Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Verslagen actueel
9 dec 2017
42 kilometer (en een beetje) in 42 landen (door Albert Meijer)
4 dec 2017
Bertlicher Straßenlaufe - 3 december 2017
3 dec 2017
BTS 100 Ultra 2017 (DNF, 102KM(+5936m), 23:10:53, 115KM gestopt)
26 nov 2017
Van Abcoude tot Kampen
Verslagen in 2017
Verslagen in 2016
Verslagen in 2015
Verslagen in 2014
Verslagen in 2013
Verslagen in 2012
Verslagen in 2011
Verslagen in 2010
Verslagen in 2009
Verslagen in 2008
* December
* 28 dec 2008: SM Silvestermarathon volgens Henk Sipers
* 27 dec 2008: Silvester Marathon in Meerssen bij team Jogger Jo
* 25 dec 2008: Decke Tönnes
* 17 dec 2008: Eiswein Lauf
* 14 dec 2008: Eisweinlauf in Baden Baden
* 8 dec 2008: Wim de Kwant 'verslaat' zijn 69 km, Le SainteLyon
* 8 dec 2008: Cedric Proot in de Spijkenisse marathon
* 7 dec 2008: Moddergevecht in de Ardennen
* 6 dec 2008: De 24 uur van Glimmen
* 4 dec 2008: OSO 2008
* 3 dec 2008: Olne-Spa-Olne: ???
* 2 dec 2008: 't Is voor niks marathon
* 2 dec 2008: t’Is (voor) niks marathon Geldrop
* November
* Oktober
* September
* Augustus
* Juli
* Juni
* Mei
* April
* Maart
* Februari
* Januari
Verslagen in 2007
Verslagen in 2006
Verslagen in 2005
Verslagen in 2004
Verslagen in 2003
Verslagen in 2002
Verslagen in 2001
Verslagen in 2000
Verslagen in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
VERSLAGEN van November 2008
 
Ten tijde van de vervening ontstonden de veencompagnieën. Uit de compagnie van Adriaan Trip ontstond Tripscompagnie. Het dorp Tripscompagnie ligt bij een veencompagnie die in 1648 ontgonnen is door Adriaan Trip (1620-1684) en die grotendeels nog in de originele staat is.

Op nog geen 3 kilometer afstand, bij Sappemeer, ligt het Adriaan Tripbos wat in 1990 is aangelegd. Bij mooi weer kan men hier zwemmen in het ven, met zandstrand. In deze tijd van het jaar is hardlopen echter aantrekkelijker, vandaar de Adriaan Tripbos Marathon.

Richard Pieters won woensdag 26 november de halve marathon met enorme overmacht in 1:26:29. Aaltje Hovinga was de enige dame op de halve marathon en zij finishte in 1.57.50.

Bij de marathon lag Mans Veldsink 40 km lang aan kop, dus hardlopen kan hij wel. Plassen met koude handen ging hem heel wat moeilijker af. Twee kilometer voor de finish veranderde een voorsprong van 2,5 minuut in een achterstand van bijna 2 minuten. Marco Hartman bereikte nu als eerste de finish in een tijd van 3:37:32, gevold door Mans Veldsink in 3:39:17.

Ineke Scheffer finishte als enige dame in 4:26:27. Ineke liep in het Adriaan Tripbos al weer haar 261e marathon, geen enkele Nederlandse dame die daar ook maar bij in de buurt komt.

Sjoerd Slaaf liep zijn 100e marathon van dit jaar, honderd in één jaar, bij elkaar een hele trip. Deze woensdag dus het laatste tripje, nou ja, laatste? Sappemeer smaakt naar meer, en met nog ruim een maand te gaan dit jaar, volgen er vast nog wel meer...

Ronald Kwint
(ronald.kwint provider planet.nl)

PS De uitslag van de Adriaan Tripbos Marathon staat al op UltraNed: http://www.ultraned.org/u_item/f111220081125_2008_11.php#res
De volledige uitslag (inclusief halve marathon) en een aantal foto's staan op de website http://www.dfwrunners.nl

PS2 De laatste marathon evenementen van DFW Runners dit jaar zijn op vrijdag 5 december een Sinterklaas marathon en op zondag 21 december een Kerst marathon, beiden op het Meent parcours bij Glimmen.
Start om 11.00 uur aan de Meentweg te Glimmen, afstand 22,4 t/m 42,2 km 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ] - [1-2-3 Uitslagen ]
 

