Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Verslagen actueel
12 jul 2018
Ik loop weer!
29 jun 2018
Lavardeo Ultra Trail
25 jun 2018
STUNT100 2018
19 jun 2018
Zugspitz Ultratrail 2018
Verslagen in 2018
Verslagen in 2017
Verslagen in 2016
Verslagen in 2015
Verslagen in 2014
Verslagen in 2013
Verslagen in 2012
Verslagen in 2011
Verslagen in 2010
Verslagen in 2009
Verslagen in 2008
Verslagen in 2007
Verslagen in 2006
Verslagen in 2005
Verslagen in 2004
* December
* November
* Oktober
* September
* Augustus
* Juli
* Juni
* Mei
* April
* Maart
* Februari
* Januari
* 20 jan 2004: Het ochtendhumeur van Marc Papanikitas voor de LPM
* 19 jan 2004: In het gastvrije Belgisch Limburgse Genk stond de Loper weer centraal
* 19 jan 2004: Edwin Lenaerts nipt onder 3u in thuismarathon
* 18 jan 2004: Cedric Proot maakt buiklanding in Trefle à 4 feuilles
* 12 jan 2004: Blubber in Dieverbrug
* 12 jan 2004: Modderbad in Diever
* 9 jan 2004: 100 (Ultra)marathons voor Patrick Kloek
* 6 jan 2004: Het was weer perfect in Schinnen
* 5 jan 2004: Schitterende Grottenmarathon.
Verslagen in 2003
Verslagen in 2002
Verslagen in 2001
Verslagen in 2000
Verslagen in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
VERSLAGEN van Februari 2004
 
Op zoek naar het wonderbaarlijke is de titel van een boek van de schrijver P.D.Ouspensky.Een boek wat verhandeld over de wetmatigheden van het
menselijk gedrag.Maar wat is voorspelbaar en wat spreekt tot de verbeelding
van de mens.De eerste keer kan alles wonderbaarlijk zijn en tot de verbeelding
spreken.Het is echter de kunst om aan de voorspelbaarheid een positieve emotie
over te houden.Toch zijn er tegenwoordig genoeg hardlopers die zoeken naar
steeds andere uitdagingen.In deze beeldvorming past ook het lopen van een
tunnelmarathon.Een aantal jaren geleden werd al de Greenwichtunnelmarathon
in Londen gehouden.Kort geleden was er bij Bremerhaven de eenmalige Weser-
tunnelmarathon.Op zondag 25 januari werd in Hamburg voor de vijfde keer de
Elbtunnelmarathon gehouden.De oude Elbtunnel wel te verstaan.Een tunnel
gebouwd tussen 1908 en 1911,450 meter lang,met 2 tunnelbuizen van ieder 6
meter doorsnee en de tunnel ligt 21 meter onder het hoogwateroppervlakte van
de rivier.Het is maar dat u het weet.Oh ja, men kan met de trap en met een lift
in de tunnel komen.Dit laatste geldt ook voor auto,s!!De marathon wordt geor-
ganiseerd door de 100Marathon Club van Duitsland.Deze ijverige mensen die met regelmatig een marathon organiseren in een natuurgebied van Hamburg-
Volksdorf wisten voor deze tunnelmarathon toch maar 200 lopers aan de start
te krijgen.Een internationaal gezelschap wel te verstaan op een parcours van
868,5 meter en dat 48 keer met een aanloopstuk van 508 meter.De tijd werd ge-
registreert met de Champion Chip,wat een genot is met zoveel rondjes.

