Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Verslagen actueel
2 mei 2018
Trail Innsbruck
13 apr 2018
Der Rheinsteig
2 apr 2018
Pfalztrail 3 daagse
25 mrt 2018
Lentemarathon Amstelveen 25-03-18
Verslagen in 2018
Verslagen in 2017
Verslagen in 2016
Verslagen in 2015
Verslagen in 2014
Verslagen in 2013
Verslagen in 2012
* December
* November
* Oktober
* September
* Augustus
* Juli
* Juni
* Mei
* April
* Maart
* Februari
* 27 feb 2012: Verslag Run2Kill 24/25 februari 2012
* 27 feb 2012: Een dagje rennen op en om nabij het Salland
* 27 feb 2012: Kristallmarathon
* 20 feb 2012: Limburgs halfzwaarste - ultra trail - 51,750 km
* 20 feb 2012: Een Belgisch record indoor marathon?
* 13 feb 2012: Kalt-Hart-Schön
* 12 feb 2012: Le Trail des Bosses 45 km 2012
* 7 feb 2012: North Downs Way Ultra: Navigation? Not my cup of tea
* 1 feb 2012: Els Annegarn: Eerste dame W55 in de Siracusa City Marathon (Sicilia)
* Januari
Verslagen in 2011
Verslagen in 2010
Verslagen in 2009
Verslagen in 2008
Verslagen in 2007
Verslagen in 2006
Verslagen in 2005
Verslagen in 2004
Verslagen in 2003
Verslagen in 2002
Verslagen in 2001
Verslagen in 2000
Verslagen in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
VERSLAGEN van Februari 2012
 
Vrijdagmiddag vertrokken naar Hildesheim, waar om 18:00 de start van de Run2Kill plaats vond. De Run2Kill (4 UTMB punten) is 161km lang en bestaat uit 2 rondjes van 80,5km. Het leuke van deze loop is dat met een beetje plannen je de eerste ronde volledig in het donker loopt en de tweede ronde bij daglicht. Kun je goed zien waar je 's nachts hebt lopen ploeteren. Het navigeren doe je met behulp van kaart en/of GPS, aangevuld met kleine reflecterende stickers op cruciale punten. Die zijn zeer prettig 's nachts, hierdoor kost navigeren overdag zelfs meer tijd. De kans is overigens erg groot dat de volgende editie alleen nog GPS wordt gebruikt.

Helaas door vakantiefiles kwam ik pas 17:30 aan en werd allerhartelijkst ontvangen. Na het omkleden werd nog een bord warm eten in mijn handen gedrukt en zodoende kreeg ik nog wat eten binnen. Het was al donker en het regende de eerste vier uur behoorlijk. Als brildrager ben je dan toch wel gehandicapt, maar tot mijn verbazing was één van de deelnemers iemand die blind onder begeleiding de loop wilde doen. Op asfalt al niet eenvoudig, maar het lijkt mij erg lastig op een trail. Helaas heeft hij het niet gehaald, maar wel de helft volbracht. Klasse!

De eerste twee uur liep ik op met Gerik Mik die ook geen haast had, verder vooral solo. Ik had mijzelf voorgenomen in 36 uur te finishen om extreem langzaam te lopen te oefenen, naast de ervaring van twee nachten doorhalen. De tijdslimiet was 37 uur. Helaas, ondanks de regen, de modderige stukken, het foutlopen, uitgebreid pauzeren en het consequent wandelen bergop was ik toch in 28 uur binnen.

Leuke bijkomstigheid is dat een aantal medelopers op de hoogte waren van de Dutch Coast Ultra, de lopen van Willen Mütze en natuurlijk allemaal Henk Geilen kennen. Plenty gespreksstof. Van dezelfde organisator bestaat ook nog een Hill50 (mijl) en Kill50 (mijl) variant, en wordt nauw samengewerkt met Hansi van de STUNT100. Ook voor de kortere trails kan men hier dus goed terecht. Voor meer informatie: http://indie-trail.de/index.php/run2kill

Het gekke is dat je de 4.400 hoogte meters niet voelt, het wordt nergens echt zwaar en ook technisch wordt het nergens moeilijk. Stokken zijn absoluut niet noodzakelijk. In tegenstelling tot de Chiemgauer en de UTMB dus, technisch veel zwaarder en daardoor meer tijdrovend, maar ik zoek de verklaring ook in het verschil in hoogte. De bergen daar zijn een stuk hoger dan hier onder Hannover. Deze loop is dan ook uitstekend geschikt voor de beginnende of rustige trailloper (één ronde is ook mogelijk). Koppel dat aan de gezelligheid, de uitstekende verzorging en de zeer ruime tijdslimiet en je krijgt een heel leuk en geslaagd weekend!

