Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Verslagen actueel
27 nov 2019
Kleiner KoBoLT 23/24 november 2019
18 nov 2019
6 hours joensuunightrun
14 nov 2019
Albi WK 24 uur 26 en 27 oktober 2019
2 nov 2019
Ultra Raid der Catharen
Verslagen in 2019
* November
* September
* Augustus
* Juli
* Juni
* Mei
* April
* Maart
Verslagen in 2018
Verslagen in 2017
Verslagen in 2016
Verslagen in 2015
Verslagen in 2014
Verslagen in 2013
Verslagen in 2012
Verslagen in 2011
Verslagen in 2010
Verslagen in 2009
Verslagen in 2008
Verslagen in 2007
Verslagen in 2006
Verslagen in 2005
Verslagen in 2004
Verslagen in 2003
Verslagen in 2002
Verslagen in 2001
Verslagen in 2000
Verslagen in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
VERSLAGEN van November 2019
 
Mag ik met u teruggaan in de tijd naar een voor mij belangrijk jaar: 1999. Dat was het jaar dat ik 2 maanden mocht meelopen met de Peace Run. Ik liep er gemiddeld 15 km per dag. Hier ben ik in vorm geraakt en durfde ik het aan om 3 weken later in Keulen mijn debuut op de 24 uur te maken. Het was mijn derde ultraloop na 2x een 6 uurs-loop te hebben voltooid en verder een paar marathons. Ik haalde in Keulen tot mijn verbazing 177 km en dan heb ik ook nog 2 uur geslapen. Toen al was het laatste uur mijn allersnelste.

Met deze 2 ervaringen op zak ben ik in begonnen met mijn nieuwe baan. 1999 was voor mij het begin van een nieuw leven.

Nu gaan we 20 jaar verder; oftewel naar het heden. De 24 uur loop ik nog steeds met veel plezier. Maar mijn werkgever is in problemen geraakt en heeft het zelfs alle activiteiten moeten verkopen. Geen faillissement, maar er is geen geld en geen werk meer, er is helemaal niets meer over. 31 Oktober is de aller-laatste werkdag, huur is beëindigd en dat betekent dat op die dag alles moet zijn opgeruimd. Ik kan je vertellen dat een bedrijf leegmaken tot barstensveel overwerk leidt vooral in de weken ervoor. Maar waarom moest dit nou precies gebeuren op het moment dat ik in Albi deelneem in het Nederlandse Team aan het WK 24 uur? Alles was al geboekt en geregeld.

Dus vermoeid en met een hoofd vol met perikelen over het werk stap ik op donderdag 24 oktober in het vliegtuig naar Toulouse. De verzorgers Lennart Berkman, Karin de Vries en Jan-Pieter de Vries zitten gelukkig op dezelfde vlucht. Ik heb het met ze moeten delen, maar ik ben het wel kunnen parkeren. In Toulouse worden we met een shuttle afgehaald die ons naar Albi brengt. Eerst naar het gemeenschappelijke avondeten, waar gelukkig nu wel aan de vegetariërs is gedacht. En daarna naar het hotel. Daar ontmoeten we de andere loper Arjan van Binsbergen en zijn vrouw Veronica. Helaas heeft Hinke Schokker moeten afzeggen.

In Albi hebben vertegenwoordigers van 45 landen in totaal 350 lopers voor het WK ingeschreven. Leuk, lopers uit nieuwe landen als India, Andorra en Kaap Verdische eilanden te zien. Tobias Lundgren is begeleider in het Indiase team, Endymion Kasanardjo loopt mee in de open race (Endy heeft voldaan aan de kwalificatie-eis van 200 km). Paul Beckers begeleidt een Roemeense loopster. Voor hem leuk om weer eens een kampioenschap te zien. En Liesbeth Jansen is er namens de IAU.

