Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Verslagen actueel
13 okt 2018
Salomon Ultra Pirineu
7 okt 2018
Self Transcendence 24 uur London
14 aug 2018
Monschau Ultrarun nieuwe start
5 aug 2018
Kladno Sri Chinmoy 48 uur
Verslagen in 2018
Verslagen in 2017
Verslagen in 2016
Verslagen in 2015
Verslagen in 2014
* December
* November
* Oktober
* September
* Augustus
* Juli
* Juni
* Mei
* April
* Maart
* Februari
* Januari
* 20 jan 2014: The not-so-extreme Dutch coast ultra 2014
* 20 jan 2014: Henk Sipers liep zijn 350e ultraloop/marathon
* 20 jan 2014: Dutch Coast Ultra Run by Night helemaal geslaagd
* 18 jan 2014: Dutch coast ultra 17 januari 2014
* 14 jan 2014: De Marlene Dietrichmarathon
Verslagen in 2013
Verslagen in 2012
Verslagen in 2011
Verslagen in 2010
Verslagen in 2009
Verslagen in 2008
Verslagen in 2007
Verslagen in 2006
Verslagen in 2005
Verslagen in 2004
Verslagen in 2003
Verslagen in 2002
Verslagen in 2001
Verslagen in 2000
Verslagen in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
VERSLAGEN van Januari 2014
 
2014 is net begonnen en ik ben al dagen een soort van zenuwachtig opgewonden. Over 2 weken doe ik mee met de Dutch Coast Ultra. Hoewel ik al vaker 100 km heb gelopen roept de strandloop een magisch gevoel bij me op. Dat deed het al de eerste keer toen ik erover hoorde. Hoe zou het zijn om uren lang over het strand te lopen, in de nacht, bij volle maan? Hoe snel zou ik in mijn flow komen en mezelf wanen een Knippenberg of een Papanikitas, vliegend over het zand? Ik wil daar zijn, in het niemandsland waar zee en land samenkomen en de nietige mens doet wat hij moet doen: lopen, lopen en nog eens lopen. Twee jaar eerder kon ik slechts dromen over het lopen van zo een afstand om nog maar niet te spreken van de mij angst inboezemende waarschuwingen als “bevroren ledematen” of “ernstige onderkoeling”.

Het is vrijdag 17 januari lang niet zo koud als ik gehoopt had. Twee jaar lang heb ik me voorbereid op deze nacht van de Dutch Coast Ultra. Het begon na de DNF tijdens de midwintermarathon van 2012 waar ik verkleumd tot op het bot blij was dat ik na 27 km de handdoek in de ring mocht gooien. “Kou is niet je vijand, kou is je warme vriend”, deze woorden komen van Wim Hof. Deze uitspraak is de kern die ervoor gezorgd heeft dat ik nu niet langer bang ben voor de kou maar deze inderdaad kan zien als een vriend. Weliswaar moet ik daar dan wel mijn best voor doen want ik ben natuurlijk geen Wim Hof, maar toch. Op een rare kronkelige logische manier is namelijk wat Wim Hof zegt zo simpel en waar. Ben ik bang voor kou en zie ik hem als vijand dan gaat mijn energie zitten in het weerstaan ervan, energie die ik beter voor andere dingen kan gebruiken. Zie ik kou echter als een vriend die mij helpt mijn lichaam sterker te maken dan is hoe kouder hoe welkomer. Het enige wat nodig is, dat is vertrouwen in de kou (makkelijk want die is er immers toch al) en vertrouwen in mijn lichaam (moeilijk). Maar het lukte wel. De winterjassen en sjaals zijn al twee jaar lang in de kast gebleven en ook alle trainingen gaan alleen nog maar in korte broek, ja ook bij min 10.

Zo komt het dus dat deze Surinaamse jongen op vrijdag als enige in korte broek aan de start verschijnt omdat hij verwacht dat hij het anders te warm gaat krijgen. Dat terwijl de meeste deelnemers lange tights aan hebben en sommige zelfs dikke jassen? Bij een temperatuur van +8. En ja hoor, nog voor dat we het strand opgaan heb ik het al warm, natuurlijk ga ik te hard en dat terwijl ik me nog zo had voorgenomen niet sneller dan 9 per uur te doen aan het begin. Maar om een of andere reden ging ik vooraan staan bij de start, misschien omdat ik graag op TV wilde komen? Niets aan te doen, dan maar te snel.

