Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Verslagen actueel
21 mrt 2017
50 km Salland Trail versus 50 km van Krimpen
3 mrt 2017
Tel Aviv is als Omsk: een mooie stad, maar net iets te ver weg
27 feb 2017
Van het Hoornsemeer tot Landgoed Vosbergen
13 feb 2017
Brocken Challenge 2017
Verslagen in 2017
* Maart
* 21 mrt 2017: 50 km Salland Trail versus 50 km van Krimpen
* 3 mrt 2017: Tel Aviv is als Omsk: een mooie stad, maar net iets te ver weg
* Februari
Verslagen in 2016
Verslagen in 2015
Verslagen in 2014
Verslagen in 2013
Verslagen in 2012
Verslagen in 2011
Verslagen in 2010
Verslagen in 2009
Verslagen in 2008
Verslagen in 2007
Verslagen in 2006
Verslagen in 2005
Verslagen in 2004
Verslagen in 2003
Verslagen in 2002
Verslagen in 2001
Verslagen in 2000
Verslagen in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
VERSLAGEN van Maart 2017
 
De verschillen tussen de 50 km Salland Trail en de 50 km van Krimpen:

De Salland Trail was op 11 maart en Krimpen is op 19 maart georganiseerd. Nou deze informatie is toch van geweldige toegevoegde waarde of niet dan?

De Salland Trail is absoluut niet mijn ding en de 50 km van Krimpen is meer mijn ding.

Salland Trail: voornamelijk zand- bospaden en een aantal kilometers gras en weide. Oh ja en niet vergeten die ATB-route. Het laatste stuk van deze route kort voor doorkomst van de 50 km, is niet te doen voor een hardloper. Op en neer, draaien en keren. Krimpen: asfalt met een paar honderd meter zacht verend pad in een bos.

Een ander verschil tussen beide lopen. De Salland Trail is 75 km maximaal de bedoeling en in Krimpen is 50 km maximaal de bedoeling.

De Salland Trail is 1 grote ronde terwijl Krimpen 10 rondjes zijn.

De Salland Trail heb ik gepland en Krimpen niet.

De Salland Trail is niet vlak en Krimpen niet.

In Krimpen passeer je een snackbar en tijdens de Salland Trail niet. Mensen sla deze niet te onderschatten informatie ook op.

Tijdens de Salland Trail heb ik Ubel vaak gezien maar in Krimpen geen Ubel.

Tijdens Krimpen wordt een marathon uitgesproken als een ultra. Een maaaaaaarathon terwijl de bevolking in de omgeving van de Salland Trail het een marathon noemen waarbij degene die er geboren zijn zelfs de letters 'e' en de 'n' n zijn algemeenheid inslikken. Dan wordt het dus de maratho.

Mijn collega op het werk heet Nathalie tijdens de Salland Trail maar tijdens Krimpen inderdaad loopt er een Naaaaathalie. Lopers pak je voordeel met deze nuttige informatie. Wanneer lees je zoveel nuttige informatie in een verslag?

De Salland Trail is slechts een 40 minuten rijden van mijn woonplaats terwijl Krimpen twee uur rijden is.

De Salland Trail heb ik Wilma en Jannet gemist en in Krimpen niet.

Het parkoers van de Salland Trail ken ik vooraf redelijk goed en die van Krimpen niet.

Tijdens de Salland Trail ben ik een deel verdwaald (ik kende het parkoers toch redelijk goed ...?) op de Lemelerberg en in Krimpen kan je niet verdwalen.

Het aantal deelnemers tijdens de Salland Trail is talrijk terwijl er in Krimpen er nog geen twintig deelnemers zijn ondanks dat het onderdeel van de Cup is.

Tijdens de Salland Trail achter in gestart en tijdens Krimpen in het midden.

Tijdens de Salland Trail slechts 1 keer de uiteindelijk winnaar Guido in de wedstrijd gezien. Tijdens Krimpen heb ik Gert wel drie keer op zijn rug gekeken.

In Krimpen na afloop met Hans gesproken. Na de Salland Trail was dit niet het geval. Deze alinea bevat ook een schat aan informatie voor lopers.

