Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Verslagen actueel
2 mei 2018
Trail Innsbruck
13 apr 2018
Der Rheinsteig
2 apr 2018
Pfalztrail 3 daagse
25 mrt 2018
Lentemarathon Amstelveen 25-03-18
Verslagen in 2018
Verslagen in 2017
* December
* November
* 26 nov 2017: Van Abcoude tot Kampen
* 23 nov 2017: Wooler Trail Marathon
* 22 nov 2017: Terschelling Berenloop, zondag 5 november 2017
* 12 nov 2017: UltraSteinhart666 - 12 november 2017
* 5 nov 2017: 3e Marathon van Rooi - 05 november 2017
* Oktober
* September
* Augustus
* Juli
* Juni
* Mei
* April
* Maart
* Februari
Verslagen in 2016
Verslagen in 2015
Verslagen in 2014
Verslagen in 2013
Verslagen in 2012
Verslagen in 2011
Verslagen in 2010
Verslagen in 2009
Verslagen in 2008
Verslagen in 2007
Verslagen in 2006
Verslagen in 2005
Verslagen in 2004
Verslagen in 2003
Verslagen in 2002
Verslagen in 2001
Verslagen in 2000
Verslagen in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
VERSLAGEN van November 2017
 
De Ronde Venen Marathon in Abcoude vorige week werd voor de eerste keer georganiseerd wat prima gelukt is. 1 grote ronde. Helemaal niets aan veranderen.

Voor de eerste keer in tweehonderd keer finishen op een marathon c.q. ultramarathon verslaap ik me drie kwartier. Reden: vergeten mijn mobiel op te laden voor het slapen gaan. Dus plank gas naar Abcoude. Mooi op tijd. In het startvak sta ik bijna pardoes vooraan. Dit is niet de bedoeling maar het overkomt me omdat ik kort voor aanvang de dixie verlaat. De start en finish is in het mooie centrum van Abcoude.

Een paar getalenteerde ultraloopsters halen me tussen de 1 en 5 kilometer in. De marathon wordt ook door duo's gelopen waarbij er 1 fietst. Ik vind het redelijk druk. 1 zo'n fietser wil me alleen maar links passeren. Ook fijn dat hij zo ongeduldig zijn fietsbel gebruikt. Mijn advies: kom eens onthaasten in de Achterhoek.

Het parkoers is echt super. Veel afwisseling, vergezichten, Vinkeveense plassen en nog meer. Wat helemaal geweldig is dat de regenboog zich vandaag zo vaak laat zien. Echt genieten. De oude spoorweg valt mee.

Ik loop lekker. Haal het tweede gedeelte nog de 1 en ander in. Echter nadat ik bij een boer op een koeien pad bijna horizontaal ga, moet ik even de knop omzetten omdat ik er logischerwijze niet op zit te wachten. Na het verlaten van koeien pad volgt een paar honderd meter wei. Bij opgang van deze wei liggen een paar stukken tapijt zodat je niet gelijk gaat glijden.

Wat iedereen vooraf weet dat we om en nabij de 35 kilometer een kleine drie kilometer over een weiland moeten lopen. Het is een landschapsloop dus dan kan het er onderdeel van zijn. Persoonlijk vind ik het helemaal niets. Spekglad, een grote glijbaan omdat het erg modderig is. Door het gras lopen is niet mogelijk omdat het vol met water staat. Elke stap betekent voor mij goed opletten. Inderdaad bang om te vallen.

Na het verlaten van dit weiland loop ik de laatste kilometers in circa 5 1/2 minuut per kilometer. Niet moe maar toch voldaan finish ik.

Na afloop nog circa vijftien minuten zoeken waar ik mijn Mini alweer neer heb gezet.

Een kleine tien kilometer per uur is het resultaat vandaag. Een negativ split op deze marathon is nagenoeg onbegonnen werk. Het weiland heeft me tussen de vijf en tien minuten gekost. Dit is geen commentaar op de organisatie maar des te meer het bewijs dat asfalt meer is voor me. Al de vrijwilligers hebben prima werk verricht.
Al met al een geslaagde dag.

