Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Verslagen actueel
14 aug 2018
Monschau Ultrarun nieuwe start
5 aug 2018
Kladno Sri Chinmoy 48 uur
3 aug 2018
Gross Glockner Ultratrail 110 km
26 jul 2018
Dappere renners gaan de snikhete Bokemei Run aan in het Westerpark!
Verslagen in 2018
Verslagen in 2017
Verslagen in 2016
Verslagen in 2015
Verslagen in 2014
Verslagen in 2013
Verslagen in 2012
Verslagen in 2011
Verslagen in 2010
Verslagen in 2009
Verslagen in 2008
Verslagen in 2007
Verslagen in 2006
Verslagen in 2005
Verslagen in 2004
* December
* November
* Oktober
* September
* Augustus
* Juli
* Juni
* 29 jun 2004: Vriendschap voor altijd in La foulée verte
* 22 jun 2004: Marc Papanikitas over zijn Nacht van Vlaanderen
* 22 jun 2004: De marathon van de Nacht van Vlaanderen
* 21 jun 2004: De Pieterpad experience
* 21 jun 2004: Den Haag laat 12 uur lang je hart sneller kloppen
* 21 jun 2004: Pasta en patat op Pieter-ROG-pad.
* 16 jun 2004: Kort nieuws van PieterROGpad.
* 15 jun 2004: Een muzikale marathon
* 14 jun 2004: Op vleugels door Leiden
* 2 jun 2004: La trace des Fées
* 2 jun 2004: Ontvoerd door de EHBO
* 1 jun 2004: La Trace des Fees voelt als verliefd zijn
* Mei
* April
* Maart
* Februari
* Januari
Verslagen in 2003
Verslagen in 2002
Verslagen in 2001
Verslagen in 2000
Verslagen in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
VERSLAGEN van Juni 2004
 

Het Pieterpad lopen staat op het verlanglijstje van elke serieuze wandelaar. Sinds 1999 staat het ook elk jaar vast op de agenda als 7-daagse hardloopweek, met etappes van tussen de 65 en 78 kilometer. Voor mij, Henri Thunnissen, nog een beetje te hoog gegrepen, maar gelukkig kan je ook een of meerdere dagen meedoen. Dus na enig beraad koos ik voor de 2 laatste etappes, totaal 138 kilometer in 2 dagen. Hoewel ik al 9 keer de 100 kilometer heb uitgelopen, heb ik nog nooit 2 dagen achter elkaar ultra-gelopen. De opgave viel mij een beetje tegen. Gijs Honing, Theo Cloosterman en Jan van der Erve gaven zich op voor de hele week, Koos Rademaker en ik voor 2 dagen en Prisca Vis en Janneke Casemier voor 1 dag.

Het was een gekke ervaring om vrijdag in een loop in te stappen, die zondag al begonnen was. Via de site van Runners Oost Groningen (www.monnikkentocht.nl) bleef ik op de hoogte. Jan van der Erve viel na de 1e etappe uit met een knie-blessure en Theo Cloosterman liep de 2e en 3e dag respectievelijk 52 en 42 kilometer. Gijs Honing dieselde gelukkig voor de organisatie rustig door en Theo pakte de draad in de 4e etappe weer op. Donderdagmiddag was het zover: ik werd naar een camping in Loozen bij Gramsbergen gebracht door vrouw en kinders. In Gramsbergen zagen wij een loper met fietser en een kilometer verder 2 lopers, waarvan ik Prisca Vis herkende. De kinderen enthousiast en ik eigenlijk ook. Snel naar de camping, waar Jan Ubels net aangekomen was, na een dag verzorgen. De tent opzetten, want de hele karavaan slaapt in tenten. Dat klinkt misschien wat spartaans, maar is in de praktijk heel gezellig. Gijs Honing kwam in gezelschap van Prisca Vis in precies 10 uur binnen en Theo Cloosterman volgde 24 minuten later. Ze hadden een zware dag achter de rug, want de 5e etappe gaat over de Overijssels Heuvelrug en de Lemeler Berg. Mooi, maar wel afzien. Douchen, uitrusten, tenten opzetten en dan op naar Gramsbergen voor de gezamenlijke maaltijd. Prisca moest naar huis, dus zaten wij met Gijs, Theo, Michel (de begeleider van Theo), Jan, Sietze en ik aan tafel. Pasta, het voer voor ultralopers bij uitstek. Behalve als je liever een patatje, met een lapje vlees hebt, zoals Theo Cloosterman liet aanrukken. Na de maaltijd de bespreking voor de volgende dag. Iedereen krijgt een routebeschrijving met kaart van 7 kantjes, geen overbodige luxe want het Pieterpad is slecht gemarkeerd. Na nog een drankje terug naar de camping, want de volgende dag om 6 uur kraaide de haan.