Ferry van der Ent
 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]
 

 
 
 
Afgelopen zaterdag staat in het teken van een dagje lekker alleen rennen op en om nabij de Holterberg. Sportief prettig haasten en maatschappelijk onthaasten. Bij het ochtendgloren vertrekken bij de ABN in Holten. Eerste tien kilometer langs de flanken van de Holterberg. Adembenemend mooie uitzichten. De ochtenddauw ontstijgt de grasvelden en de zon laat boven de bomen het daglicht zijn. De zon maakt de temperatuur gelijk aangenamer zowel in- als buiten mezelf. De vogels fluiten er heftig op los. Zo af en toe hoor je geritsel in het blad van een dier welke niet zichtbaar is. Heerlijk de eerste uren rennen zonder iemand te ontmoeten. Onderweg mooie vergezichten over de paarse heidevelden, jeneverbessen en door voornamelijk naaldbossen. De natuur staat een mooi jaargetijde te wachten. De eerste ontmoeting is, na circa drie uur, met een groepje lopers welke begeleid worden door een meefietsende trainer welke roept "ben je aan het trainen voor de trAIl" waarbij hij de letters "AI" uitspreekt als ai. Tja trailen is nog een relatief nieuw begrip bij sommigen. Nee dank je voor je alerte opmerking maar er wordt dus niet getraind voor de trail, train voor mezelf.

In Nijverdal wordt het zwembad het Ravijn gepasseerd waarna het betere klimmen en dalen plaatsvindt. Echt een prima lokatie krachttraining op te pakken. Intussen blijft het wonderbaarlijk rustig in het bos. Zo af en toe een ATB'er maar meer niet. Na het verlaten van het bos wordt het Avonturenpark Hellendoorn gepasseerd en sla rechts- en vervolgens linksaf. Het mooie Hellendoorn wordt gelijk verlaten waarna het buitengebied wordt bezocht.

Een uniek bezoek, ja met recht. In het bos al rennend richting uiteindelijk Luttenberg wordt ik verrast door een agressieve buizerd. Wel een laffe buizerd, deze zet namelijk de aanval van achter in. Ineens valt het geklapper van de vleugels op. Heb het idee dat de rugzak met het klotsend water de reddende engel is welke de buizerd afschrikt. Safe by water! Vervolgens een honderd meter verder, vliegt de buizerd een keer voor langs. Het is goed, begrijp de vogel. Het kan zomaar zijn territorium zijn waar geen sportievelingen welkom zijn. Mijn ervaring, het leek in eerste instantie alsof er sprake was van een klap oplopen van een niet opgemerkte tak. Trouwens een geweldige roofvogel. Een dag later twee keer een ontmoeting met buizerds in het buurtschap 't Loo en Mallum maar daar waren deze roofvogels vriendelijker, de hardloper wordt aanschouwd en met rust gelaten.

Vervolgens het bos achtergelaten te hebben, lekker vals plat op naar het dorpje Luttenberg langs een rivier (de Regge?) wordt het platteland bezocht. Na de rivier verlaten te hebben valt het op dat de benen zwaar voelen maar dat is schijn. Het valse plat kan weleens de oorzaak zijn maar ach niet verder denken dan de volgende stap. Na het landbouwmuseum gepasseerd te zijn, wordt er een lusje aangeknoopt welke door een reservaat ten zuiden van het dorp Luttenberg plaatsvindt. De mooie wandelroute aan de oostzijde van de berg omhelst drie kilometer zoals op een bord vermeld staat. Na vijf minuten gelopen te hebben vindt er een ontmoeting met een sportieve dame plaats. Haar man is personal coach. Ze begeleidt meer dan perfect (bijna bij het overdrevene af "pas op een wortel, pas op een kuil", "de ronde is drie kilometer" heb wel een leesbril maar een andere bril is niet nodig). Ze zegt "als je twee rondjes loopt, loop je zes kilometer", vind je het gek dat als een ronde drie kilometer is, twee rondes, ja echt, zes kilometer is. Hoeveel kilometer zijn drie rondes ...?

Na het verlaten van de Luttenberg wordt de weg vervolgd naar Hellendoorn. De Tunnelweg wordt nu genomen omdat anders twee keer dezelfde weg door het bos wordt gepakt. Aan het einde van de Tunnelweg wordt de Sallandse Heuvelrug richting Haarle bezocht. Vervolgens richting de Palthetoren op de Sprengenberg. Het pad is verre van vlak, het is vals plat. Het kan zomaar de Haarlerberg zijn, weet het niet meer zeker. Vorige week nog vies de wind tegen, nu aanzienlijk minder wind. Haarle wordt links gepasseerd. Vorige week Nieuw Heeten, deze keer gekozen voor het bospad richting Holten. Een pracht lang bospad van circa 5,5 kilometer met een paar venijnige klimmen. Heb het idee het hoogste punt van de Holterberg te passeren. Afsluitend nog een lus van circa een uur, langs de Canadese begraafplaats waar militairen (circa 1.500) liggen welke gesneuveld zijn ten tijde van de Tweede Wereldoorlog waarna de hardloopdag er voldaan opzit.

