Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Nieuws actueel
9 dec 2018
Wereldrecord Camille Herron 24 uur
25 nov 2018
Verslagje 3 Bruggen Ultra
22 nov 2018
“Over 5 jaar loop ik de Spartathlon”
14 nov 2018
Blaauwbekmarathon 2-2-2019 met permanent marathon parcours
Nieuws in 2018
* December
* November
* 25 nov 2018: Verslagje 3 Bruggen Ultra
* 22 nov 2018: “Over 5 jaar loop ik de Spartathlon”
* 14 nov 2018: Blaauwbekmarathon 2-2-2019 met permanent marathon parcours
* 3 nov 2018: In 2019 weer 6 uur in Steenbergen
* 1 nov 2018: 22e Berenloop Terschelling: Een sportief en sfeervol loopfeest
* Oktober
* September
* Augustus
* Juli
* Juni
* Mei
* April
* Maart
* Februari
* Januari
Nieuws in 2017
Nieuws in 2016
Nieuws in 2015
Nieuws in 2014
Nieuws in 2013
Nieuws in 2012
Nieuws in 2011
Nieuws in 2010
Nieuws in 2009
Nieuws in 2008
Nieuws in 2007
Nieuws in 2006
Nieuws in 2005
Nieuws in 2004
Nieuws in 2003
Nieuws in 2002
Nieuws in 2001
Nieuws in 2000
Nieuws in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
NIEUWS van November 2018
 
Vandaag de 4e editie van de "najaars klassieker" 3 Bruggen Ultra Kampen

Waar vooraf gedacht werd aan een fikse strijd tussen een groot aantal (9 inschreven) dames kwam de helft van de dames niet aan de start en onderweg stapten er enkelen in de bus. Maar er werd door de winnares wel ontzettend hard gelopen. Liep Belinda Hall vorig jaar een parcours record met 5:36:47. Dit jaar liep Angeli de Koning er ruim 10 minuten af. Zij finishte in 5:25:29.

Bij de heren was de strijd iets minder spannend met David Liviau aan het vertrek. Hij liet zien waar hij voor gekomen was en nam meteen de kop, om deze op 10 km weer te verspelen door een foute afslag te nemen. Enig tijd verlies maar dit werd ruim goed gemaakt. Ook David liep een nieuw parcours record. Hij finishte in 4:36:34

Wat in vier jaar nog nooit is gebeurd de bruggen gingen open. De koplopers moesten een minuut wachten bij de Roggebotsluis, bij de Ketelbrug was de koploper er net over toen daar de brug open ging, achtervolgers daar ook een minuut verspeeld.. voor sommige lopers ging de stadsbrug (sinds vorig jaar toegevoegd) ook open... De organisatie is blij en verheugd met deze winnaars. Jammer van de vele uitvallers maar het is en blijft een zwaar evenement met name door de lange rechte stukken en het herfst/winters achtige weer.

Nu staat het parcours record mooi scherp. Een uitdaging voor de Nederlandse top om deze volgend jaar te verbeteren. David heeft laten zien dat er wel degelijk hard gelopen kan worden. Angeli heeft laten zien dat ze ook een top ultraloopster is, zij verbeterde het parcoursrecord van Belinda Hall ook niet de eerste de beste.

Twee lopers hebben beide alle edities nog 65km gelopen, Wessel Kranghand en Roel Kleine. Volgend jaar het eerste lustrum dus dan zullen deze mannen er wel weer bij zijn.

Uitslag 65km
Mannen
David liviau 4:36:34 2:18:00 - 2:18:36
Werner Roels 4:43:59 2:20:58 - 2:23:00
Peter Ligthart 5:10:27 2:31:34 - 2:38:53

Vrouwen:
Angli de Koning 5:25:29 2:39:03 - 2:46:25
Wilma Dierx 6:21:13 3:10:24 - 3:10:48
Anuschka Ronner 7:09:15 3:21:03 - 3:48:11

Achter eindtijd de tussentijden over respectievelijk 33 km en 32 km

Voor de complete uitslag zie: http://3bruggenultra.beesports.nl/uitslagen/2018

Volgend jaar wordt de 3 bruggen ultra gelopen op 30 november.