 
 
 
Twee jaar geleden had ik na heel wat omzwervingen door het land van de hardloopschoenen eindelijk weer loopschoenen die voor mij perfect waren. Aan het begin van dit jaar hoorde ik van een razend enthousiaste verkoper, dat ze deze geweldige schoenen nog beter gemaakt hadden. Van mij mogen ze om de haverklap de kleur van de schoenen veranderen, na twee keer lopen zie je die toch niet meer, maar van de loopeigenschappen moeten ze afblijven. Na 5 minuten wist ik dat de man een echte verkoper was en dat niet iedere verandering een verbetering is. Ik kon dus weer op zoek naar voor mij geschikte schoenen.

Uiteindelijk heb ik via Internet in Amerika nog 3 paar van het oude model gevonden. De prijs van de schoenen was ook nog erg interessant; niet eens veel minder dan de verzendkosten. Dus ben ik de komende maanden weer voorzien. Naast het feit dat deze schoenen echt goed zitten, optimale steun en demping geven hebben ze nog een eigenschap die ze geweldig maakt. Ze hebben namelijk aan de onderkant in de lengterichting een grote gleuf. En dat is ideaal voor mijn verzamelwoede. Ik verzamel namelijk van alle plaatsen waar ik gelopen heb steentjes. Dit is een waanzinnig interessante hobby en ik ben ook gaarne bereid om daar iets (extra’s) voor te doen. Maar omdat ik ook graag iets van de omgeving zie kan ik niet gedurende het gehele loopje naar de grond blijven turen. Daarnaast ben ik gewoon te lomp en zeker niet lenig genoeg om tijdens het lopen even te bukken en een steentje op te rapen. Maar daar biedt zo’n mooie groef onder je schoen de uitkomst. Je dendert gewoon door en na afloop heb je gegarandeerd weer een paar mooie steentjes te pakken.

Inmiddels heb ik een indrukwekkende verzameling. Maar zoals iedere verzamelaar ben ik altijd op zoek naar dat ene pronkstuk, dat de kroon op je verzameling kan worden. Dus toen ik hoorde dat de Zuiderzee marathon niet in hetzelfde weekend zou vallen als Olne- Spa-Olne begon mijn verzamelaarhart een slagje sneller te kloppen. Een marathon over de bodem van de vroegere Zuiderzee, dit was toch wel haast de garantie voor en unieke toevoeging aan mijn collectie.

Ik kon dan ook amper wachten tot ik zaterdagmorgen om 6:25 uur Henk Sipers en Frank Veugen mocht gaan ophalen. Dit zou wel een heel speciale loop worden. Henk zou even nummer 250 aan zijn indrukwekkende lijst toevoegen en Frank was toe aan een verbetering van zijn p.r.. En ik zou een uniek exemplaar aan mijn steentjescollectie gaan toevoegen. Ik was echt super blij dat het helemaal wit van de sneeuw was, zodoende zou ik dus niet meteen te zien krijgen met welk steentje ik verrast zou worden. Zo’n eerste winterdag blijft indrukwekkend, je kijkt vanuit je warme bedje naar buiten en realiseert je dan dat je straks 42,2 kilometer lang frisse gezonde buitenlucht mag gaan happen. Mijn vrienden van Rijkswaterstaat hadden besloten om de tunnels van de A73 open te laten dus een voorspoedige reis stond niets in de weg. Ook stoorde het mij niet dat, toen we ter hoogte van de Veluwe reden er maar één strook van de autosnelweg berijdbaar was. Dit in tegenstelling tot de nodige automobilisten die hun voertuigen in de berm geparkeerd hadden.

