Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Verslagen actueel
17 aug 2019
Een geweldige etappeloop: de Holland Ultra Tour
13 aug 2019
Holland Ultra Tour, oftewel: uit in eigen land
1 jul 2019
Alvi Ultra Trail 2019
24 jun 2019
24 uur Stadtoldendorf
Verslagen in 2019
Verslagen in 2018
Verslagen in 2017
Verslagen in 2016
Verslagen in 2015
Verslagen in 2014
Verslagen in 2013
Verslagen in 2012
Verslagen in 2011
Verslagen in 2010
* December
* November
* Oktober
* September
* Augustus
* Juli
* 27 jul 2010: Verslag 48 Stunden Bahnlauf Keulen 2010
* 22 jul 2010: 2 mei Bierloop: “Hoe egoïstisch kan een loper zijn?”
* 21 jul 2010: Al Andalus Ultra Trail 2010, the story
* 19 jul 2010: Rondje Amsterdam
* 13 jul 2010: Verslag Moravian Ultramarathon
* 11 jul 2010: German 100 miles trail
* 11 jul 2010: Het rondje Amsterdam
* 5 jul 2010: Verslag 100 km van Ulm
* 5 jul 2010: 7e ronde van Amsterdam
* 4 jul 2010: Le Trail du Tombeau du Chevalier ofte het graf van de ridder ...
* Juni
* Mei
* April
* Maart
* Februari
* Januari
Verslagen in 2009
Verslagen in 2008
Verslagen in 2007
Verslagen in 2006
Verslagen in 2005
Verslagen in 2004
Verslagen in 2003
Verslagen in 2002
Verslagen in 2001
Verslagen in 2000
Verslagen in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
VERSLAGEN van Juli 2010
 
Eindelijk was het dan zover: de 48 uur van Keulen. Ik had me vorig jaar september al ingeschreven en was de laatste die werd toegelaten. Na mij werd een wachtlijst gemaakt. Wat een 48 uur precies zou inhouden? Ik had geen idee maar het leek me wel eens leuk om te doen. Vele mensen hebben moeite met rondjes lopen, ik niet. Sterker nog, ik vind het soms nog prettiger dan over een parcours van A naar B te lopen. Zet mij met mijn neus in de goede richting, zeg wanneer ik moet beginnen met lopen en wanneer ik weer mag stoppen en ik vermaak me in die tussentijd prima. Als ik rondjes loop hoef ik niet te denken. Ik hoef niet op te letten waar ik naar toe moet, ik weet waar de lastige stukken zitten en de verzorging is altijd nabij.

De baan waar we in Keulen oplopen is 309 meter lang. En dat is dus niet lang, dat is kort. Dat is zo kort dat, wanneer je een beetje doorloopt, je in de volgende ronde de geur van je eigen winden nog kunt opsnuiven. De baan is wel stoffig, de sintels moet je om de paar uur uit je schoenen scheppen. En bij een windvlaag stuift het zand omhoog. Mond dichthouden dus. Ik heb 3 paar schoenen en 6 paar sokken bij me en eigenlijk had dat best 2x zoveel mogen zijn. Echt alles zit onder het stof. Om de 6 uur werd er van looprichting veranderd en dan ziet het parcours er ineens weer heel anders uit. Dat wisselen was iets waar ik echt naar uit kon kijken. Alle lopers komen elkaar dan natuurlijk tegen en iedereen gaf elkaar dan een high five. Echt een hoogtepuntje van de dag. Net als de rustpauzes die ik voor mezelf had gepland. Elke 4 uur mocht ik van mezelf even 10 minuten zitten. En daar kon ik me een uur van tevoren al op verheugen. Later werden die pauzes vaker en langer.

De verzorging was perfect. Eten en drinken was er meer dan voldoende. Cola, water, koffie, appelsap, sportdrank, bier, we kregen zelfs een glaasje rosé aangeboden maar dat heb ik niet genomen. Verder brood met kaas, worst of jam, cake, zoutstengels, drop, chips, olijven, fruit, yoghurt, noem maar op, alles was er. En dat waren dan nog maar de tussendoortjes. Als hoofdmaaltijden kregen we vrijdagavond pasta, zaterdagmorgen ontbijt, zaterdagmiddag lunch (aardappels met kip, was te gekruid dus dat heb ik niet opgegeten), zaterdagavond rijst en zondagmorgen weer ontbijt. Tussendoor nog soep en een ijsje of een andere verrassing. En dat zijn dan geweldige traktaties!