Erik Kuijer 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]
 

 
 
 
Voor het eerst hoorde ik over ‘Texel’ in de kleedkamer na afloop van de Marathon Leiden 2002: een paar lopers hadden het over hun ervaringen in de Zestig van Texel en ik was zwaar onder de indruk van het feit dat zij het ogenschijnlijk heel gewoon vonden dat je een afstand verder dan de marathon kon lopen. Het jaar daarop maakte ik mijn ultraloopdebuut, niet op Texel maar bij mij in de buurt, tijdens de Zes Uur van de Haarlemmermeer op het terrein van Paswerk in Cruquius. Daar waren ook befaamde ultralopers als Ron Teunisse en Veron Lust aanwezig. Mijn ultraloophelden bleken gewone, aardige en benaderbare mensen te zijn waar je een praatje mee kon maken. Dat inspireerde me zo geweldig dat ik na de wedstrijd heel overmoedig tegen mijn vriendin verklaarde: “Over 5 jaar loop ik de Spartathlon”. In 2005 ben ik daarom bewust in Santpoort gaan wonen, want ik deed mijn trainingen het liefst in de duinen en op het strand. Zonder horloge, ik heb altijd op gevoel gelopen. Uit praktische overwegingen ben ik toen voor het eerst lid van een atletiekvereniging geworden, AV Suomi, waar niet alleen Ron lid geweest was maar ook ultralopers, en Spartahlon-finishers, als Jaap Swart en Henk Heemskerk.

De Zestig van Texel 2005 begon ik met de handrem erop, vrij achteraan, om maar niet teveel energie te verspillen op de strandstukken in de eerste helft. Het werd een mooie negatieve split met een eindtijd net onder de 5 uur. Op diezelfde dag liep Ron Teunisse voor het eerst na 10 jaar weer op het eiland van zijn overleden loopbroeder Jan Knippenberg: hij werd derde op de 120 van Texel. De contacten met Ron werden frequenter en hij stimuleerde me in mijn trainingen voor mijn ultieme ultraloopdoel – het lopen van de Spartathlon. En de 120 van Texel 2007 zou perfect in mijn programma passen om eind september dat jaar in Athene aan mijn queeste te beginnen. Voor die 120 van Texel moet je je kwalificeren, dus liep ik november 2006 tweehonderdvijftig rondjes op de kunststofbaan in Deventer: met een eindtijd van 8.57 op die 100 km was ik meer dan geslaagd. Hier kwam mijn ervaring op de vele 6 uurslopen die ik gedaan heb, goed van pas: rustig starten en dan een heel lang middenstuk waarin je het tempo consolideert en dan het laatste uur er alles uitpersen. Op zo’n klein parcours is het verleidelijk om te stoppen want de douche en je auto zijn vlakbij, maar je weet uit ondervinding dat je nagenoeg elke dip te boven gaat komen, dus blijf je in de race.

Die 120 van Texel, op 9 april 2007, ging super. Wat toen een onvergetelijke indruk op me heeft gemaakt waren de eerste uren. In de vroege ochtend in het donker starten; voor je zie je de langgerekte karavaan lopers en de rode achterlichten van de fietsbegeleiders en boven je een ongekend heldere sterrenhemel zoals ik die alleen uit Griekenland ken. Dan, genietend van het uitzicht op het drooggevallen wad en het geluid van de scholeksters, wordt het langzaam licht en probeer je een ritme te vinden dat je lang kunt volhouden. Terugkijkend is voor mij de 120 van Texel met afstand de mooiste ultrawedstrijd die ik heb gelopen. Ik was ook hier rustig gestart waardoor ik de tweede ronde slechts een verval van 20 minuten had. Met een eindtijd van 11.30 was ik 7e van de 14 mannen die wisten te finishen. De volgende testlopen gingen echter beroerd: bij de 24 uur van Apeldoorn en de 12 uur van Den Haag liep het voor geen meter en ik stond op het punt om het hele Griekenland-avontuur maar af te zeggen. Ron heeft me toen overtuigd om dat niet te doen. Door zijn geloof in mijn kunnen ging de knop om, en ben ik weer voluit gaan trainen en vooral focussen. Er kwam een goed begeleidingsduo, en een grote sponsoractie ten behoeve van het Liliane Fonds. Over de warme Spartathlon van 2007 zelf: die heb ik volbracht, samen met Simon Pols met amper een kwartier speling binnen de limiettijd van 36 uur. Op Youtube staat nog steeds het filmpje van onze tocht met markante finish.

