Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Verslagen actueel
3 feb 2020
Dutch Coast Ultra by Night 31/01/2020, Afscheid.
3 feb 2020
DCURbN JUBILEUM EDITIE
27 dec 2019
BTS 170K Indonesië
27 nov 2019
Kleiner KoBoLT 23/24 november 2019
Verslagen in 2020
* Februari
* 3 feb 2020: Dutch Coast Ultra by Night 31/01/2020, Afscheid.
* 3 feb 2020: DCURbN JUBILEUM EDITIE
Verslagen in 2019
Verslagen in 2018
Verslagen in 2017
Verslagen in 2016
Verslagen in 2015
Verslagen in 2014
Verslagen in 2013
Verslagen in 2012
Verslagen in 2011
Verslagen in 2010
Verslagen in 2009
Verslagen in 2008
Verslagen in 2007
Verslagen in 2006
Verslagen in 2005
Verslagen in 2004
Verslagen in 2003
Verslagen in 2002
Verslagen in 2001
Verslagen in 2000
Verslagen in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
VERSLAGEN van Februari 2020
 
Mijn laatste deelname aan de Dutch Coast Ultra by Night. Die beslissing had ik vorige jaar al genomen. Na 10 deelnames aan de wintereditie is het genoeg. De versie van 2020 staat in de boeken als de 10de. In mijn telling is het de 11de. In 2013 is er namelijk twee keer gelopen. De echte op 25 januari en een wilde variant op 22 februari. Bij de eerste editie in 2011 was ik er niet bij maar in 2013 hebt ik beide keer gelopen.

Het werd mijn laatste keer dus ik wilde weer eindigen bij de Pierewaai. Door de renovatie van de zeesluizen bij IJmuiden is de finish sinds de vorige editie verplaatst naar de Deining in Castricum maar de Pierewaai is nog steeds bereikbaar. Je moet alleen geen haast hebben. Je kan met het pontje tussen Vlesen - Noord en Velsen – Zuid. Gaat elke 20 minuten in het weekend. Voor de recreant geen probleem lijkt me, maar voor de wedstrijdloper geen optie.

Vooraf regelmatig naar de weersvoorspelling gekeken. De vooruitzichten bleven steeds hetzelfde regen en flink wind tegen. Is dus zaak om de juiste kleding te kiezen. Waterdichte sokken, waterdichte handschoenen, Jas: Salomon - Drifter Mid Jacket - Synthetisch jack, regenjas, regencape(poncho), Gore-tex regenbroek en bril.

Om 21:00 de start voor het Wienerhof in Den Helder. Ruim vooraf stroomt het al vol bij het Wienerhof. Bij deze editie ook een verzorgingspost. Omdat het de 10de editie is staan er ook een 105 en 130 kilometer op de agenda. Die zijn begonnen in Castricum en hebben het Wienerhof als hun 55 kilometerpunt.

Om 21:00 gaan we dan. De juiste plek gezocht, achteraan! In rustig tempo naar de zeedijk. Daar een aantal kilometer over de dijk en dan het strand op. Wind lijkt op de dijk mee te vallen maar op het strand krijg je hem vol van voren. Dat was ook het moment dat van rennen geen sprake meer is. Vanaf nu wandelen tegen windkracht 7. En het is niet alleen wind! Ze nu en dan is er ook regen die ons met windkracht 7 aanvalt. Een van de eerste strandtenten zoek ik een plekje in de luwte. Hier kan ik mij rugzak openen om de regenkleding te pakken. Op het strand lukt dat niet zonder dat er iets van je spullen naar Texel verdwijnt.

