Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Verslagen actueel
12 nov 2017
UltraSteinhart666 - 12 november 2017
5 nov 2017
3e Marathon van Rooi - 05 november 2017
30 okt 2017
Van Barchem tot Etten-Leur
25 okt 2017
Lange reis, korte race….
Verslagen in 2017
* November
* Oktober
* September
* Augustus
* Juli
* Juni
* Mei
* April
* 30 apr 2017: Rietvelt natuurmarathon - 29 april
* 25 apr 2017: Texels best
* 23 apr 2017: Enschede Marathon - 23 april 2017
* 23 apr 2017: De volgende keer kies ik een loop rond een kleiner eiland
* 21 apr 2017: Ontketend (Texel 37 mijl)
* 19 apr 2017: 120 van Texel (Sand sucks and wind sucks even harder)
* 19 apr 2017: Gegokt en gewonnen – Texel 120km
* 18 apr 2017: ‘De 120’
* 2 apr 2017: De eerste Dinah Might 50 miles Ultra Run
* Maart
* Februari
Verslagen in 2016
Verslagen in 2015
Verslagen in 2014
Verslagen in 2013
Verslagen in 2012
Verslagen in 2011
Verslagen in 2010
Verslagen in 2009
Verslagen in 2008
Verslagen in 2007
Verslagen in 2006
Verslagen in 2005
Verslagen in 2004
Verslagen in 2003
Verslagen in 2002
Verslagen in 2001
Verslagen in 2000
Verslagen in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
VERSLAGEN van April 2017
 
Deze marathon heb ik nog niet eerder gelopen. Dus vandaag maar eens kijken of het iets is voor mij. De ontvangst is hartelijk. De gehele organisatie is geweldig. Ze hebben me vandaag een grote dienst bewezen. De weersomstandigheden zijn prima. Een zonnetje, nagenoeg geen wind en droog. Na de Enschede marathon van vorige week, ben ik benieuwd of een zelfde resultaat mogelijk is vandaag.

10.00 uur starten we. De eerste kleine 2,5 kilometer door het bos en dan lekker langs het water rennen. Tenminste dat is voor 99,9% van de lopers uitgekomen. Laat ik nou niet die 0,1% procent zijn, waar dit niet voor geldt.

Na circa tien minuten verlaat ik het bos. Een dame voor me wil ik inhalen. Echter neem de verkeerde beslissing in een flauw bochtje. Ik stap naast het pad in het gras waarbij mijn rechtervoet in een gat belandt en mijn enkel krak zegt. Tegelijkertijd trekt er een pijn door mijn rechterkuit aan de buitenkant. Kud met peren.

Toch de moed er maar in houden. Wellicht trekt de pijn weg. Het glas is nog half vol maar wordt steeds leger. Na circa 5 tot 6 kilometer over een fietspad gelopen te hebben staat er op circa tien kilometer een verversingspost. Terwijl ik stil sta schiet de pijn door mijn been.

Mijn beslissing staat vast. Dit wordt de eerste dnf tijdens een marathon gedurende zeventien jaar hardlopen. Het kan echt niet verder. Elke stap doet pijn en mijn rechterkuit is knetter hard. De organisatie haalt me op. Vervolgens wordt ik in de watten gelegd door de organisatie. Een koude theedoek en broodjes (die krijgt trouwens iedereen die deelneemt). Daarnaast komt er eerst een masseuse namens de organisatie kijken. Het blijft bij kijken omdat de enkele blauw is. Vervolgens een fysiotherapeut. Hij test eerst of er iets gebroken is. Nou dat is ie gelukkig niet. Wel is de enkelband opgerekt en het kapsel beschadigd. Hersteltijd vier tot zes weken.

Toch de eerste 2,5 kilometer verliepen lekker.

Sportieve groeten,

Henk Harenberg 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]
 

 
 
 
Ik ben een goede loper. Dat is geen alternative fact maar objectief vastgesteld. Want ik heb een “Lopertje” gehad. En die is er alleen voor “the best”, in mijn geval best 60+. Net als vorige keer trouwens. Nu heb ik, de geweldige, er dus twee. Het plaatje van de 2017 uitslagen laat slechts één 60+er zien. Maar laat je niets wijsmaken; er waren veel meer deelnemers in die klasse. Wel 66% meer. Die zijn wel gestart maar onderweg verdwenen. Waar ik natuurlijk niets mee te maken heb.

