Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Nieuws actueel
23 apr 2017
Uitslagen weekends 15-17 en 22-23 april
22 apr 2017
Inschrijving Elfsteden Ultraloop 2018 open
18 apr 2017
6 Urenloop Langdorp
18 apr 2017
De Zestig van Texel, de 60 en 120 km met podia
Nieuws in 2017
Nieuws in 2016
Nieuws in 2015
Nieuws in 2014
Nieuws in 2013
Nieuws in 2012
Nieuws in 2011
* December
* November
* Oktober
* September
* Augustus
* Juli
* Juni
* Mei
* April
* 30 apr 2011: Jogger Jo verpulvert M60 record van De Zestig van Texel
* 28 apr 2011: Een geslaagde kruistocht over het eiland
* 27 apr 2011: Nieuws van Peter & Peter onderweg naar Steenbergen
* 27 apr 2011: Zestig van Texel, een prachtige loopdag, maar o zo zwaar
* 27 apr 2011: Rondje Voorne 25-09-2011 geannuleerd!
* 27 apr 2011: Foto's Texel van Bjorn en Erik en Milo en Arco (update)
* 26 apr 2011: Jubileum Hardloop4daagse Apeldoorn
* 26 apr 2011: Podia Texel 2011
* 26 apr 2011: Een lege plek.
* 25 apr 2011: Lantink en Krotwaar maken favorietenrol waar
* 25 apr 2011: Koplopers 60 km zijn klaar met het 2e stuk strand
* 25 apr 2011: Nog 23 lopers na het keerpunt van de 120 onderweg
* 25 apr 2011: Jan-Albert, 2.12 over 32 km
* 25 apr 2011: Lantink snel van start in de 120 van Texel
* 24 apr 2011: Startveld 120 km
* 24 apr 2011: Wheel of Energy Marathon van Han Frenken
* 20 apr 2011: De Hors op Texel is loodzwaar (update)
* 19 apr 2011: Berenloop Terschelling: inschrijving hele marathon nog mogelijk
* 18 apr 2011: ‘Eigenlijk neem ik die 60 kilometer niet serieus’
* 15 apr 2011: Sluitingsdatum NK 24 uur in Steenbergen + wijziging in parcours
* 10 apr 2011: Nieuw: Meren Marathons in het Groninger landschap.
* 9 apr 2011: Italië – Steenbergen 17/4 – 6/5
* 8 apr 2011: (Voor)Programma De Zestig van Texel
* 7 apr 2011: Tussenstand M&U Cup na Limburgs Zwaarste
* 6 apr 2011: Wad inne super sjôene daag …. la, la, la, la, la .…la, la, la, la, la
* 4 apr 2011: Genieten van 100 km Limburgs Zwaarste
* 3 apr 2011: Limburg Zwaarste 2 april 2011
* 1 apr 2011: A Hundred Reasons to Run 100km (nieuw boek)
* Maart
* Februari
* Januari
Nieuws in 2010
Nieuws in 2009
Nieuws in 2008
Nieuws in 2007
Nieuws in 2006
Nieuws in 2005
Nieuws in 2004
Nieuws in 2003
Nieuws in 2002
Nieuws in 2001
Nieuws in 2000
Nieuws in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
NIEUWS van April 2011
 
De om de twee jaar georganiseerde Zestig van Texel werd een nieuwe uitdaging voor me. Ik was niet alleen want ruim 900 medelopers (een kleine 400 ultralopers en ruim 500 estafettelopers) hadden het zelfde plan om op Paasmaandag naar Nederlands populairste ultraloop te komen. Luc Krotwaar wilde er bouwen aan zijn ultraloop carrière in aanloop naar de 100km. Nog nooit vertoefde ik op het eiland maar kende wel de mooie verhalen van o.a. Jan Knippenberg, "Lopen is een manier van reizen", over het lopen aldaar. We worden deze keer extra beloond want de organisatie meldde dat het hoogtij is en dat er in het mulle duinzand genoten mag worden. Ook de hoge temperatuur, op deze late Pasen, zal een spelbreker worden.
Een extra uitdaging vormde het lijstje Texel-leeftijdsrecords dat eind december op Ultraned gepubliceerd werd: http://www.ultraned.org/n_item/f5187.php
Met name interesseerden die van mijn eigen categorie, de M60: 1. 5.09.13 Lex de Boer 2009, 2. 5.12.16 Theo van Vliet 2003, 3. 5.25.38 Koos Rademaker 2009.

