In het paasweekeinde van de komende editie van De Zestig van Texel kunnen belangstellenden bij Carel Schrama in de Stayokay Texel een gesigneerd exemplaar van het boek van Ron Teunisse bemachtigen.
Spartathlon presentatie. Prachtig nieuws is dat Ron Teunisse ook zelf zondagavond in de Stayokay aanwezig zal zijn om samen met Dik Jagersma en Carel Schrama een avondvullend programma over de Spartathlon te verzorgen, 30 jaar na Ron’s eerste deelname in Griekenland. Ook Carel en Dik zijn een of meerdere keren in Sparta gefinisht. De presentatie heet "In de voetsporen van Pheidippides” en er komen onderwerpen als route, historie, training en voeding, medische risico's en verzorging aan de orde, een en ander gelardeerd met video’s van de Spartathlon (1983, 1991, 2007). In de pauze en aan het eind zullen de toehoorders ook uitgebreid de mogelijkheid krijgen om vragen te stellen aan het drietal (of andere aanwezige Spartathlondeelnemers).

Inschrijving voor De Zestig van Texel is nog mogelijk t/m zondag 19 maart. Zie de links op http://www.dezestigvantexel.nl
PS Martien's email adres is sinds 1/1 martien.baars < > gmail.com , mailtjes naar het vertrouwde nioz.nl adres verdwijnen in het Marsdiep ... 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]