In mijn jeugd werd dat talent onderkend noch benut. En werd ik beoordeeld op balgevoel en acrobatische vaardigheden op veel te hoge toestellen. Door de juf en vooral de klasgenoten. Geen wonder dat ik toen niet inzag hoe geweldig ik ben. Bijvoorbeeld in sport. Daar moest ik eerst 40 voor worden. Ik geef toe, daar heb ik lang over gedaan. Maar toen heb ik er ook wat van gemaakt: 40 marathons en 15 ultralopen, waarvan 9 keer de 60 van Texel. Dat is geen opscheppen, dat zijn facts.

De uitslag van de 2017 versie van Texel was totaal onverwacht. De peilingen vooraf waren duidelijk: Albert eerst, ruim binnen de 6 uur, dan ik, weer wat ouder dus wat langzamer dan vorige keer, en dan Frans netjes binnen de 7 uur. Dat is al jaren de gevestigde orde. Er was niets dat wees op een omslag.

Een vaststaand feit van de Zestig van Texel is dat elke editie totaal anders is. Daar kun je op rekenen. IJzig koud, bloedheet, voorwind, achterwind, zijwind, briesje, krachtig, zon, regen, pap-, mul-, of drilschuim-strand, verse duintjes op de Hors, alles kan.
Maar deze keer was het verdacht zwaar. Windkracht 5 met stoten tot 7 uit het noorden, extra lang hoog water, plakschuim, mul zand overal, behalve waar het papzand was. En, een primeur, de moeder van alle hagelbuien, losgelaten op de onschuldige lopers op het strand. Het gerucht is dat het weer gehackt is door de Russen maar persoonlijk verdenk ik de media.

Ik heb een paar paashazen toegestaan om voor me uit te lopen. Je moet wat doen voor je fans. Dat ik desondanks op het strand en in de duinen niet de beloofde 5:45 de km liep is gelogen. Mijn hartslag was er hoog genoeg voor.
Daarnaast had ik een uitstekend campagne-team dat zich gaandeweg 100% uitbreidde met overlopers uit het andere team. Logisch natuurlijk, ze volgen liever de winner. Wat me een media-man in eigen team opleverde om mijn laatste alternative facts vast te leggen. Daarop is nergens te zien of ik gewandeld heb onderweg. Dat is een leugen.

En zo werd ik verrassend eerste: van de 60+ers én van de AV ‘23ers. De pussy had de mannen te pakken. Want Albert en Frans kregen problemen tijdens de race. Dat lag niet aan hun campagne teams, die leverden full support. Maar, hoewel ik me er slecht in kan inleven, het moet ontmoedigend zijn als “the best” je voorbij loopt. Dan is het een gelopen race. Frans zag dat al in na 23 km, Albert ging toch nog voor de full monty van 60 km. Maar hij is dan ook de “first lady” van “the best”.
Na afloop hebben we de overwinning gevierd in mijn eilandresort. Alle big shots van AV waren er: de paashazen, de campagneteams, de supporters en, ik ben niet haatdragend, de verslagen mannen.

Ik ben faliekant tegen een ingrijpen op de uitstekende Zestig-van-Texel care. Als het nodig is stel ik per decreet vast dat die moet blijven als vanouds: de uitstekende professionals, de strakke organisatie, de geweldige vrijwilligers, de persoonlijke benadering, de ultralopersaamhorigheid en de vrouwenklassediscriminatie.
Hou ze strak, die vrouwtjes.

Ik heb nog wel een ideetje voor Texel trouwens. Het was er nogal druk, met vreemdelingen. Ze zijn al bezig met dijkverzwaring zag ik, dus de eerste stap tegen de tsunami is er. Wat dachten jullie van een hoge tuunwal om de rest van het eiland? Betaald met de toeristenbelasting. Briljant nietwaar.

Lief Texel, ik weet dat jullie me al missen. Maar wees gerust, ik kom terug in 2019 om het tweede lustrum vol te maken. Met plezier.

Irene van Wijk 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]
 

 
 
 
Een bijna thuiswedstrijd vandaag. Circa 30 minuten rijden. De laatste keer dat ik deelnam is exact 10 jaar geleden en de eerste keer dat ik deelnam is 27 jaar geleden.