De 3 Bruggen Ultra in Kampen staat vandaag op het programma. De benen voelen de nacht voor de start niet prima. Kramp. Maar dat mag de pret niet drukken. Het is ook geen excuus mocht de eindtijd me niet bevallen. Een zaklamp heb ik voor de zekerheid bij een tankstation voor aanvang gekocht.

Fijn om kort voor aanvang met een paar ultra-toppers en Herman te spreken. Goed dat Herman deelneemt. We hebben elkaar al een tijd niet meer gezien. 1 van de ultralopers die ik spreek maakt er echt een ultra-dag van. Respect om '-s avonds nog 35 kilometer extra te lopen om zo 100 kilometer totaal gelopen te hebben.

09.00 uur is de start bij KHC. We starten in tegenstelling tot de eerste twee edities op een andere locaties zodat we de 321 rotondes niet aan het einde van de route dienen af te leggen. Een prima wijziging. Terwijl ik om circa acht uur arriveer bij KHC passeert Chris. Hij ziet er goed uit. Hij heeft de eerste ronde achter de kiezen. Die 130 kilometer is prachtig maar vandaag ervaar ik dat 65 kilometer meer dan voldoende is. Enige zelfkennis is niets mis mee.

Helaas blijk ik mijn sportdrank vergeten te zijn (staat vast nog in de keuken) waardoor ik met een vaag yoghurtdrankje in mijn hand start. Nou zo'n drankje tijdens het rennen kan ik niemand aanbevelen. In het eerste deel ben ik zoekende naar het correcte tempo. Het lijkt er op dat er vandaag sprake is van een sterk deelnemersveld. Na twintig kilometer blijkt dat ik tien kilometer per uur loop. Een prima aanvangstempo maar ook een tempo waar ik op in ga leveren. Geen probleem. Na 33 kilometer kom ik door in 3,5 uur.

Een paar jonge gasten van om en nabij dertig jaar zeggen dat ze gelukkig de lange rechte stukken achter zich hebben waarop Erik en Bastiaan zeggen dat de echte lange rechte stukken nu pas komen. Een smile. Eindelijk loop ik vanaf nu alleen. Na afloop heb ik een paar lopers mijn excuses aangeboden dat ik niets zeg tijdens het rennen. Of het interessant is of ik Henk Harenberg ben en of we boffen met het weer, het zijn dingen die me zachtjes uitgedrukt niet bepaald interesseren. Sorry. Lopen is voor mij, het in mezelf keren, afsluiten van de buitenwereld. Na afloop voelt het vervolgens geweldig.

De laatste 32,5 kilometer geniet ik. Al redelijk snel stapelen de wolken zich op. Echt het wordt donker. Gaaf en wat een genieten. De eerste hagelsteentjes beginnen te vallen. Vervolgens onweer. De paar flitsen zijn eigenlijk best wel dichtbij. Toch heb ik er geen hinder van omdat we de wind in de rug hebben. Dus het valt niet middenin je snoet. Ik denk nog wel, een muts zou niet verkeerd zijn. Helemaal vergeten dat ik er 1 op heb, haha. Een klein kwartiertje duurt het indrukwekkend natuurfestijn. Vervolgens is het droog.

De doorkomst in IJsselstein is super. Een mooie plek waar we even onder de mensen lopen om vervolgens weer in alle stilte verder te lopen. Ik wil niet forceren maar soepel lopen. Nou dat kan niet omdat ik nog nooit soepel heb gelopen. Hoe heb ik de drie bruggen ervaren? Prima. De tweede brug is wel een unieke omdat je eerst een trap op mag klauteren. De laatste brug voordat we Kampen binnen lopen is er 1 van de buitencategorie. Tenminste zo ervaar ik het. Een mooie uitdaging. Vervolgens is een klein stukje tot dat de finish wordt bereikt.

Gelukkig de zaklamp niet nodig gehad. Alhoewel ik heb de lamp bij thuiskomt nodig omdat mijn huissleutels onder de stoel in mijn auto vallen. Enneh de sportdrank ligt niet in de keuken maar in de auto. Tja georganiseerd naar een wedstrijd afreizen is blijkbaar niet mijn ding.