Omdat ik geen flauw idee had wat me te wachten stond tijdens deze 48 uur had ik een soort van plan gemaakt. Dat zou ik aanpassen indien nodig. Ik wilde mijn dagen in blokken van 4 uur indelen. Om de 4 uur zou ik 10 minuten gaan rusten. Dat ik dat niet tot het eind zou kunnen volhouden wist ik ook wel maar dan zou ik mijn plan aanpassen. Slapen zou ik gaan doen als ik slaap kreeg want dat kun je niet plannen. Op deze manier wilde ik in ieder geval 250 km lopen. Voor de start kreeg ik van Tom een aantal blarenprikdingetjes (ze hebben vast een naam maar die weet ik niet). Steriel, zodat ik niet met een half roestige speld aan de gang hoefde. Waarom bedenk ik dit soort dingen zelf niet? Van die blarenprikdingetjes heb ik veel gebruik gemaakt.

Vanaf de start ben ik 4 rondes gaan joggen en dan 1 ronde gaan wandelen. Dat ging prima en dat heb ik ook uren lang kunnen volhouden. Op vrijdag ging alles van een leien dakje. Het zou ook niet best zijn als dat niet zo was geweest. De nacht kom ik goed door. Mijn rustpauzes maak ik iets langer dan 10 minuten. In die pauzes ga ik even liggen terwijl Jos me toedekt met een deken, mijn schoenen en sokken uitklopt, mijn spieren licht masseert, me bijvoert met ORS drank, eierkoeken en krentenbollen en me vertelt dat ik goed bezig ben. En dat houdt hij 48 uur vol! Oké, hij gaat 's nachts slapen maar dat heeft ie verdiend en zo kan hij me de volgende dag weer goed steunen. Elke loper heeft wel een Jos bij zich maar mijn Jos is de allerbeste! Zonder een Jos kun je dit bijna niet doen.

Zaterdag begin ik toch wel te voelen dat ik met iets vermoeiends bezig ben. Mijn voeten gaan zeer doen en soms vraag ik me af of dit allemaal nou wel zo leuk is? Ook is mijn rechter voet dik geworden. Er ligt een soort kussen bovenop en dus moet ik mijn veters anders strikken. Maar verder heb ik daar niet echt veel last van. Wanneer ik een bekertje cola drink voel ik ineens een stekende pijn in mijn lip. Er hangt een wesp aan! Gelukkig slik ik hem niet in maar het kreng heeft me wel gestoken en dat doet pijn. Door de vermoeidheid begin ik me nu ook aan kleine dingen te irriteren en dan vooral aan de drie Grieken. Het lijkt wel een Siamese drieling. Gaat er één lopen, dan doen de andere twee dat ook. Gaat er één stilstaan, doen de andere twee het ook. Ze lopen het liefst met z'n drieën naast elkaar zodat je er helemaal omheen moet als je ze wilt inhalen. En wanneer je daar mee bezig bent gaan ze versnellen. 's Nachts zijn ze net zo luidruchtig als overdag, terwijl er mensen proberen te slapen. Ook stappen ze zonder uit te kijken na een rustpauze de baan weer op. Ze proberen zelfs met z'n drieën door het chippoortje (1½ meter breed) te lopen maar dat lukt ze niet. Ik hoop toch niet dat alle Grieken op deze manier lopen.