De eerste Enschede Marathon (mijn debuut op de marathon) in 1990 kan ik me nog redelijk herinneren. Nadat ik slechts vijf maanden hardliep, plande ik maar direct een marathon. De trainingen waren niet echt doordacht. 'Gewoon' vier keer per week een 1/2 marathon en dan elke keer volle bak met als gevolg dat beide achillespezen niet bepaald blij waren. Aangezien mijn 1/2 marathon in wedstrijdverband een lage 1 uur en twintig minuten was, had ik maar 1 doel tijdens deze eerste marathon: een eindtijd onder de drie uur. Dit lukte bijna. Eindtijd 3.06.18. Heb ik genoten? Totaal niet. Er kwamen zelfs vrienden en kennissen uit Rekken kijken. Die heb ik helemaal niet gezien. Ik liep met vette oogkleppen op. Wat ik me ook nog kan herinneren dat ik mijn veters los had in Hengelo en zo moe was met als gevolg ergernis aan mensen op een terrasje op de markt in Enschede waardoor ik pardoes mijn spons naar hen gooide met als gevolg dat alle glazen van de tafel op de grond donderden.

De tweede keer dat ik deelnam was in 1991. Aangezien ik tijdens de voorbereiding van de eerste marathon nog weleens een biertje dronk, had ik voor deze marathon alcohol gedurende het hele jaar geschrapt. Geen enkele druppel. Daarnaast had ik nu toch echt het idee dat een eindtijd onder de drie uur moest kunnen. De 1/2 marathon liep ik al eens in de 1.18.04. Halverwege de marathon liep ik een hoge 1.19. Oerdom: veel te hard gestart met als gevolg een 1/2 uur verval tijdens de tweede helft. Eindtijd 3.16.48. De consequentie van deze teleurstelling was dat ik een gruwelijk hekel aan de marathon kreeg en zei dat ik nooit meer een marathon zou lopen ... Na afloop gelijk maar een aantal biertjes gedronken. Tjonge wat had ik er tabak van. Ruim 10 jaar geen enkele marathon meer gelopen.

In 2007 was mijn derde deelname in Enschede. Inmiddels was ik van marathonloper 'gepromoveerd' naar ultraloper en iets meer dan 100 keer gefinisht op een marathon c.q. ultramarathon. Eindtijd in 2007: 3.29.09.

En dan vandaag de vierde deelname. Waar ik niet blij mee was dat na-inschrijven duur is t.w. 52 euro. Ik stond in dubio of deelnemen aan de Shirley Temple Marathon georganiseerd door Sjoerd en Ronald deelnemen of de Enschede Marathon. Toen ik recent schoenen bij Han kocht, gaf ik hem aan een startnummer te zoeken tegen een redelijke prijs. Uiteindelijk nam Han vrijdagavond contact met me op dat een bekende van hem niet deelnam op de marathon. 20 euro heb ik betaald. Vind ik een prima bedrag. Ook mede omdat Enschede twee rondjes zijn. Tuurlijk hebben ze kosten die ik niet onderschat maar inschrijfgeld heeft grenzen wat mij betreft.

Aangezien ik drie weken geen marathon o.i.d. had gelopen, was het even de vraag hoe dit zou uitpakken vandaag. Een week geleden nog wel een tien kilometer in Lichtenvoorde als wedstrijd gelopen. 50.30, dik tevreden omdat de laatste twee kilometers in 4.40 per kilometer gingen. Een voordeel van de laatste drie weken was dat ik vakantie had omdat mijn Mexicaanse familie bij me was. Dus geen stress van het werk. Wel veel gewandeld zoals zeven uur op de Keukenhof en een aantal uren bij onze familie, de apen op de Apenheul.

Het plan voor vandaag starten met de pacers die vertrekken voor eindtijd van 3.45. Ik besef dat dit te snel is maar Roel en Wessel weten dat ik me laat afzakken naar hun groep, die vertrekken op 4 uur, als het niet anders kan. In worse scenario wil ik me laten afzakken naar pacer Jet die vertrekt op 4.15. Nou die pacers op 3.45 heb ik gelijk maar laten gaan. Dit tempo kan ik op dit moment niet aan en of dit nog gaat lukken in de toekomst? Ik denk van niet. De eerste vijf km kom ik door in 26.30 maar besluit niet te veel te forceren. Een dame haalt me in en zegt 'zo heb je de Spartathlon gelopen?' waarop ik 'ja' zeg, wel vijf keer. Resultaat een handvol dnf. Ik vind het wel funny dit shirt aan te trekken. 1 deelname op de Spartathlon kan ik me nog goed herinneren. Ondanks dat zowel Simon als ik de Sangaspas hadden overwonnen, vielen we ergens tussen de 165 en 170 km uit. Wat kenmerkend voor Simon was, dat ie het t shirt in de prullenbak van onze hotelkamer gooide. De tweede vijf km loop ik in 28 minuten. Nou veel langzamer moet het niet worden om in de 4 uur te finishen met als gevolg dat de volgende 5 km in 27.28 verliepen. Dit tempo voelt goed. Hoe lang ik dit vol houd? Een vraag waar ik me niet teveel mee bezig wil houden. 27.33 tussen de 15 en 20 km. Helemaal prima. De 1/2 marathon kom ik door in 1.55.44. Ai dat betekent niet veel marge voor verval gedurende de tweede helft van de marathon.