Han Frenken met verzorger (Breur) Leon Roumen en Henry Okkersen zijn mijn Limburgse medebroeders in de strijd waar ik samen naar het Noord-Hollandse eiland mee reis. Het wordt een lange wedstrijddag want ik vertrek om 4:30uur richting Den Helder waar de veerboot moet worden genomen richting eiland. Na de 60km voettocht om het eiland willen we nog de zelfde dag in het diepe zuiden belanden. Extra lang maakt de reis het feit dat ik nog eerst uit de Ardennen zal komen. Ik verwacht dat er geen Texelse schaapjes nodig zijn om vervolgens na terugkomst goed te kunnen slapen.

D-Day

Na ruim drie en een half uur rijden dwars door een ontwakend Nederland arriveren we mooi op tijd om de boot van 8:30uur te nemen. De mistslierten zijn opgetrokken en het laatste uur waren er kleurrijken bloemenvelden in een opkomende zon. Het belooft een mooie Paasmaandag te worden. Op de veerboot, die ons aan vooroorlogse prijs (retour €2,50) overzet, zijn enkel hardlopers en supporters met fiets. Het Ultraloopwereldje van Nederland en België geeft massaal acte de présence en ik zie veel bekende gezichten. Het startpunt van De Zestig is direct bij de haven en er is nog ruim tijd voor omkleden en babbel met lopers en organisator Martien Baars. Om 10:35uur worden we weggeschoten door de Burgemeester van Texel.

De eerste km's gaan over verharde wegen en fietspaden om de Mokbaai tot het duingebied. We komen nog 120km ultralopers tegen die vannacht in het donker zijn vertrokken en na het keerpunt dezelfde route terug om het eiland mogen lopen. In vergelijking met hun is mijn uitdaging voor vandaag nog maar peanuts.

Al vrij snel komen we via een onverhard pad op het zand van de Hors waar het echte werk gaat beginnen. Na 3 km woestijn komen we pas bij het strand waar door het opkomende hoogwater nauwelijks een stukje hard zand te vinden is. Het blijft zoeken naar de optimale route in de buurt van het water zonder natte voeten te krijgen. Een vergeefse strijd want in no-time is me de opkomende zee te snel af en spoelt er klotsend zeewater en zand in de schoenen. Ik loop samen met Erik van der Velden. Hij is bewoner van Texel en komt op het zand erg goed uit de voeten. Het km's lang langs de vloedlijn lopen met een been laag bij het water en het andere been hoger op het mulle zand geeft het gevoel of er beenlengte verschil is. Ook leuk voor de lopers, zijn de vele zandkastelen, kuilen, spelende kinderen, honden en zonnende toeristen op onze route waardoor er uitwijkmanoeuvres moeten worden gemaakt(10km in 0:48uur).

Het koele bos en nog meer strandkuilen

Na 12km gaat de route van het strand over de duinen naar bosrijk gebied. Hier is het heerlijk koel maar dat geluk is tijdelijk. De meeste lopers hebben op de verharde paden hun eigen fietser met verzorging. Zelf doe ik het minimalistisch zonder energiegels of drankbel, enkel het gouden Magisch Magieblokje is mijn metgezel (15km in 1:13uur). Vanaf km 17 gaat het weer over het strand (20km in 1:37uur) langs De Koog. Voorbij die badplaats verlaten we het strand bij paal 21 en gaat het weer over de duinen waar geklommen mag worden . De zon is nu een extra tegenstander, zeker omdat ik zonder begeleidende fietser afhankelijk ben van de drankposten voor wat afkoeling (25km in 2:00uur). Ik heb inmiddels de nodige 120km lopers ingehaald en ook van de 60km lopers passeer ik er steeds meer (30km in 2:24uur).

In de verte zie ik de vuurtoren op het noordelijkste punt van het eiland. De route slingert midden door het duingebied en is heuvelachtig met nauwelijks wind, dus erg warm. Hier sneuvelen koppen. Eén van de grote mannen die ik nu passeer is Marc Papanikitas, zo te zien gaat hij uitstappen en ik wens hem sterkte (35km in 2:46uur). Na De Cocksdorp lopen we aan de oostkant van het eiland richting zuiden. Hier geen zandstrand maar een fietspad op een asfalt-dijktalud en de koperen ploert vol in het gezicht (40km in 3:09uur). Het marathonpunt van deze slijtageslag gaat voorbij in 3:17uur.

