Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Verslagen actueel
2 sep 2019
De Grand Raid: een serieuze uitdaging
17 aug 2019
Een geweldige etappeloop: de Holland Ultra Tour
13 aug 2019
Holland Ultra Tour, oftewel: uit in eigen land
1 jul 2019
Alvi Ultra Trail 2019
Verslagen in 2019
* September
* 2 sep 2019: De Grand Raid: een serieuze uitdaging
* Augustus
* Juli
* Juni
* Mei
* April
* Maart
Verslagen in 2018
Verslagen in 2017
Verslagen in 2016
Verslagen in 2015
Verslagen in 2014
Verslagen in 2013
Verslagen in 2012
Verslagen in 2011
Verslagen in 2010
Verslagen in 2009
Verslagen in 2008
Verslagen in 2007
Verslagen in 2006
Verslagen in 2005
Verslagen in 2004
Verslagen in 2003
Verslagen in 2002
Verslagen in 2001
Verslagen in 2000
Verslagen in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
VERSLAGEN van September 2006
 
Transe Gaule 5
16 augustus -2 september 2006

Een etappewedstrijd van 18 dagen en 1150 km dwars door Frankrijk van de naar de westkust Roscoff in Bretagne naar Gruissan aan de zuidoostkust. Met een daggemiddelde van 65 km en hoogteverschillen van +365 meter tot +1350 meter. Lang heb ik er over nagedacht of ik hieraan mee zou doen. Achttien dagen achter elkaar lopen heb ik nog niet eerder gedaan. De Spreelauf in 2004 was een etappewedstrijd van 6 dagen en de 144 uur van Erkrath in 2005 is ook geen 18 dagen. Theo Kuipers heeft me uiteindelijk kunnen overtuigen om mij in te schrijven. Hij trainde door iedere dag een halve marathon te lopen. Mag het ook minder zijn? Ik probeerde het met 10 tot 15 kilometertjes. Voor het eerst kwamen de loopschoenen de laatste twee maanden iedere dag uit de kast. In juli wilde partnerlief nog graag vakantie houden in Bali, dus gingen de loopschoenen ook mee. Als voorbereiding hoopte ik dat dit voldoende was. Ik verheugde me al op de zonnebloemen en lavendelgeuren. Maandag 14 augustus vertrokken Jos Broersen, Jan Nabuurs, Theo Kuipers en ik naar het wijnland. Dinsdag was de eerste briefing. In totaal 38 deelnemers, 33 mannen en 5 vrouwen. Komend uit 9 verschillende landen van 3 continenten Amerika, Australie en Europa. Na het horen van de prestaties van alle deelnemers voelde ik me net klein Duimpje in Ultraloopland. Mensen die de 100 km lopen in 8:16 uur, die de marathon des Sables een aantal malen volbracht hebben, de Ultra Trail van de Mont Blanc, de Grande Traverse des Alpes, de Transamazonienne, Badwater, Parijs-Macau hebben gelopen, de Duitslandloop, de Spartathlon, Sakuramichi, de Woestijnloop, TransAmerikaloop en honderden marathons achter de rug hebben. Wat doe ik hier? Maar allemaal zijn we hier met maar een doel: finishen!!. En dat wil ik heel graag.

Woensdag 16 augustus: 68 km Roscoff - Plounavezel; hoogte +725 meter. De dag begint met opstaan om 04:30 uur. Wassen, slaapzak en matje oprollen en naar de vrachtwagen brengen. Die zorgt dat alles in de volgende slaapzaal ligt. Ontbijten. Briefing over de loop en met de franse slag vertrekken we tussen 06:30 en 07:00 uur. Een dagelijks ritueel voor de komende 18 dagen. De zenuwen gieren door mijn lijf. De eerste aftrap. Ik kijk mijn ogen uit. Eerst een toespraak van de burgemeester. Wanneer kunnen we? Dan een voorstelling van alle lopers aan publiek en pers. Kunnen we eindelijk dan? Pas om 08:15 vindt de start plaats. Om in Saint Pol de Leon, 6 km verderop de echte start te laten plaatsvinden. Eindelijk. Meteen valt me op dat Bretagne zeer heuvelachtig is en heel mooi. Het wachtwoord is: bonjour en een dikke lach verschijnt op een Frans gezicht. Pittoreske dorpjes, deuren die open staan. Overal hoor je "bon courage". Heb ik nodig, bedankt. Met 2 Duitse lopers, Rosemary en Hartmunt vervolg ik bijna 2/3 van de etappe. Als ik dan finish staan de Dutch boys me te verwelkomen, fantastisch. De eerste dag zit erop.

