Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Verslagen actueel
28 nov 2018
Trail del Cinghiale
27 nov 2018
NbmK (Amsterdam Marathon 2018)
19 nov 2018
Dagboek Spartathlon 2018
31 okt 2018
Van het grasveld in Combloux tot de finishstreep in Millau
Verslagen in 2018
* November
* Oktober
* Augustus
* Juli
* Juni
* Mei
* April
* Maart
* Februari
Verslagen in 2017
Verslagen in 2016
Verslagen in 2015
Verslagen in 2014
Verslagen in 2013
Verslagen in 2012
Verslagen in 2011
Verslagen in 2010
Verslagen in 2009
Verslagen in 2008
Verslagen in 2007
Verslagen in 2006
Verslagen in 2005
Verslagen in 2004
Verslagen in 2003
Verslagen in 2002
Verslagen in 2001
Verslagen in 2000
Verslagen in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
VERSLAGEN van April 2012
 
Wat een brute ultraloop was dat afgelopen zaterdag. En dan heb ik alleen nog maar de halve JKM gelopen. Ik kan me geen voorstelling maken over de helden/idioten/autisten (streep door wat niet van toepassing is) die de dubbele afstand hebben afgelegd. Ja rationeel is het gewoon twee keer zo lang doorgaan. Maar hoe je dat zou moeten doen of willen?

Terwijl ik dit in de hotel lobby zit te tikken lijkt het al weer erg lang geleden hoewel het pas eergisteren was. Het strand lag er zondag nog net zo bij als zaterdag. Het was koud en nat met soppige grond en het waaide nog steeds, alleen nu vanuit het zuiden. Haahahahaha, zelfs de wind hielp zaterdag een handje mee om de tocht zo zwaar mogelijk te maken. Immers, met wind in de rug in plaats van op je gezicht loop je per kilometer toch een minuut of meer sneller op het strand. Maar dan is de limiet van 9 en een half uur ook geen uitdaging meer. Met m'n gezin over het strand lopend op de paasmorgen vraag ik me af of ik wel echt 80 kilometer heb gelopen? Ik kan het niet geloven. Waaide het gisteren ook zo hard vraag ik? Ja zegt mijn vriendin en het was nog kouder dan vandaag. We lopen naar het strandpaviljoen. Heb ik echt 50 kilometer over het strand op blote voeten gelopen? Het moet wel want mijn tenen zijn nu opgezwollen dik van de kou. Lopen gaat alleen met een schuifelpasje in schoenen met de veters op de meest losse stand. Het zal wel een week duren voor ze weer hun normale formaat terug hebben. Wat dat betreft was Texel vorig jaar toch een stuk aangenamer met een lekker warm temperatuurtje van 20+, geen last van koude handen of voeten echt ideaal.

Over de organisatie niets dan lof. Alle posten waren goed voorzien van eten en drinken. Het begon al bij de start waar er broodjes, koekjes, chips koffie en thee klaar stonden. Dat kwam goed uit want ik had nog niet ontbeten en ik had de vorige dag ook geen kans gehad om proviand in te slaan omdat vanwege goede vrijdag alle winkels vroeg dicht waren (voorbereidingen treffen is niet altijd mijn sterkste kant). De mensen op de posten was erg vriendelijk en behulpzaam. Ze waren er steeds, en voor hun moet het kouder zijn geweest dan voor ons omdat ze stil stonden. Heel erg bedankt allemaal, zonder jullie zou er geen JKM kunnen zijn.

Ultralopen is iets raars. Je loopt afstanden waarvan je denkt dat die niet kunnen maar die toch gewoon mogelijk blijken te zijn. Eigenlijk weet je dat elke afstand mogelijk is want na elke stap kan je er nog een zetten. En je weet ook dat er mensen zijn die nog verder hebben gelopen dan jij ooit hebt gedaan, dus waarom kan jij dat ook niet. Het is zoals Blof zingt: "hoe ver je gaat heeft met afstand niets te maken, hoogstens met de tijd". Zolang je door gaat ga je verder en verder en verder...

Zaterdag ging ik verder en langer dan ooit. Het gekke is dat ik gedurende de tocht nooit echt honger of dorst heb gehad of pijn. Alleen maar een vaag gevoel op de achtergrond, en dan neem je af en toe een hapje koek of je drinkt wat cola bij een post. En de pijn? Na een uur op je blote voeten over het koude zand, door schelpen en harde stukken zandribbels is pijn ook alleen maar dof gevoel wat in de achtergrond slechts aanwezig is maar verder niets. Oh ja de wind die hoor of voel je na tijdje ook niet meer. Juist omdat de wind alom aanwezig was, steeds in je gezicht blies en niet te vermijden was, kon ik die het makkelijkste negeren. Voor mijn gevoel heb ik een goed ingedeelde en vlakke race gelopen. De harde cijfers laten een ander (realistisch) verhaal zien. Een verhaal waarin je kan zien dat mijn snelheid steeds verder naar beneden liep, naarmate de tocht vorderde. Men zou kunnen aanvoeren dat ik gaandeweg steeds vermoeider begon te worden. Over de laatste 12 kilometer deed ik maar liefst een uur en 50 minuten. Zo langzaam heb ik nog nooit gelopen. Een objectieve beschouwer zou kunnen zeggen dat ik op het eind strompelend en schuifelend over de finish kwam. Maar mijn gevoel zei iets anders, het was fier en met een krachtige pas dat ik over de finish kwam.

18 minuten na sluitingstijd, dat wel.

Groetjes
Endymion Kasanardjo
(zetafish <at> gmail.com)

PS. Hoewel ik buiten de officiële tijd ben gefinisht zou ik het toch fijn vinden als jullie mijn eindtijd toch "officieus" zouden willen vermelden. Mijn trouwe en nu opgezwollen voeten, 80 kilometers lang hun werk gedaan hebbend, zouden jullie zeer dankbaar zijn. 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ] - [1-2-3 Uitslagen ]