Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Verslagen actueel
2 sep 2019
De Grand Raid: een serieuze uitdaging
17 aug 2019
Een geweldige etappeloop: de Holland Ultra Tour
13 aug 2019
Holland Ultra Tour, oftewel: uit in eigen land
1 jul 2019
Alvi Ultra Trail 2019
Verslagen in 2019
* September
* 2 sep 2019: De Grand Raid: een serieuze uitdaging
* Augustus
* Juli
* Juni
* Mei
* April
* Maart
Verslagen in 2018
Verslagen in 2017
Verslagen in 2016
Verslagen in 2015
Verslagen in 2014
Verslagen in 2013
Verslagen in 2012
Verslagen in 2011
Verslagen in 2010
Verslagen in 2009
Verslagen in 2008
Verslagen in 2007
Verslagen in 2006
Verslagen in 2005
Verslagen in 2004
Verslagen in 2003
Verslagen in 2002
Verslagen in 2001
Verslagen in 2000
Verslagen in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
VERSLAGEN van September 2005
 
2 jaar geleden trakteerde Rene Depas ons op de voortreffelijke 3 daagse Trail de Chateaux. (44Km op vrijdag, 56 op zaterdag en zondags eerst 16 en daarna nog eens 6 met finish boven op de Citadelle). Vorig jaar moest hij noodgedwongen een stapje terugdoen (probeer het maar eens te regelen voor 3 dagen) en mochten we de Trail du Condroz over 75 Km lopen.
Voldoende signaleurs en mensen om drankposten te bemanden zijn moeilijk te vinden. Daarom dit jaar slechts een marathon die 2 maal een ronde van 21 Km omvatte. Niet zomaar een rondje maar een ronde met een grote R. 7 hellingen liet hij meetellen als Mur, analoog aan de Mur van Huy. De helling in de aanloop naar de eerste en de laatste naar de finish telde hij gemakshalve niet mee al zou menige Nederlander daar al moeite mee hebben.
Veel bos en plekjes waar normaal fanatieke wandelaars hun weg vinden.
Vooraf een negatieve opmerking. Niet aan het adres van Rene maar aan een andere organisatie. Zij bedachten dat op hetzelfde moment ook een Trail in de Venen moest plaatsvinden. Een 33 Km tocht nabij Xhoffrai bekend van de 80Km nacht Trail. Jammer genoeg trokken zij alle potentiële deelnemers naar zich toe. Zonde. Hierdoor waren er slecht 16 vooraanmeldingen waarvan er 8 niet kwamen opdagen en 4 na inschrijvingen.

Ik had met Henk Sipers afgesproken om 12 uur. Iets te laat was ik bij hem. Het verkeer werkte mee en ruim op tijd waren we in Hermalle sous Huy waar Rene ons al aan de ingang van de parking stond op te wachten. Hij had een leuk tentje geregeld dat al bevolkt werd door zijn vrienden. Deze zouden hem ondersteunen bij de verkoop van drank en zoals in België gebruikelijke worst op brood (sausice). Een vriend zou iets later arriveren op de fiets. Hij had de route helemaal gemarkeerd met oranje (ik zou eerder zeggen oker) pijlen punten en kruisjes.. Langzaam druppelde de eerste andere medelopers binnen, als eerste Raphaël Brabants met zijn collega Michel. Nog een vriend van Rene arriveerde met een heuse computer. Dat waren we niet gewend. Normaal hield Rene alles bij in een schriftje!!!!