Met al deze gegevens in het vooruitzicht gaan Geert Brouwer,Henk ter Steege en ondergetekende op de dag voor de marathon richting Duitsland.In Drente en Groningen krijgen we sneeuw over ons heen wat tot Oldenburg aanhoudt.Daarna kunnen we de sneeuw tot Hamburg voorblijven.In Hamburg vinden we vrij snel de jeugdherberg Auf der Stintfang die op een steenworp afstand van het parcours ligt.Schone kamers met toilet en douche voor weinig geld.Prima,en wat nou ook zo leuk is,je krijgt er dat schoolreisjes gevoel van.Drie jongens op stap.De hard-
loopgrapjes vliegen door de lucht.Na het inchecken bij de jeugdherberg,terrein-
verkenning in de tunnel waar het behoorlijk tocht.Het is nog even wennen dat we hier de volgende dag een marathon gaan lopen.Niet onaardig trouwens al die
zee-afbeeldingen aan de muren met glimmende tegeltjes omgeven.Weer buiten
begint het ook in Hamburg te sneeuwen wat ons niet belet het oude havenge-
bied met zijn verbouwde havenloodsen te bekijken om daarna richting het cen-
trum een eetgelegenheid op te zoeken.Veel dure winkels hier,maar weinig restau-
rantjes.Toch er een vinden en je de pizza met halve liters bier goed laten smaken dat is de kunst.In de jeugdherberg nog wat loopherinneringen ophalen met bier-
tjes en de dag wordt smaakvol afgesloten en de marathon ontspannen voorber-
eidt.De volgende dag in de rij staan voor het ontbijt in een grote zaal.Zo te zien
zijn we niet de enigste hardlopers.Die hardlooppakken vallen gewoon op.Ik maak
me enigszins zorgen om een opkomende verkoudheid.Als die longen het maar in
de tunnel houden.Na het omkleden en uitchecken gooien we de overbodige ba-
gage in de auto en slenteren richting tunnel.Het sneeuwt niet meer,maar er blijft een aardig laagje sneeuw liggen.In de tunnel is nog weinig volk en het lijkt er op of het er net zo koud is als buiten.Na betaald te hebben,want dat moesten we nog
doen-het voorrecht voor buitenlanders-en ons startnummer opgehaald te hebben,
gaan we nog een kop koffie drinken bij de aanleghavens van de rivier.Als we ter-
ug zijn in de tunnel is het een en al bedrijvigheid.De meeste lopers zijn net als wij
goed gekleed,want het tocht nog steeds.Vlak voor de start om 12.30 uur, pro-
beert een drukke nerveuze jongeman iedereen te bewegen om vooral naar zijn
briefing te luisteren.Eerst in het Engels en dan in het Duits,maar aangezien de
geluidsinstallatie in de tunnel nogal hol klinkt wordt de helft niet verstaan en al gauw staan de meeste lopers alweer met elkaar te praten.Wat ik wel opvang komt
hier op neer dat men in de tunnel elkaar niet op het rechter looppad mag inhalen op straffe van een gele kaart en twee gele kaarten betekent een rode met de be-
kende uitsluiting zoals dat onder snelwandelaars ook niet onbekend is.Om het
verhaal compleet te maken is het de bedoeling dat men de middelste strook in de tunnel benut voor het lopen en het binnenste looppad als passeerbeweging.
Gelukkig,we kunnen starten want het wordt koud.Ik begin rustig,laat Geert gaan
en neem Henk op sleeptouw.De bochten wennen snel maar even snel moet ik een
toilet opzoeken,die hier trouwens makkelijk te vinden zijn.Ik probeer de oneven
rondjes te benutten om van de verzorging gebruik te maken.Noten,banaan,muesli,
thee,water,cola,obst.De verzorging is goed.Ik houdt het bij citroenthee,wat heel
goed bevalt.Het duurt een tijd voordat ik in mijn ritme kom.Geert en Henk lopen hun eigen wedstrijd.Langzaam krijg ik de spieren en de ademhaling onder con-
trole.De rondjes gaan ruim binnen de vijf minuten.Het passeren van andere deel-
nemers gaat zonder problemen.Sneller lopers laat ik makkelijk voorbij gaan.De tunnel loopt tegen het einde van elke tunnelbuis iets op,zodat ook nog enig hoogte
verschil aanwezig is.Hier en daar zitten wat putdeksels,zodat men geconcentreerd
moet blijven lopen.Was in het begin het flitsen van fotograven ietwat hinderlijk,
een aantal Duitse meiden kunnen er ook wat van met hun rumoerige aanmoedi-
gingen.Verder geen problemen.Er lopen hier ook een aantal mensen die ik wel
vaker bij wedstrijden tegen kom en soms is er even contact.Er loopt hier van alles rond.Zelfs twee lopers met ontblote bovenlijven!!Geert en Henk kom ik ook af en toe tegen en groet ze of probeer ze moed in te praten.Het tellen van de rondes
gaat me aardig goed af en de concentratie is optimaal,wat nodig is met al die
lopers om me heen.Je krijgt geheid problemen als de aandacht verslapt.Mijn
linker voet speelt wat op.Ik wijt dat aan mijn nieuwe schoenen.Mijn oude waren
na de Wintermarathon in Dieverbrug niets meer waard.Ja,en zonder schoenen
lopen in de winter is een riskante bezigheid.De speaker geeft met regelmaat het
aantal rondes door wat een ieder gelopen heeft en dat is een genot.Alle eventuele
twijfel wordt weggenomen.Die linker voet van mij zeurt wel wat door maar ik
weet de spieren in mijn gezicht te blijven ontspannen en tel de laatste vier rondes af die toch nog behoorlijk vlot gaan.Ja,als het paard de stal ruikt dan draaft hij wel door.Tevreden met een medaille om mijn nek zoek ik mijn tas op om een jas
aan te trekken.Afkoelen is nu dodelijk.Het wachten is op mijn maatjes.Als ze gefinisht zijn vertrekken we zo snel mogelijk naar de jeugdherberg.Nou ja,snel.
Geert zijn maagproblemen in de tunnel kleuren zijn gezicht anders dan gebruike-
lijk,dus we zullen hem niet opjagen.Na een warme douche behoort hij weer snel
tot het rijk der levenden.Ondanks een blessure vooraf en twijfel onderweg is
Henk in zijn nopjes over het voltooien van de marathon en dat valt maar al te goed te merken Geef hem eens ongelijk.Ondanks de opkomende verkoudheid voel ik me goed.Opmerkelijk fris kruip ik achter het stuur van mijn auto en vijf uur later zijn we allemaal thuis.Als het weer en het verkeer maar meezitten.

