Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Verslagen actueel
13 okt 2018
Salomon Ultra Pirineu
7 okt 2018
Self Transcendence 24 uur London
14 aug 2018
Monschau Ultrarun nieuwe start
5 aug 2018
Kladno Sri Chinmoy 48 uur
Verslagen in 2018
Verslagen in 2017
Verslagen in 2016
Verslagen in 2015
Verslagen in 2014
Verslagen in 2013
Verslagen in 2012
* December
* November
* Oktober
* September
* 20 sep 2012: Monumentenloop of Eerste Biermarathon
* 13 sep 2012: Marathon Meerssen 2012
* 12 sep 2012: Een 100K laat zich niet zomaar temmen
* 12 sep 2012: Run Winschoten: wel en niet mijn wedstrijd
* 10 sep 2012: Droomdebuut op de 100
* 4 sep 2012: KARWENDELLAUF; eine geile Laufveranstaltung !
* 2 sep 2012: Een perfecte nachtloop
* Augustus
* Juli
* Juni
* Mei
* April
* Maart
* Februari
* Januari
Verslagen in 2011
Verslagen in 2010
Verslagen in 2009
Verslagen in 2008
Verslagen in 2007
Verslagen in 2006
Verslagen in 2005
Verslagen in 2004
Verslagen in 2003
Verslagen in 2002
Verslagen in 2001
Verslagen in 2000
Verslagen in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
VERSLAGEN van Oktober 2012
 
Zaterdag 29 september heb ik meegedaan aan de eerste editie van de Eco Trail in Brussel. Het concept Eco Trail was enkele jaren begonnen in Parijs, het moest een zo groen mogelijke loop worden waarbij de kern ligt op het lopen in een groene omgeving. Na een korte briefing ging het startschot exact om 12:45uur. Na een klein rondje voor het kasteel gingen we al vrij snel het Zoniënwoud in, een mooi bosrijk gebied net buiten Brussel.

Ik had al vrij snel mijn tempo te pakken waarop ik erg lekker liep, het parcours bestond vooral uit brede bospaden en hele lange rechte stukken met hier en daar een klein beetje klimmen. Persoonlijk vond ik dit erg jammer, want dit gaf mij niet echt het gevoel dat het om trail running ging. Maar anyway, het was onverhard en een prachtige omgeving waar ik erg van genoot. Voordat ik het wist bereikte ik de eerste verzorgingspost op het 23km punt.

Bij de verzorgingspost nam ik de tijd om rustig mijn waterrugzak bij te vullen, wat te eten en drinken. Het was een uitstekende verzorgingspost met veel keuze uit diverse dranken en etenswaren. Na 5 minuten besloot ik weer door te gaan naar de volgende verzorgingspost. Het parcours veranderde weinig, af en toe kwam er in het tweede gedeelte een paar single tracks in voor maar voor de rest was het gewoon een mooie bosloop met hier en daar wat klimmen en dalen.

Na ongeveer 2,5 uur (04:45:21) bereikte ik de tweede verzorgingspost op het 41,1km punt. Ook hier was de verzorging weer uitstekend. Ik dacht bij mezelf nou dit gaat lekker zo, het tempo wat je aan houdt dat gaat goed, voelt lekker, dit blijf ik zo doen. Met een goed gevoel vertrok ik van post 2, maar helaas werd het goeie gevoel al snel omgezet naar een vervelend gevoel. Het bosrijk gebied hield op, we gingen over op verharde wegen. Ik dacht nou dit zal wel een klein stukje zijn en dan duiken we wel weer het bos in wat naast me lag.. Maar helaas, dit was het niet geval, vanaf 42km tot aan de finish was het volledig verhard werd het mij verteld door een vrijwilliger. Ik baalde echt als een stekker, mijn moed en zin zakte echt al snel in want ik had me echt verheugd en voorbereid op een lekkere lange trail.