In Zwolle was het weer een gezellige bedoening met veel oude bekenden. En het viel wel echt op dat de gemiddelde leeftijd van de aanwezige lopers zeker niet onder de 45 jaar lag. Precies om 9:45 vertrokken drie heerlijk verwarmde dubbeldekker bussen naar het startpunt in Urk. Het is prachtig om daar boven in t zitten en dan te zien dat het links opeens helemaal zwart wordt en ver volgens rechts ook. En dan zie je die twee weerfronten bij elkaar komen, waarna je ziet dat er uit zwarte lucht witte hagel kan komen. Indrukwekkend. Normaal zie je dat mensen altijd hun best doen om zo snel mogelijk uit een bus te komen maar dat was zo indrukwekkend dat iedereen graag nog even bleef zitten en van dit natuurverschijnsel wilde blijven genieten. De chauffeur riep nog om dat hij het heel jammer vond dat hij in de bus moest blijven zitten en dat wij wel mochten uitstappen, maar ik had totaal geen medelijken met hem. Op een bedrijventerrein waren we van harte welkom in de kantine van een bedrijf en zo traag als de lopers waren met het uitstappen uit de bus zo snel waren ze met het naar binnengaan in het gebouw. Hier ontmoette ik trouwens Jack Hendrickx. Jack, is een verzamelaar van marathonloopkalenderdagen en was zo blij dat hij eindelijk 22 november aan zijn collectie kon toevoegen dat hij zelfs vergat om even een sigaretje te roken. Trouwens Jack heeft inmiddels een kleine 400 marathons gelopen maar nog nooit een ultra, maar hier komt verandering in; volgend jaar gaat hij samen met Jannet Lange en mij op 7 opeenvolgende dagen een ultra lopen.

Toen het richting de klok van 11 uur liep werd het droog en konden we naar buiten. Een kleine 200 gelukkigen mochten genieten van het startschot van een van de Urker wethouders. Omdat ik weer aan het kleppen was had ik dit gemist maar ik had toch vrij snel in de gaten dat ik mocht starten. Frank had mij om advies gevraagd. Ook al rotzooi ik maar wat aan, toch weet ik wel hoe het zou moeten. Dus had ik hem geadviseerd om niet te snel te starten, goed naar zijn lichaam te luisteren en fatsoenlijk warm te lopen. Zelfs mij lukt het niet om een beetje rondhangen in een lekker warme kantine aan te duiden als goed warm lopen. Dus bleef alleen rustig starten en naar je lichaam luisteren over. En met name dit laatste was gezien de snijdende koude echt belangrijk. Ik heb van te voren nooit een flauw idee wat voor een tempo ik ga lopen maar kan wel binnen 2 kilometer zeggen waar ik op uitkom. Ik had het dus steenkoud, ijskoude voeten en mijn spieren waren stram. Ik liep de eerste kilometer in 4:45 en nummer 2 ook. Dit zou dus een tijd tussen de 3:18 en 3:19 worden. Frank zat naast mij en aan zijn ademhaling en zijn stappen te horen zou hij waarschijnlijk een heel stuk bij mij kunnen blijven en zat zijn p.r. er aan te komen.

Ik vond dit parkoers wel iets hebben. Eigenlijk was het een lang rechte weg. Het heeft wel iets door zo’n polder denderen, lekker ver kunnen kijken en gewoon in een bepaalde cadans door gaan. Zeer regelmatig stonden er prima verzorgingsposten met heel aardige mensen die meestal zelfs van te voren vroegen wat je wilde drinken en zorgden dat je dat aangereikt kreeg. Dit om de flow niet te verstoren. Trouwens zelfs deze Limburger had naar verloop van tijd door dat de drankenkaart niet onbeperkt was maar dat kon de pret niet drukken. Na een kilometer of 11 kwamen we door Schokland. Vroeger een eiland en nu gewoon leuk om te zien. Voor de plaatjes begon het op dat moment net even te hagelen en was de beloofde rugwind even veranderd in zijwind. Zodoende kon je voelen dat de hagel echt was. Je moest even een heuveltje af en daar stond dan ook de voorzitter van het organisatiecomité, Herman Euverman, je te waarschuwen dat het glad kon zijn. Later zag ik dat Herman rondreed met een grote aanhangwagen achter zijn auto. Zou dit de bezemwagen zijn geweest?

Na 1:39:30 zat de eerste helft er op. Langzamerhand kwam Kampen in zicht. Zo te zien een heel leuk stadje en ook hier mochten we even een paar meter omlaag en stond Herman er weer. Na een kleine bezichtiging van het station zaten de eerste 28 kilometer erop en kon ik langzaam van steeds meer lopers niet alleen de achterkant maar ook de voorkant zien. Ik hoorde dat de ademhaling van Frank begon te veranderen dus twijfelde even wat ik doen moest. Hij mocht best een beetje inleveren zonder dat een vette verbetering van zijn p.r. in gevaar kwam. Ik kon iets vertragen en hem gaan toespreken maar ik kon ook in zicht blijven en hopen dat hij zich op mij zou richten. Uiteindelijk heb ik voor het laatste gekozen en zelfs stiekem nog een paar seconden versneld. De reden hiervoor was mijn geliefde verzamelhobby. Ik hoorde namelijk vanaf een bepaald moment een klik onder mijn rechtervoet en even later ook onder mijn linker. Prijs dus. Beide groeven waren gevuld. En aangezien ik best wel een beetje nieuwsgierig ben wilde ik toch wel heel erg graag weten wat ik gescoord had. Daarnaast had ik Henk Sipers beloofd dat ik foto’s zou maken van zijn finish en omdat ik wist dat er ook een fotograaf van de krant kwam, wilde wel even gedoucht hebben. Want stel dat ik ook eens toevallig op een krantenfoto kwam dan moest ik er wel een beetje verzorgd zijn. Ik heb immers als vader van opgroeiende kinderen een voorbeeldfunctie.