Om 14:00 uur hield Rene een korte speech waarbij Raf als vertaler diende. En 4 over 2 waren we weg. Een groepje van 12 mensen. De eerste honderden meters als een compact groepje aangevoerd door Raf en Henk. Zodra de eerste meters omhoog gingen begon Raf zijn kunde te demonstreren gevolgd door William Vincent en daarachter Henk. Het gat werd snel groter. Ik liep in een klein groepje daarachter aan. De eerste Mur na 1,6 Km over 800m. Nog geen problemen. Alles liep vlot achter elkaar naar boven. Na een stuk plateau komt een gevaarlijke afdaling. Aangezien Henk al zijn 4e marathon deze maand loopt en niet zo’n goede afdaler is op moeilijk terrein heb ik hem weer vlak voor mij. De 2e Mur na 4,6 Km over 800m. Voor mij beginnen ze te wandelen en ik haal eerst Henk in en dan bijna de nummer 3 (Gregory Bilocq). Ik wordt gegroet en krijg de vraag of ik ook had meegedaan aan de Foulée Verte. Ja dus, zo iets moois laat je niet gemakkelijk schieten. Hij had ook meegedaan. Het gezicht kwam me al bekend voor. Pascalle Heijmans komt in haar lichtvoetig stijl voorbij dansen en laat ons snel achter zich. Het wordt vlakker en Gregory laat mij ook achter zich. Hij is tenslotte ook 20-30 jaar jonger. Een tweede jonkie komt snel voorbij en sluit aan bij Gregory. Na een langere afdaling een leuk stuk langs een beek komt Mur 3. Ik loop langzaam in op de 2 jonkies die aan het wandelen zijn. Vlak achter mij Henk en Michel. Boven zijn de 2 jonkies weer snel weg. Een stijl stuk omlaag en weer langs een beek. Ik denk dezelfde als eerst. Tweemaal door een zijbeek. De eerste staat gelukkig droog en in de 2e liggen grote stenen. Dan Mur 4, de gemakkelijkste. Maar hoe kom ik daar? De beek moet overgestoken worden en die is behoorlijk diep. Via een aantal gladde stenen bereik ik de overkant en klim op een houten half vergane vlonder. Ik begin aan de klim. Weer loop ik in op de jonkies. Zij slaan rechts af en weg zijn ze. Op het vlakke stuk en de steile met kleine kiezelstenen bezaaide afdaling hebben ze afstand kunnen nemen. Ik zal ze niet meer ze zien. De drankpost, bemand door de fietsende vriend van Rene, zijn zoontje en daar een vriendje van. Alleen water, maar dat smaakt goed. Ik begeef me op pad. Henk is ondertussen gearriveerd en vult een flesje. De 5e Mur is vlakbij. Maar ik twijfel even of ik goed loop. Het gaat zo lang vlak. Ik houd even in om Henk te laten bijkomen. Gezamenlijk lopen we naar het begin van Mur 5. Ik mag als eerste omdat ik tot nu toe sneller omhoog ging. Door een speling van het licht, de herfst kleuren en de gekozen kleur van de verf ga ik in een bocht rechtdoor. Fout. Ik zat naast het pad en Henk roept me terug. Hij neemt gelijk afstand. Zo snel gaat dat. Boven gekomen begint Henk er aan te sleuren. Met moeite volg ik. Een lange afdaling volgt. We komen weer bij de grote weg en dan scherp naar links en stijl omhoog. Mur 6. Le Plus dur. We hebben er 14 Km opzitten. Ik blijf rennen terwijl Henk al wandelend omhoog gaat. Halverwege passeer ik hem. Eenmaal boven heeft hij me snel bijgehaald en weer gepasseerd. Er volgt een mooi stuk. Ergens langs een afgrond liggen grote blokken steen. We komen op een kleine asfaltweg. Henk voorop. Ik op 100m en 100m achter mij Michel en daar weer achter Alain Aerts. Bij een klein restaurant slaan we rechtsaf en begint een snelle afdaling. Na een paar honderd meter gaat het echt steil omlaag. Henk is al snel niet meer te zien. We bevinden ons in Ombret Rawsa. Via een klein tunneltje komen we aan de andere kant van de grote weg. Hier begint Mur 7. Als eerste een trappenpad waar Henk weer vlak voor me zit. Daarna nog een hele klim verder omhoog naar en door het bos Tier d’Olne. Een afdaling naar een boerderij. En rechtsaf langs de N90. Op dit pad bevindt zich nog een leuk knipje. Henk loop langzaam uit en Michel en Alain langzaam in. In Hermalle sous Huy blijkt Henk 1 minuut voor te zijn (1:53 tegen 1:54). Ik hoef echter niet te drinken en kan gelijk achter hem aan. Een jonkie en Pascalle zijn gestopt. Ik lig dus op positie 5. en begin te dromen. 5e in een marathon! Op de asfalt is Henk beduidend sneller en al snel zie ik hem niet meer. Regelmatig kijk ik achterom. Ik ben niet zo bang dat Michel me inloopt maar Alain heeft de ervaring van de Tour du Mont Blanc. Ik verwacht hem ieder moment langszij. Ik begin aan Mur 8, dezelfde als Mur 1. Halverwege blijf ik met mijn rechter voet ergens achter hangen. Een vreselijke kramp schiet in mijn linker been. Ondanks de pijn loop ik door. Moeizaam en langzaam. Boven gaat het weer en ik heb slechts af en toe een pijn scheut. Als ik Henk voor me zie probeer ik te versnellen. Fout. Nog geen 10 m verder sta ik abrupt stil van de pijn. Mijn linker been is massief hard van de kramp. Ik probeer te rekken. En langzaam trekt het weg. Ik strompel verder. Michel komt langs. Problemen? Kramp. Oké en verder gaat hij. Alain komt langs. Kijkt bezorgt. Problemen? Kramp. Ook hij vervolgt zijn weg. Weg droom van een 5e plek. De afdaling gaat moeizaam. En de klim van de 9e Mur langzaam. Ik krijg wat meer tijd om om me heen te kijken en zie dingen die ik de eerste ronde niet zag. Mur 3 was op zich niet moeilijk, maar nu als Mur 10 wandel ik omhoog. Wederom over de gladden stenen over de beek en Mur 11. Gemakkelijk? Nu niet dus. Ik arriveer bij de drankpost. De zoon van Rene probeert me duidelijk te maken dat ik 5e ben en ik probeer hem duidelijk te maken dat ik 7e ben. Als ik mijn weg vervolg zie ik de volgende loper de stijle helling afkomen. De fietsvriend van Rene komt me tegemoet en maakt een foto. Hij draait zich snel om en fietst naar het begin van Mur 12. Wederom een foto. Ik probeer omhoog te rennen, voor de foto. Maar na 3 meter moet ik de poging al staken. Na 10 m is de achtervolger al bij me. Maurice Collignon. Ergens in de 60.We wandelen samen een stukje omhoog, maar Maurice kan sneller terug te beginnen rennen. Op het plateau blijf ik weer ergens met mijn voet haken en de kramp slaat toe in beide benen. Verder gaat het. Lange afdaling en nu pas zie ik dat links van mijn een soort grubbe is en aan de ander kant ook een weg loopt. Mur 13. Langzaam wandel ik omhoog. Het tempo over het plateau is behoorlijk laag, vind ik, en het verbaast me dat bij een lastig aangegeven punt ik een loper scherp naar rechts zie afslaan terwijl we schuin naar rechts/rechtdoor moesten. Ik kan hem niet goed herkennen maar vermoed dat het Maurice is. Voor roepen is hij te ver weg en als ik op het betreffende punt kom is niemand meer te zien. Dan volgt de asfaltweg en de steile afdaling en wederom sta ik aan Mur 7 nu Mur 14. Als ik moet uitwijken voor een auto blijf ik bijna met een voet hangen aan het spoor van een tram of trein baan die hier ooit heeft gelopen. Het gaat goed. Ik wandel de trappen op en ben verbaasd dat voor mij een loper omhoog strompelt. Michel. Hoe gaat het? Slecht. Ik moedig hem aan met de woorden: Ach nog een beetje omhoog en dan alleen omlaag en snel ben ik voorbij. Zonder spijt. Toen ik kramp had werd ik ook voorbij gesneld. De afdaling naar de boerderij, ik hoor vreemde en ook bekende geluiden. Ik kijk om me heen en er zitten 10 tallen ganzen op het land links van mij. (voor de kenners: grijs, met zwarte nek en witte veren onder de snavel). Bij de bocht naar rechts kijk ik achterom. Michel volgt toch rennend. Maar tussen hem en mij in loopt Maurice! Had ik het toch goed gezien daarboven en heeft hij zich verlopen. Ik krijg vleugels. Ik weet hoe snel hij mij daarboven achter zich liet. Ik pers al het mogelijke eruit. Af en toe kijk ik achterom. Wordt de afstand kleiner? Ja. Kan ik het lang genoeg volhouden? De muur van het kasteel. Leek alles tot nu toe langer te duren als in de eerste ronden, hetgeen natuurlijk ook zo is, nu lijkt het sneller te gaan. Ik heb de oren gespitst. Geen geluid van voetstappen. Het kasteel. De boerderij. Linksaf en 100 m tot de grote weg. Op het eind kijk ik om. Geen loper. Slecht 150 m tot de finish, Ik heb het gehaald in 266 minuten en 39 seconden en 6e in het algemeen klassement. Henk was bijna 23 minuten sneller. Raf bijna 80!!! Michel wordt laatste en heeft in de laatse 2 Km toch nog 5 minuten prijs gegeven.