Meteen na de Spartathlon ben ik ook betrokken geraakt bij het organiseren van een ultraloop. In december 2005 had ik een etappe meegelopen met marinier Hermy Heymann die in 5 dagen een Rondje Nederland van 340 km tussen zes kazernes deed. Toen Hermy later de organisator van de Jan Knippenberg Memorial werd, de strandloop van 161 km van Hoek van Holland naar Den Helder, ging ik voor hem de vrijwilligers regelen die de lopers in IJmuiden over de sluizen moesten gidsen naar het strand voor het tweede deel naar Den Helder. Ik heb dat 3 edities gedaan, voor de JKM’s van 2008, 2010 en 2012. Hier kwam mijn lidmaatschap van AV Suomi goed van pas, want zonder de inzet van vele leden van deze vereniging had dat niet gekund. Ik weet dus uit eigen ervaring hoeveel vrijwilligers er nodig zijn om voor een relatief kleine groep lopers zo’n lange punt-tot-punt wedstrijd te houden. Het is jammer dat de JKM van 2016 de laatste was, maar ook zeer begrijpelijk: los van het aantal vrijwilligers maakt ook de rompslomp van vergunningen en calamiteitenplannen zo’n wedstrijd door 16 (!) gemeentes eigenlijk ondoenlijk. Dat type lopen is alleen nog voor self-supporting ultralopers te houden, zonder een officieel wedstrijdetiket van de atletiekunie. Wat dat betreft is de organisatie op Texel natuurlijk in het voordeel: daar heb je maar met 1 gemeente te maken ;-).

Als ik terugkijk op mijn ‘ultraleven’ ben ik in de allereerste plaats dankbaar dat er door het lopen van de Spartathlon een vriendschap voor het leven met Simon is ontstaan en dat Ron en ik bevriend zijn geraakt: ik heb indertijd zijn boek mogen uitgeven - 'De koerier die nergens bij hoort' , nog steeds leverbaar - en ik loop nog regelmatig met beide mannen een rondje in de duinen. Maar ook Texel is een blijvertje geworden: mijn vrouw en ik verblijven elk jaar een keer of twee op het eiland om lopend en fietsend van de natuur te genieten.

Carel Schrama
(carelschrama <> ziggo.nl)

Nawoord Martien Baars – De tekst hierboven staat in het begin deze maand verschenen nummer van Losse Veter. De Zestig van Texel wordt daarin belicht aan de hand van vier interviews met ultralopers. Nieuwsgierigen naar de andere drie interviews – met Lex de Boer, Gerry Visser en Wilma Dierx – worden verwezen naar dat blad, ruim te koop in boekhandel en sportzaken. Bij het deel over Carel Schrama staat een foto die Carel aanleverde met de finish van Simon en hem op die Spartathlon van 2007, met Cees van der Woude en Jan-Albert Lantink als enthousiaste supporters. Het interview met Carel Schrama vond op Texel plaats – de andere drie heb ik telefonisch ondervraagd - en de versie hierboven is wat langer dan wat gepubliceerd is: om aan de eisen voor de maximale lengte van het artikel te voldoen heb ik de hele alinea over de Jan Knippenberg Memorial geschrapt.
Het genoemde viertal is van plan om op zondag 7 april weer aan de start te staan van inmiddels de 15e editie van de tweejaarlijkse Zestig van Texel. De voorbereidingen zijn in volle gang. Net als in 2017 krijgen de lopers op de 120 van Texel weer een life tracker maar ook de toppers (m/v) op de 60 km worden nu van zo’n ding voorzien. Bij de RUN Winschoten 50 km en bij de Marathon Terschelling zijn gratis Zestig-inschrijvingen aan de winnaars uitgereikt, en dat gaat ook gebeuren bij de Spark Spijkenisse Marathon (16 december) en bij de Blaauwbekmarathon en de TexelTrail (beiden op 2 februari). 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]
 

 
 
 
Eind 2015 kwam een groep marathon- en ultralopers van AV Aquilo met het idee om een wintermarathon te organiseren als vervanger van de Midwinter marathon die in 2016 niet meer op het programma stond in Apeldoorn. In februari 2016 klein begonnen met winterse omstandigheden (ijzel!) groeide de Blaauwbekmarathon uit tot een evenement met 750-800 deelnemers. Op zaterdag 2 februari 2019 wordt de vijfde en laatste editie van de Blaauwbekmarathon georganiseerd. Mocht je er al vele enthousiaste verhalen over hebben gehoord, wees er nu bij. Het is echt de allerlaatste keer!

Hoewel….., eigenlijk ook weer niet, want het parcours krijgt een permanent karakter. De markeringen langs het parcours blijven staan en je kunt de Blaauwbekmarathonafstanden daardoor altijd nog een keer weer lopen. En nog een nieuwtje: de afstanden zijn officieel opgemeten door Martien Baars die parcoursmeter is bij de Atletiekunie. En daarmee is de Blaauwbekmarathon het eerste officiële vaste marathonparcours van Nederland!