Op het twintig km punt heb ik niet een stukje van een banaan bij de verzorgingspost gepakt maar een hele banaan. Ik krijg honger. Tussen 20 en 25 km loop ik 27.26. Gaat het me vandaag lukken voor de tweede keer in tien jaar een eindtijd onder de vier uur neer te zetten? De laatste keer was in 2013. De volgende vijf km verlopen in 28.11. Inmiddels ben ik een aantal vermoeide lopers aan het inhalen. Dit geeft me zelfvertrouwen. 28.16 is de tijd tussen de 30 en 35 km. Het beste is er af. Zeker omdat de laatste circa zeven km pittig zijn. Geaccidenteerd in combinatie met tegenwind. Blijven lopen en niet teveel gaan werken met het hele lichaam. Een minuut verval tussen de 35 en 40 km. Totaal 29.10. De laatste paar km tot de finish verlopen in 13.13. Inderdaad niet volle bak doorgelopen tijdens die laatste kilometers omdat een eindtijd onder de vier uur in de pocket zit.

Eindtijd 3.55.52 / 10,7 km per uur. Circa 4 1/2 minuut verval tijdens de tweede helft van de marathon.

Bij het in de auto stappen schiet de kramp bijna in beide kuiten. Tevreden en met een goed gevoel sluit ik dit verslag af.


Sportieve groet,

Henk Harenberg 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]
 

 
 
 
De Zestig van Texel: ik vond het geweldig! Alhoewel als ik de volgende keer rondom een eiland ga lopen, ik Schiermonnikoog zou uitkiezen ;-). Ik vond 60 km toch best wel ver.

Voorbereiding? Ja, Salland ging 'okee', niet gelopen daar wat ik wilde, want de beoogde 5.30 - 5.45 werd 6.10. Wat meer duurtempo loopjes gedaan en eigenlijk was het dat wel. Ik was wel ontzettend aan het twijfelen of ik de 60 wel zou gaan halen, gezien de voorbereiding. Als ik op ChatnRun.nl lees wat 'iedereen' allemaal aan afstanden verzet en hoe vlot jullie zijn op de marathon dan doe ik niks, lijkt het.
Maar goed: gezin mee, mijn ouders mee, oom en tante die nog langs kwamen, ook nog een nicht met heel ‘t gezin... Ja, de druk lag er lekker op ;-). Er was in elk geval genoeg support onderweg!

Ik vond het bij het NIOZ maar koud, je kon niet naar binnen in tegenstelling tot voorgaande jaren (werd mij verteld). Dus dan maar verderop bij een tent staan hangen. Uit de wind, in de zon. Prima! So far so good.

Na de start eindelijk lekker bezig. Na een kilometertje of 2-3 haalt een Duitser mij in, en hee! Die ken ik. We hebben samen met zijn neefje en mijn kinderen zaterdag staan voetballen bij de Stayokay, en toen tegelijk onze startnummers opgehaald. Jens blijft lekker kletsen en we lopen zo'n beetje het hele parcours met zijn tweeën. Top!

Eerste stuk strand is prima, tweede stuk is behoorlijk zwaar. Vooral dat ene venijnige regen- en hagelbuitje hakt er in. 'Lekker fris', zeg maar. Ik krijg toch vochtige voeten door dat schuim maar gelukkig is er een stel backup schoenen als we het strand af gaan. Na de pitstop verlies ik wel een van mijn gelpakketjes maar goed, er is nog meer in de fietstassen verderop.