Ik pak mijn tas uit de auto en ga douchen. Raf waarschuwt voor het koude water, Henk is net klaar en zegt niets. Met moeite krijg ik mijn kleren uit en sta naast het stromende ijskoude water me te wassen. Even afspoelen en op weg naar een welverdiende Chinay brune. Mijn 50e marathon zit erop. Gezamenlijk drinken we wat en om een uur of half 9 gaan we naar huis. Jammer dat er zo weinig mensen zijn. Bij de Trail van de venen zal het nu gezellig zijn, maar ja. Ik heb liever hier gelopen bij een persoon die zoveel energie in een goede leuke loop heeft gestoken en geholpen werd door een handjevol sympathieke mensen.

Rustig rijden we naar huis. Ik ben vroeg thuis maar besluit toch naar bed te gaan. Ik vat bijna geen slaap, maar uiteindelijk lukt het toch. Omstreeks 12 uur ben ik wakker. Kramp in beiden scheenbenen! Ik ga mijn toetje eten en drink zoutwater. Buiten hoor ik nog mensen. Ik zal slecht slapen. Na de Tour du Mont Blanc was ik moe maar had ik verder geen lichamelijke ongemakken. Misschien toch niet helemaal herstelt? Een week eerder liep ik nog een 14,7 Km in een mooi tempo. Wel moe maar ook snel weer op adem. Over 3 weken is de Ultra Trail du Liege. Dan zullen we het weten.

Jos Vrancken.
 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]