Op het strand is het precies zo magisch als ik me had voorgesteld. Donkere nacht en volle maan. Wolken bewegen door de lucht en wij rennen, een lange uitgerekte sliert van lichtjes. Ieder met zijn eigen gedachten en verwachtingen. Ik ben bewust van alles en iedereen, alsof de omgeving waarin we lopen ons allen verbindt op een speciale manier. Mijn gedachten klinken gedempt in mijn hoofd en vervagen naarmate de tijd verder gaat.

Aan mijn idyllische mijmeringen komt abrupt een einde als ik een slok uit mijn bidon neem. Wat een smerig spul is dit zeg. Om kotsmisselijk van te worden. Mijn zelfgemaakte sportdrank van thee honing en zout is veranderd in een vies schuimend brouwsel. Het domste van dit alles is dat ik wist dat mijn recept niet deugde omdat ik twee maanden eerder ditzelfde had meegemaakt. Alleen toen zat er ook nog gember in, en die had ik toen de schuld gegeven. Niet dus. Het is het zout en het schudden natuurlijk. Nog maar 25 kilometer en dan zijn we bij de Deining en kan ik me ontdoen van dit schadelijke goedje. We zijn al op de helft van de eerste helft. Gelukkig heb ik ook eten bij me. En meer van dat soort positief gewauwel gaat door mijn hoofd. Nu begin ik het ook nog koud te krijgen en ik dacht nog wel dat de kou mijn vriend was. Dit gaat helemaal niet zoals ik wil. Ik doe toch maar een lange broek aan, tot zo ver mijn dappere poging om in korte broek de hele DCURBN te willen lopen, maar ik kan me maar op een vervelend ding tegelijk concentreren.

Man, wat was ik blij toen ik de Deining zag. Ik durfde het eerst haast niet te geloven want van een afstand zag het er best wel klein uit. Ik voelde me zo ontzettend moe en dorstig, dat ik direct 4 bekers cola naar binnen sloeg. Dat was precies wat ik nodig had. Nu kon ik om me heen kijken. Wauw we zijn allemaal hardlopers hier, midden in de nacht. Dit is zo bijzonder. Ik ging even bij het haardvuurtje zitten en sprak een paar lopers die helaas waren uitgevallen: pijn, geen zin, the usual. En ik, ik zit pas op de helft zei ik. Nog een bekertje water en een pannekoekje en daar ging ik weer. Nu samen met Roger Kempinski met wie ik het laatste uur al min of meer mee samen liep.

Samen gingen we op weg naar IJmuiden. Het was best wel gezellig om met zijn tweeën te lopen in plaats van in je eentje. Roger was vorig jaar hopeloos verdwaald geraakt en had op een bepaald moment maar gewoon de trein naar huis gepakt na uren in Beverwijk te hebben rondgezworven. Nu had hij de route uitgeprint net als ik en bovendien had ik ook nog een kompas bij en dat ging samen best wel goed. Zonder echt verkeerd te lopen kwamen we in IJmuiden aan voor het laatste stukje van de eerste 75 km. Precies op dat moment raakten we de weg kwijt en liepen we tegelijkertijd Renske en Ernst-Jan (met GPS) tegen het lijf. Kwam dat even mooi uit. Dankzij de GPS konden we ook nog onze natte voeten halen, dwars door het enkelhoge drassig weiland van het beschermd natuurgebied.