Vrijdagochtend lekker uitgeslapen en daarna ontbeten en boodschappen gedaan. Fruit en sap voor de vrijdag. En de checklist voor de race: bruiswater, 0,0% bier, ginger-ale, banaan, gedroogd fruit, gember, tomaat, chips, soep, zout. Thee, reep, nootjes, magnesiumpoeder en een thermosfles had ik al bij me. Zelfs ORS. Lennart, Karin en Jan-Pieter kunnen aan de slag.

Tijdens de lunch vraagt Lennart aan Arjan en aan mij wie de vlaggendrager tijdens de parade wordt. We gunnen de eer graag aan elkaar. OK, ik doe het wel. De parade begint voor de grote Kathedraal, waar Albi beroemd om is. Een groot bakstenen fort van een Kathedraal. Dit ter herinnering aan de Katharen (ander woord voor Kathaar is Albigenzer!) die zon 800 jaar geleden zijn verdreven.

Vanaf de kathedraal lopen we naar de schouwburg. Waar een openingsprogramma voor ons in elkaar is gezet. Gevolgd door een pastaparty voor alle deelnemers, verzorgers en organisatoren. Uit veiligheid neem ik een tweede bord pasta. Al heb ik deze dag al meer dan genoeg gegeten en gedronken. Moet ook wel, want we gaan lopen in 24 graden. Ik heb in de Holland Ultra Tour gezien waartoe te weinig eten leidt.

Op zaterdag 26 oktober ben ik op tijd opgestaan, want de 24 uur start al om 10 uur. We lopen een ronde van 1491 meter. De start is 100 meter voor de tijdswaarneming, zodat we na 67 rondes exact op 100 km zitten. Als ik dit verdubbel, dan weet ik dat ik voor het 200 km punt 134 rondes moet lopen en dat ik dan nog 100 meter voorbij de tijdswaarneming moet zijn. Voor de wiskundigen onder u; Waarom ben ik zo blij dat 67 een priemgetal is?

Om 10 uur gaan we lopen en het is gelijk warm. Een van de weinige keren dat ik in een singlet loop. We beginnen op een atletiekbaan en daarna lopen we in de andere richting om de baan heen en om een voetbalveld met tribunes en verlichting. Omdat ik steeds vaker last heb van misselijkheid met warm weer probeer ik wat langzamer te lopen.

Iedere ronde geef ik Lennart aan wat ik in de volgende ronde graag wil hebben. Soms maakt hij een goed voorstel. Hij weet wat ik heb staan, ik niet meer. En de tijd is te kort om de tent in te kijken. Ik probeer de eerste 6 uur 10 minuten de ronde te lopen. Lennart schrijft mee en hij ziet hoe vlak ik aan het lopen ben. Hij heeft zelfs opgeschreven wat ik iedere ronde heb meegenomen. Wat ik bij de verzorging pak, is niet genoteerd. Vooral in de warme uren overdag pak ik daar veel vocht. Menthe Limonade is mijn favoriet. Na 4 uur lopen realiseer ik me dat ik te weinig zout neem terwijl ik toch flink zweet. Meer soep, noot en tomaat. Na 6 uur heb ik 56 km.

Na 8 uur lopen begint het iets af te koelen en na 9 uur wordt het duister, het is 19 uur in de avond. Het begin van een periode van 13 uur lopen in het donker. Eerst ben ik bang dat er donkere plekken op het parkoers zijn, maar gelukkig worden de lichtmasten aangezet. Desalniettemin wordt het tempo in het donker iets trager; dat heb ik altijd al gehad. Ik moet nu een tempo zien te vinden dat ik tot het einde kan vasthouden. Zo weet ik de 100 km te halen in 11 uur en 3 minuten.

Helaas blijkt dit een keerpunt in deze 24 uur te zijn. Want ik heb me een tijdje gericht op de 100 km: nog 3 rondjes, nog 2, nog 1, hebbes. Maar ja, dan moet je nog veel verder. En toch gebeurt het weer; ik moet overgeven. Bijkomend probleem is dat ik ook steeds moet plassen; maar minder drinken is geen optie; ik ben daardoor wel eens duizelig geweest. Dus dan maar drinken en plassen. Eerst op gemberthee met losse gember en de ORS. Uiteraard loop ik nog langzamer en weet ik dat mijn stille wens voor de 210 km er niet meer in zit. Nu doorgaan met Plan B. Tenslotte was ik in Turijn 2015 ook halverwege misselijk, terwijl ik daar toch de 200 heb gehaald. En ik heb meer 200+ gelopen door uren in een vast tempo te blijven hobbelen.