Woensdag 17 augustus: 64 km Plounavezel - Pantivy, hoogte +660 meter. Zeer heuvelachtig met zwaar verkeer op de weg wat overigens bijna altijd was. Je moest zelf goed opletten, vooral in de bergen. Met weinig slaap (want slapen op de grond in bijzijn van 50 man, snurkers, sissers e.d. is geen makkie) de tweede dag beginnen. Ik wil rustig gaan. Het is nog een lange weg. Vooral van de omgeving genieten, want daarvoor kwam ik ook. Zoals Jos Broersen zei: "Je bent hier ook met vakantie". En ik geniet van het landschap, de omgeving, de mensen en de nieuwsgierige dieren.

Vrijdag 18 augustus: 75 km Pantivy - Guer; hoogte +650 meter. Met een 18,5 km trail op een oude spoorbaan. Op een gegeven moment was deze trail zeer saai en werden de benen erg moe en kreeg ik zelf slaap. Omdat hier geen verkeer was gingen de oogklepjes af en toe zelfs dicht. Al lopende slaapwandelen.

Zaterdag 19 augustus: 68 km Guer - Chateaubriant; hoogte +530 meter. Rustig op de weg. Weinig verkeer. Heerlijk. Maar doordat ik denk ik teveel zat te genieten verliep ik me. Dom, dom, dom. Alles staat goed aangegeven. Mobieltje gepakt en J.B. de organisator gebeld. Na wat heen en weer gevraag de weg weer terug gevonden.

Zondag 20 augustus: 69 km Chateaubriant - St-Georges-sur-Loire: hoogte +500 meter. Afscheid van Bretagne. We komen in het land van de Loire.

Maandag 21 augustus: 53 km St-Georges-sur-Loire - Doue-la-Fontaine: hoogte +430 meter. Zeer heuvelachtige etappe met veel wijngaarden, Anjou wijnen! Veel zwaar verkeer. Gevaarlijk.

Dinsdag 22 augustus: 58 km Doue-la-Fontaine - Monts-sur-Guesnes: hoogte +365 meter. We verdwijnen direct in de wijngaarden met drie trails.

Woensdag 23 augustus: 63 km Monts-sur-Guesnes - Angles-sur-l'Anglin: hoogte +560 meter. In de provincie Poitou. Prachtige uitzichten. Onderweg een MMS-je ontvangen voor Theo dat hij opa is geworden van Luuk. Cathy, onze verzorgingspost juf zou Theo hiervan zsm op de hoogte brengen.

Donderdag 24 augustus: 69 km Angles-sur-l'Anglin - St-Sulpice-les-Feuilles: hoogte +780 meter. Limoges. We zijn nu halverwege

.Vrijdag 25 augustus: 62 km St-Sulpice-les-Feuilles - Bourganeuf: hoogte +820 meter. Veel meren, rivieren, vergezichten. Veel klimmen vandaag en alweer veel verkeer.

Zaterdag 26 augustus: 49 km Bourganeuf - Peyrelevade: hoogte +695 meter. We gaan de hoogte in van 1.000 meter om het Vassiviere meer te zien. Helaas het hoost. De regen wil niet ophouden. Het hagelt en het is koud. Als een verzopen kat kom ik de slaapzaal binnen. De verkoudheid komt 's avonds opzetten.

Zondag 27 augustus: 75 km Peyrelevade - Mauriac: hoogte +1.010 meter. Mijn hoofd zit dicht maar de benen kunnen nog dus door met dat lijf en proberen te genieten. Het wordt een zware etappe voor mij.

Maandag 28 augustus: 64 km Mauriac - Aurillac: hoogte +1.100 meter. Met zijn vier cols. We gaan door Auvergne. Veel klimmen en dalen maar prachtige dorpen en vergezichten. We klimmen naar het hoogste punt van de Transe Gaule: de Col du Legal met 1231 meter. Ja, mijn benen voelen dit. De vermoeidheid begint toe te slaan. De knie weigert af en toe.

Dinsdag 29 augustus: 61 km Aurillac - St-Cyprien-sur-Dourdou: hoogte +615 meter. We crossen door de vallei van de rivier Lot. Prachtige stad Cassaniouze. De midi-Pyreneeen. Dit is genieten met je ogen en hopelijk doen de benen dat ook. Ondanks de verkoudheid vandaag fijn gelopen.

Woensdag 30 augustus: 56 km St-Cyprien-sur-Dourdou - Cassagnes-Begonhes: hoogte +860 meter. Door de drukke stad Rodoz. Het is warm. Vandaag gaat het goed. Ik kan gaan aftellen.

Donderdag 31 augustus: 54 km Cassagnes-Begonhes - St-Sernin-sur-Rance: hoogte +885 meter. Ik bereik in deze etappe de 1.000km. Eeen emotioneel moment. Whaauw!!