Mijn plan om bij de laatste drie te finishen is 'helaas' niet gelukt. Voor degene (wie?) die interesse heeft: een kleine twintig minuten verval gedurende de laatste 32,5 kilometer tijdens mijn tweehonderdeneerste finish op een marathon c.q. ultramarathon. Na afloop nog even in de kantine nagepraat met de prima organisatoren Bastiaan en Erik. Nog bedankt voor jullie traktatie het balletje mayo.


Sportieve groet,

Henk Harenberg 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]
 

 
 
 
Op deze plaats zou ik graag een verslag willen schrijven van mijn ervaringen bij de Wooler Trail Marathon in de Cheviot Hills. Maar een droge opsomming van feiten zou volstrekt voorbij gaan aan de werkelijke beleving. Natuurlijk ben ik trots dat ik, na de DNF tijdens de St. Cuthbert's Way Ultra, eerder dit jaar in dezelfde regio, er nu wel in geslaagd ben om de cut-offs vóór te blijven. Maar de realiteit is dat dit slechts op het nippertje gelukt is. Sterker nog, als de marshall op de één na laatste post mijn 10 minuten tijdsoverschrijding aldaar niet door de vingers had gezien, dan zou een eindnotering mij wederom ontgaan zijn. Maar goed, ik mocht ondanks de invallende duisternis doorgaan en slaagde er uiteindelijk toch nog in om een half uur vóór de limiet van negen en een half uur te finishen.

Jazeker, negen uur voor een afstand van een dikke 45 kilometer! Maar we hebben het hier over een trail in Engeland en daar heb je wildernissen die we in Nederland niet kennen. Met halverwege de beklimming van de Cheviott (815 m) en The Schill (600 meter). Het was bovenop de Moors vriezend weer waardoor de normaal gesproken modderige passages over de heide nu bevroren waren tot harde onregelmatige oppervlaktes, bedekt met een laagje vertrapt ijs. Pas later op de dag begon dit wat weg te dooien en konden we alsnog lekker wegzakken in de prut. Het verraderlijkst waren echter de met kort gras, stenen en mos bedekte afdalingen die spekglad bleken te zijn door bevroren rijp. Het profiel van de trailschoenen had daar totaal geen grip op omdat zich tussen de noppen daarvan een ijslaagje opgebouwd had. Dat resulteerde in talloze uitglijders en valpartijen. Zelf kwam ik daarbij steeds goed terecht omdat mijn rugzak als airbag werkte, maar er zijn diverse deelnemers uitgevallen door blessures. Gevolg is dat je steeds voorzichtiger en dus langzamer wordt.

Maar het ging mij niet om een prestatie of een klassering. De beleving stond voorop en ik schroomde er niet voor om goed om mij heen te kijken en een groot aantal foto’s (ruim 60) te maken onderweg. Natuurlijk moest er ook gerend worden en met name in de tweede helft van het parcours was dat goed mogelijk. Geen droge loopfeiten dus in dit verslag, maar anderzijds vind ik het ook moeilijk om woorden te vinden die uitdrukking kunnen geven aan wat ik eigenlijk een mystieke ervaring zou willen noemen. Voor een deel zal die ervaring wel het gevolg zijn van de natuurlijke drugs die het lichaam gedurende zo’n inspanning aanmaakt. Voor een ander deel heeft het echter te maken met wat een soort versmelting met de natuur is. De beelden, de geluiden, het evenwicht zoekende lichaam, de cadans van het lopen, de luchtstroom, de geuren en de temperatuurbeleving: het vloeit allemaal samen tot één gedachtenloos bewustzijn, een tijdloze trance-toestand waarin de zintuigen volledig open staan zonder dat de binnenstromende indrukken overdacht worden. Het is een volledig leven in en mét de natuur, een dierlijk-instinctieve maar toch ook bewonderende en zich verbazende aandacht. Hoe indrukwekkend is dan het vallen van de nacht over de onafzienbare Moors met om je heen de vreemde, als lachende en spottende kinderstemmetjes klinkende keelgeluiden van de ‘grouses’. Een duisternis die pas verbroken wordt als de lichtjes van Wooler bij het naderen van de finish vanuit het dal beginnen op te gloeien.