Dus op naar de finish. Voor de goede orde: ik heb mij niet verlopen op kilometer 41,5 ik ben alleen even de andere kant uitgelopen om beter het tunneltje te kunnen inlopen. Omdat ik mijn startnummer onder mijn jasje had moest ik wel even mijn jasje opmaken. Het was dus een eindsprint met een extra moeilijkheidsgraad, maar toch was na exact 3:18:00 ook dit feest weer voorbij. En had ik nog even tijd voor 5 bekertjes cola tot een dikke 4 minuten later een dolgelukkige Frank binnenkwam. Tot mijn genoegen was de douche zo heet dat de kans dat ik de glorieuze binnenkomst van Henk Sipers zou missen minimaal was.

Nadat Henk binnen was kon het feest beginnen. Henk werd op een geweldige manier door de organisatie in het zonnetje gezet. Maar Henk was niet de enige jubilaris: ook Herman Euverman had naast het organiseren van een geweldige marathon (en dit uiteraard samen met een groep enthousiaste clubgenoten) ook nog even in Ierland marathon/ultra nummer 200 gelopen. Hier was natuurlijk een mooi T-shirt van gemaakt. Omdat Herman veel te bescheiden is en het dus moeilijk is om aan een foto van hem te komen had het even geduurd voor dit shirt klaar was. Maar nu was het er dan toch. Herman was trouwens zo begaan met de zorg voor de goede afloop dat hij in eerste instantie het T-shirt onder zijn trui aan trok. Maar het is mij toch wel gelukt om hem duidelijk te maken dat dát echt niet hoefde.

Ik voelde mij een gelukkig mens, was getuige geweest van een 250ste marathon, een mooi stukje Nederland gezien, aardige mensen gesproken en weer een loopje meegemaakt dat georganiseerd is door mensen met liefde voor het lopen én…. niet één maar twee schitterende steentjes van de bodem van de Zuiderzee aan mijn collectie toegevoegd. En eerlijk gezegd vond ik, zeker gezien het feit dat dit mijn 50ste marathon/ultra dit jaar was, dat ik niet slecht gelopen had.
Kortom het was een geslaagde zaterdag en zeker een rit naar het verre Zwolle meer dan waard. Trouwens thuis heb ik ook nog de blits gemaakt. Ik heb namelijk mijn kinderen verteld dat ze in Urk de lekkerste makreel van Nederland hebben en dat ik zo laat thuis was omdat ik speciaal voor hen die makreel was gaan halen. Jammer dat mijn dochter net zo slim is als haar moeder en vroeg waarom er eigenlijk een stikker op zat met “met een sportieve groet”. Vandaar dus een tip aan de lopers die hun goodie-bag nog niet uitgepakt hebben; de vis is erg lekker en je scoort echt geen punten door die een half jaartje in de zak te laten zitten, in tegendeel.

P.s. voor de route verwijs ik naar de animatie op mijn site.

Henk Geilen
Info provider loopplezier.tk
http://www.loopplezier.tk
http://home.hccnet.nl/hgeilen/index.htm 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ] - [1-2-3 Uitslagen ]
 

 
 
 
Afgelopen zondag heb ik mijn eerste ultramarathon van 2008 gelopen. De 6 uur van Troisdorf, spreek uit Troosdorf; een plaats 20 km ten zuiden van Keulen. De sfeer in de Duitse trein op de heenreis was zeer uitgelaten, maar dit heeft meer met de aanvangsfestiviteiten van Carnaval 2009 te maken.
De 6 uur maakt deel uit van de Ultracup van de Deutsche Ultramarathon Vereinigung (DUV) tesamen met 5 andere 6 uurs-lopen. Daartoe behoren ook Stein en de Self Transcendence 6 uur in Neurenberg. Het klassement wordt opgemaakt door de 2 beste resultaten in deze 6 lopen simpelweg op te tellen.