Vrijdag 1 september: 70 km St-Sernin-sur-Rance - St-Pons-de-Thomieres: hoogte +1.350 meter. De eerste pijnprikkels naar de shinsplints doen zich voor. Er volgen vandaag 5 cols en veel, heel veel vals plat. Een zeer zware etappe waar ik helaas naar paracetamols moest grijpen want de linkerknie en mijn shinsplint aan mijn rechteronderbeen beginnen erg vervelend te doen. We komen aan in de Lanquedoc. Al moet ik kruipen: Gruissan ik kom er aan.

Zaterdag 2 september: 72 km St-Pons-de-Thomieres - Gruissan-Plage: hoogte +520 meter. In alle vroegte opgestaan: 02:30 uur en om 05:00 uur starten. Het is nog erg donker. Ik heb geen licht bij me. De eerste 10 km gaat bergop. Ik volg de witte middenlijn van de weg. De donkerte heeft iets mysterieus over zich. Je hoort in de verte honden (wolven?!, mijn fantasie speelt op) Je "hoort" de stilte; je ziet niets, erg spannend en ondanks de pijn aan de benen wil je dit niet missen, je bent bijna aan het eindpunt en niets kan me nu nog tegenhouden. Je moet een trail pad volgen en daarna een heuvel op om op de gewone weg te komen. Ik val twee maal terug vanwege de shinsplints; geen kracht meer. Dan maar op mijn kont achterwaarts de heuvel op. Achteraf lach ik hierom. Je moet toch iets. Je loopt langs kanalen, door wijngaarden, over een oude spoorbaan, via trappetjes, grintpaden, door Narbonne, langs de rijstvelden van Gruissan en dan ruik je de middellandse zee. Je voelt dat je er bijna bent. Helaas is de weg naar Gruissan druk en moet je goed uitkijken voor de ongeduldige auto toerist. Eindelijk. Gruissan-Village. Je ziet de bekende Transe Gaule boog, je hoort de bekende fluit die de finisher altijd aankondigt, de uilenroep van Herve en de Nederlandse boys die daar staan. Je hebt het gehaald. Wij hebben het gehaald. Jos zet me nog even recht. Blijkt dat ik door de blessure de hele dag een scheve loopstand had. Emoties komen tevoorschijn. Even kan ik nog niet geloven dat ik er ben maar dan kijk ik naar Jan, Theo, Jos, Willem en ben verrekte trots op hen en op mezelf. En natuurlijk ook op alle anderen.Jan, Theo, Jos en ik: 4 persoonlijkheden, allen bezig met hun eigen ding, maar we vulden elkaar ontzettend goed aan. Nooit zal ik de attentheid, de humor, het lachen, het klaarstaan voor elkaar vergeten. De musketierkreet: "een voor allen, allen voor een" gold voor dit viertal. Ik kwam altijd als laatste van de 4 aan, maar dan stonden mijn matje en slaapzak al uitnodigend te wachten op mijn plek en op mijn kussen lagen de mars(jes), de tonic of een of andere lekkernij. Ja, dat zijn dingen waarop ik me iedere dag verheugde en zeer blij mee was. En daarom moest ik iedere dag finishen. Het was een grote reizende familie. Vanwege blessures zijn helaas 9 personen uitgevallen. We hebben met hen meegeleefd. Theo heeft een dag gerust en Malou twee. De slaapzalen had je in allerlei soorten van een *** niveau tot een -*niveau waar het stof en de schimmels welig tierden. De douches varieerden van een tuinslang met koud water tot en met eenpersoons douche cabines. Soms waren de douches 2km verderop. We hebben een keer gebruik moeten maken van openbare toiletten 100 meter verderop van de slaapzaal. Maar alles was goed georganiseerd, goed aangegeven en om de andere dag was er eten in een restaurant of door een cateraar verzorgd. En dat was 100% prima. Want je moest goed eten anders haalde je het niet. En zo'n 6 - 7 keer werd je op de borrel uitgenodigd door de plaatselijke burgemeester. En daaraan moest je meedoen ondanks je eigen moeheid want zo'n man is ook trots dat je zijn dorpje aandoet en wil hiervoor iets terugdoen. De verzorgingsposten waren ongeveer om de 13 - 14 km. Prima geregeld. Bij iedere post stond voor mij altijd een broodje tomaat met zout klaar. Fantastisch toch! La Transe Gaule voor mij een onvergetelijke ervaring. Het lopen op zichzelf, met de natuur meedeinen, genieten van alles om je heen maar ook kunnen afzien als er obstakels op je weg liggen hetzij in de vorm van blessures, zware beklimmingen, papbenen e.d. Onderdeel worden van de omgeving en gewaar worden dat je na zo'n 65 km andere geuren en kleuren kunt aantreffen. Dat is het verrassende van deze ultraloopsport. Het leven kan mooi zijn en wat is er mooier dan stapvoets een land te bereizen.

Carpe diem en loop ze.
Regina van Geene
 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ] - [1-2-3 Uitslagen ]