Het koude en winderige plateau van The Cheviot deed mij sterk aan dat van de Brocken denken. Ik kan me voorstellen dat het daar flink kan spoken. Wij hadden geluk met een onbewolkte hemel, want de volgende dag regende het pijpenstelen. Nu waren de uitzichten fenomenaal; we konden zelfs in de verte als een wazige blauwe band de Noordzee zien liggen, voorafgegaan door rij op rij van steeds verder opklimmende heuvels, maar geen enkele hoger dan die waar wij op stonden. The Cheviot is een vreemd gevormde bolvormige heuvel met een afgeplatte bovenkant die erg moerassig is. Daaroverheen was met natuurstenen platen een goed beloopbaar (maar hier en daar wel glad!) pad aangelegd dat deel uitmaakt van de Pennine Way. Het beklimmen van The Cheviot is pittig, maar goed te doen en niet erg technisch. De terugweg naar Wooler volgde de St. Cuthbert’s Way die ik me deels nog herinnerde van de ultra in juli.

De organisatie, met de nogal vreemde naam ‘Trail Outlaws’ en die de slogan ‘Running dead or alive!’ hanteert, bestaat niet uit bandieten maar uit heel vriendelijke en zeer professionele en enthousiaste mensen die een prachtige trail hebben weten te organiseren die dit jaar voor de tweede keer gelopen werd. Prima gemarkeerd en met een goede begeleiding en voorzieningen. Er waren ongeveer 250 starters waarvan er een stuk of 15 zijn uitgevallen als gevolg van blessures of het niet halen van een cut-off tijd.

Al met al een aanrader deze loop!


André Boom

Website van André: http://www.bidmerun.nl 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]
 

 
 
 
We hebben dit jaar al weer heel wat gelopen, af en toe doen we er eens een speciale marathon bij, ooit liep ik eens de Berenloop op Terschelling en hield er zo een fijne ervaring aan over dat deze zeker nog eens op de kalender moest staan.

In 2013 was het dan zover, Gust De Keyser ging op pensioen en we vonden dit wel een leuk geschenk voor hem, we zouden alles voor hem regelen en hadden een huisje gevonden dicht tegen de start net zoals mijn eerste deelname. Helaas hebben toen de weergoden anders beslist en moest de organisatie beslissen om de marathon niet te laten doorgaan, begrijpbaar met de stormen die er toen waren maar toch een hele ontgoocheling voor ons.

In 2017 komt het er dan eindelijk nog eens van, Dee en ik schrijven ons in voor de marathon en Rudy Sol ziet het ook wel zitten om eens op een eiland te lopen. Gust die kon spijtig genoeg niet dit weekend. Spijtig genoeg laat Rudy weten dat hij niet kan meegaan en vinden we iemand anders op de valreep, twee dagen voor de marathon zegt die persoon ook af en toen stonden we daar met een ticket teveel. Zaterdag rond 12u bel ik Gust, “ Hallo Gust, rond hoe laat halen we u op morgen?” … “ euh, morgen?” .. even het verhaal delen en Gust besluit om deze kans niet te laten liggen. Het avontuur ligt voor onze voeten.

Zondagmorgen, 03u45' die wekker, als Zombies strompelen we door het huis, gelukkig is Halloween nog maar net voorbij en vallen we nog niet echt op. Om 05u15' staan we bij Gust en kunnen we beginnen aan onze reis naar Harlingen waar we de boot moeten nemen. Na bijna 4u rijden zoeken we parking, alles wat dicht tegen 'rederij Doeksen' ligt is al volzet, Dee en Gust gaan met onze bagage al naar binnen en ik begeef mij naar de parking die wat kilometers verderop ligt, gelukkig zijn er pendelbusjes en staan we allemaal op tijd aan te schuiven om op de boot te gaan.

We zetten ons eerst op het bovenste dek, zalig al die meeuwen rond ons, de ijzige wind, het land is steeds kleiner en al gauw zien we niets dan water. Omdat we zoals steeds heel veel te vertellen hebben gaat de tijd enorm snel voorbij en staan we voor we het weten met onze voeten op het eiland ontvangen door een leuke fanfare.