Het was inmiddels al licht geworden toen we bij de Pierewaai aankwamen voor het ontbijt. Nog nooit heb ik zulke lekkere knakworstjes gegeten. Ook de koffie was super. Hoe meer ik at en dronk hoe beter ik me ging voelen. Na een half uur, het was inmiddels half 9, gingen Roger en ik weer op pad voor de laatste 25 kilometer. Dat gaat nog krap worden om binnen 3 ½ uur de 25 kilometer te halen maar laten we het vooral proberen zeiden we tegen elkaar. Ik denk dat het door het ontbijt kwam, maar we waren nog de straat niet op of ik had zin om enorm hard te gaan rennen. Ik haalde Ernst-Jan en Renske bij die een paar minuten eerdere waren vertrokken en zei dat ik hard weg ging. Het was super. Ik voelde me beter dan de hele 75 kilometer tevoren en ik snapte er niets van. Dat gaat na 5 kilometer vast mis, dacht ik bij mezelf maar dat zie ik dan wel weer terwijl ik zo hard mogelijk over het strand “raasde” (bijna 10 km/u). Maar het bleef gaan. In de verte zag ik Ferry lopen en ik zag hem steeds groter worden tot hij in Zandvoort de boulevard op schoot. Toen begon voor mij het vragen naar de weg en het verkeerd lopen. Dus even later hadden Renske en Ernst-Jan me weer bijgehaald en besloot ik maar bij hun te blijven tot we Zandvoort en de laatste twee strandopgangen hadden gehad. Uiteindelijk kwamen we alle 3 net voor de limiet binnen. Roger bleek uiteindelijk 2 uur na ons te zijn gefinisht, de bikkel.

Ik heb super genoten van deze nachtloop en ik hoop er volgend jaar er weer bij te zijn. Ferry, Rinus, Henri en iedereen die heeft meegeholpen, bedankt voor het organiseren van deze prachtige ervaring.


Endy Kasanardjo
 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ] - [1-2-3 Uitslagen ]
 

 
 
 
Afgelopen zondag was ik weer, eindelijk, deelnemer aan een marathon. Na maanden blessureleed ging het beter en wat doe je dan? Inschrijven voor een marathon. De 4 maanden niet-wedstrijden lopen, fysiotherapie en weinig trainen gebruikte ik om mijn nieuwe boek "Afscheid" te schrijven. Het boek gaat over de trekking in Nepal naar Basecamp van de Mount Everest en daarna het lopen van de Tenzing Hillary Mount Everest marathon met de start op 5350 mtr hoogte. Dit als eerbetoon aan mijn vriend Eberhard Schaaf die daar 100 meter onder de top op 19 mei 2012 overleed tijdens de afdaling aan hoogteziekte. Tevens hielp mijn nieuwe uitgever Aquazz mij met de herziene druk van "Hardlopen als Avontuur" want er was nog steeds vraag naar mijn eerste boek o.a. vanwege het Marathon des Sables-verhaal, en dankzij Aquazz is dit nu ook weer te krijgen. Beide boeken met vele kleuren foto 's.

Eerst zou ik de Silvester marathon in Meerssen gaan lopen want de blessure was zo goed als genezen maar mijn schoonvader werd op die dag gecremeerd. De keuze die je dan moet maken is uiteraard niet moeilijk. Dan in januari maar Klavertje Vier marathon in Olne. Een zware trailmarathon met 1000 hoogtemeters die ik al vaker had gelopen. Dit soort marathonsloop ik liever dan de saaie stadmarathons. Tevens zou dit mijn 350-ste marathon/ultra worden. Samen met Wilbert Vlassak, finisher van de UTMB afgelopen jaar, ging ik er heen. Beiden gingen we om te finishen en meer niet want nogmaals het is een zware. Het zijn 4 rondjes van 12-11-10 en 9 km. Ik dus alle vier dus ... rustig starten. De eerste ronde is het erg druk en bij alle versmallingen stonden we stop maar zodoende ging de eerste ronde prima.

Ik deed mijn eigen ding en vooral de gevaarlijke afdaling in de eerste ronde was hierdoor beter en veiliger te nemen. Het parcours lag er prima bij, nog wel modder maar niet de waterstromen bergaf waar je normaal doorheen moet. Vorig jaar was het weer anders namelijk ijs en sneeuw. Zonder noppen of spikes was het toen bijna niet te doen. Het enige waar ik last van had waren mijn voetzolen. Ik had enkele dagen ervoor verschillende eeltpitten verwijderd maar of dat de oorzaak was? Meestal heb ik last van het materiaal waar de zolen van zijn gemaakt in trailschoenen en het geeft een branderig gevoel onder je voeten. Ronde 2 kon ik eindelijk lopen zoals ik wilde en bergop kon ik makkelijk blijven hardlopen. Ronde 3 heeft een lange steile beklimming en die wandelde ik, en de rest, zodat we boven fit aankwamen. Velen hebben hierna een dip maar het bleef goed gaan. Ronde 4 gaat eerst weer bergaf en dan lang bergop over een geasfalteerde weg. Hier wandelde ik weer enkele malen maar ik wandelde bijna net zo snel als anderen hardlopend deden. Hier begon mijn rug weer wat op te spelen maar ja, gelukkig hier pas en niet eerder. Halverwege ronde 4 weer een drankpost, stukje bergop en dan over het maïsveld. Normaal worden je schoenen hier 4 maal zo dik en zwaar van de modder maar nu, heerlijk, er bleef maar weinig modder aan de schoenen hangen. Stuk weiland, door bos bergaf, asfalt, bergop en naar links en weer bergop en dan zie je al de masten bij de kantine maar is het nog 2 km. Tweemaal kreeg ik een licht kramp gevoel. Normaal drink ik meer onderweg daar ik een bidon mee neem maar dit wil ik niet meer. Je drinkt namelijk makkelijk te veel. Redelijk fit kwam ik na 4 uur en 43 minuten aan de finish.