Het meest vervelende aan de verharde weg was dat het niet zoals bij ons is, nee daar hadden ze op vele stukken van die ongelijke keien wat dus niet lekker liep. Met pijn aan mijn voeten (ja ik had mijn trail five fingers aan getrokken omdat ik dacht dat het grootste gedeelte van het parcours onverhard zou zijn) bereikte ik na ruim 3 uur (07:53:23) de derde verzorgingspost (60km). Eindelijk kon ik hier even bijkomen maar dat mocht niet veel baten. Toch besloot ik om door te gaan, ja hallo nog maar 20km, kom op dacht ik bij mezelf. Zo gezegd zo gedaan, ik ben wandelend / hardlopen doorgegaan. De laatste 20km ging door de buitenwijken van Brussel (Anderlecht / Molenbeek), het was donker dus soms was het echt goed opletten waar je moest lopen. Eindelijk bereikte ik het Atomium, ik was echt blij dat ik er was, maar de leukste verrassing moest nog komen, de finish was niet voor het Atomium, nee de finish was in één van de bollen van het Atomium. Met de laatste energie stormde ik de trappen op en na 11:19:48 was ik binnen en mijn 10e ultra was een feit.

Naar aanleiding van dit verslag moet ik toch bij vermelden dat ik het geen leuke loop vond, tenminste het tweede gedeelte. Als ik de naam Trail zie staan, dan ik aan hardlopen op onverharde paden waar uitdaging in zit. Dit was hier absoluut niet het geval. Ook was de bewegwijzering in het donker erg slecht, soms hadden ze reflecterende lintjes maar vaak was het opletten op de niet-refelecterende lintjes, overdag was het geen probleem, alles was heel goed aangegeven.


Joppe Boon
 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ] - [1-2-3 Uitslagen ]
 

 
VERSLAGEN van September 2012
 
Min of meer traditiegetrouw zou ik ook in 2012 de One and Only in Roelofarendsveen lopen. Door al gemaakte afspraken kon dat echter niet doorgaan. Dan maar de dag erna de 1ste Biermarathon in Vorselaar (B). Een intrigerende naam, de Eerste Biermarathon. Op de website staan zaken te lezen die de naam alleen maar intrigerender maken. De Eerste Biermarathon blijkt ook een natuurloop door de mooiste landschappen te zijn, maar gelijkertijd ook een Monumentenloop of Monumentenmarathon langs tal van bijzondere bouwwerken. De foto’s laten mooie landschappen en bouwwerken zien. En het bier zou trappist zijn, bij de verzorging. Met daarnaast ook nog eens water, cola, wafels en koek. Kortom, genoeg reden om af te reizen naar Vorselaar.

En het was de moeite waard. Het was inderdaad een natuurloop. We mochten 3 ronden, of ‘toerkes’ zoals ze daar zeiden, van 14 km lopen. Van dat rondje was circa 6 km onverhard en voerde door bossen en langs weilanden. De andere 8 km waren ook schitterend, over smalle wegen, langs beken met namen als de Grote en Kleine Nete, langs bossen, weilanden en verspreid staande huizen. En natuurlijk langs allerlei monumenten, het was per slot van rekening ook een Monumentenloop. Het leukste hiervan vond ik de 14 kapellekes. Dit zijn 14 zeer kleine kapelletjes die in 1860 door Petrus Verhaert zijn gebouwd. Petrus had zich met de zeis in zijn been gemaaid. Om het goed te laten helen moest hij zijn been regelmatig in de beerput laten hangen. Gezien de aanwezigheid van de kapelletjes, gebouwd uit dankbaarheid, is zijn been goed genezen!

Al met al een fraaie marathon en goed te doen. Ik zou me richten op de natuur en de monumenten en het bier laten staan, dat kwam wellicht na afloop nog wel, maar eerst die 42 km. De meute ging direct snel van start en omdat ik zeer behoudend wilde starten, liep al snel in de achterhoede, samen met een 28 km loper (de 28 km startte gelijk met de marathon). Het tempo probeerde ik laag te houden en stabiel. En dat lukte goed. Beide eerste rondjes gingen even snel. Regelmatig werd ik met mijn naam aangemoedigd, waarop de 28 km loper vroeg: zijt gij een bekende pief”. Ik moest hem teleurstellen, bij voorinschrijving kreeg je een startnummer met je naam erop. Hij bleef tot aan de 28 bij me lopen.

