Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Verslagen actueel
9 dec 2017
42 kilometer (en een beetje) in 42 landen (door Albert Meijer)
4 dec 2017
Bertlicher Straßenlaufe - 3 december 2017
3 dec 2017
BTS 100 Ultra 2017 (DNF, 102KM(+5936m), 23:10:53, 115KM gestopt)
26 nov 2017
Van Abcoude tot Kampen
Verslagen in 2017
Verslagen in 2016
Verslagen in 2015
Verslagen in 2014
Verslagen in 2013
Verslagen in 2012
* December
* 30 dec 2012: Project Leoniedas
* 25 dec 2012: Een blauwe slaapmuts.
* 24 dec 2012: Langste Nacht (slechts) 12 uur
* 23 dec 2012: Langste nachtloop
* 17 dec 2012: Toch nog onder de vier uur in 2012: een ‘sparkelende’ marathon in Spijkenisse
* 13 dec 2012: Verdwaald op de Zandmotor
* November
* Oktober
* September
* Augustus
* Juli
* Juni
* Mei
* April
* Maart
* Februari
* Januari
Verslagen in 2011
Verslagen in 2010
Verslagen in 2009
Verslagen in 2008
Verslagen in 2007
Verslagen in 2006
Verslagen in 2005
Verslagen in 2004
Verslagen in 2003
Verslagen in 2002
Verslagen in 2001
Verslagen in 2000
Verslagen in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
VERSLAGEN van November 2012
 
De vierde OSO (Olne-Spa-Olne) zit er voor mij op.
2009: Blubberen, glijden, vallen, opstaan en weer doorgaan. Eindeloze partij blubber en drek, meer nog zelfs dan dit jaar.
2010: Sneeuw en ijs, zes onder nul
2011: Die laatste 6 km zal ik voltooien, al is het kruipend.

2012: Vanwege een jachtmanifestatie (?!) en de grote hoeveelheid prut en modder (?!?!?!) was het parcours met twee kilometer ingekort. Wat zegt u????. Vanwege een jachtmanifestatie. Ok, dat kan ik me nog een beetje voorstellen, het loopt niet zo ontspannen als de kogels om je oren fluiten. Maar vanwege de grote hoeveelheid prut? Zijn ze een beetje kinderachtig geworden daar in Froidbermont? Zijn ze een beetje verwend geraakt nu daar zo'n prachtig sportcomplex is verrezen met airconditioning en luxe kleedkamers en douches? Toen we de afgelopen jaren bij de start het bouwvallige, koude en tochtige optrekje met de eufemistische naam 'Het Chalet' uitgeduwd werden en meteen al tot onze enkels in de plassen stonden werd er totaal geen medelijden getoond. 'Olne-Spa-Olne, cést un raid, comprend?' Wat is de OSO zonder een laag modder? Of ijs? Of modder met ijs? Of ijs met modder en stenen en natte bladeren? De OSO is nooit bedoeld geweest als een ommetje door het bos, snapt u dat?

Enfin, ook met die twee kilometer er af bleven er nog genoeg (67) over om de schoenen twee kilo zwaarder te maken, vastgezogen te worden, te vallen en weer op te staan en door te gaan. De editie 2012 was een zware. Met name in het eerste deel en (hoe cynisch) in de laatste twee kilometer tot de finish was het bagger alom. Maar verder waren de omstandigheden eigenlijk niet zo dramatisch. Het was zacht (8-10C), de hemel trok open en in de middag en avond klaarde het helemaal op. Hoe vriendelijk ogen de Ardennen dan. Zelfs Sinterklaas durfde zich niet te laten zien, zoals hij de vorige keren wel deed.