Al snel was ik weer fit en dat was dan mijn 350-ste marathon/ultra. Het wordt er niet gemakkelijker op. Normaal hoe vaker dat je iets doet hoe beter dat het gaat maar dat geldt al lang niet meer voor mij. Het ouder worden en al langer dan 37 jaar hardlopen eist toch zijn tol, maar ....... 2014 is voor mij goed begonnen. Volgende is de 50 km van Limburgs Half Zwaarste in februari.

Dus tot ziens

Henk Sipers
sifra (at) home.nl
http://members.home.nl/ultrasport

PS. Liefhebbers voor een van mijn boeken zie http://www.aquazz.com of mail me.
 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]
 

 
 
 
Als eerste wil ik de vrijwilligers Jan, Ton, Henri, Ron, Jasper en al de anderen tijdens de nacht bedanken voor deze super nacht run en zonder jullie was het niet mogelijk. Verder natuurlijk Hotel Wienerhof in Den Helder, Strand paviljoen de Deining in Castricum aan zee en de Pierewaai in IJmuiden aan zee super bedankt voor jullie onderkomen deze nacht editie. Ook onze sponsor Hoka One One, Ink-burn en Impulse creatief Denkwerk! bedankt voor het beschikbaar stellen van de prijzen. Natuurlijk de lopers en ieder ander bedankt voor het mee doen en support deze nacht en lange ochtend, top.

Als mede organisator was deze nacht en ochtend van belang dat alles op rolletjes gaat lopen en met het busje op het parkoers is veel te volgen en een helpende handje is dan wel van belang. Het begon al in de middag om samen met Henri de verzorging klaar te zetten bij de Deining in Castricum aan zee. (toevoeging Henri: Leuk was dat we toen Ron Teunisse tegenkwamen die daar aan het hardlopen was met zijn zoon) Natuurlijk de nodige afmeldingen, lijsten en mail verkeer en dan na het eten op weg met het busje naar IJmuiden om aldaar extra warme dekens op te halen en natuurlijk de lopers die mee konden naar Den Helder bij de start. Dat het druk was met file voor veel deelnemers was lastig maar uiteindelijk komen we aan en dan inschrijvingen en de nodige foto’s maken en praatje hier en daar.

Een film ploeg van Noord-Hollands dagblad is er ook bij en om 22:00uur de start van de 75km en 100km runners. Daarna om 22:30 uur de start van de 50km runners en dan snel naar Huisduinen om de 50km lopers te volgen en foto’s te maken. Na de laatste lopers snel naar de strandafgang bij Callantsoog om aldaar de eerste lopers van de 75 en 100km lopers voorbij zien te komen. Het strand ziet er goed uit en met een matig windje kracht 4 tegen en met 5 graden is het goed lopen. Ook de volle maan komt af en toe door de bewolking en dan is het helemaal mooi op het strand, bijna romantisch.

We moeten snel door naar Petten om op de dijk na 26km de eerste verzorgingspost neer te zetten en natuurlijk de lopers te ondersteunen. Samen met Henri en Jasper is het even slepen de hoge dijk trap op, maar dan heb je wel een uitzicht over km lange dansende lichtjes in de verte op het strand, wow en gaaf gewoon. De eerste snelle lopers komen voorbij en daarna is het komen en gaan van lopers en een ieder blijft wel even staan voor een drankje, praatje of foto! Een paar deelnemers moeten afhaken en kunnen in de warme bus plaats nemen.