Gevolg is dat er 151 ultralopers aan de start stonden. Onder de deelnemers ook lopers die regelmatig in Nederland lopen, alsmede voor mij bekende gezichten van lopers die hebben deelgenomen aan Self Transcendence lopen.
De 6 uur wordt georganiseerd door de MUT, Marathon und Ultra Team. Een vereniging van louter marathon- en ultra-lopers.
De ronde is exact 2500 meter lang en iedere 250 meter staat aangegeven. Het begint op de baan in het Aggerstadion voor de tribune (Jawohl). Dan lopen we langs de kleedruimtes naar buiten. Achterlangs het stadion, hier kan je de speaker nog horen. Dan via een zacht fietspaadje langs het beekje de Agger (Aggerpaadje). Halverwege de ronde belanden we in de buitenwijken van Troisdorf en over asfaltweg keren we weer terug in het stadion alwaar we eerst de verzorging hebben. En dan komen we weer in het stadion komen waar we voor de tribune een U-bocht maken.
De verzorging is uitgebreid en ruim voldoende. De wafels verrasten me, ik dacht dat ze alleen in de Benelux bestonden. Het geheel is met een tent overdekt.

Om 10.00uur werden we weggeschoten. Ik was langdurig aan de knie geblesseerd; dus met veel plezier ben ik vertrokken. Omdat ik de laatste 2 maanden zonder problemen heb kunnen lopen en omdat de 40km test in Berg en Dal 4 weken terug goed is gegaan, heb ik het vandaag aangedurfd. Het zelfvertrouwen was extra groot ivm een snelle 10km loop en 7km loop in oktober. Tenslotte is mijn ervaring dat als het snelle werk goed gaat, dan gaat het duurwerk zeker goed.
Zoals vaker ben ik voorzichtig begonnen. De eerste 2 uur liep ik 21.4km. Het was vochtig weer en af en toe kwam er regen uit de lucht. Dit was ook wat de meteorologische dienst ons had beloofd. Het Aggerpaadje werd helaas een baggerpaadje. Toch blijft dit het mooiste gedeelte van de lus. Gelukkig hield de regen daarna op en werd het daarna zelfs aangenaam weer, ik weet niet of de 15 graden is gehaald. In ieder geval kan ik lopen in korte broek en een dubbele laag boven. Ook werd het Aggerpaadje er weer mooier op!
Ieder uur wandel ik ongeveer 3 minuten, tijd om de knie extra te strekken, tijd voor zeewier, extra vocht etc. Halverwege heb ik precies 32km.

Nu we de helft zijn gepasseerd en het weer is verbeterd , krijg ik de energie om het tempo op te voeren. Graag wilde ik de 65km halen, mijn doel vooraf; En na uur 4 liep ik al boven planning. Weer wat tijd over om te wandelen. Jutta Jöhring die me zag wandelen vroeg of het in orde was, gelukkig wel. Jutta was vandaag slechts aanwezig als toeschouwer: zij heeft 2 weken geleden een 24 uur gelopen. Onderweg groet ik bekenden zodra onze wegen elkaar kruisten. Oa Volker Berka, Martin Schröer, Martin Bayer, Else Bayer, Klaus Schulz, Walter Zimmermann. Hard wordt gelopen door Ulrike Steeger, begeleid door haar man Udo. Net als in september bij onze Self Transcendence 6 uur in Amsterdam komt ze opnieuw over de 70km, dit keer zelfs tot 71.4km. Achter Julia Alter is ze de tweede dame.
De 50km doe ik in 4uur 32min, maar ik voel me nog steeds energiek Sterker nog: het tempo ligt nu boven de 12 km/uur. Het is alweer lang geleden dat ik een ultra heb gelopen met een steeds hoger tempo. Maar ja, ik heb verder nergens last van.
Aan de passages in het stadion merk ik dat ik de 67.5km kan halen met rondes van 12.5 minuten. Omdat de eerste van deze rondes wat harder gaan, kan ik de laatste rondes ietsje rustiger aan doen.
Inderdaad had ik nog 40 secondes over na de bewuste passage. Ik eindig als 22ste met 67km en 623 meter. Veel verder als waar ik tevoren aan heb gedacht. En ik heb totaal geen last van de knieblessure gehad. Wel voor de zekerheid nog naar de massage geweest, maar alles in orde.