Het sportieve week-end is compleet nadat bij BNN het t.v.-programma "3 op reis" een Koreaanse fietser geïnterviewd wordt in Oezbekistan. Heel bijzonder omdat we elkaar afgelopen jaar onderweg ontmoeten en spraken in Bali. Hij op de volgepakte fiets en zelf volgepakt al hardlopend. Het respect was en is wederzijds.

Henk Harenberg 
 
[ top pagina ]
 

 
 
 
500 meter onder de grond in een oude kali- en zoutmijn. Mijn eerste bezoek aan een mijn. De mijn in Merkers bij Bad Salzungen is duidelijk niet met de hand gegraven. Het waren geen smalle slecht gestutte mijngangen, zoals een mijn er in mijn beleving uit hoorde te zien, maar juist gangen als halve snelwegen waar de vrachtwagens met grote snelheid (althans dat lijkt zo als je er in zit) rondrijden. Volgens de informatie maar liefst 4600 km gang. Voor de marathon werd daar maar een heel klein deel van gebruikt, een rondje van 3,25 km. Het lopen zo diep onder de grond heeft zo zijn voordelen, droog, geen (tegen)wind en een aangename temperatuur van 21 gr.

De dag ervoor was ik naar Bad Hersfeld gereden en overnachtte in een sleep en go hotel. Ik kwam daar vrij vroeg aan en ben eerst maar een rondje gaan lopen. Op de website van Bad Hersfeld stond een leuk rondje langs het riviertje de Fulda. Het rondje van 10 km lag op 2,5 km van het hotel. Het hotel zelf (prima hotel overigens) lag op zon Autohof langs de snelweg dus het was nog even zoeken hoe ik bij het wandelrondje kon komen. De heenweg ging goed, de terugweg wat minder. Op de terugweg liep ik vast op de B27 met aan de overkant het hotel en ben daar maar over de vangrail heen gestoken. En dat koste me een teennagel. Maar wel lekker gelopen. Omdat ik de laatste tijd nogal verkouden was had ik hoestdrank meegenomen. Geen idee of het werkt, maar het is wel lekker. En als je het over je longen inneemt werkt het perfect als hoestdrank. Het ging lekker zo de voorbereiding voor morgen. Maar de volgende ochtend voelde alles goed, dus op naar Merkers.

De kali- en zoutlagen zijn daar ontstaan door het opdrogen van een binnenzee. Dat moet wel vrij plotseling zijn gebeurd want de lagen en dus ook de gangen golven door de ondergrond. Het rondje van 3,25 km is vooral leuk om 1 keer op volle snelheid af te leggen. Bij een lagere marathonsnelheid zijn de afdalinkjes vervelend steil. Omdat de ondergrond nagenoeg egaal is loopt de snelheid heuvelafwaarts snel op. Bij de steilste afdaling (volgens het bordje 15%) was afremmen sowieso nodig, maar op de iets minder steile afdalingen liep de snelheid af en toe hoger op dan wenselijk was. Maar het hield bij mij wel lekker de vaart erin, naar beneden toe liep ik sneller dan de koplopers. Hebben de sprinttrainingen toch nog voordeel. Al die stukjes naar beneden moesten ook weer omhoog. Dat ging dan wel overal hardlopend maar in een gemoedelijk tempo.

In grote lijnen bestond een ronde uit een glooiende helling omhoog, een tussenstuk met de steile afdalinkjes, een tweede glooiende helling naar de waterpost halverwege, een lang stuk vals plat omhoog, de 15% helling naar beneden en dan een glooiende afdaling naar beneden met 1 scherpe bocht in een gang om een paaltje, waar we vaak aangemoedigd werden door de vertrekkende 10 km lopers, en dan de doorkomst bij de finish in de grote zaal, 250 meter lang, 22 meter breed en 15 meter hoog. Het eerste rondje was vooral een ontdekkingsreis, het tweede rondje duurde verrassend lang, maar daarna werd het herkenbaar en verliepen de volgende 11 rondjes in een mooi gelijkmatig tempo van circa 18 minuten per rondje. Ik werd 67e van de 157 gefinishte lopers, voor mij een hoge uitslag, dus duidelijk dat het rondje en de omstandigheden mij wel goed lagen.

