Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Verslagen actueel
9 dec 2017
42 kilometer (en een beetje) in 42 landen (door Albert Meijer)
4 dec 2017
Bertlicher Straßenlaufe - 3 december 2017
3 dec 2017
BTS 100 Ultra 2017 (DNF, 102KM(+5936m), 23:10:53, 115KM gestopt)
26 nov 2017
Van Abcoude tot Kampen
Verslagen in 2017
Verslagen in 2016
Verslagen in 2015
Verslagen in 2014
Verslagen in 2013
Verslagen in 2012
Verslagen in 2011
Verslagen in 2010
Verslagen in 2009
Verslagen in 2008
Verslagen in 2007
Verslagen in 2006
Verslagen in 2005
Verslagen in 2004
* December
* November
* 22 nov 2004: Uwersauer trail, een verslag
* 22 nov 2004: Trail Uewersauer in Luxemburg
* 19 nov 2004: Het verhaal van startnummer F1000 (NYCM 2004)
* 1 nov 2004: Hoe sterk is de eenzame loper ?
* Oktober
* September
* Augustus
* Juli
* Juni
* Mei
* April
* Maart
* Februari
* Januari
Verslagen in 2003
Verslagen in 2002
Verslagen in 2001
Verslagen in 2000
Verslagen in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
VERSLAGEN van November 2004
 
Lekker gemaakt door de aanbevelingen van Ton Smeets, besloot ik mezelf in te schrijven voor de Uwersauer trail in Luxemburg. Hoewel ik geen bergloper ben, leek me de omgeving en het parcours erg uitdagend, wat het uiteindelijk ook bleek. Het parcours is 90% onverhard en zitten meer dan 1100 hoogtemeters in, over een afstand van bijna 50 kilometer. Het is de enige ultramarathon in Luxemburg.

ís Morgens om kwart voor vier vertrokken uit Boskoop, kwam ik om half acht aan in Heiderscheid (tussen Bastogne en Ettelbrück), een afstand van 375 km. Ik had nog tijd genoeg om te ontbijten, want de start was pas om 09.00 uur. Er waren al veel mensen op de been. Uiteindelijk zouden er zoín 250 deelnemers zijn, hoewel de meesten de halve afstand liepen of een deel van het parcours wandelden, op zín Nordics. Er was ook een dogrun: de afstand rennen met je (aangelijnde) hond! Ik heb er een aantal onderweg ingehaald, ze startten eerder, en ik moet zeggen, geen overlast. Het was een paar graden onder nul en er lag sneeuw op de bevroren ondergrond. De eerste loop in het najaar waarbij iedereen weer handschoenen, lange broeken, jassen en mutsen op en aan hadden! Gelukkig vrijwel geen wind, dus de temperatuur was te doen. Henri, Han, Willy, Jo en Jos waren er onder anderen ook. Direct na de start doken we omlaag een akkerpad in, een daling van een paar honderd meter. Na het kruisen van een beekje (gewoon springen, geen planken od) ,liep het weer gestaag omhoog. Na de eerste 5 kilometer voelde je je kuiten en je bovenbenen dus al. Dit belooft wat voor het vervolg! Na 7 k de eerste verversingspost: alles was aanwezig, ook warme thee en bouillon, maar ik besloot nog door te lopen; de eerste 15 k neem ik meestal nog niets. We doken de bossen weer in. Geen mooie brede paden, maar steile smalle afdalingen en klimmetjes tussen de bomen door: over keien en boomstammen, over en door plassen en beekjes. Vaak liepen we ook parallel aan een beekje (oa de Sûre) en stak je die dan meerdere malen over, soms over een bruggetje, vaak over keien. Goed oppassen dat je niets verzwikt. Eén keer mijn voet gestoten aan een steen, meerdere keren klappen op de enkels gehad en de binnenkanten van mín enkels waren opengehaald (ik slinger met mijn voeten).

Soms ging het razendsnel naar beneden, maar dan lieten mín bovenbenen wel weten wat ze hiervan vonden. Tussendoor prachtig uitzicht: witte heuvels en dalen. Lopen zoals dat in een trail hoort! Na 22 k kwam Henri achterop en ging me voorbij (ongeveer 2 uur). Hij liep ook (nog) te genieten. Tot 30 k zou ik hem in het zicht houden, maar door het parcours, met vele obstakels was het toch niet makkelijk samen te lopen, dus ieder ging zijns weegs. We liepen een deel om het Uwersauer meer, met een prachtig uitzicht. Het meer zelf kruisten we over een pontonbrug die heerlijk meedeinde in je ritme. De vissers op de brug konden het gestamp minder waarderen.
Inmiddels begon de vermoeidheid toe te slaan, maar ik was niet de enige. Tot de 40 k kon ik de hellingen nog wel omhoog dribbelen, maar op een gegeven moment haalden wandelaars me in en toen zag ik het nut van dribbelen ook niet meer in. Mijn waterloo! Ik kwam niet meer op gang. In de laatste 8 kilometers ging het nog tweemaal steil en lang omhoog. Wandelen was mijn lot.
Uiteindelijk gefinished in 5.05; Henri had een hele mooie 4.43 nog wat, maar ook hij had het moeilijk gehad op het eind. Jo eindigde in 5.22en Han en Willy kwamen samen binnen, een uur na Henri. Han had de nacht nog gewerkt en Willy had een rugzak met 3,5 liter, dus kilo mee, wat achteraf 3 kilo te veel was; de verzorging onderweg was voldoende. Jos kwam hierna ook nog binnen. Iedereen had het zwaar gehad, maar wel genoten. De douches waren prima en hierna pasta eten in de sporthal. De prijsuitreiking heb ik niet meer afgewacht, want ik zat er aardig doorheen en ik moest nog een eindje terug.

Uiteindelijk een fantastische loop gehad, welke past in het rijtje Jungfrau en Röntgenlauf en zonder meer aanbevelingswaardig, maar bereid je wel voor op een zware loop.

Ton Aker
 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]