Natuurlijk heeft de organisatie daarvoor weer andere routes opgenomen. De route van de halve marathon die tevens de tweede ronde van de marathon is, is daarbij zeer speciaal. Met toestemming mogen we gebruik maken van de paden door de Natuurbegraafplaats Reiderwolde. In die ronde zitten een aantal onverharde paden. Het grootste gedeelte van de route gaat over fietspaden en rustige verharde wegen. De eerste ronde van de marathonlopers gaat rond het Oldambtmeer, maar dan omgekeerd aan de route van 2018. Uitgangspunt van alle routes is het Havenkwartier in Blauwestad.

Naast de marathon zijn er afstanden over 5 en 10 km en een halve marathon, wandelingen en jeugdlopen. De kosten voor deelname aan de marathon bedragen 22,50 euro inclusief een functioneel T-shirt. De winnaar en winnares krijgen een gratis startbewijs voor de Zestig van Texel op 7 april 2019. De inschrijving is open en loopt tot en met 24 januari 2019 23.59 uur. Voor meer informatie zie de website en de daaraan gekoppelde Facebookpagina: http://www.blaauwbekmarathon.nl/


Henri Thunnissen
Namens het organisatie comité 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]
 

 
 
 
Korte geschiedenis
In 2005 won Philip Verdonck de eerste 6 uur van Steenbergen met een afstand van 81,887 km waarmee hij alle Hollanders voorbleef van wie Wim Bart Knol het verst kwam. Ook in de jaren daarna was er vaak een Belgische winnaar en deden er veel Belgen mee. Niet geheel onlogisch gezien Steenbergen op nog geen half uur rijden van België afligt. Toen de organisatie van de 24 uur van Apeldoorn na 2007 stopte met de organisatie was er geen Nederlands Kampioenschap 24 uur meer. Steenbergen besloot om als vervanger die 24 uur inclusief het Nederlands Kampioenschap te gaan organiseren. Bij de eerste editie in 2008 won Geert Stynen overall en werd Jan Albert Lantink Nederlands Kampioen. Jenni de Groot won bij de vrouwen de wedstrijd overall en werd daarmee ook Nederlands Kampioene. Hoogtepunt in Steenbergen was de organisatie van het WK 24 uur in 2013. In totaal 299 deelnemers uit 37 landen maakten er een boeiende wedstrijd van. Wilma Dierx liep in deze wedstrijd in het Oranje het huidige Nederlandse Record. In 2016 kwam er een 12 uur bij. In 2017 viel de 24 uur uit vanwege het te lage aantal deelnemers. Dat gemis van de 24 uur werd deels goedgemaakt met de 12 uur die een spannende strijd werd tussen wereldtoppers Dan Lawson en Stephane Ruel en de 6 uur die overall werd gewonnen door Leonie Ton met een beste Nederlandse Prestatie van bijna 78 km. De editie van 2018 werd geannuleerd omdat het aantal inschrijvingen veel te laag lag om de wedstrijd verantwoord door te laten gaan.

6 uur solo en estafette 2019
In 2019 wordt er op zondag 19 mei weer een 6 uur georganiseerd. Die wedstrijd staat open voor zowel sololopers als estafetteteams. Voor 2019 zal waarschijnlijk over hetzelfde parcours worden gelopen als in de afgelopen edities. Op de langere termijn gaat men op zoek naar een nieuw parcours. In de voorgaande 13 edities heeft de organisatie in Steenbergen laten zien dat ze een goede wedstrijd kunnen neerzetten. Een wedstrijd waar de deelnemers centraal staan, met een stukje Brabantse gezelligheid.

De organisatie hoopt dat zij het vertrouwen krijgt en dat de deelnemers zich tijdig inschrijven. Dat laatste is wel heel belangrijk. Als deelnemers zich gewoon tijdig inschrijven heeft een organisatie dat stukje zekerheid wat nodig is om een wedstrijd door te laten gaan. Het financiële aspect is daarbij belangrijk, maar ook gewoon het aantal deelnemers wat voor de gemeente meeweegt in verband met de vergunning en subsidie en ook van belang is voor de sponsoren. Wat bij wedstrijden als de Salland Trail, de Zestig van Texel en Dutch Coast gebeurt waar de inschrijving de eerste dag(en) piekt moet toch ook mogelijk zijn voor een wedstrijd als in Steenbergen?


Henri Thunnissen 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]