Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Verslagen actueel
27 nov 2019
Kleiner KoBoLT 23/24 november 2019
18 nov 2019
6 hours joensuunightrun
14 nov 2019
Albi WK 24 uur 26 en 27 oktober 2019
2 nov 2019
Ultra Raid der Catharen
Verslagen in 2019
* November
* September
* 24 sep 2019: The Great Escape 100 mijl
* 2 sep 2019: De Grand Raid: een serieuze uitdaging
* Augustus
* Juli
* Juni
* Mei
* April
* Maart
Verslagen in 2018
Verslagen in 2017
Verslagen in 2016
Verslagen in 2015
Verslagen in 2014
Verslagen in 2013
Verslagen in 2012
Verslagen in 2011
Verslagen in 2010
Verslagen in 2009
Verslagen in 2008
Verslagen in 2007
Verslagen in 2006
Verslagen in 2005
Verslagen in 2004
Verslagen in 2003
Verslagen in 2002
Verslagen in 2001
Verslagen in 2000
Verslagen in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
VERSLAGEN van September 2019
 
Na de Pyreneeën Ultra Raid moest ik toch wel even bijeten en slapen. Maar ach, na een week of 2 begon het weer te kriebelen en dook ik in de kalender van Ultraned en liep ik tegen The Great Escape aan. De 100 miles bleek nog niet geheel vol te zitten en leek mij wel een aardige uitdaging om deze te lopen na de Pyreneeëntocht. Nu ben ik niet echt een Ardennenliefhebber, maar het eerste gedeelte zou door Luxemburg gaan en dat vind ik altijd wel een aantrekkelijk land om doorheen te lopen.

De start was in een klein dorpje dichtbij la Roche. Natuurlijk was er een wegomleiding en volgde ik de "zorgvuldig geplaatste" borden. Onnodig bleek later, want de startlocatie was gewoon te bereiken. Intussen was mijn camper al meerdere getorpedeerd door vrachtwagens en landbouwmachines.

Bij aankomst een tweede probleem. Waar vind ik een geschikte parkeerplaats? Er waren 2 mogelijkheden; een grasveld en een parkeerplaats langs de rivier. Maar beiden waren met borden en een poort dichtgetimmerd voor campers. Van harte welkom, camperaars! Dan maar een stek langs de doorgaande weg gezocht. Helaas bleek dat tot in de late uurtjes een F1 circuit. Niet getreurd, de nacht zou toch wel van korte duur zijn. Om 1 uur 's nachts uit de veren, om 02.00 uur in de bus en om 04.00 de start in Ettelbruck.

In de bus kwam ik naast een zekere Erik uit Gouda te zitten en al gauw raakten we aan de babbel over het traillopen. Altijd leuk om de avonturen van anderen te horen.Ik ben altijd nieuwsgierig hoe mensen uit een gebied gemiddeld 6 meter onder zeenivo zich prepareren op een 100 miles door geaccidenteerd terrein.

Om klokslag 04.00 werden ongeveer 115 trailfanaten weggeschoten uit Ettelbruck. We moesten een bestaande route volgen aangegeven d.m.v. permanent aanwezige bordjes, af en toe onderbroken met pijltjes van de organisatie i.v.b met aanwezige verzorgingsposten.

Na ongeveer 20 km kwam ik Erik tegen en zijn we samen tot ongeveer 125 km opgelopen. We hadden zo'n beetje hetzelfde tempo en door samen te lopen konden we elkaar steunen in "donkere tijden". Gelukkig was Erik, net als ikzelf, geen tijden-neuroot. we namen af en toe de tijd om op een terras een milkshake, alcoholvrij bier e.d. te nuttigen. Ook tijdens het vaak in de dorpjes zoeken naar de route raakte hij totaal niet van de kook. Beregezellig lopen op zo'n manier. Helaas was bij Erik na ongeveer 125 km de koek op en is hij uitgestapt. De organisatie probeerde hem nog over te halen om verder te gaan. Het gedeelte naar de volgende post zou niet heel pittig zijn. Beetje vreemd zo'n reactie vind ik, om mensen die zelf aangeven om te stoppen ( doen ze denk ik niet voor niets) nog te pushen om in het donker over een, bleek later, een zeer pittige route te sturen.

