Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Verslagen actueel
3 feb 2020
Dutch Coast Ultra by Night 31/01/2020, Afscheid.
3 feb 2020
DCURbN JUBILEUM EDITIE
27 dec 2019
BTS 170K Indonesië
27 nov 2019
Kleiner KoBoLT 23/24 november 2019
Verslagen in 2020
Verslagen in 2019
Verslagen in 2018
Verslagen in 2017
Verslagen in 2016
Verslagen in 2015
Verslagen in 2014
Verslagen in 2013
Verslagen in 2012
Verslagen in 2011
Verslagen in 2010
Verslagen in 2009
Verslagen in 2008
Verslagen in 2007
Verslagen in 2006
Verslagen in 2005
* December
* November
* Oktober
* September
* Augustus
* Juli
* 29 jul 2005: Jan Suijkerbuijk in WK 24u
* 24 jul 2005: Bram van der Bijl in zevendaagse etappeloop
* 24 jul 2005: Henk Sipers in de Bärenfells trail marathon/ultra 2005
* 24 jul 2005: SELF TRANSCENDENCE 24 / 48 HOUR RACE KEULEN
* 19 jul 2005: Zomeravondpret in Diever.
* 19 jul 2005: Presteren en genieten in midzomeravond marathon
* 19 jul 2005: Drie keer is geen scheepsrecht ...
* 17 jul 2005: Diever ...
* 14 jul 2005: Genieten
* 12 jul 2005: ALMERE BUITEN, een fraaie marathon in een gevarieerde omgeving.
* 12 jul 2005: De geest popelde al maanden, eindelijk stemde het lichaam toe ...
* 11 jul 2005: Gijs Honing loopt in Almere zijn 250ste marathon!!!
* 10 jul 2005: Waar bleven de dames in de Almere-Buiten marathon ...
* 9 jul 2005: Rentree van Vincent Schoenmakers
* 9 jul 2005: Het eiland en het wad.
* 6 jul 2005: Slechts 1 uitvaller in Ronde van Amsterdam
* 4 jul 2005: Eindelijk zonder rugpijn
* 4 jul 2005: 2de Ultraloop rond Amsterdam [2 juli 2005]
* 3 jul 2005: Durf niet te lachen ...
* 1 jul 2005: Het Zwitser Leven-gevoel van een hardloper
* Juni
* Mei
* April
* Maart
* Februari
* Januari
Verslagen in 2004
Verslagen in 2003
Verslagen in 2002
Verslagen in 2001
Verslagen in 2000
Verslagen in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
VERSLAGEN van Juli 2005
 
Ruim twee weken na de Nacht krijgen velen die tijdens die loodzware opdracht opgaven hun revanche in de vorm van een marathon. Voor mij is het de eerste keer dat ik na mijn rugproblemen zonder pijn aan de start kom. Het is dan ook afwachten hoe het gaat verlopen. Onzeker ben je natuurlijk altijd. Houdt de rug het wel? En hoever kan je dan lopen tot de pijn weer optreedt? We zullen wel zien. Je kunt er toch niets aan doen, roeien met de riemen die je hebt.

Om 8 uur komt de bus ons ophalen aan het station in Kortrijk waar we met enkelen al ruim 40 minuten staan wachten. We worden naar de sporthal in Kuurne gebracht waar de inschrijvingen en kleedkamers zijn. Ik was de dag voordien al naar Brugge afgereisd waar ik mijn nummer reeds opgehaald had en nu dus bijna klaar voor vertrek. Ik moest enkel nog van schoenen veranderen en wat overbodige T-shirts en broeken uitdoen en ik kon van slag gaan. Natuurlijk kan je niet onder de bekende gezichten uit zodat we weer op het laatste nippertje aan de meet verschenen. Ik baande me door de menigte heen tot ik Jaak Hendricks zag staan . Ik vervoegde hem in de hoop dat hij een prima haas zou zijn maar nee hoor, eenmaal het schot gegeven was hij al weer in geen velden of wegen te bekennen.

