Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Verslagen actueel
2 sep 2019
De Grand Raid: een serieuze uitdaging
17 aug 2019
Een geweldige etappeloop: de Holland Ultra Tour
13 aug 2019
Holland Ultra Tour, oftewel: uit in eigen land
1 jul 2019
Alvi Ultra Trail 2019
Verslagen in 2019
Verslagen in 2018
Verslagen in 2017
Verslagen in 2016
Verslagen in 2015
* December
* November
* Oktober
* September
* 28 sep 2015: Runforestrun Gasselte
* 22 sep 2015: Een surrealistische nacht in Parc de La Bovery, 24 uur van Luik
* 22 sep 2015: Gaan voor de honderd op de RUN Winschoten
* 20 sep 2015: Ultra tour du Leman - Rondje om het meer van Genève
* 18 sep 2015: Winschoten, 11:47 !!!
* 14 sep 2015: Niets boven Winschoten
* 14 sep 2015: Niet te gek doen
* 13 sep 2015: WK 100 km, een kort verslagje
* 5 sep 2015: Stour Valley Path 100km Ultra Marathon
* 3 sep 2015: Panoramalauf rund um die Burg Are, Altenahr
* Augustus
* Juli
* Juni
* Mei
* April
* Maart
* Februari
* Januari
Verslagen in 2014
Verslagen in 2013
Verslagen in 2012
Verslagen in 2011
Verslagen in 2010
Verslagen in 2009
Verslagen in 2008
Verslagen in 2007
Verslagen in 2006
Verslagen in 2005
Verslagen in 2004
Verslagen in 2003
Verslagen in 2002
Verslagen in 2001
Verslagen in 2000
Verslagen in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
VERSLAGEN van September 2015
 
Hangen ze al aan het elastiek? Daar komt de eerste drankpost, eens kijken of die twee gasten opletten. Haha, dacht ik al, niet dus. Het gaatje is misschien tien meter, meer niet. Bocht naar rechts en de gaskraan ff vol open. Halverwege hoor ik de Veldhovense speaker zeggen dat ik een paar honderd meter voorsprong heb. Tijd voor the safe mode: terugschakelen, niet forceren, toch een overwinning en bovendien best een aardige tijd. Niet te gek doen Harm.

De vooravond. "Ben je zenuwachtig?" vraagt Luc. "Eigenlijk ben ik niet zo met morgen bezig. Heel gek wel, al ruim een jaar staat het Nederlands Record op de 50 op mijn whishlist, maar de laatste weken is mijn hoofd vooral in Eindhoven." Ik schrik als ik het mezelf hoor zeggen. Immers, twee jaar geleden maakte ik diezelfde 'fout' en miste het record op een paar seconden. Bedankt voor de wake-up call. Morgen weliswaar op reserve, maar toch zeker onder de drie uur. En terug is de focus.

Trainingspartner Ton maant me na een paar kilometer iets rustiger aan te doen. Het plan was de eerste 30 samen te lopen. Stond alleen niets over vijf man extra die in de parade mee zouden lopen. For some reason heb ik even geen zin in deze carnaval. Even een tikje opschakelen. Kaf en koren zeg maar. Alleen die Duitser blijft volgen. Een schuldgevoel bekruipt me maar Ton zal het wel begrijpen. Nog even een hartslag check; nee ik doe niks geks. Is dit de beloning voor al die maanden trainingen? Strava Rocks.

Halverwege. Terwijl ik wéér tegen de wind in beuk, trapt de Duitser voor de 25e keer op mijn hakken. Onderwijl negeert hij stoïcijns alle kansen de kop te pakken. "Hij zou ook eens overnemen. Nu is het mooi geweest. Ik ben Gekke Henkie niet. Nou ben ik er echt klaar mee." Ik stap opzij en laat het tempo echt vieren zodat hij op kop moet. Waaaaat! Hij gaat stilstaan; Een onvervalste sur place. In woede sprint ik vloekend weg; de wieltjeszuiger gaat weer achter me aan. "Ik ga nog liever dood dan dat jij hier vandaag wint, vriend."

Na 30 laat ik het tempo wat zakken. Die klojo neemt toch niet over. Bovendien zit ik inmiddels vijf minuten voor op schema sub-3. Niet forceren Harm, alles onder controle. Bij de verzorgingspost moedigt het Nederlands begeleidingsteam me aan, idem dito de Duitse begeleiders hun landgenoot. Niet veel later hoor ik ineens zijn voetstappen niet meer. Uit mijn ooghoek zie ik een gaatje van een paar meter. BAM! Gaskraan open en gaan met die banaan. Een kilometer later een enorme voorsprong, hij is gebroken; Hè hè.

De laatste tien weer tijd voor the safe mode: terugschakelen, niet forceren en alvast een beetje genieten. Bij het passeren van de Duitse verzorgingspost beteuterde gezichten: Priceless. Toeschouwers die me voor de vijfde maal aanmoedigen krijgen een bedankje. De Groninger met het PSV shirt is inmiddels mijn beste maat. Laatste high fives voor Luc (nog bezig aan zijn 100) en Ton (uitgestapt na 30) en op naar de finish. Een Nederlands record, of Besttijd of whatever. Anyway, deze is binnen, zonder al te gek te doen.

Bron: http://harmsengers.blogspot.nl/2015/09/niet-te-gek-doen.html?spref=tw 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ] - [1-2-3 Uitslagen ]