Ik heb, in mijn bekende eigen (langzame) tempo lekker gelopen. De nieuwe trailschoenen gaven me zoveel grip dat ik voor het eerst sinds tijden andere lopers in de gladde afdalingen voorbij durfde gaan. André, je wordt nog eens een trailloper, man! Met mijn tijd van 9 uur en drie kwartier zat ik ongetwijfeld weer in de achterhoede, maar dat had het voordeel dat de douches niet zo druk meer waren. Maar ach, ik vergis me. In het Chalet stond je met tien blote mannenlijven op twee vierkante meter samengepakt onder één druppelende koude kraan. Nu,in de 'Hall Omnisport de Froidbermont', waren er douches te over. Wat hetzelfde is gebleven, is de laag klei en modder van twee centimeter die de vloer bedekte en de stamppot met worst na afloop.


André Boom
 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]
 

 
 
 
,,Dames en herun, maak uw skoenen koet vast, want er is veel blubbeur op ut parkoerse.'' Vlak voor de start van Olne-Spa-Olne, zondagmorgen om acht uur, nam een Franstalige dame nog even het woord om de deelnemers aan de hardloopwedstrijd over 68 kilometer in haar beste Nederlands te verwiitigen. Het had de afgelopen dagen flink geregend in de buurt van Luik. Het terrein was slecht begaanbaar, zo wist ze. Er werd wat lacherig over gedaan, maar al snel werd duidelijk dat de mevrouw over de blubbeur niets te veel had gezegd.

En dat was niet fijn, want ik kon m'n specialiteit, het afdalen, lang niet altijd in de parktijk brengen. Sommige stukken waren zo blubbeurig dat snel afdalen gelijk stond met een poging tot zelfmoord. De eerste dertig kilometers van Olne-Spa-Olne zijn nog niet zo zwaar. De eerste tien gaan op en af, de tweede tien lopen over een hoogvlakte en zijn relatief eenvoudig en bij de derde tien ga je voornamelijk naar benenen. Dan kom je in Spa, na 30,5 kilometer, alwaar een uitgebreide ravitaillering op je wacht. Daarna begint het gesodemieter pas echt. Lange steile klimmen met korte, nog steilere afdalingen, doen een enorme aanslag op je beenspieren en uithoudingsvermogen. Daar kwam bij dat het behoorlijk waaide, op sommige stukken recht in je gezicht.

Net als vorig jaar had ik het na 55 kilometer wel gehad. Na een tochtje door de deprimerende stad Pepinster staan een paar lange klimmen op je te wachten en afdalingen die je niet snel kunt nemen. Je moet steeds afremmen en dat vond m'n linkerknie niet fijn. Dat alles bij elkaar is killing. Het wordt steiler en steiler. Op de weg naar het laatste dorpje voor Olne staat op de weg geschilderd '18%, sorry'. Het publiek maakt er grapjes: 'encore 20 kilometer'. Ja, dat is lachen geblazen als je al helemaal stuk zit. Het zijn er nog 6, denk je, maar begint toch nog wat te twijfelen. Om het modderspektakel compleet te maken, wacht een kilometer voor de streep nog een paadje door de weilenden dat over een lengte van 150 meter helemaal onder water staat. M'n schoenen liepen er compleet vol en niet alleen die van mij.

Na afloop krijgt iederen deelnemer een T-shirt en een repas chaud, een warme maaltijd. Een soort boerenkool met worst. En dat allemaal voor slechts tien euro inschrijfgeld. Vorig jaar ging ik bijna over m'n nek bij de gedachte alleen om zoiets naar binnen te moeten werken, maar dit keer had ik er enorm veel zin in. t Was zo op. Na 8 uur en 32 minuten wandelen en rennen door de blubbeur kan 's mens lichaam wel iets gebruiken.

Koen de Vries

Zie ook www. http://mauricesteketee.wordpress.com 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]
 

 
 
 
Na vorige week een aantal rondes (marathon) gelopen te hebben in Duitsland, staat de Uewersauer Trail in Luxemburg op het programma.