Na een voor mij slechte nacht wakker, met regen de tenten afbreken en de boel inpakken in de bagagekarretjes van Jan en Sietze. Om 7 uur een prima ontbijt in de kantine van de camping, compleet met een schaal verse aardbeien. Inmiddels is Gerrit Boer aangekomen, die mij vandaag op de fiets zal begeleiden. Voor de start op de foto. De foto's zijn te zien op de site van Runners Oost Groningen. Daarna op pad. Ik begin goed, door meteen de foute richting in te slaan, het eerste minuutje verspeeld. Maar zoals Sietze zegt: het is geen wedstrijd en dat klopt natuurlijk ook. Ik ben nog fris, dus ik neem snel afstand van Gijs en Theo. Sietze en Jan zorgen samen voor de verzorging om de pakweg 8 kilometer, maar ik heb zelf sportdrank mee en Gerrit als begeleider/coach, dus ik kan lekker doorlopen. In Coevorden lukt dat even niet, de spoorwegovergang gaat dicht. Maar even verstandig zijn en het geduld opbrengen om te wachten Na Coevorden komen de eerste problemen met de route, maar samen komen wij er uit. Ik loop lekker, het weer werkt mee en ik loop gezellig te kletsen. Mijn tempo ligt rond de 10 kilometer, want ik moet wat overhouden voor morgen. Op naar Sleen en dan na vooral asfalt de Drentse bossen in, lekker onverhard. Voor Schoonoord wacht Jan ons op en loopt een paar kilometer mee. De route-aanduiding in de bossen is dubieus. Zonder kaart en een goede beschrijving kom je er niet uit. Het gaat een paar keer niet helemaal goed en ik verspeel een paar minuten. Maar was ik alleen geweest dan had het mij veel meer tijd gekost. Eigenlijk moet je als loper zelf voor een begeleidende fietser zorgen, of je moet zoveel mogelijk bij elkaar blijven. Wij zijn allemaal met een mobieltje uitgerust en als het fout gaat wordt er druk gebeld. Sietze blijkt een meester in het weer op het goede spoor krijgen van verdwaalde lopers. De tweede dag belde Gijs Honing op. "Waar ben je?", vroeg Sietze. "Ik ben hier", zei Gijs. "Wat zie je?" "Ik zie een loods met allemaal kratten". Dat was dus de Bavaria-brouwerij! Het is goed gekomen met Gijs. En met mij ging het op vrijdag ook goed. Ik passeer Schoonloo en hou mijn tempo rond de 9 kilometer per uur. Het laatste stuk over de oude spoordijk naar Rolde duurt toch wel lang, hoewel ik nog steeds kan genieten van het beekdal van het Rolderdiep met gele Grote Ratelaars in het grasland. Langs de kerk, naar het voormalige station, finish bij de camping in een mooie tijd van 7.56. En nog genoeg energie over om door te gaan. Een half uur nadat ik gefinisht ben een hoosbui en even later nog een. Pech voor Gijs en Theo. Ik loop Gijs tegemoet, die vandaag begeleid wordt door Michel. Gijs finisht in 9.29. Theo komt binnen in 10.15. Douchen, tenten opzetten en dan eten in de kantine van de camping. Een heus feestmaal, met aardappels, patat en pasta. Theo verbaast mij door eerst aardappels te nemen, terwijl Gijs zich aan de patat vergrijpt. De stemming is goed, die ene dag dat gaat nog wel lukken. Gijs heeft nog een mooie anecdote. Hij werd in de buurt van Schoonloo ingehaald door een oud dametje in een electrische rolstoel, die hem olijk toeriep: "Ik ga lekker harder."