Warme helletocht

Voor me en achter me zie ik geen lopers of fietsers. Juist als ik me afvraag of ik wel goed loop, zie ik voor Oost het 45km punt (3:32uur). Via een lusje in Oosterend gaat de route terug richting Waddenzee (50km in 4:00uur). Vermoeidheid van het vroege opstaan en gebrek aan duurvermogen hebben me de laatste 5km geremd en maakt het nu een warme helletocht. Door hamstringmalheur waren er dit jaar geen aansprekende duurlopen (1* langer dan 3uur) en de man met de hamer ligt op de loer. Het magieblokje is mijn enige redmiddel.

Door met mezelf in overleg te gaan en me voor te houden dat met elke stap het einde nadert kom ik door de dip en kan weer vaart maken, Oudeschild (55km in 4:22uur). Nu wordt het aftellen en de organisatie heeft vanaf hier elke km aangegeven. Ik loop in 8e positie verneem ik. Alle 120km lopers op één na heb ik ingehaald. Die ene loper op de 120 km die ik niet gezien heb is natuurlijk Nederlands top-ultraloper en uiteindelijke winnaar Jan-Albert Lantink, een klasse apart, respect.

De finishlocatie bij Den Burg is al vanaf een afstand zichtbaar. Er zit nog een heuveltje op het laatste stuk maar dat mag de looppret niet drukken. Ondanks zomerse temperaturen en andere elementen ging het rondje om het eiland van 60km in 4:47:14. Tevreden kijk ik naar het Parcoursrecord M60 en 8e plaats algemeen.
Luc Krotwaar wint zijn eerste ultra in 4:14:08. Met een vaas bier van 1liter in zijn hand vraagt hij aan me of hij nu Ultraloper is, mooi van de Witte Keniaan. Het werd een lange dag, vertrokken uit het zuiden om 4:30uur en weer terug in Maastricht om 23:30uur.

De benen zijn herstellende maar "Het Lopertje", op houten plank in eilandvorm, dat ik als categorie-winnaar kreeg, is de reis minder goed bekomen en moet het met een been minder doen.

Jo Schoonbroodt
htp://www.jogger.tk
(jo.schoonbroodt <at> hotmail.com) 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ] - [1-2-3 Uitslagen ]
 

 
 
 
Het is nog nooit zo warm geweest met Pasen als dit jaar. Het vorige record dateert uit 1949, toen het in het paasweekend 24,5 graad werd. Dat is dus genieten als je een lang weekend op het mooie eiland Texel bent. 2 dagen op de MTB het eiland verkennen levert een totaal van 155 km op de fiets op.

Maar ik was niet alleen op Texel om te fietsen. Er zou ook gelopen worden. Het was de 11ste editie van de 120/60 van Texel. Dus was heel ultra NL op het eiland. Dat was alleen al genoeg voor een heel gezellig weekend. Te veel namen om op te noemen maar het was heel gezellig in het StayOkay hostel.
Gedurende het weekend werd er regelmatig gevraagd op wat voor tijd ik weg ging. Geen idee, het zou leuk zijn als het onder de 6 uur zou lukken maar het ging vooral om ontspannen te lopen en te genieten van het eiland. Ik heb hier niet naartoe getraind, het is een van de lange dingen die ik doe voor het WKAR.

Over de uitslagen werd online gespeculeerd. Alle bekende ultravrouwen waren er en het zou een gevecht worden tussen vooral de volgende 5: Inge Smit, Mieke Hekkers, Anita Joziasse, Petra Domhof en Annette Voets. Hoe anders liep het.
De omstandigheden waren zwaar. Het was lekker warm en het strand was echt slecht. Hoog water zorgde voor mul zand.
Maar uiteraard stonden Pieter, Ritchie, Ingrid en ik die ochtend wel eerst om half 5 buiten om de bikkels van de 120 km uit te zwaaien. Hopend op een beetje extra energie voor Richard en Leonie.

De start van de 60 km was ietwat gestrest. De laatste bus zou om half 10 vanaf het hotel vertrekken. We stonden er om 9.15. Geen bus, een half uur later nog niet. De man van de organisatie werd onrustig. Er werd gebeld, 10 uur, geen bus. Het kwam er op neer dat Ingrid, Ritchie, een andere loper en ik naar de auto renden van de organisatie-man. Hij reed vol gas naar de start en reed ons bijna tot aan de deur. Snel nummer halen, tas inleveren en weg waren we. Toch nog op tijd.

De eerste paar km liep ik al kletsend met Matthew vrij rappe km`s. Na de eerste drinkpost gingen we het strand op en daar werden de eerste klappen uitgedeeld. Een stuk van rond de 5 km mul zand. Ik liep rustig en werd links en rechts ingehaald. Ik zou de meeste weer inhalen.

Op het strand zijn Richard en Leonie met hun tweede 60 km bezig en ik gil al van ver. We knuffelen even en ik ga verder.