Een opmerkelijke marathon waar je moet houden.Van eventuele extra druk,die men voelt als men een tunnel inrijdt heb ik niets gemerkt.Wel zou ik graag wil-
len weten of er over dit fenomeen wetenschappelijke feiten bestaan.Als iemand
iets weet hou ik mij van harte aanbevolen.
De organisatie was naar behoren alhoewel er enige misverstanden waren op te
lossen rond de inschrijving.Dan is het een kwestie van kalm blijven en alles komt goed.Het parcours vergt veel concentratie van de lopers om elkaar te passeren
en de bochten goed te nemen.Soms raken deelnemers elkaar of weten niet zo snel hoe ze andere moeten passeren.Ik heb weinig incidenten waar genomen ondanks dat er soms drie mensen naast elkaar liepen waardoor een rechte looplijn niet
mogelijk was.Zeker tegen het einde van de marathon als de vermoeidheid toe-
neemt en de concentratie het laat afweten loopt men zeker niet meer in rechte lijn,maar om je daar nou druk over te maken kost alleen maar energie die je voor het lopen nodig hebt.
Geert-die zijn vijftigste marathon liep,Henk en ondergetekende waren niet de enigste Nederlandse afvaardiging.De Zwitserse Nederlander Joost Oerelemans waar ik nog naar afloop even mee heb zitten praten-heeft de tunnel ook door-
kruist,wat van hem verwacht mocht worden.
Jullie moeten ook maar eens overwegen om zo,n tunnelmarathon uit te proberen.
Met veel plezier heb ik dit verslag geschreven ondanks dat een mij bekende
jongen van 32 jaar deze week bij ons op de training aan een hartstilstand is over-
leden.Het maakt alles wel betrekkelijk.
Blijf plezier houden.Tot in Zolder of anders tot later in het jaar.
Uitslagen!!
Herman Euverman 3.44.10
Henk ter Steege 3.55.24
Geert Brouwer 3.59.07
Joost Oerlemans 4.07.55.

Groeten,Herman Euverman.
 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]
 

 
VERSLAGEN van Januari 2004
 
Ochtendhumeur!