Als je alles de dag zelf doet is het een tornado om alles rond te krijgen, maar het staat hier allemaal netjes aangeduid zodat alles voor zich spreekt.
Gust zijn naam laten registreren verloopt heel vlotjes. De kleedkamers voor de dames zijn verder dan we dachten en na een kilometer besluiten we van ons langst de weg om te kleden en snel terug te gaan, nog even naar toilet, bagage afleveren en we zijn er klaar voor.

De sfeer is hier echt top, alle mensen op het eiland leven mee en wie kan zet zijn beren buiten :) We moeten één ronde afleggen en ongeveer om de 6km is er bevoorrading. Bij de start gaat Gust er al snel vandoor en ik besluit om Dee te helpen vandaag. We gaan voor 4u45', zo kunnen we extra lang genieten van ons loopje.

Wie hier niet gelopen heeft moet het echt eens doen, het eiland zelf brengt zo een rust, en overal staan wel mensen om aan te moedigen. In begin zit de bezemwagen nog achter ons, twee grote beren zijn er aan vastgebonden maar deze zien we liever niet te lang achter ons. De eerste kilometers lopen we wat meer tussen de huizen maar al gauw zitten we in de mooie open vlakte, af en toe de klok in de gaten houden maar we lopen perfect op schema, Dee heeft een goede dag en omdat we zo vlak lopen sluiten er wat mensen bij ons aan.

Na een km of 18 krijgen we een regenbui maar het valt goed mee en is maar van korte duur, de wind is wel meer komen opzetten en het groepje blijft mooi achter mij lopen. De bevoorrading is ook dik in orde, we proberen toch niet te lang aan de post te blijven om niet uit ons ritme te geraken, ook al is het leuk om samen met de andere kinderen met de sponsen te spelen.

Ondertussen lopen we door de duinen maar wel op goed begaanbare paden, zalig lopen hier, het parcours is eigenlijk heel afwisselend en nooit lange saaie stukken. Het is geweldig dat zelfs op de verste uithoeken supporters staan om ons vooruit te schreeuwen..

Na km 32 ergens mogen we een klein stukje op het strand, echt moeilijk ligt het zand er niet bij en voor we het weten is het ook voorbij, gelukkig nam ik nog de tijd om wat mooie foto's te maken, enkele foto's hier https://photos.app.goo.gl/tuWc9F7XnlKjlzJg1

Omdat we nog steeds hetzelfde tempo lopen hebben we al heel wat deelnemers kunnen inhalen, het begint ondertussen al wat te schemeren en in de verte komen terug donkere wolken aan. Het binnenlopen in het dorp is geweldig, zoveel mensen die staan te juichen, in de verte zien we de aankomst, nog een lange rode loper en we hebben het weer eens geflikt! 4u45'50 nettotijd.

We krijgen nog een mooie medaille en t'shirt en begeven ons zo snel mogelijk naar de bagage waar we met Gust hadden afgesproken, op de weg naar onze bagage begint het plots heel hard te hagelen, gelukkig hebben we dit niet over ons gekregen al lopend.. De mensen zijn hier zo vriendelijk dat we ons hier aan de bagageruimte even mogen omkleden en de hele weg naar de kleedkamers niet hoeven te doen. Gust was tien minuten voor ons binnen en heeft er blijkbaar even hard van genoten! Hij mag eindelijk echt op pensioen nu ;)

Onze boot is pas om 21u15 dus hebben we nog tijd voor een hapje in een gezellige eettent waar we enorm leuke mensen leren kennen. Ook op de boot ging de tijd zo snel omdat we aan de praat raakten met een leuk koppel.

Terugrijden was enorm vermoeiend omdat het heel de tijd regende, pas om 2u30' waren we terug thuis, enorm vermoeid maar heel voldaan. We hebben er geen spijt van gehad! De Berenloop op Terschelling moet je echt eens gedaan hebben, de organisatie is echt top en het is zo één van die marathons die steeds fris in uw geheugen blijven. Maar volgende keer maken we er toch een weekendje van want dit was echt wel een lange dag. Hop naar de volgende, nog een marathon of zes en het loopjaar zit er voor ons weer eens op!


Paul van Hiel 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]
 

 
 
 
Vandaag wordt door de organisatie voor de vierde keer een ultra-afstand van 56 kilometer georganiseerd. De overige afstanden zijn 14 en 28 km en de marathon. Inderdaad vier rondes. Mocht je willen switchen van afstand tijdens de wedstrijd dan is dit mogelijk. Na acht marathons gedurende de laatste acht weken is mijn plan vandaag 56 kilometer te lopen. Totaal 666 hoogtemeters.