Na 30.35 ben ik over de finish gekomen. Gelukkig hebben we schitterend weer gehad. Ik moet er zelf niet aan denken dat ik bepaalde passages met slecht weer had moeten tackelen. De organisatie is goed. De pasta en de wraps waren heerlijk. En zelfs de door mij gehate Ardennen vielen deze keer een klein beetje mee. Finishers.....de runners en de walkers; een fantastische prestatie!!!

Op naar de Catharentrail.


Groet,
Hans Lems 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]
 

 
 
 
Na 6 weken rondgezworven te hebben met mijn grote vriend 'de camper' weer terug in de Randstad. Ik moest onderweg diverse malen op hem inpraten om richting Nederland te blijven koersen; hij moest na 6 weken bergen ook behoorlijk aan het idee wennen om weer in het drukke, gestreste poldergebiedje te gaan bivakkeren.

Eerst zijn wij 5 dagen neergestreken in Schruns voor wat bergtraining. Dit in voorbereiding voor de Großglockner Ultra-Trail (GGUT) in Kaprun. Alles verliep voorspoedig en al gauw meldden wij ons in Kaprun voor de start. Helaas verliep deze 110 km niet zoals ik had verwacht. Net als vorig jaar werden we na een uur of 15 lopen overvallen door een fikse onweersbui. In tegenstelling tot vorig jaar mochten we dit jaar niet doorlopen op eigen risico en werd de hele race stilgelegd. Na een stevige discussie met de wedstrijdleiding kon ik niets anders doen dan terugkeren naar de grote middenpost in Kalfs.
Dat de organisatie een verantwoording heeft naar zijn deelnemers kan ik begrijpen, maar op dit moment lijkt het er op dat men geen enkel risico meer wil lopen bij naderend onweer. Ik heb daar zo mijn eigen mening over. Je loopt in de bergen, daar horen risico's bij. En er komen mensen van heinde en verre om vaak tegen niet al te lage inschrijfgelden een race te lopen. Je kunt dan, vind ik, niet zomaar een race gaan cancelen. Zorg dan voor alternatieve routes. Als je in de zomer in het hooggebergte races organiseert kun je met de regelmaat van de klok onweer verwachten. Hou daar dan rekening mee en zorg voor een plan B.

Niet getreurd! Op weg naar Frankrijk voor de volgende trainingen. Eerst naar Grand Bornand (perfect trainingsgebied), vervolgens naar Bourg St. Maurice (eigenlijk nog beter) en afsluitend naar de Pyreneeën voor de Grand Raid met 220 km en 12.500 HM. Dit zou mijn langste race tot nu toe worden. En naderhand gezien ook de zwaarste.
De start was in een klein pittoresk dorpje aan de voet van de Haute Pyreneeën. Met aan de start ongeveer 400 deelnemers op de langste afstand. Mijn lieftallige schuimpje was met het vliegtuig gekomen om mij te assisteren; hulde!
De eerste beklimming naar de Pic du Midi ( bijna 3.000 meter ) verliep prima. Als de race zo zou verlopen zag ik een grote kans om hem te finishen. Echter zo relatief makkelijk als het eerste stuk voor mij verliep begon in de trajecten daarna de 'ellende'. Loodrechte beklimmingen omhoog naar 2.800 meter zodanig dat je kuiten en achillespezen constant om hun moeder riepen. Voor mij zeer technische afdalingen die ik vaak op handen en voeten moest tackelen. Gigantische blokpassages die je volgens de locals springend moest nemen om er vlot over heen te geraken. In mijn ogen linke passages langs bergwanden met daarnaast een serieuze afgrond.

Ik miste daar zeker de mountainguides op de toppen als security. Na een serieuze dip op ongeveer 130km wist ik mij te herpakken en de laatste 20 km wist ik zelfs een voor mij serieuze versnelling in te zetten. Ik kwam met een fantastisch gevoel over de finish. Geen spierpijn, geen last van de knieën en aanverwante fysieke klachten.
De Grand Raid is een serieuze uitdaging zowel fysiek als mentaal. De organisatie is zeer goed, de verzorging met het verplaatsen van je drop bag goed geregeld, de mensen onderweg zijn zeer enthousiast; een aanrader dus. Het enige minpunt vind ik de veiligheid op risicovolle passages.
Hulde aan alle finishers!

See you bij de trail der Catharen (Grand Raid des Cathares).

Groet,
Hans Lems
(jlems <> xs4all.nl) 
 
[ top pagina ]