Elke ronde waren er twee verzorgingsposten, bij de start/finish met water, eten en cola, en halverwege met alleen water. Ik heb elk rondje 2 tot 3 bekertjes leeg gedronken. Dat was wel nodig met de droge lucht daar beneden. Ik heb vermoedelijk een record hoeveelheid gedronken, in 4 uur meer dan 4 liter. Dat is meer dan het lichaam volgens de boeken aankan, maar het dronk erg makkelijk weg.

Vooraf had ik mij ook nog aangemeld voor een bezoek aan de Kristallgrotte. Dat was wat onduidelijk geregeld, maar voor vertrek naar de oppervlakte ging nog een vrachtwagen met belangstellenden naar de Kristallgrotte. Dat ritje in een open vrachtwagen vond ik toch wel de grootste attractie van de mijn. Met een snelheid van 35 km per uur (het lijkt echt veel harder) wordt 8 km door de mijngangen gecrost naar de 300 meter lager gelegen grot. In de wagen was het door de wind nog best koel, maar toen deze stopte bij de grot werd duidelijk dat het warm was daar beneden, 28 graden De grot zelf is ook mooi, volledig bedekt met kristallen tot een meter lengte, maar slechts een klein deel is zichtbaar vanaf een plateautje. Daarna weer terug en met een afgeladen laatste lift weer 500 meter terug naar de oppervlakte.

Arnold van der Kraan
 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]
 

 
 
 
In april wordt de hele van Limburgs Zwaarste georganiseerd. Ter voorbereiding hiervan zijn 2 voorbereidingslopen georganiseerd op het originele parcours van de 100km tijdens Limburgs Zwaarste. Aangezien ik daar de 80km wil gaan doen leek mij dit een hele goeie voorbereidings training. De eerste 50km gaat van Heerlen via Vaals naar t Hijgend Hert in Vijlen (uiteraard over zoveel mogelijk onverharde wegen). Na een lange reis kwam ik aan op de startplek van de 50km trail.

Net iets voor 09:00 uur was er een korte briefing en daarna konden we starten. Aangezien het geen echte wedstrijd was maar meer een gezellige groepsloop bleven we zoveel mogelijk bij elkaar, in ieder geval tot de eerste 2 verzorgingsposten en daarna kon ieder in zijn eigen tempo verder gaan. De start begon al goed, na ongeveer 200meter gingen we gelijk al het natte bos in. Eenmaal uit het bos kwamen we terecht in een weiland wat omhoog ging, met mooie uitzichten als beloning! Zo gingen we klimmend en dalend richting de eerste verzorgingspost, deze stond ongeveer op het 13,5km punt.

Nadat iedereen er was en de hele voorraad bijgevuld was liepen we verder richting Vaals. Ook dit gedeelte beloonde ons met vele mooie uitzichten over het Limburgse landschap. Over weilanden, bossen, langs kronkelende beekjes en geulen kwamen we aan bij de Vaalserberg, of tewel het Drielanden punt. In de verte zag je de berg al liggen, nouja dat valt wel mee dacht ik.. Nee hoor, van omhoog hardlopen was weinig sprake. Na een stevige klim stonden we boven op de Vaalserberg waar Annemarie klaar stond met eten en drinken.

Vanaf dit punt kon ieder, mits je een garmin had waarin de route stond, in zijn eigen tempo doorlopen naar de finish toe. Aangezien ik geen Garmin had besloot ik bij degene te blijven waar ik mee vanaf post 2 samen gelopen heb (ik ben helaas de naam kwijt). We liepen via de achterkant van de Vaalserberg naar beneden, helaas was het te glibberig om lekker hard naar beneden te lopen, maargoed al met al toch in een goed tempotje naar beneden gelopen, eenmaal beneden staken we een weg over en gingen we door de weilanden heen met prachtige uitzichten. Het leuke van de uitzichten was dat je bijna overal kon zien waar je gelopen had, zo van, in dat bos hebben we gelopen, daar in dat bos. Dat was wel leuk om te zien.

Eenmaal aangekomen bij t Hijgend Hert in Vijlen (dit was het 32km punt) stond Annemarie weer met haar camper. Vanaf hier was het nog een grote lus van ongeveer 18km. Ook het laatste gedeelte loog er niet om, zware beklimmingen, mooie uitzichten. Na 6:41:43 kwam ik weer terug bij t Hijgend Hert.

Het was echt een prachtige ultra trail. Ik heb echt van 0km tot 51km alleen maar lopen genieten van het Limburgse landschap en de gezelligheid van andere lopers.

Willem en Annemarie, bedankt voor de goede verzorging! Tot 21 april!


Joppe Boon
 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ] - [1-2-3 Uitslagen ]