Tijdens de Salland Trail (begrijpelijk) niet de gehele afstand mogen afleggen waardoor het mooiste gedeelte (de laatste 25 km) me ontschoten is terwijl ik in Krimpen de eerste tot en met de laatste meter mee heb mogen maken.

Er is tussen beide lopen een verschil in snelheid maar daarentegen is er een ander verschil dat dit appels met peren vergelijken is.

Een ander verschil is dat ik in Krimpen welgeteld 1 uur en 10 minuten en 12 secondes minder langzaam heb gelopen t.o.v. de Salland Trail.

De Salland Trail heeft niet een lusje. Krimpen heeft dit wel. Een erg belangrijk en niet te onderschatten verschil.

Tijdens Krimpen werd er door klapvee geapplaudisseerd terwijl dit in de Salland Trail wel vee was maar niet om te klappen.

Het verval in de tweede helft tijdens Krimpen is ongeveer tien minuten. Tijdens de Salland Trail is een dergelijk verval niet vast te stellen wederom het vergelijk met die appel en peer.

De Salland Trail is voor een loper met vele hardloopjaren geen makkie terwijl Krimpen voelt alsof het nog jaren vol te houden is.

Tijdens Krimpen om ongeveer een 1/2 uur een verversingpost terwijl dit begrijpelijk bij de Salland Trail minimaal een 1/2 uur langer op zich laat wachten.

Overeenkomsten zijn er ook:

Ik heb beide keren genoten ondanks dat de Salland Trail niet meer mijn ding is.

Het lichaam voelde beide keren goed.

Die laatste 25 km tijdens de Salland Trail had ik kunnen voltooien maar begrijpelijk dat dit niet mocht. In Krimpen had ik nog wel even door kunnen lopen.

Bij zowel de Salland Trail als in Krimpen niet de rode lantaarn gedragen alhoewel dat in Krimpen niet veel scheelde.

Tijdens zowel de Salland Trail als tijdens Krimpen op Hoka's gelopen. Toch ook informatie die niemand wil missen? Inderdaad ik heb op dit moment maar 1 paar hardloopschoenen en kleding die het al meer dan tien jaar 'doen' alhoewel de broeken ontkruist zijn. Echt ideaal voor de ontluchting. Mensen overweeg dit ook eens te doen.

Beide organisaties zijn sympathiek en staan in dienst van de lopers.

Tot slot de laatste overeenkomst tussen beide lopen dat ik geen last wil hebben van een te groot ego. Dus Hans dat je me niet kende, wil ik eigenlijk zo houden maar dat gaat het niet meer worden. Wellicht dat ik de kapper kan vragen een permanentje te maken ... zodat ik onherkenbaar ben.

Op naar een volgende loop in de anonimiteit.


Groeten,

Henk Harenberg 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]
 

 
 
 
Op 21 februari 2017 vertrokken Albert Meijer en ik naar Tel Aviv. Albert wilde na zijn gebroken heup (eind mei 2016) voor zichzelf bewijzen dat hij nog in staat was een marathon te lopen en ik wilde ontdekken of ik het lopen nog weer leuk zou kunnen gaan vinden. We waren allebei min of meer gestopt na onze gezamenlijke marathon van Tenby, Wales in juli 2015. Albert spaart landen en Israël had hij nog niet, dus Tel Aviv leek een mooi plan. Maar dat was in oktober en dan ben je nog niet met februari bezig. Albert mocht vanaf ergens in augustus (na veel oefeningen, fietsen, aqua-joggen. wandelen en Nordic-walken) het hardlopen weer oppakken en dat ging met wisselend succes. Ik zelf was gestopt omdat ik er geen zin meer in had en om hele uren ergens te draven. Ik had echter in het najaar nog steeds geen zin om te trainen en dat bleef zo totdat het vliegtuig opsteeg. Ik had slechts drie trainingen in de benen, na bijna 20 maanden echt geen meter te hebben gerend. Maar goed: Tel Aviv was leuk: Israël kent natuurlijk een bewogen en interessante geschiedenis en, ook belangrijk, een heerlijk klimaat.