De volgende dag opstaan, spullen inpakken, tent afbreken en ontbijten. Vandaag lopen Jan van de Erve en Janneke Casemier mee. Bovendien stapt Prisca Vis bij Haren (op 29 kilometer) in om met Gijs Honing het laatste stuk mee te lopen. Na de startfoto op pad over de heide, door beekdalen en over essen. Het gaat verrassend goed, voordat ik het weet nader ik de stad Groningen. Een gekke gedachte dat ik dadelijk door mijn eigen stad loop. Ik heb er 10 jaar gewoond en kom er nog veel. Jan van de Erve en Janneke Casemier naderen mij tot op 100 meter, maar in de binnenstad loop ik weer uit omdat ik precies de route weet. In het Noorderplantsoen op een hellinkje is het opeens over en uit. De benen willen nog wel, maar de rest niet. Iets voorbij de marathon komen Jan en Janneke voorbijzetten, ik loop een stukje mee, maar het wil gewoon niet meer. Zelfs in het open Groninger land zijn ze snel uit het oog verdwenen, geen goed teken. Ik heb een stevig wandeltempo, probeer af en toe een stukje te hardlopen, maar het zit er niet in. Ik wil me ook beslist niet stuklopen. Gerrit doet zijn best om mij wat op te peppen en af te leiden. Tergend langzaam vorder ik, wat duurt alles lang in zo'n tempo. Mijn bewondering voor Gijs en Theo neemt met de kilometer toe. Bij Eenrum is het nog 5 kilometer en raap ik al mijn energie op en begin weer met hardlopen. In Pieterburen pers ik er zelfs nog een eindsprintje uit en finish in 8.11. Op het zonnige terras van restaurant Waddengenot bestel ik waar ik de afgelopen uren naar gesmacht heb: een heerlijk koel glas Witbier. Daarna douchen en dat gaat zo traag dat ik helaas net de finish mis van Gijs, Theo en Prisca. We sluiten gezamenlijk af in "Het wapen van Hunsingo" met koffie en bier. Tegenover me zie ik Gijs met een grijns van oor tot oor zitten en Theo die intens tevreden voor zich uitkijkt. Beiden hebben een fantastische prestatie geleverd, waar ze met recht trots op mogen zijn!

Voor mij waren het een paar mooie dagen, waar ik een heel positief gevoel aan over heb gehouden. Volgend jaar ben ik zeker weer van de partij, voor in ieder geval 2 etappes. Ik hoop dan wat meer 'ultra's' te ontmoeten. Ik kan het echt van harte aanbevelen!

Sietze, Jan en Gerrit: bedankt.

Henri Thunnissen
AV Aquilo

Uitslagen 2004

1e etappe 73 kilometer:

Gijs Honing 9.29
Theo Cloosterman 10.12
Jan van de Erve 9.30

2e etappe 78 kilometer:
Gijs Honing 11.32
Koos Rademaker 9.52

3e etappe 73 kilometer:
Gijs Honing 10.33

4e etappe 70 kilometer:
Gijs Honing 9.41
Theo Cloosterman 10.24

5e etappe 71 kilometer:
Gijs Honing 10.00
Theo Cloosterman 10.24
Prisca Vis 10.00

6e etappe 73 kilometer:
Gijs Honing 9.29
Theo Cloosterman 10.15
Henri Thunnissen 7.56

7e etappe 65 kilometer:
Gijs Honing 8.48
Theo Cloosterman 8.48
Jan van de Erve 7.26
Janneke Casemier 7.34
Henri Thunnissen 8.11
 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ] - [1-2-3 Uitslagen ]