Voor mijn gevoel duurt het daarna uren voordat ik die vuurtoren zie, en door de pitstop ben ik Jens kwijtgeraakt. Ik had mezelf in elk geval beloofd minstens tot die vuurtoren te komen en dat lukt dan ook, uiteindelijk. Ik zit nog aardig op schema voor mijn gevoel en nu hebben we wind mee! Yes! Ik kom Jens weer tegen en we praten weer wat af.

Mijn ouders fietsen ondertussen mee en zorgen voor eventuele bevoorrading. Maar alles gaat prima, ik heb weinig nodig behalve dat ik bij me heb of van de voedertafels afhaal. Ik mis alleen nog pretzels (die heb ik zelf) maar de rest is prima! Steady as she goes, zeg maar.

Soms zit Jens er wat doorheen, soms ik. Maar we blijven praten en zorgen voor een mooi gelijkmatig tempo, gewoon nog steeds onder die 7.00 per km. Rond de 6.20/6.40 gaat het. Gewoon goed. Niet teveel kijken naar al die frisse estafette mensen maar gewoon genieten van het rennen en de omgeving.
Jens heeft ook familie aan de kant staan en we juichen elkaar toe. ‘Alles prima!’ ‘Jawohl, wir schaffen das!’ (okee, niet gezegd maar dat had best gekund ;-)).

Jens moet op 10 km van het eind toch lossen, wil wat wandelen. Ik twijfel, maar hij zegt dat ik toch echt zelf verder moet gaan. En ik wil het ook niet NIET halen, ik ben er zo dichtbij! En hij haalt het ook, weet ik zeker!

Dan het laatste stuk. Wind tegen en heuveltje op, gezien tijdens een verkenningsfietstochtje. Maar eerst richting haven Oudeschild! Wat een eind! Eenmaal daar vervloek ik de stenen die er niet mooi bij liggen, de regen die we net nog kregen en eigenlijk alles. Ja, Texel is mooi, maar wel groot! Na de haven in Oudeschild komt mijn gezin er ook nog eens bij, voor mijn gevoel moet ik nu overal op letten! Twee minuten later vind ik het echter weer geweldig dat ze er zijn en moet bijna janken van… geluk? Pijn? Blijheid? Geen idee, maar het doet best veel met me. We gaan in kolonne verder en er wordt ‘een potje met vet’ ingezet. Ik ga er in elk geval harder van lopen (ze zingen vals ;-)).
Aftellen maar! Ik wil toch nog iets versnellen want ik moet dit toch kunnen halen binnen die zeven uur..? Kom op! 5 km nog en nog dik 45 minuten, dat moet kunnen! Ik kan de speaker al horen en (bij wijze van spreken) de Skuumkoppe al proeven :-).

Ik finish in 6.50.00 volgens uitslagen.nl, ik heb mijn Garmin iets te laat uitgedrukt dus daar staat 6.50.10 op. Jens haalt het ook, prima! Gelukkig maar anders zou ik me toch wel schuldig hebben gevoeld.

Ik ben blij dat het gelukt is, ik had al een goed weekend maar dit was wel de kers op de appelmoes ;-). Ik heb “veul” te danken aan mijn supporters en aan al die vrijwilligers die de kramen bemanden. Super! Ik heb genoten…
Maar ik weet nog niet of ik er over 2 jaar weer bij ben. Want ik vind 60 km toch wel een heel eind!

Jan vd Meulen

Noot van Martien Baars: Jan van der Meulen (44) uit Huissen postte zijn verslag op www.chatnrun.nl (Runnerd) en hij gaf permissie om het ook hier op Ultraned en op de Zestig-site te plaatsen. De 50 km van de Salland Trail in 2016 was zijn ultradebuut. Jan is voormalig Nederlands kampioen ‘blood bowl’, meldde hij bij de inschrijving. Moest ik even opzoeken: ‘Blood Bowl’ is een ‘fantasy’ miniaturen bordspel gebaseerd op American football. Later is het ook een computerspel geworden.

Voor Jens Weber (37) uit Kiel was de 60 km op Texel zijn ultradebuut. Hij finishte keurig in 6.52.50. Vlak voor het tweetal Jan en Jens is Wolfgang Bernath (57) uit Waldbreitbach gefinisht in 6.48.35. Wolfgang is al meer dan 10 jaar reporter voor Marathon4you.de en schreef een uitgebreid verslag over zijn Texel-avontuur: http://www.marathon4you.de/laufberichte/de-zestig-van-texel/texel-in-sieben-stunden/3337
 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]