De derde ronde moest ik alleen lopen, wel lekker. Ik loop graag alleen. Kunnen je gedachten alle kanten opvliegen, nieuwe ideeën worden geboren en problemen worden ontdaan van ballast tot dat alleen de hoofdzaken overblijven. Het tempo kon ik nog goed volhouden en al snel haalde ik de eerste achterblijvende marathonlopers in. Bij de volgende kruising zei de verkeersbegeleider dat, als ik gewoon bleef doorlopen, ik er nog wel een stuk of 6 in zou halen. En dat klopte. Overigens goed geregeld die verkeersbegeleiding. Telkens als je een weg moest oversteken werd het verkeer stil gelegd en bij iedere kruising of splitsing stond iemand om je de weg te wijzen. Kortom, prima geregeld. En dan kregen we na afloop ook nog eens twee pakken wafels en een grote fles trappist.
De laatste 3 kilometer kreeg ik het toch zwaarder en verloor ik toch nog tijd. Maar met slechts drie minuten langzamer als de eerste ronde bleef het verlies binnen de perken. En daar ben ik zeer tevreden over.

Na afloop, terwijl ik onder de douche stond ging het brandalarm af. Blijven staan dacht ik, waar kan je bij brand beter staan dan onder de douche. Daar dacht een bewaker toch anders over. We werden gesommeerd de ruimte te verlaten. Ik kon me nog afdrogen en aankleden, Jack hendrickx echter moest zich buiten verder aankleden. Gelukkig bleek het vals alarm te zijn.

De eerste biermarathon, een mooie marathon die ik met veel plezier heb gelopen.

Theo de Jong
 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]
 

 
 
 
Beste loop/vrienden,

De stelling dat we steeds langer LEVEN wil ik toch een beetje bijstellen, we LEVEN niet langer maar we gaan gewoon wat later DOOD! Dat kwam bij mij op bij de laatste 15 km van de marathon van Meerssen.....mensen wat heb ik afgezien!

Na de marathon in de Dolomieten (30 juni) waar ik net voor de limiet (8 uur) gefinisht was ,heb ik zoals dat zo mooi heet "wat rust gepakt" dus wel blijven lopen.... maar weinig getraind! Vakantie, terrasje enz. en je hebt zo een paar kilo er bij "gepakt"...moddervet voelde ik mij! De training weer wat serieuzer opgepakt en op het vlakke ging het nog wel, maar zodra ik de Limburgse heuvels opzocht was het ploeteren geblazen, geen kracht meer in de benen. Dan maar geen Monschau marathon....en werd het volgende doel de marathon van Meerssen. Het fenomeen Jo schoonbrood nog even opgepikt en om 10 uur zijn we bij de sporthal waar Jo zich nog even wat laat masseren....ik ben 3 maanden jonger als Jo... dus ik heb dat nog niet nodig.

Ben je er "alweer" zei mijn broer toen ik na 1 jaar weer eens voor de deur stond ,de vorige keer was het 5 jaar geleden dat we elkaar hadden gezien! hij woont 100m van de start, dus dat is wel zo makkelijk om je daar om te kleden (rare snuiters zijn dat toch die van de Weerdts!). Nog even over zijn lange afstand vliegers (postduiven) gebabbeld en ik kon om 11.30 uur zelf mijn "wieken" uitslaan. Tijdens de start kregen we de zegen van de deken........hoe verzin je het een deken met die warmte! De eerste km voelde ik de zon al flink in mijn nek branden, het zou 28 graden worden en bij de beklimming van de Kruisberg merkte ik dat ik geen super benen had, uitlopen was de enigste optie..... meer zit er helaas niet in vandaag vrees ik (5km 27.31). Samen met Johan Jorissen en Huub Koolen nemen we de 2e heuvel in Bunde, 10 km (57.23). Of het nu kwam dat wij bij vliegveld Aachen-airport waren weet ik niet maar eerst "vliegt' Huub (de oudste deelnemer) bij mij weg en na enig aandringen van mij "vliegt" ook Johan weg en die begint me toch aan een inhaal race niet te geloven zeg, als wij weleens samen trainen ben ik altijd onder de indruk van zijn talent voor de lange afstand, een marathon vond hij nog te vroeg zei hij altijd....ik wil eerst nog wat leren van een ervaren loper zoals jij....nou bij mij ben je snel uit geleerd zei ik.....jij hebt talent en ik niet! En dit jaar heeft hij de stap gewaagd en hoe, hij loopt de ene na de andere marathon en meer. Hij finisht als 18e ..in een tijd van 3.32. en de 2e ronde (21 km) in 1.37....die heeft echt gevlogen ....(wat een gefladder vandaag)