De regen blijft komen waardoor de koplamp weinig nut heeft. Kan dus ook wel uit. Blijkt dat je dan ook nog beter ziet. Ook geen last van andere koplampen want ik loop intussen bijna achteraan. Voor en achter me zie ik geen lampjes. Navigeren is nu ook eenvoudig. Het witte schuin rechts, zwart voor, achter en links, boven donkergrijs. Tot de eerste verzorgingspost in Petten veranderd er niet veel. Van voren regen en wind, rechts wit schuim, voor, achter en links zwart, boven donkergrijs. Besef voor tijd heb ik uitgezet. Ook te veel moeite om te kijken hoe laat het is. Horloge zit verborgen onder drie lagen. In Petten een paar bekers cola en weer op pad. Trap af en een plek zoeken in de luwte om wat te eten. Als je het strand op komt staat er rechts een speelhut voor kinderen. Binnen in elke hoek een bankje. Daar een tijdje uit de wind gezeten. Regenjas even uit om te kijken hoe goed hij nog is. Bij een eerdere loop met veel regen, heel veel regen bleek dat hij zijn beste tijd had gehad. Dat wordt nu bevestigd. Maar in de rugzak zit nog een backup. De regencape. Die gaat nu over de regenjas.

Voor Camperduin nog een ontmoeting met een Zeehond. Dacht eerste dat het een zak was. Even de koplamp aan om het beter te kunnen zien. Op dat moment draait de zak zich om en twee glinsterende ronde knikkers kijken me aan. Bij Camperduin is het weer oppassen. Voor je het weet zit je aan de verkeerde kant van de lagune. Ook weer vandaag. Terug en naar de goede kant van de lagune. Hier moet even de GPS aan om de weg te vinden. Lastig, hij zit in mijn rugzak en dit zit weer onder de regencape.

Voorbij de lagune voelt de wind minder krachtig. Zou het echt zo zijn? Maakt eigenlijk ook niet uit, het wordt er niet korter door.

Na een tijdje kijk ik even achterom. Kan ik nog een koplamp zien? Loopt er nog iets achter mij? Terwijl ik in het speelhutje zat, bij de trap in Petten, heb ik nog drie koplampjes de trap op zien gaan. Ook bij de lagune had ik nog twee koplampen gezien aan de verkeerde kant van de lagune. Zijn die door gelopen? Of zijn ze omgedraaid om via de landskant langs de lagune te lopen. Geen lamp te zien, sterker nog het is nog zwarter dan eerst. Navigatie nu dus nog eenvoudiger. Rechts schuim, voor en links zwart, achter het zwartste zwart en boven donkergrijs.

Even een tijdje gelopen met koplamp aan maar zonder loopt toch prettiger. Bergen aan Zee, de wind wordt weer heftiger. De rest blijft het zelfde. Nou ja, bijna het zelfde. Hier en daar zie ik een enkele lichtpuntjes die lijken te bewegen. Dwaallichtjes, hallucineren of is het echt. Knipperen met de ogen en ze zijn weg. Wel zie ik dan lichtpunten in de verte. Na een tijdje zijn de dwaallichtjes er weer. Knipperen met de ogen en ze zijn weer weg. Blijkbaar hebben mijn hersenen moeite met de omstandigheden.

Egmond aan zee, duurt even voor ik er voorbij ben en dan is het links en voor me weer zwart. Rechts schuim en boven donkergrijs met zo nu en dan flikkeringen in de wolken. Lichten van vliegtuigen. De wind is er nog steeds maar kan me geen regen meer herinneren na Petten. Was regen normaal geworden ? Of was het echt droog ? Maakt eigenlijk ook niet uit, het wordt er niet korter door. Opeens zijn ze er weer, de dwaallichtjes. Knipperen met de ogen en ik zie een lichtpunt in de verte. De Deining? Even spelen met de dwaallichtjes. Wat doen de hersenen? Ze komen steeds dichterbij. Ik heb één keer zelf de neiging om te bukken. Zie ook een keer iemand met een koplamp naar me toelopen. Zeldzaam wat de hersenen doen als ze niet weten wat ze zien!

Dan eindelijk de Deining, finish nummer 1 vandaag. Wat van verre een felle lamp leek blijkt een slinger van lampje te zijn. Ik heb nog steeds geen koplamp aan waardoor niemand me ziet aankomen. Als ik binnenkom is het al behoorlijk leeg. Verzorgingstafel is al weer netjes. Iedereen zit bij de open haard. Aantal met de ogen dicht en de rest zit te kletsen. Verrassing de laatste is er ook, 7:10 in de ochtend.