Na de loop was ik nog aan het napraten in de gymzaal met voor een goedkope prijs aan drankjes, brood en taart. De winnaar is Marian-Jan Olejnik met 80km en 750 meter. Toevallig zat hij tegenover mij. Hij pakte een thermoskan en daaruit kwam aardappelpuree: Dit is de allerbeste koolhydratenbron. Hij zij dat je als drank het beste bronwater met bruis kan nemen en dan moet je de bruis er juist uit laten lopen. Zo ontstaat mineraalrijk water.
En daar was de prijsuitreiking. Of omdat iemand naast me zo luid aan het praten was of omdat Zuidema moeilijk is uit te spreken op zijn Duits, weet ik niet. Maar toen mijn naam werd genoemd als derde in de categorie Männer 40+, heb ik dit niet gehoord.
Na afloop ontving ik alsnog van organisator Sabine Schäfer de prijs.
Ik heb deelgenomen als teamlid van het Sri Chinmoy Marathon Team. Buiten mij liepen ook Klaus Schulz (organisator ST 6 uur Neurenberg en ST 24 uur Berlijn) en Wolfgang Schwerk mee. Bleek dat wij in de teamklassering als vierde zijn geëindigd, ondanks dat Wolfgang Schwerk na 4 uur (55km) is uitgevallen.

De knieblessure en het daarop volgende krachtsverschil heeft me lang van het lopen gehouden. Ik heb in de tijd fysiotherapie met krachtoefeningen gehad en me vermaakt met zwemmen. Ik moet zeggen dat dat een mooie aanvulling is op het lopen.
Ook door mijn activiteiten binnen het SCMT heb ik gelukkig nooit last gehad van een (mentale) terugval. Misschien ook omdat ik hiervoor was gewaarschuwd. Veel mensen vroegen me hoe lang de blessure zal duren; Ik heb echter nooit een prognose gehoord. Achteraf gezien kan ik zeggen dat ik daar heel erg blij mee ben geweest.
Als laatste in september jl bekeek een bewegingswetenschapper mijn schoenen en mijn lopen. Hij stelde vast dat ik pronerende schoenen nodig heb itt de anti-schoenen die ik toen had. Verscheidene hardloopspeciaalzaken hebben me helaas het verkeerde geadviseerd. Ook waren mijn schoenen reeds versleten, aiaiai.
Sindsdien is het lopen alleen maar beter gegaan.

Ik hoop nog de 6 uur in Heerde te lopen, gevolgd door een rustige loopperiode in januari/februari. En me daarna te richten op de 24 uur in mei. Ik heb daarvoor de keuze uit 3 lopen in 2 opeenvolgende weekends!
Weet ik in ieder geval voor welke datum ik moet trainen!!

Peter Zuidema
 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ] - [1-2-3 Uitslagen ]
 

 
 
 
Soms hoef je weinig woorden aan een dag te wijden. Het was gewoon weer fijn.

Lekker wandelen in de duinen, lekker lopen over het strand, heerlijke zelfgebakken chocoladecakejes en appeltaart als verzorgingspost, aangevuld met koffie, thee, krentenbollen én echte wafels. Bijna veertig mannen, vrouwen en jongeren. Oude gezichten, nieuwe gezichten. Georganiseerd door vrienden en gedragen door de familie van Guus. Fijn om te zien dat de ouders van Guus nog voorop in de wandeling meegaan. Smalle bospaadjes, breed strand, steile zandige duinopgangen, droog weer, een waterig zonnetje en gezellige kletspraatjes. Circa 15 kilometer wandelen voor de wandelaars, 44 kilometer hardlopen voor de dapperen en een paar kilometer minder voor de wat minder in conditie verkerende lopers.

Guus verkoos zelf het natuurgebied Meijendel als zijn loopgebied. Al lopend door het gebied noemde Guus zich altijd de enige echte ambassadeur van het Zuid-Hollands Landschap. Tijdens zo’n dag blijken zijn woorden weer zo waar.

Aan het eind van de middag rijden we huiswaarts, alweer uitkijkend naar het volgend jaar, zelfde maand, zelfde gebied. Ook voor de zevende keer geldt weer voor iedereen: Wees welkom!

Vrienden van Guus
 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]