Ik heb een ochtendhumeur. Vraag dat maar aan mijn vrouw. Gelukkig kan mijn 10 maanden oude zoon nog niet praten.
Ik ben humeurig voor een wedstrijd. Vroeger een week ervoor. Nu nog maar de dag zelf. Ouder worden? Ik heb een ochtendhumeur en ben humeurig voor een wedstrijd. Als de wedstrijd om 10.00h ’s morgens wordt gelopen heb ik een rothumeur!
De enkele artikels die ik voor Ultraned schrijf, schrijf ik nadat de anderen dat al gedaan hebben. Zo hoef ik al minder over de omloop, de organisatie, zelfs mijn wedstrijdverloop te schrijven. Ik begin ze ondertussen te kennen. Edwin, Vincent, Henk, Tom,……. Jammer genoeg zijn er nog enkelen hiervan die ik niet herken op de wedstrijd zelf. Misschien moeten ze bij hun artikel een foto bijzetten zodat ik hen kan groeten voor de wedstrijd begint. In Zolder misschien een etiket met de naam erop.
Met mijn vrouw en kinderen en mijn rothumeur trek ik naar Genk.
Daar aangekomen allemaal vrolijke mensen druk in de weer en al heel vroeg.
Weg rothumeur.
Micha, Pier fantastische mensen.Met Micha had ik de laatste weken een innig email contact. Respect, vriendschap. Daar ging het over. Ze kennen er alles van, kijk maar naar het fantastische loopevenement van zondag. Al die vrijwilligers, chapeau.
Nooit meer een rothumeur!

Marc Papanikitas

Nota van Jean-Paul Praet : Een mogelijkheid voor een ultraloper om zich voor te stellen aan zijn collega's is er online door het opsturen van zijn of haar "ultra cv" op http://users.pandora.be/ultra/cv.htm . De reeds opgestuurde ultra cvs zijn te bekijken op http://users.pandora.be/ultra/cvs.htm
Hoewel deze website voor de rest niet meer bijgewerkt wordt (alle ultra-nieuws wordt reeds een paar jaar gecentraliseerd op Ultraned), kunnen nog steeds ultra cvs opgestuurd worden. 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ] - [1-2-3 Uitslagen ]
 

 
 
 
Over de laatste drie marathons was ik helemaal niet tevreden. De bosscross, grotten en modder waren voor mij qua moeilijkheidsgraad een maatje te groot. De tijden vond ik beneden mijn niveau. Daarom zag ik dan ook met grote vreugde uit naar de 3e Louis Persoons Memorial in Genk, waar ik vorig jaar heel lekker en ontspannen gelopen heb.

Ruimschoots op tijd, omdat we deze keer meteen de juiste afslag nemen, rijden we het natuurdomein Kattevennen binnen. Al snel zit je rondom een tafel met de bekende veellopers wat te kletsen, eten en drinken, heerlijk, zeker als je van Rob Tieleman hoort dat hij weer helemaal terug aan het komen is en zich al voorbereidt op een 24 uur. Er heerst in de kleedkamer geen twijfel over de aan te trekken kleding. Het blijft droog, maar het is wel koud.

Omdat de start een kilometer verderop is, gaan we er 9.45 u gezamenlijk naar toe. Ik loop even samen met Rob van den Hoek die vertelt dat zijn marathon activiteiten dit jaar een stuk minder zullen zijn. Momenteel prefereert hij de zwemsport waar zijn vrouw en dochter erg actief zijn. Minder marathons lopen betekent dat het zijn prestaties wel ten goede zal komen. Er wordt een minuut stilte gevraagd voor Louis Persoons. Dan worden de 108 marathonlopers weggeschoten. Er zijn ook vele deelnemers op de deelafstanden, maar die starten op latere tijdstippen. Er wordt snel gestart, ik ga mee. Meteen voel ik weer die verdomde linkerenkel. Bewust heb ik sinds de vorige marathon geen meter hardgelopen, maar wel veel hersteloefeningen gedaan. Toch ga ik door, mijn lijf wil wel. Rob Steyger komt bij me lopen en zegt: ‘de man met de bliksemstart, je ging als een speer’. ‘Dat hoor ik niet graag Rob, want eigenlijk wil je zeggen dat ik op deze manier mezelf opblaas en straks problemen krijg’, antwoord ik. ‘Het kan ook zijn dat je een prima dag hebt, waarin alles goed gaat’, zegt Rob, waarop ik antwoord het daar maar op te houden. Tenslotte wil ik mijn zelfvertrouwen, al zeker niet in het begin, de nek omdraaien. De enkel is warmgedraaid, ik voel niks meer en slaak een vreugdekreet van plezier.