De warme chocolade melk valt er goed in. Nu even rust en dan deel 3, Castricum – IJmuiden. Nog een cola, koek, nog een warme chocolademelk, koffie, koek, . . . Op de 130 kilometer zijn maar drie aan de laatste lus van 25 kilometer begonnen. Daarvan komt nummer 1 Richard Dreijer net binnen. Ziet er nog heel fris uit. Nu nog twee onderweg Ernst Jan en Renske Vermeulen.

Om 08:00 uur vertrek ik voor deel 3 Castricum – IJmuiden. Zoals al gezegd. Dit wordt mijn tiende en laatste deelname. Daarom wilde ik nog een keer naar de Pierewaai. Hier en daar lopen al wat mensen op het strand, de wereld is intussen wakker geworden. Er is nog wind maar geen idee of het nog ze erg is als afgelopen nacht. Maakt eigenlijk ook niet uit, het wordt er niet korter door. Ik loop de DCUbyN route naar IJmuiden. Enige aanpassingen is de oversteek met het pontje i.p.v. via de zeesluizen. Daardoor loop in nu de extra lus voor de 130 kilometer tegengesteld. Kans dus dat ik Ernst Jan en Renske nog tegen komen. Nog geen twee kilometer onderweg en we komen elkaar tegen.

Wijk aan zee van het strand af. Achter het duin en de wind is weg. Nu via de normale route naar het pontje. Tot aan het Noordzeekanaal daar moet het even anders. Normaal ga je hier rechts naar de zeesluizen, nu links naar het pontje. Elke twintig minuten gaat er een pontje. Ik tref het, wachttijd 10 minuten. Pontje af en via voormalig IJmondlijn naar de Shellpomp, daar weer de normale route opgepakt. Om 13:02 bij de Pierewaai. Finish nummer 2 ook bereikt. Bedoeling was om er even een foto te maken maar ik zie mensen naar binnen gaan. Even kijken of Ron er ook is. Die is er en kijkt heel verbaasd als er opeens een loper voor hem staat. Zijn eerst vraag “Wat doet jij hier?” gevolgd door “Koffie” en “Sorry broodje ei lukt nu even niet”. Bij de koffie komt nog een hele zak stroopwafels :-) Voelt weer als een echte finish in de Pierewaai!



Gerik Mik 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]
 

 
 
 
Het is zaterdagochtend 1 februari 02:00 uur. Groot Brittannië heeft 2 uur geleden de EU verlaten. Aan de overkant van de Noordzee, zit op een overdekt terras in Bergen aan Zee een vrouw te trillen als een junk die op haar portie heroïne wacht. Wat is hier aan de hand? Het is Renske die hier samen met ondergetekende een extra laagje kleding probeert aan te trekken. Zojuist zijn we het strand afgegaan om even te ontsnappen aan de alsmaar doorbeukende tegenwind.

Het is een jubileum editie (10x) en daarom heeft de organisatie 2 langere versies van deze loop aan het programma toegevoegd. Starten in Castricum en dan door de duinen naar Petten. Daar langs het strand tot de strandafslag Duinoord, iets voor Den Helder. Door naar het Wienerhof en vervolgens langs de dijk en het strand weer terug naar de Deining in Castricum. Daar heb je er dan 105km opzitten. Voor de liefhebbers is er dan nog een rondje van 25km door het duingebied tussen Castricum en Wijk aan Zee, om vervolgens langs het strand in noordelijk richting weer terug te komen bij de Deining.

Voordat we vertrekken wordt Renske nog even in het zonnetje gezet door de organisatie, omdat zij als enige alle 10 edities heeft meegedaan op de langste afstand en altijd is gefinisht.

Met een klein groepje vertrekken we om 12:00 uur uit de Deining. Met stevige wind in de rug lopen we in één ruk door naar de eerste verzorgingspost in Petten. Nou ja verzorgingspost. Een plastic zak met wat cola, water en snikkers aan een paaltje. Omdat we hier even halt houden en de wind hier volop grip op ons krijgt, beseffen we dat de wind een enorme chill factor heeft.