Totaal hebben circa 100 lopers zich voor ingeschreven voor de langste afstand en nog eens circa 100 op de marathon. Of alle voorinschrijvers zijn gestart of ze zijn geswitcht naar een andere afstand is me niet bekend maar by far zijn er geen honderd gefinisht op de 56 kilometer.

Voor aanvang twijfel of ik met een running jas en handschoenen dien te lopen. Er is kans op regen, wind en hagel. Ik trek het niet aan. Een goede beslissing omdat het nagenoeg droog is gebleven.

09:30 uur is de start. Mijn plan is in circa zes uur en twintig minuten te finishen. Nadat gisteren de Nederlandse ultraloper met de meeste 200+ op een 24 uur me thuis advies gaf om niet te snel te starten en in de laatste ronde 'toe te slaan', heb ik dit wijze advies opgevolgd.

Zoals bij die vorige wedstrijden gedurende de laatste tijd vliegen de lopers me voorbij. Laat maar gaan. Doordat het nogal fris is, is de behoefte te urineren er constant. De eerste ronde beperk ik het tot 1 keer maar in de tweede ronde welgeteld 3,5 keer. Waarom een 1/2? Omdat bij 1 pisstop achter de heg op een paar meter toeschouwers staan die ik voor de stop niet gezien had. Scheisse en nu voelt het of ik mega aan het zweten ben in mijn lange tight ...

Voor wat betreft de ronde. Deze is grotendeels in het bos. Goed begaanbare bospaden (af en toe een beetje glibberig maar dat mag de pret niet drukken) met af en toe asfalt. Het is absoluut geen trail maar ein Landschafslauf. In de ronde zit 1 stevige klim. De rest valt wel mee waardoor ik, in tegenstelling tot redelijk wat anderen, overal kan blijven hardlopen of iets wat er op lijkt. De kilometers vliegen gevoelsmatig voorbij.

In 2012 liep ik hier de marathon. Wat ik me nog herinner is dat alle kilometers werden aangegeven. Vond het een beetje too much. Deze keer geven ze elke twee kilometer aan. Een verbetering vind ik.

Het loopt vandaag helemaal naar tevredenheid. Wat vandaag ook super is, is de drank die we krijgen bij de verzorgingsposten. Lekkere thee en prima water. Waarom lekker en prima? Het is niet koud maar ze hebben het verwarmd. Elke post kijk ik uit naar de thee.

De derde ronde begin ik met een inhaalslag of wat er voor door mag gaan. Zonder te overdrijven passeer ik nu redelijk wat lopers. Of het marathonlopers of 56 km-lopers zijn? Geen flauw idee. De vierde ronde is gevoelsmatig te kort. Ik haal er wederom een aantal in. Echter circa vijf tot tien lopers zijn diehards. Ze willen blijkbaar niet ingehaald worden. Hoe dichter ik bij de finish kom, des te meer geniet ik en zeg in mezelf 'jammer dat het niet nog een ronde is, dan had ik ze nog kunnen 'pakken''.

Niet moe en voldaan finish ik. Als beloning ontvangen we idem als in mijn vorige deelname een baksteen. Nog even dan kan er een tuinhuisje op Madurodam in m'n tuin gebouwd worden. Toch kan een gouden tip er een cactus op te zetten een optie zijn.

En wat betreft mijn eindtijd en tussentijden:

1e ronde: 01:30:19;
2e ronde: 01.31:28;
3e ronde: 01:29:24 en
4e ronde: 01:30:18

Eindtijd: 06:01:29

'Helaas' niet de geplande eindtijd van 06:20:00

Wat geweldig is dat Marco Groot tweede is geworden in een eindtijd van 04:33:29. Niet dat ik hem ken maar vind het een prima prestatie.

En mogen er geen gekke dingen gebeuren deze week, dan moet mijn doel die 200 lukken mits 100 marathon club deze finish accordeert maar dat kan in mijn perceptie niet een issue zijn.


Sportieve groet,

Henk Harenberg 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]