De highlights van Tel Aviv liggen echter allemaal niet in Tel Aviv (Dode Zee, Jerusalem, Meer van Tiberias etc. etc.). Tel Aviv is “gewoon” een stad zoals daar veel van zijn in het Midden-Oosten. De boulevard langs de kust moet ik wel apart noemen, want die is prachtig: je kunt bijna 20 km wandelen langs het strand over een vrij liggende wandelpromenade met daarnaast een fietsbaan. Uiteraard prima terrasjes onderweg! (Tel Aviv kent bijna één bar / restaurant per 200 inwoners). Het eten is ook aanbevelenswaardig, net als de koffie. Verder is er de oude haven met een soort outlets van winkels er om heen en terrassen aan het water, waar het leuk paraderen is. Fotogenieke gebouwen, bijzondere musea e.d. zal je er niet vinden, grote malls evenmin. Het prijsniveau viel ons tegen, want vrijwel alles was even duur of fors duurder dan in Nederland.

Dan het evenement zelf: er was een expo bij de cityhall: deze was tot en met woensdagavond (de marathon was op vrijdag), want daarna werd alles afgebouwd en bij de start / finish van de marathon weer neer gezet. De expo werd gevormd door de gebruikelijke kramen van de diverse leveranciers. Je kon er ook een en ander doen, zoals basketbal – prijsschieten, met Samsung (de hoofdsponsor) spulletjes spelen enz. De race-kit (leuk tasje) bevatte naast het startnummer met chip een T-shirt, wat knabbelwerk, een flesje water / thee en wat flyers. Dat zag er nog niet zo bijzonder uit. Bijzonder bleek het echter op de marathondag wel: een enorm terrein met activiteiten (ca. 1 km bij 500 meter groot), met veel stands en kramen, veel tenten en muziek, gratis drinken enz. Moest ook wel want in totaliteit deden er op deze dag zo’n 40.000 deelnemers hun ding: ca. 3.000 op de marathon. De overige afstanden waren de halve marathon, 10 km, 5 km en 1 km. Het bleek een waar volksfeest. Het grootste deel van het parcours werd afgezet met dranghekken, overal verkeersregelaars (militaire politie met karabijn), muziek langs het parcours, elke 2 km wel een verfrissingspost met water, sportdrank, dadels e.d. Alles heel professioneel geregeld. Het parcours is flink glooiend en afwisselend: dwars door de stad, maar ook langs lege velden en natuurlijk langs de kust. En behoorlijk veel enthousiast publiek! Voor wat betreft de verzorging en de organisatie niets dan lof.

Albert heeft als herintreder de marathon keurig gefinished: eerst niet blij met zijn tijd van 4.29, maar een gebroken heup in ogenschouw genomen uiteindelijk meer dan tevreden. Ik zelf had mijn motivatieprobleem niet overwonnen: geen blessures, maar gewoon geen zin. Na een rustige start, vond ik er na een kilometer of 5 al weinig meer aan. Bij het 15 km-punt werd is achterhaald door de pacer van 4.00 uur en dat motiveerde ook niet erg. Op dat punt kon ik nog redelijk makkelijk doorsteken naar start en finish en daar heb ik dan ook de knoop door gehakt en mijn startnummer afgedaan. Nog nooit uitgestapt in een marathon (dat doe je niet), maar ik kon (en kan) verbazingwekkend goed leven met mijn keus: nu ook geen twijfels meer of ik niet tóch….misschien een keertje…..ooit nog……. Nee: het is mooi geweest. Verder heel relaxed naar de finishlocatie gedribbeld om daar de binnenkomers aan te moedigen.

De volgende dag bleek het openbare leven stil te liggen (wisten we wel een beetje, maar zo massaal hadden we het niet verwacht) en dus geen bus / trein naar Jeruzalem en/of de Dode Zee. Dat was ook al de reden dat we zaterdag niet terug konden vliegen en dus noodgedwongen nog een dagje lekker met 24C langs de boulevard kuieren, wat zon te pakken en een duik te nemen in het grote zoutwaterzwembad eveneens aan de boulevard gelegen.

Uiteindelijk vond ik er mijn Waterloo / Omsk, maar ik kan het iedereen aanbevelen om de marathon van Tel Aviv eens te gaan proberen.


Ton Aker 
 
[ top pagina ]