De route om op het strand te komen is niet helemaal duidelijk. We lopen nog een stukje door de duinen. Met een flinke klim komen we vervolgens alsnog op het strand. Daar komt net Eddy Bakker langs. Heel even lopen we met z’n drieën. Als een windjammer weet Renske hier de windkracht 7 optimaal te gebruiken. Langzaam maar zeker zeilt ze bij ons weg. Ik hoop dat ze weet waar ze het strand af moet en de weg door Den Helder naar het Wienerhof weet te vinden. Ik loop al babbelend met Eddy rustig door. Er loopt een ander loper voor ons en tergend langzaam weten we deze na een achtervolging van 20km vlak voor de strandafslag in te halen. Tevens worden we zelf ingehaald. Met z’n vieren lopen we weer enigszins beschut door de wind naar de verzorging in Den Helder. Daar tref ik Renske ook aan, ze heeft het dus weten te vinden.

Een alcohol vrij biertje en een bak soep. Wachten op de dropbags. De benodigde etenswaar overhevelen en de donkere nacht in. Het gevecht met de zuidwester kan beginnen. Vlak voor we de dijk opgaan begint Pluvius ook aan zijn werkzaamheden. In de beschutting van het laatste bouwwerk voor de dijk nog snel even de regenbroek er bij aan.

Op het strand is er nog voldoende ruimte om te lopen. Dit in tegenstelling tot de vorig legendarische storm DCURbN van 2015. Toen stond door springvloed en de extreme zuiderstorm de zee tot aan de duinen. Destijds werden we direct gedwongen om een weg door de duinen te zoeken. Nu dus gewoon over het strand. Hardlopen had weinig zin. Met al 60km in de benen zou verzuring te snel toeslaan. Dit gaat een lange wandeling worden.

Volgens mij is dit één van de mentale spelletjes waarop je bij het lopen van de DCURbN moet rekenen. Het afleggen van deze afstanden gaat lang duren. Veel langer dan je gewend bent. Na vele keren DCURbN zijn Renske en ik hier uitermate op ingesteld. Samen met de coulance die wordt toegepast op de cut off- en sluitingstijd ga je dus gewoon lekker buiten zijn en je ondertussen naar de finish voortbewegen. Don’t hurry, be happy.

De regen slaat ons horizontaal in het gezicht en langzaam aan wordt de onderkleding ook vochtig. Hier is geen regenkleding tegen bestand. We lopen als schaatsers met de handen op de rug, zodat de armen en handen uit de wind hangen en warm blijven.

In Petten horen we dat er al heel veel uitvallers zijn. Dit is doping die ik altijd graag tot me neem.

Van Petten tot Bergen aan zee is het enorm donker. Zo donker heb ik het nog niet eerder meegemaakt bij de DCURbN. Het is alsof de duinen verdwenen zijn. Normaal zie je nog wel de contouren, nu is er alleen maar zwart, zwart, zwart. Zelfs de branding is niet te zien. Alleen een wit strookje schuim van de uitrollende golven. Deze proberen een spelletje met me te spelen door af en toe veel verder door te rollen dan hun normale ritme. Daardoor moet ik zo nu en dan een klein kort sprintje trekken om de voeten droog te houden. Nou ja droog. Door de onophoudelijke regen zijn ze toch al behoorlijk vochtig.

De wind buldert ondertussen onafgebroken in mijn capuchon en alles kleppert dat het een lieve lust is. Praten met elkaar gaat nauwelijks. De wind pakt je woorden op en verpulvert deze voor ze het oor van je toehoorder bereiken.

Na de extra laag te hebben aangetrokken in Bergen aan zee zijn we tot het bot verkleumd. Er zit dan maar één ding op. Zorgen dat de core temperatuur weer op niveau komt. Dus van Bergen aan Zee tot Egmond maar een stuk gaan hardlopen. Dit kost veel kracht, maar je krijgt het er wel lekker behaaglijk van. Het is gestopt met regenen dus ook dat is in ons voordeel.

Om 04:00 uur zijn we in de Deining. We horen daar dat alleen Richard Dreijer aan het laatste rondje van 25km is begonnen. We vullen de motor nog even aan in de Deining, trekken een droge set hardloopkleding aan en gaan dan op pad om als één van de weinige deze DCURbN 130km te gaan finishen. Het rondje gaat grotendeels door een bosgebied en we lopen dus lekker uit de wind. Op het strand aangekomen in Wijk aan Zee is het nog 6km met de wind in de rug en het klusje is weer geklaard. A Je To.


Ernst Jan Vermeulen
 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]