De bevoorrading is weer buitengewoon goed verzorgd. Na de doorkomst zit er een venijnige klim van ruim 100 meter in het parcours, terwijl een kilometer verderop er nog enkele hoogteverschillen overwonnen moeten worden. Het parcours begint met 4,4 km en hierna 7 ronden van 5,4 km. Het is mooi op een fietspad door de bossen te lopen om daarna de villa’s van de rijken te bewonderen op een stukje openbare weg. Dan weer een fietspad, tot we anderhalve kilometer voor de doorkomst in een recreatiegebied terechtkomen. Europlanetarium, zie ik staan. We lopen langs Mars, Jupiter, de Aarde en nog andere hemellichamen. Dan een hoge skibaan waar jongeren hun kunsten vertonen. Met skiën aan de schoenen en toch rollend naar beneden komen, heet dat ook skisport? Toch hebben ze er lol in net als ik. Niet uit cynisch leedvermaak, want met geduld kun je alles leren. Nee, ik heb lol in de wedstrijd. Eindelijk een normaal parcours, waar je lekker kunt hardlopen, in het ritme blijven zonder afgeremd te worden door diverse obstakels. Je kunt om je heen kijken, de omgeving in je opnemen, met anderen babbelen en fluitend je weg vervolgen. Ik denk aan de uitdrukking: met twee vingers in de neus. Deze gedachte verstop ik maar, ik ben er nog niet. De halve afstand in 1.50, de 25 km 2.10, niet slecht. De kilometers staan duidelijk aangegeven. De halve marathon is een uur later gestart. Ik onderdruk de neiging me daarbij aan te sluiten.

Dat zo af en toe eens een marathon lopen zwaar kan zijn, illustreert het volgende voorval dat ik onderweg zag: een dame met mooie zonnebankbenen en dito gezicht heeft het moeilijk. Haar vriend begeleidt haar op de mountainbike. Een ronde verder draaien de zonnebankbenen hun rondjes op de pedalen, terwijl de vriend zijn vriendin in alle moeilijkheden terzijde staat en daarom het lopen even van haar overneemt. Liefde gaat ver. Voor me krijg ik Jack Hendrickx in het vizier. Ik haal hem in. ‘Het gaat niet naar wens, normaal lig je voor me’, zeg ik. ‘Het is alsof ik alsmaar aan het klimmen ben en dat kost kracht’, antwoordt Jack, daarmee uitdrukkend dat het wat moeilijker gaat. Ik loop verder maar Jack haalt me weer in want rond de 35 km (3.04) begint de enkel plotseling hevig te protesteren en pas ik het tempo aan. Nu is het een kwestie van rustig uitlopen en niet forceren. Dat lukt gelukkig en met een tijd van 3.43.46 kom ik over de finish. Dat stemt tot tevredenheid. Eindelijk, na drie marathons, weer eens finishen onder de 4 uur, zo hoort het ook, het oude niveau is weer terug.

Aan Micha Havreluk, de man van de organisatie die overal tegelijk aanwezig moet zijn vraag ik, hoeveel deelnemers er op alle afstanden van start zijn gegaan. Maar liefst 455, 150 meer dan vorig jaar. Hij excuseert zich dat de medailles niet uitgereikt zijn. Een misverstand met de juffrouw die ze moet uitdelen. Ze worden alsnog met de oorkonde en uitslag opgestuurd. De onaangename koude douches van vorig jaar hebben gelukkig een warm water injectie gekregen. Er zijn geen geld- noch naturaprijzen te verdienen. Helemaal niet erg, want op de manier waarop Micha met zijn organisatie de winnaars beloond, is veel eerlijker en socialer. Ze beschouwen iedere deelnemer als winnaar. Daarom krijgt iedereen een kop soep, belegd broodje en nog een gratis consumptie. Iedere loper levert voor zichzelf een enorme prestatie. Deze successen worden beloond, goed gezien organisatie. Micha, dames en heren van de organisatie, bedankt. We komen volgend jaar weer graag terug.


