Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Verslagen actueel
3 feb 2020
Dutch Coast Ultra by Night 31/01/2020, Afscheid.
3 feb 2020
DCURbN JUBILEUM EDITIE
27 dec 2019
BTS 170K Indonesië
27 nov 2019
Kleiner KoBoLT 23/24 november 2019
Verslagen in 2020
Verslagen in 2019
Verslagen in 2018
Verslagen in 2017
Verslagen in 2016
Verslagen in 2015
Verslagen in 2014
Verslagen in 2013
Verslagen in 2012
Verslagen in 2011
Verslagen in 2010
Verslagen in 2009
Verslagen in 2008
* December
* November
* Oktober
* September
* Augustus
* Juli
* Juni
* Mei
* April
* Maart
* Februari
* Januari
* 22 jan 2008: Trèfle à Quatre Feuilles:
* 21 jan 2008: Le Trèfle à 4 feuilles zondag 20 januari 2008
* 18 jan 2008: Theo schrijft weer eens een briefje, aan Micha gericht
* 17 jan 2008: Gij kieken………………………….!
* 15 jan 2008: Marc Papanikitas wint voor de zesde keer op rij de LPM-marathon van Genk
* 14 jan 2008: De eerste cupwedstrijd met prijsuitreiking 2007 in Genk
* 4 jan 2008: SM(U): een gedenkwaardige afsluiting van het loopjaar
Verslagen in 2007
Verslagen in 2006
Verslagen in 2005
Verslagen in 2004
Verslagen in 2003
Verslagen in 2002
Verslagen in 2001
Verslagen in 2000
Verslagen in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
VERSLAGEN van Januari 2008
 
Beste Micha,

Kort geleden heb je mij weer eens flink aan het denken gezet. Bedankt. Mijn visie is nog steeds dezelfde, maar minder afgebakend in tijd. Mijn ervaringen in Genk hebben daarmee te maken.
Zoals je weet hebben Vincent en ik heel wat marathons samen of deels samen afgelegd. In die zin was het niet gek om in Genk ook samen op te gaan. Wel was het gek om tegen de lopers in te gaan en ook om slechts één rondje te lopen.
Niet gek was weer ons geklets over het hardlopen. Daarover denken wij hetzelfde. Lopen doe je voor je plezier, daarover zijn we het roerend eens. En als dat geschiedt in een prachtige omgeving als Genk en dan ook nog eens met een goede organisatie als in Genk en als het dan ook nog eens lekker gaat, dan is lopen echt een plezier. En als die organisatie dan ook nog zorgt voor perfect loopweer, dan is het zelfs voor twee uitgerangeerde ultralopers als wij zijn, weer een plezier.

Maar Micha. Al lopende en kletsende bleven we met één vraag zitten en dat is het ‘waarom’ van het lopen. Ik bedoel, je schiet er niets mee op, je maakt je zelf moe en in veel gevallen heb je het op het einde knap zwaar. En als de tijd dan ook nog eens tegenvalt heb je niet eens een leuke dag.
Zijn lopers dan allemaal masochisten? Wel, ik ken lopers die de marathon met pijn uitlopen, maar niet van opgeven willen weten. In Genk liep ik het laatste rondje met Marijke mee. Voor ons liep Dave Paul, een Engelse loper die af en toe moest wandelen. We hebben hem ingehaald. Zijn tot een grimas vertrokken gezicht maakte duidelijk dat hier een zware, pijnlijke strijd werd gestreden. Zuchten, steunen en piepen, het leek wel een roestige stoommachine met te weinig stoom. Vond hij het nog leuk? Ik heb mijn twijfels, grote twijfels. Maar ook hij ging door, tot de streep.
De start is altijd leuk, de eerste 20, 30 km ook nog, maar daarna begint voor velen het grote lijden. Het enige dat ze dan nog op de been houdt is de gedachte aan het volbrengen. Weer een marathon erbij, weer een streepje. Ik heb het ‘m toch maar weer geflikt. Dat is de drijfveer.
Kijk ik naar mezelf, dan houdt dat me op de been. 100 is het doel. Ik kan het niet, maar 100 is het doel. Daarvoor loop ik nog steeds. Wel kleine stukjes, maar 100 is het doel. Bij anderen is dat doel minder duidelijk aan te geven, maar in ieder kopie is het getal van de gelopen marathons helder. Het getal van de gelopen marathons en deze erbij.
Maar dat is toch gek. Natuurlijk, marathon nummer 20 loop je, die laat je niet schieten. Ook nummer 50 en nummer 100 loop je. En dat Jack Hendrickx in Genk nummer 350 loopt is duidelijk, maar waarom in vredesnaam nummer 372 (Gijs Honing) of nummer 234 (Henk Sipers). Zijn lopers dan toch masochisten? Micha, ik heb er Van Dale op nageslagen en deze geeft aan dat masochisme een ‘psychische gesteldheid is waarbij het ondergaan van vernedering en pijn een belangrijk middel is tot seksuele bevrediging’. En dat laatste dat zie je toch eigenlijk maar weinig onder het lopen gebeuren. Geen masochisten dus, maar ze moeten wel oppassen!
Er verschuilen zich ook heel duidelijk sadisten onder die lopers. Sadisme is, zegt dezelfde Van Dale, ‘het genoegen beleven aan en bevrediging vinden in het pijnigen en kwellen van anderen. Wat te denken in deze van ene Marc P. (om privacyredenen is de achternaam afgekort). Deze loper schept er steeds weer genoegen in de andere lopers voor te blijven en dan bij voorkeur een heel eind voor te blijven. Daarmee pijnigt en kwelt en vernedert hij ze. Dat is puur sadisme. En gek genoeg komt hij er zo maar mee weg. Iedereen vindt het maar gewoon.
Overigens snap ik al die ophef niet over het zeven keer op een rij winnen van de LPM. Als ik zo snel kon lopen, zou ik het ook doen, dus eigenlijk is er niets bijzonders aan.
Micha, we zien elkaar gauw weer.

Gegroet,

Theo de Jong
 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ] - [1-2-3 Uitslagen ]