Ontspannen kom ik het eerste zware deel door en we draaien het strand af en gaan het bos-gedeelte in. Er zijn ongeveer 13 km gelopen. Ik loop vrij rappe km`s daar. Rond de 5.15 en 5.20. Maar ik voel dat ik heel ontspannen loop. Het is een lekker stukje, heuvelachtig en schaduw. Daar haal ik Majet Spoelder in.

Na 17 km is het strand er weer. Wederom zwaar en vooral druk. Het is ideaal zonweer en we slalommen tussen de kinderen, kuilen en kastelen door. De badgasten zijn ondertussen wel enthousiast gaan klappen en ik bedank vaak.

Veel lopers willen geen natte voeten en blijven in het mulle zand tobben. Ik ren door het water, heb natte voeten maar spaar veel energie door op het wat hardere deel te lopen. Een keuze die ik al in de Scheveningen-Zandvoort marathon heb geleerd. Bovendien vind ik het ook lekker, het koude water aan mijn benen. De Nike Frees zijn hier de ideale schoenen voor. Ze zijn snel droog en worden niet zwaar.

Ik haal Mieke en Annette in. Draai na een km of 23 het strand af en zwaai naar Ans die daar staat. Bij de post vul ik mijn handbidon weer bij. Het drinkregime is simpel vandaag. Bij iedere post 4 bekers drinken en de handbidon vullen. Tussen de posten drink ik de 500 cc leeg. Ik neem regelmatig een gelletje en op de helft een Herbalife shake die bij de post staat. Ik schat dat ik uiteindelijk een liter of 8 heb gedronken.

Als ik verder ren hoor ik in de verte een fluitje. Ik denk gelijk aan Petra en lach bij mezelf. Petra is hier helemaal niet maar als ik dat hoor zie ik haar in gedachten staan.

Als ik vervolgens dichterbij een geklap en gegil hoor lijkt het wel verdomd veel op het geluid van Petra. En ineens staat ze daar. Ik geef haar een dikke zoen en ren lachend verder.

Via het fietspad gaan we richting de Slufter. Het is heuvelachtig en ik loop met kleine stapjes naar boven en sneller naar beneden. Dan ineens hoor ik `he slome`achter me. Het is Rinus. We kletsen even en hij maakt een plasstop. Ik kom bij Gerry Visser te lopen en we lopen kletsend een paar km op. Altijd gezellig! Rinus loopt er even bij maar gaat er werkelijk als een dolle voorbij.

Plots staat Petra Domhof daar, ik vraag of ze ok is. Ze zegt te stoppen, last van oude blessure. Waarschijnlijk door het strand. Gerry en ik wensen haar sterkte. Altijd balen maar wel verstandig, want dan is meer dan 30 km nog veel.

Ik loop door en in de Slufter maak ik ook een plasstop. Het is een stuk muller zand dan ik me de vorige keer herinner. Dat klopte ook hoorde ik later.

De vuurtoren komt in zicht. Ik loop op iets van 3.03 op de 30 km. Een gegeven, meer ook niet. Ik heb niet de illusie dat ik het tweede deel sneller kan lopen en dus niet onder de 6 uur zal lopen. Maar ik zou al heel blij zijn als ik onder de 6.10 van de vorige editie kan lopen in deze omstandigheden.

Bij De Cocksdorp is de dijk er. Wederom erg warme stukken waar het soms windstil is. Daar is het ook erg rustig met lopers. Twee enthousiaste fietsers die toevallig voorbij komen zien mijn Herbalife shirt en vragen of ik een energie tablet, Lift Off, in mijn bidon wil.Dat lijkt me heerlijk. Ze vullen mijn bidon, ik loop verder en zij brengen de gevulde bidon met Lift Off. Een aangename andere smaak ipv al het water, sportdrank en lauwe cola.

Plots zie ik een bekend shirt in de verte. Daar loopt Rinus te wandelen. Zijn kruit verschoten maar hij zal er uiteindelijk komen. Mijn km`s blijven ondertussen redelijk vlak. Tussen de 5.30/5.40. Als ik bij een post ben rond de 45 km zie ik ineens Inge Smit staan.

We kletsen kort en ik ga verder. Ik realiseer mij ineens dat ik wel eens in de top 10 van de vrouwen kan lopen. Grappig. Een paar km verder hoor ik mijn naam en zie ik Leo langs de weg staan in trainingspak. Even ben ik in de war maar dan roept hij dat hij uitgestapt is. Wat zonde!