Het was inmiddels lekker loopweer, 22° C en een zacht briesje. In het verleden hadden we al heel wat anders voorgeschoteld gekregen, van bakkend heet tot plenzende regen. Gisteren tijdens mijn 46 km lang looptraininkje in Brugge en omgeving was het de hele dag druilerige regen waardoor je tergend traag kletsnat werd. Nu gelukkig niet meer. Net na het startschot stoomde ik me een weg naar voor, een cameraman haast omver lopend. Het leverde me wel een doorkomst op het nieuws op. Een rustig groepje zoekend vond ik al spoedig Tom Hendriks en bleef wat bij hem. Hij kwam net van Japan terug en natuurlijk wordt er dan heel wat afgepraat. Pal achter ons liep een groepje van een achttal personen en die zullen zich wel afgevraagd hebben wat voor gekken hier voor hun neus liepen. Door het gekeuvel liepen we 5km tijden van rond de 21 minuten. Tom zou dit volhouden tot de 30 km en dan zien hoever het wereldkampioenschap 100 km verteerd was en dan pas beslissen. Ik ging uiteindelijk toch voor een tijd onder de 3 uur. 8 km hadden we inmiddels afgelegd wanneer we in Ingelmunster kwamen. Ik vertelde Tom dat mijn oudste broer Ludo hier woonde ( Ja, ja, er zijn er nog meer) Ik verwachtte toch niet om hem te zien, hij is niet zo sportminded. En,… Hij stond er zowaar. Net voor de brug bleef ik even met hem praten, wij zien elkaar amper drie keer per jaar. “Allez, jong, ge moet naar Brugge” sprak hij me toe. “Ja,ja, ik ben al weg!” en meteen was mijn bezoekje over. Amper 10 seconden. Hoeven we elkaar vier maand niet meer te zien. Ik haalde Tom weer bij door een versnelling op de brug te plaatsen. Hier en daar stonden langs de kant de bekende Vlaamse vlaggen te wapperen en ik vroeg Tom of hij er een wou. “Het zijn toch de foute vlaggen” opperde hij. Hij liep dan wel in de Vlaamse kleuren . Nu wil het toeval dat ik net de dag na deze marathon een sticker kreeg met een Vlaamse Leeuw erop en Tom, je krijgt hem om op je shirtje te kleven.Nu, een Nederlander zal niks begrijpen tussen de strijd tussen Vlamingen en Walen en het hem uitleggen zou me niet lukken in een marathon. Daarvoor heb je minstens een 24 uursrace nodig. Dus Tom, je weet wat je te wachten staat.

Nu terug naar deze marathon voor ik te ver afdwaal. Het gekke was wel dat we stilletjesaan van het groepje wegliepen en onszelf een weg baanden naar de voorste gelederen. Na 18 km vond ik het welletjes en liet Tom achter Hij bleef zijn tempo vasthouden en ik probeerde te versnellen om te zien hoe mijn rug het uithield. En hij hield het. Halfweg kwam ik door in 1,27.30 u en beende Patje Leysen bij. Hij had iemand aan zijn been en wanneer ik hem passeerde stuurde hij die man met me mee. Die jongen bleef mooi met me meelopen en aan de drankpost van 25 km hield ik eventjes rustig halt om te kunnen drinken. Doe ik trouwens bijna altijd. Rustig de tijd nemen en dan de verloren seconden weer inhalen. En dus haalde ik hem weer bij. Hij klampte weer aan maar moest al spoedig weer lossen. Ik hem hem nog eenmaal terug gezien aan de drankpost van 30 km en dan niet meer. Het vlakke parcours is echter vals plat met die enkele bruggen en lichte stijgingen maar ik kende de omloop en wist dat er nu zo’n zware strook verscheen. Tussen 32 en 35 km gaat het lichtjes omhoog en loop je tussen de velden en de bomen. Ook de zon kwam er nu meer door waardoor de temperatuur wat opliep. Niet van die aard dat het echt heet werd zoals we de laatste weken gekregen hadden, maar als je moe wordt is dat een extra hindernis. En ik werd moe. Na 34 km ging eventjes het licht uit. Gewoon een gebrek aan conditie. Door de pijn aan de rug kan je natuurlijk niet voldoende trainen. Je loopt wel maar het is toch niet met dat prettig gevoel en dan wordt het geforceerd trainen. En hier betaalde ik nu de tol. Meteen nam ik wat gas terug en bleef voornamelijk het tempo onderhouden. In Oostkamp(35 km) nam ik de tijd om de gevoelige plek wat te sponzen en dronk rustig mijn bekertje leeg. Weer het tempo opzoeken en al spoedig had ik de vaart weer te pakken, zonder pijn . Hoe dan ook, we waren bijna in Brugge want 2 km verder werden we van de grote weg naast het kanaal geleid om deze ruim 2 km te volgen. Hierna volgde dan nog twee kilometer Brugge centrum.( parkeerplaats voor bussen en ringweg meegerekend natuurlijk). En het ging lekker. Wat een goed gevoel om weer zonder pijn te kunnen lopen. Je bent in afwachting van iets te voelen en dat blijft dan weg, gewoon zalig. En nu stond het volk je ook wat meer aan te moedigen. Voordien ook maar dan meestal alleen in de dorpen. Al spoedig snelde ik voorgangers voorbij en begon aan het centrum. Ik kon blindelings het parcours volgen want in de 9 keer dat ik hier aan de start stond was er nog niets veranderd. Het parkje weer in en dan richting Burg waar de finish ons opwachtte. Met een tijd van 2,56.31 uur kon ik tevreden zijn. Opdracht volbracht en niet overdreven stijf en moe. Drie minuten later kwam dan ook Tom binnen met nog net onder de drie uur. Ook hij presteerde naar behoren. We kregen een enorme medaille en nog een prachtige sporttas cadeau. Een voor een kwamen de overige deelnemers binnen gedruppeld. Normaal in kleine groepjes, nu dus niet. Zodra Patje en Jos binnen waren zochten we een terrasje op en konden nog nagenieten van een prachtige loopervaring. Filip Van Haecke won overigens bij de mannen terwijl onze bekende Inez Jaquemart dat deed bij de vrouwen. En wij? Wij zien al uit naar de volgende wedstrijd. Euforie is van korte duur als je ultraloper bent.

Kloek Patrick
 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ] - [1-2-3 Uitslagen ]