Na 2 langzame rondes weet ik het tempo weer op te pakken tot ruim 11 minuten de ronde. Nu hopen dat ik het kan blijven vasthouden. De temperatuur daalt tot een graad of 13. Op zich wel lekker, maar de verzorgers trekken een warm jack aan. Gelukkig hebben we van de Atletiek Unie een mooi waardevol warm wit jack gekregen. Langzaam durf ik weer iets meer te nemen; banaan, abrikoos en alcoholvrij bier. Pas na 14 uur lopen is het middernacht; nog maar 10 uur te gaan. Helaas heeft Arjan veel meer last van de maag en moet hij heel vaak rust nemen. Je wil wel verder gaan, maar de motor doet het niet meer.

Ik loop in mijn nachttempo door. Langs de weg zit Paul Beckers die mij vaak aanmoedigt. Ook vraagt hij of ik voor zijn loopster een aspirientje ter beschikking heb. Ikzelf ben geen liefhebber hiervan tijdens het lopen. Maar ik heb er geen bezwaar tegen als ik anderen ermee kan helpen. Ik vraag Lennart er een uit mijn toilettas te pakken en ik geef het Paul in de volgende ronde.

Om 3 uur s nachts gaat de klok een uur terug. Vanwege de wintertijd die juist deze nacht ingaat. Veiligheidshalve heeft de organisatie ervoor gezorgd dat de stadionklok gedurende de volle 24 uur op de zomertijd zal staan. Wel maakt de tijdswaarneming een vergissing, want precies op dit moment wordt er een ronde van mij niet opgeslagen. Ik merk het een ronde later op en als ik het Lennart meldt, vertelt hij mij, dat hij het ook al heeft geconstateerd en gemeld. En dat het wordt recht gezet. Klasse. Bovendien weet ik tot mijn geruststelling dat zowel Lennart als ik tot dezelfde afgelegde afstand komen, 146 km.

Onderweg heeft Lennart bij de post van de organisatie een soort van winegums gepakt en krijg ik er een aantal van. Die gaan lekker weg. Ik kan de uren aftellen en zolang ik 8 km per uur loop, wordt de 200 km gehaald. Als ik te snel ga, kan ik als herstel iets meer wandelen; en als ik te langzaam ga moet ik het bezuinigen op het wandelen. Maar wat is het lang donker. Na 21 uur 177,5 km.

Gelukkig eindigt de lange lange nacht 2 uur voor het einde. En als het eindelijk licht is, gaat het lopen weer makkelijker; veel makkelijker. Als a.s. wereldkampioene Camille Herron me passeert, ren ik 700 meter met haar mee. Ze zal het wereldrecord bij de vrouwen breken met een sensationele 270 km. En slechts 8 km achter wereldkampioen Alexander Sorokin eindigen.

Als het licht is, is de maag OK; net als destijds in Turijn. In het laatste uur versnel ik tot 10 km/uur. En na 23 uur en 41 minuten haal ik mijn 15de 200 plus binnen, 10de op rij. En 27ste keer dat ik in een loop over de 200 km kom. In totaal loop ik 203 km en 272 meter, 88ste plek. Arjan komt op 158 km.

Na afloop ga ik rustig naar het hotel en slaap ik wat. In de avond dineer ik met Jan-Pieter en Karin. En op maandag bezoek ik de mooie oude vestingstad Carcassonne. Ik herinner me Carcassonne nog toen ik hier 40 jaar geleden was; ik was 12 jaar oud. Dinsdag vlieg ik naar huis voor nog 2 zware dagen om het werk uit te ruimen.


Nitish Zuidema 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]