Waar waren we gebleven? o ja bij km 10 .....en het gaat nog altijd niet geweldig met mij 15 km (1.29.44) na het vals plat in Genzon (het hoogste punt) gaat het bijna 2 km berg af en het gaat meteen al een stuk beter....en haal zelfs wat halve marathon lopers in...de heuvel in Schietencoven kom ik redelijk boven en de eerste ronde zit er bijna op 21km (2.05.21). De terrasjes op de sfeervolle markt zijn goed bezet als ik als 51e aan de 2e ronde begin, de benen voelen als lood als ik de kruisberg op "kruip", op de Dennenberg moet ik zelfs een stukje gaan wandelen om boven te komen (25 km:2.33.45) en het zal moeilijk worden om onder de 4.30 uur te komen reken ik uit. Wat een afgang....... ik moet stukjes gaan wandelen, maar opkomende kramp dwingt me er toe, ondanks dat ik al 2 maggi blokjes op heb geknabbeld....ik ben gelukkig niet de enige die het moeilijk heeft 2 jonge lopers die mij een paar km terug nog inhaalden staan aan de kant, een van de twee pikt nog even aan, we babbelen nog wat...mag ik vragen hoe oud u bent vraagt hij beleefd...bijna 62 jaar zei ik. Een stukje verder houdt hij het voor gezien.

(35 km: een heel slechte tijd) in de lange afdaling naar Waterval wil ik wat tijd goed maken....en ja wel hoor ...kramp in beide benen, gelukkig is Jan Gullikers me komen "hazen" en houd mij vast zodat ik niet omkieper!....Waterval lijkt wel Waterloo! ...gelukkig weet ik uit ervaring dat als de verschrikkelijke pijnen voorbij zijn (nu overdrijf ik echt niet) het dan plots weer beter gaat ,en inderdaad de volgende klim in de Putstraat kom ik goed boven en ik kan steeds langere stukken blijven lopen....in de verte zie ik een loper in een rood shirt... is dat Huub? ....ja ...en hij heeft het ook heel moeilijk, ik heb het ergste gehad en de laatste 2km gaan weer redelijk vooruit.......en nader Huub tot op 30 sec en passeer de streep (schrik niet) in een tijd van 4.42.10...... en nu komt het, als 52e van de 54 "helden" die deze toch wel zware marathon uitliepen, dus nog net niet als laatste. Maar goed we LEVEN nog.... al ben ik wel een paar keer DOOD gegaan de 2e ronde.

Deze zware maar mooie en perfect georganiseerde marathon verdient meer dan 75 deelnemers......enig minpunt is de late starttijd, is het een idee om de marathonlopers om 10 uur op een andere plek te laten starten?

Dit was na La Roche en de Dolomieten mijn 3e (zware) marathon in 4 maanden en de 53e in totaal, dus nog 12 te gaan tot aan mijn pensioen en als het aan Rutte ligt krijg ik nog een paar jaar extra.


Jef van de Weerdt


Voor een verslag van Jo Schoonbroodt zie zijn website: http://www.mergellandmarathon.nl/result12.html#mergel
Voor meer info over de Mergelland marathon en de uitslagen van 2012 zie: http://www.marathonmeerssen.nl
 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]
 

 
 
 
Op iets rijpere leeftijd maakte ik vorig jaar in Winschoten mijn debuut op de 100K. Ik stopte er na 70K (in 7.04 uur), wegens omstandigheden – zie verslag 'Blijven lopen, een pleidooi'. Ik was wel meer dan ooit van plan om in 2012 een 100K wedstrijd volledig uit te lopen. Een eerste kans deed zich voor in mei van dit jaar in Seregno. Ik had er de eer én het genoegen in de schaduw van de Belgische ploeg te mogen starten. Dit was een voordeel maar, zoals een bekende Nederlander ooit zei, ook een nadeel. Na vier rondjes van 20K lopen (in 8.45 uur) passeerde ik voorbij een terras waar die Belgische ploeg gezellig zat biertjes te hijsen. Ik was wat moe, stopte en had er nog een fantastische avond. Op het einde van die avond zei Mark Vanderlinden mij droog 'Fernand, il manque encore vingt kilomètres!'. Vanaf dat moment stond Winschoten september met stip in mijn agenda genoteerd.