Na de laatste lopers is het opruimen van de waterflessen ( dank je Linda voor het helpende handje de steile trappen op van de dijk) en daarna op het eind van de dijk een loper oppikken die het ook moeilijk heeft. Bij Bergen aan zee een loopster oppikken van het strand, was even de vraag waar Esther verbleef, maar toch gevonden en daarna de eer om met een meerderheid aan jonge vrouwen in het busje naar de Deining te rijden!. Daar is het lekker druk en de snelle lopers zijn alweer op weg naar IJmuiden aan zee voor de 75km en 100km lopers. We moeten op tijd weg en met een busje vol lopers die naar IJmuiden moeten volgen we over de zeesluizen de weg naar IJmuiden en pas bij de kleine sluis is daar snelle loopster Mildred met loop maatje en de nummer 2 zien we in oud IJmuiden en de nummer 1 op de 75km is al bijna op het eind punt de Pierewaai in IJmuiden aan zee. Jeetje wat lopen ze snel zeg, onwijs.

Als de eerste lopers komen en weer verder gaan voor de laatste 25km van de 100km ga ik met Jasper snel naar Zandvoort aan zee om de lopers te volgen. De nummer 1, 2 en 3 zijn al voorbij en we kunnen nummer 4 zien op het strand. Het is ondertussen weer licht geworden en een aantal lopers komen we tegen en ook Wilma Dierx gaat lekker. Plots horen we dat de nummers 1, 2 en 3 al de finish hebben bereikt en we gaan snel terug naar IJmuiden om het verloop van de wedstrijd te volgen. Ook een camera ploeg komt langs voor opnames en na 14 uur rennen zijn de laatste lopers binnen gekomen en staat er een uitgebreid ontbijt en noem het maar op klaar voor een ieder die komt en top gedaan Ron.

Rond de klok van 13:00 uur een aantal lopers naar het station brengen, het gehuurde busje leeg maken en weer inleveren en dan rond de klok van 15:00 uur mijn bed in om na 2 uurtjes de afrekening van het gehuurde busje te regelen. In de avond alle foto’s plaatsen en de overgestroomde mailbox en Facebook bekijken en dan is het zo weer nacht om naar bed te gaan. Lange dag-nacht en dag en heerlijk genoten maar wel moe, je kan volgens mij beter 100km rennen, minder vermoeiend volgens mij.

Kort en bondig:
Een super geslaagde dag/nacht en het was een daverende succes. Geen ongevallen of rare dingen onderweg en met maar 9 uitvallers op de 84 deelnemers is dat prima. Nogmaals iedereen bedankt en nu nagenieten van alle foto’s, films, verhalen en noem het maar op. Hopelijk volgend jaar een storm en koud weer, want dat willen we eigenlijk.


Rinus van der Wal


Toevoeging Henri Thunnissen: Dit verslag komt van de weblog van Rinus: http://rinusrunning.punt.nl/ De uitslagen van de 50, 75 en 100 km staan op Ultraned.
Het filmverslag van het Noord-Hollands Dagblad is te vinden op: http://www.noordhollandsdagblad.nl/stadstreek/metropool/article26562273.ece/Nachtelijke-loop-over-het-strand en het verslag van RTV Noord-Holland op: http://www.rtvnh.nl/nieuws/133097/Ik
Voor info over de Dutch Coast zie de website: http://dutchcoastultrarun.punt.nl/ en de Facebook bladzijde: https://nl-nl.facebook.com/pages/Dutch-coast-ultra-run-by-night/164041967013890 Op de Facebook bladzijde veel foto's die ook te bekijken zijn in een picassa album: https://plus.google.com/photos/109624242763518163723/albums/5970562322602146993?banner=pwa
Voor een verslag van Chris van Beem zie: http://www.trail-running.nl/trailrunners_blog/trailrunners-blog-item/!~/blog-chris-van-beem/2014/01/19/dutch-coast-ultra-run-by-night
 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ] - [1-2-3 Uitslagen ]
 

 
 