De volgende post is alweer daar en dan staat er weer een van de favorieten, Anita Joziasse. Die heeft het ook zwaar vertelt ze. Terwijl ze zich zo sterk voelde.

Nog steeds voel ik me goed, het voelt allemaal wel wat strammer maar ik kan aftellen.

Ik loop een paar km met een loper op en dankbaar geef ik mijn handbidon aan zijn echtgenote die meefietst. 60 km dat ding in je handen is best lang. Maar een goede zet vandaag.

De laatste 5 zijn in zicht en daar staat de razende reporter Bjorn. Hij vertelt mij dat er nog een vrouw vlak voor mij loopt. Versnellen dan maar. Die laatste 5 km is zo voorbij, ik haal haar in en op 500 meter voor de finish staan veel bekenden al van ver te roepen.

Gek genoeg voel ik mij gewoon nog goed. De laatste km loop ik nog 12 km per uur.
Ik realiseer me ook pas 2 km voor de finish dat ik onder de 6 uur kan finishen.
Blij ga ik over de streep. De klok stopt op 5.59.35 officieel.
Erg sterk gelopen met zelfs een negative split. Vooral gedoseerd en op gevoel gelopen. En bij mijzelf gebleven ipv enthousiast met anderen mee te gaan.

Ik wordt daarmee verrassend 4de vrouw overall en 2de in mijn categorie. Nummer 3 zit maar 4 minuten voor mij. Chantal en Marjolein worden heel knap 1ste en 2de.

Grappig genoeg had ik zaterdagavond aan Martien, de racedirector, voorspeld dat Chantal ging winnen.
Ritchie is net 2 minuten binnen en we wachten op alle andere bekenden. Leonie en Richard komen binnen, de helden van de 120. Ingrid finisht knap in 6.36. We zien Matthew, Gerard, John, Hennie en nog vele anderen. Mark en Ronnie hebben beide erg sterk gelopen en zijn uiteraard al lang binnen.

Later blijkt dat het de zwaarste editie ooit was, dat er 120 lopers op de 60 km uitgestapt of te laat gefinisht zijn. Dat is 35 % ! Een waar slagveld dus. Reden te meer om zeer tevreden te zijn.
Het was een mooi weekend daar op Texel met als afsluiting een gezellig etentje.
Pasen 2013....ik weet misschien zomaar waar ik dan ben.....

Martine Hofstede
http://www.runtodream.nl
(martinehofstede <at> gmail.com) 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ] - [1-2-3 Uitslagen ]
 

 
 
 
Vanuit de start waren de Alpen op de 2e dag direct al een lekkere klus, 1500 hoogtemeter op een dag te overbruggen . Voor Peter Rietveld ogenschijnlijk een makkie. Maar ik zag er tegenop als tegen de bekende spreekwoordelijke berg! Na deze voor mij "overwinning" van de Simplonpass was het toen al geslaagd!

Daarna kwamen er toen natuurlijk wel nog 18 dagen en nog meer alpenbergen en de Jura en de Vogezen ... Op dit moment zitten we na 11 dagen op nog maar 2 dagen lopen van Luxemburg en is er alleen het glooiende landschap wat ons nog parten speelt. De moraal is goed en we gaan zeker op vrijdag 6 mei met minimaal 1000km op de teller Steenbergen halen!

Peter Suijkerbuijk

Zie voor achtergrondinformatie: http://www.ultraned.org/n_item/f5251_2011_04.php  
 
[ top pagina ]
 

 
 
 
Een uitvoerig verslag en analyse van de hand van Dik Jagersma op Hardloopnieuws:

Krotwaar haalt zijn eerste ultratrofee binnen

Door Dik Jagersma

In de oneven jaren is Texel met Pasen altijd het centrum van de nationale ultrasport. De Zestig is de populairste ultraloop van ons land, en ontelbare lopers hebben hier voor het eerst meegedaan aan wat een heuse ultraloop mag heten. Texel, een mooi en gastvrij eiland met intrigerende namen als Zandkes, Slufter en Krassekeet, beschikt over een uitdagend parcours dat grote aantrekkingskracht heeft, en de mond-tot-mondreclame over eerdere edities van het evenement doet de rest. Maar als Pasen laat valt zijn de weersomstandigheden soms te mooi voor een uitputtende loop, en als het strand dan ook nog vrijwel onbegaanbaar is wordt het lopen van 60 km een hele zware opgave. Deze editie mag wat dat betreft zeker als een zware worden aangemerkt. Dat bleek ook uit de gerealiseerde tijden, en het grote aantal uitvallers.
Lees verder op http://www.dehardloopkrant.com

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ] - [1-2-3 Uitslagen ]