Verder verloopt de zaterdag voor mij redelijk goed. Mijn spieren voelen goed. Ik heb af en toe een klein pijntje maar niet noemenswaardig. En dan....de tweede nacht. Het is op. Over en uit. Ik ben totaal kapot, leeg en mijn voeten doen zo vreselijk veel pijn. Ik kan er nauwelijks meer op staan. Ik heb het ijskoud, loop vreselijk te rillen ondanks dat ik twee T-shirts en twee jasjes aan heb. Ik kan niet langer dan een half uurtje in beweging blijven. Dan kruip ik onder twee dekens en probeer te rusten. Maar dat lukt ook niet. Mijn beenspieren trekken steeds samen zodat ik continu lig te trappelen. En ik wil slapen! Maar dat lukt dus niet. Ik lig maar te rillen en te trappelen zodat ik van pure ellende maar weer de baan opstap om een paar rondjes te lopen, ondertussen van alles en nog wat etend en drinkend om brandstof binnen te krijgen. Het helpt niet. Bovendien moet ik om de haverklap plassen, wel 10 keer per uur en dat 3 uur lang. Gelukkig weet ik dat probleem te verhelpen door extra veel zout te eten.

In de kleedkamer is het warm dus probeer ik daar te gaan liggen en slapen maar die benen zijn het er niet mee eens. Ik kan gewoon niet blijven liggen. Maar lopen kan ik eigenlijk ook niet. Wat een ellende! Nog nooit heb ik me zo beroerd gevoelt. Het enige wat ik nu wil is naar huis en drie dagen achter elkaar slapen. Maar dan zou ik dus moeten opgeven en dat zit niet in de aard van dit beestje. Mijn langste pauze is deze nacht 45 minuten. Af en toe zie ik Dagmar voorbij komen. Zij ligt op de tweede plaats in het klassement, achter mij dus. Maar het verschil tussen ons is niet onoverbrugbaar. Wanneer Jos 's morgensvroeg opstaat en mij ziet grijpt hij meteen in. Ik krijg een nieuw schema van hem: drie rondjes lopen en dan mag ik 5 minuten zitten. Daarna word ik zonder pardon weer de baan opgewerkt. Als ik in beweging kan blijven ga ik deze wedstrijd winnen. Zo niet, kan Dagmar me inhalen. Maar ook zij voelt zich niet helemaal fris en ze feliciteert me zelfs al. Toch blijf ik haar in de gaten houden. Ik ga natuurlijk niet de overwinning weggeven. Na 46 uur zie ik dat Dagmar weer beter gaat lopen. Dit is het moment dat ik mezelf een schop onder mijn kont geef. 'Ik ga weer lopen en kom niet meer zitten', zeg ik tegen Jos. 'Ik ga deze wedstrijd winnen en een winnares slentert niet. Niet deze winnares!' Maar wat kost het me een moeite. En die voeten doen zo ontzettend zeer.

Barbara komt bij me en zegt: 'Jannet, pas op, Dagmar gaat proberen om een PR te lopen en zal nu dus flink door gaan lopen. Laat je niet die eerste plek afnemen'. Het ontroert me dat ze dit zegt. Wat een sportiviteit. En het geeft me net dat beetje moed dat ik nodig heb om door te gaan. En het gaat ineens ook weer. Er komt nu veel publiek op de baan om het laatste uur te kijken, er speelt een bandje en dan krijg ik de Nederlandse vlag in mijn handen geduwd. Ik geniet nu volop. Dit is mijn feestje. Ik heb zo diep gezeten vannacht en ben zo blij dat ik het niet heb opgegeven dat ik nu blij met die vlag loop te juichen. Zo kan ik nog wel een dag doorgaan. Gelukkig hoeft dat niet en mag ik na 48 uur en 272,56 km stoppen. Mijn doel (>250 km) is bereikt en ik ben ook nog de 1e vrouw en 6e overall.

Nadat iedereen zich heeft opgefrist krijgen we een gezamenlijke lunch. En iedereen krijgt een beker. Hoe hoger je in het klassement bent geëindigd, hoe groter de beker. En daarna kunnen we eindelijk naar huis waar ik zondagavond om half 10 in mijn eigen bed kan kruipen, na dik 61 uur wakker te zijn geweest. En dat voelt zo vreselijk lekker.

Voor wie dit ook wil meemaken: volgend jaar is er weer een 48 uur, zelfde plaats, zelfde tijd.

Jannet Lange
http://jannetlooptlang.punt.nl 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ] - [1-2-3 Uitslagen ]