Qua voorbereiding liep ik iedere week netjes iets over de honderd kilometer. Ik nam deel aan een paar trails o.m. Le grand trail du Limousin (in 8.44), de marathon van de Mont Blanc (in 6.16), de 6 uur van Stein (62.181K) en de 6 uur van Aalter (61.044K) en een paar marathons o.m. de Maasmarathon in 3.22 . Ik ging de ganse zomer verstandig om met vlees en drank en leefde de week voor de wedstrijd op cornflaces, droge pasta en plat water.

Op 7 oktober zette ik mezelf en mijn fiets in Oostende op de trein naar Winschoten, het was de bedoeling om na de wedstrijd terug te fietsen naar huis. Op de dag zelf waren de omstandigheden ideaal, mooie temperatuur, vlak parcours, geen wind. Bovendien kreeg ik aan de start uitstekend gezelschap van een paar gouwgenoten met name Heidi Janssens die glansrijk eerste vrouw zou worden, haar onvolprezen moeder Gerda die voor mijn drank en gelletjes zou zorgen en Wouter Decock die met marge de 50K wedstrijd zou winnen. Dit kon niet verkeerd lopen. Mijn strategie was vrij simpel: starten aan 10K/uur, dat zo lang mogelijk volhouden en landen tussen de 10 en de 11 uur. Dit lukte perfect. Halfweg 4.59.23, daarna wat versneld - droomde bepaald moment van iets sub 10 uur, maar aan kilometer 80 begon ik toch enige weerstand te voelen en vertraagde ik bewust, enorme schrik om een derde keer te falen. Dit was niet het geval. Vanaf kilometer 90 begon ik weer heel relax te lopen. De laatste vijf kilometer waren om in te kaderen. Ik liep, pardon zweefde, over de eindmeet, na 10.27.41. Als een hinde. Had het gevoel dat ik er nog een rondje kon bijdoen.

Na een heerlijke douche en een deugddoende massage ging ik nog een hapje eten met Dave Boone, een jong Hollands ultratalent. Een doner kebab toestand met frieten en alcohol, lekker decadent. We hadden een boeiend gesprek, over lopen. Dave die negende eindigde, had een mindere wedstrijd achter de rug - verdraagt niet goed warmte, maar was al supergemotiveerd om tijdens een volgende ultra keihard toe te slaan. Zo hoort het. Ikzelf eindigde 15de. Dit is fantastisch voor mezelf én voor mijn ego, maar beschamend voor het ultralopen op de weg. Op een uitstekende organisatie als Winschoten waren er 59 starters afgekomen, waarvan er 28 de finish haalden. Als ik een trail loop kom ik met honderden, soms duizenden aan de start, in de gepaste veronderstelling dat ik ingeschreven raak. Nu loop ik ook zeer graag trails. Maar een 100K op de weg heeft toch een dimensie meer. Hier gaat het om de echte confrontatie met je grenzen, de chrono liegt niet. Een 100K met succes comfortabel uitlopen heeft een ongelooflijk goed gevoel, je kunt er een tijdje op teren. Het is fantastisch dat de loopsport in de breedte steeds verder uitbreidt - de 10x10 in Winschoten was hartverwarmend, en het is fijn dat het natuurlopen in de lift zit. Maar de kers op de taart blijft toch een pure 100K wedstrijd op de weg. Een oproep dus: als je elke week een 100K loopt, niks staat er in de weg om dat eens op één dag te doen.

O ja, ik ben intussen goed en wel terug thuis gearriveerd, na een slordige 600 kilometer op de fiets, in vier dagen. Stukje Saksen route, stukje Waddenzee route o.m. over de Afsluitdijk en dan de Noordzeeroute vanaf Den Helder. Fantastisch fietsland, Nederland. Hopelijk blaast de wind volgend jaar vanuit het noordoosten.


Fernand Vermeesch 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ] - [1-2-3 Uitslagen ]