 
In 2013 was het voor mij te koud om te starten op de Dutch coast by night, maar toch weer ingeschreven voor 2014 editie in de hoop op beter weer. In de morgen van 17 januari had ik mijn auto bij Petten gezet op 25 kilometer punt, zodat ik een uitstap punt had. Er stond nog steeds een harde Zuider wind. Rond 21:00 ga ik naar Wienerhof om de lopers van de 75 /100 km te zien starten. De wind lijkt te zijn gaan liggen. Hierna zorg ik dat ik zelf klaar ben voor het vertrek van half 11. Ik heb de hele winter in korte broek getraind, zodat mijn lange broek nu als extra warm voelde, verder kies in voor 3 laagjes bovenkleding. Om 22:30 vertrekken we en op de dijk bij Den Helder had ik het meteen erg warm, ik trek mijn handschoenen uit. maar op het strand zouden we de wind pas voelen. Ik kom al snel alleen te lopen ,de kopgroep ging te snel en achter me lopen ze met de rem erop, iets wat ik nog heel moeilijk vind. Aan het eind van de dijk zit een hele groep van Noordkop met een biertje om ons aan te moedigen, echt super. Dan komt het strand en eigenlijk heel snel voelt het goed en loop ik in de flow.

Wat een hard strand, de volle maan breekt door en enkele sterren zijn te zien. 5 meter naast me loopt nog een loper ik hoor enkel zijn voetstappen, dit geeft toch een gevoel dat ik in de groep loop. Rond Groote Keeten weet ik dat ik voor de volle 50 kilometer ga, het weer, het stand ,mijn benen alles voelde in balans. Bij de dijk bij Petten staat Anno ik kijk voor het eerst op mijn horloge 25 km in 2 uur 27, perfect op schema. Even plassen en weer door, daar staat Rinus met water en snel mijn lege flesjes gevuld en weer door. Hier staat ook mijn auto maar ik kies ervoor om door te gaan, het is nu of nooit. Ik haal al diverse lopers van de 75/100 km in, ook een echtpaar welke samen de 100km lopen we kletsen wat waarna ik weer door ga. Bij camperduin staat anno ik geef mij lege verpakkingen aan hem. En het strand weer op. Hier volgt een stukje zonder herkenningspunten, Schoorl? ,Bergen? En waar blijft die vuurtoren. Dan zie ik een kampvuur hier staat anno ook weer en er is hier warme boullion, maar daar durf ik niet aan want alles voelt nog steeds goed. Wel even mijn cola uit mijn rugzak gepakt voor de laatste 12 km. Steeds zie ik voetstappen voor me en haal ik lopers in, zal ik Francois nog zien? Dan loop ik Rob voorbij hij loopt de 75 km. Ik krijg een sms bericht van Andre hij heeft nachtdienst, ik bel hem en we kletsen wat. Dan ben ik bij Egmond, de vuurtoren daar geeft dus niet echt licht zoals in Den Helder kom ik achter, vandaar dat ik hem niet zag. Nog mijn laatste ontbijt koek eten en mijn laatste flesje pakken. Voor me lopen steeds lopers waar ik naar toe loop, opeens 2 lopers een daarvan is Francois.

Wat een sprookje samen de laatste kilometer doen. Ik vraag hem de afstand, we moeten er nog 4. Francois versnelt weer en loopt bij me weg, in de verte zie ik al de strandtent Deining. Het lijkt niet dichterbij te komen maar ik probeer te genieten van de zee, de duinen en dat het weer zo goed is geweest. Dan loop ik strandtent Deining binnen. Tijd 5 uur 7 minuten. Ik heb het gedaan de Dutch coast ultra 50 km by night. In 2009 begon ik met lezen van Rinus zijn weblog, in 2012 stond ik met lampjes op het strand te kijken bij de buizen bij Julianadorp. In 2013 was het te koud, maar vandaag vielen alle puzzel stukjes op zijn plaats.

In Deining smaakt al het eten en drinken wat klaar staat heerlijk. Terwijl wij uit rusten gaan de 75 en 100 kilometer lopers weer op pad. Ongelofelijk sterk moet je dan zijn.

Rinus en Ferry en alle andere vrijwilligers bedankt voor dit avontuur. Anno bedankt voor de steun tijdens de gehele nacht en verder alle supporters op de dijk bedankt.


Groet Matthieu Magielsen
 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ] - [1-2-3 Uitslagen ]