Vincent Schoenmakers
 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ] - [1-2-3 Uitslagen ]
 

 
 
 
Een thuismarathon op een parcours waar ik wekelijks wel één of meer keer passeer. Toch zijn de persoonlijke verwachtingen niet te hoog. De laatste maanden komt mijn ‘weekkilometerteller’ niet boven de 60 à 80 km uit. Vorige week waren het er 90 en de laatste week naar de marathon toe, kwam ik uit op 110 (inclusief marathon). Hoger dan 3.10 h mik ik dan ook niet.
Ik neem me voor om op hartslag 150 te lopen. Het is tenslotte een oefenmarathon. De eerste 2 ronden loop ik samen met o.a. Philip Verdonck, Raf Dierckx en Patrick Kloek. Dan tikt mijn pols al eens 152 of 153 en besluit ik om de groep te laten gaan. Ik blijf zo’n 20-tal km op 100 tot 200 m afstand lopen. Ondertussen passeer ik halfweg 1.28.20 h. Ik verwacht nog een ferme klop. Toch zakt mijn tempo amper. Even voor km 30 komen pijnlijke steken in de zij de pret wat bederven. Aanvankelijk schroef ik het tempo wat terug, maar de pijn is niet meer te harden. Ik wandel een 100-tal m en trek me rustig weer op gang. De 3-urengrens, waar ik even van droomde, is heel ver weg. Er treedt ook wat tempoverval op tot zowat 4.30’/km. De voorlaatste ronde ben ik tevreden dat mijn hartslag nog steeds constant blijft. Het rekenwerk laat ik aan mij voorbijgaan totdat ik op 5 km voor het einde merk dat de 3-urengrens misschien nog haalbaar is. 5 km in 21.10’ en de klus is geklaard. Mijn hartslag schiet 5 slagen de hoogte in. Mijn stijl en gekreun zijn niet meer mooi, maar ik blijf alles geven. De benen worden zwaarder en de laatste km moet nog in 4.14’. Een ultieme eindspurt doet mij de finish passeren in 2.59.51 h en een heerlijk gevoel.
Een gevoel, dat nog verbetert als ik binnenkom en zie wat Micha en de zijnen allemaal gepresteerd hebben. In de zaal waar we achteraf een Grimbergen dronken, had hij een publiciteitshoek ingericht met een collectebus en informatie over Henk Sipers’ Marathon des Sables en mijn tocht in Mali. Ik had vooraf wel gevraagd als ik wat campagne mocht voeren, maar dit was echt top !!! Ook waren er veel sympathieke reacties en steun voor mijn project, waarvoor ik iedereen dank. Maar toch nog een speciale merci voor Marc, Pier en Micha en al de anderen, die hier in Genk dit alles weer gerealiseerd hebben.
Meer over mijn tocht in Mali is terug te vinden op http://www.lopersgeluk.tk

Edwin Lenaerts

Nota van Jean-Paul Praet : Jan Vandendriessche, trainer van Marc Papanikitas, laat ons weten dat zijn pupil na de Grottenmarathon nu ook voor de tweede maal de Marathon Memorial Louis Persoons op zijn naam schreef.
Voor de meesten zal dit geen verrassing zijn maar indien je weet dat Marc tot één week voor de Grottenmarathon zwaar op de sukkel was met een buikspierletsel en sommige dagen nauwelijks kon trainen dan is dit niet meer zo vanzelfsprekend.
Jan was al heel tevreden met de 2u40' van Marc in de Grottenmarathon maar in Genk verrastte Marc Jan helemaal. Er was 2u36' voorop gesteld (als aanloop naar Zolder) maar Marc pitste er solo zo maar eventjes nog 4' meer vanaf en won relax in 2u31'58".
Het volgende doel wordt Zolder waar een sub 3u05' chrono wordt voorop gezet.

 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ] - [1-2-3 Uitslagen ]