Het vooruitzicht lekker lang genieten in het heuvelachtige en bosrijke Luxemburg stemt me tevreden alhoewel de afstand normaliter langer mag zijn maar op dit moment zitten er te weinig of nagenoeg geen kilometers in de benen. Ach de hoogtemeters lijken relatief veel maar er zijn toch ook afzinkmeters welke elkaar redelijk compenseren. Volgens opgave iets van 1.500 hoogtemeters. De hoogtemeters voelen als een feest omdat het een uitdaging is terwijl de afdalingen lastig zijn omdat we van een aantal technische afdalingen mogen genieten. Vooral omdat ze of slingerend door het bos je laten afdalen of het dalingspercentage heftig is. De stijgingen en afzinken zijn lekker lang en wisselen elkaar prima af. Waarom een aantal medelopers bij de eerste klim al gaan wandelen?

Deze trail is een echte aanrader voor degene die een debuut willen maken op een fijne trail in een mooie omgeving.

Echt de trail is er één met vele elementen van de natuur. Bossen, een meer, kabbelende wateren en pracht vergezichten. Alhoewel de vergezichten in de eerste uren beperkt zijn vanwege de nevel. De mist voelt als mystiek, als het leven. Idem geldt voor het geaccidenteerd terrein welke synoniem voelt als de pieken en dalen in je leven. Je anonimiteit houdt de nevel lekker in stand. Hoe klein kan je je voelen in deze overweldigende natuur. Geweldig indrukwekkend hoe de dampen na verloop van tijd optrekken. Het lijkt wel of ze in de dalen een fikkie aan het stoken zijn, echter met een wezenlijk verschilt, de dampen zijn reukloos. Trouwens het is ideaal weer sportief actief bezig te zijn.

Om de circa zeven à acht kilometer is er een verversingspost. Tja na het drinken van een bekertje vocht, neemt de dorst alleen maar toe. De bouillon is niet aan me besteed.

De kleuren van de natuur zijn een verrijking van dit jaargetijde. De zwerfstenen onder de gekleurde bladeren worden letterlijk dankzij mijn voeten nog meer zwerfstenen met als gevolg een valpartij. Beide handen liggen open. 'Ça va?', 'Oui, merci beaucoup en de mazzel'. Het stukje verkeerd lopen na een chipmat op circa vijfentwintig kilometer overkomt niemand behalve ..., ach het genieten maakt het er niet minder om. Blijkbaar is de afslag gelijk na het bankje, ik pak pardoes de tweede afslag. Op circa dertig kilometer mogen we het rustig voortkabbelend meer oversteken. Gelukkig is er een brug. Vervolgens mogen we nog kilometers langs wateren lopen. Het verveelt geen moment. Het lopen in de natuur doet me terugdenken aan de tijd dat ik als jongen met onze hond Trix (niet Bea) liep. In gesprek met jezelf. Het grote pluspunt aan deze trail is de rust en het vele alleen lopen. Momenten van bezinning zijn er meerdere keren.

Haast is er ook niet omdat er geen inspiratie en talent is haast te maken. Waarom medelopers haast gaan maken (versnellen is een te zwaar woord) bij het bordje 45 kilometer is me een raadsel. Of je nu een minuut eerder of later binnenkomt, is dat nou echt belangrijk, wat is de toegevoegde waarde vraag ik me af? Ach laat iedereen maar vooruitgaan in zijn of haar eigen tempo.

Nadat de finish gepasseerd is, voelt het 'zijn we er nu al?'. Mijn intentie vooraf de eerste 25 kilometer energie 'sparen' en dan de laatste 25 kilometer proberen minimaal niet te verliezen in 'tempo' is niet een succes. Een betere afweging is, achteraf, gebeurtenissen vinden in het heden plaats en niet in de toekomst. De 'spaar'-afweging is gemaakt op basis van de kaart van het parcours. Of ik kan geen kaart lezen wat betreft hoogteprofiel of er kan twijfel getrokken worden bij de kaart. Minimaal 'tempo' verliezen wordt toch redelijk maximaal.

Tot slot las ik in het verleden een column van een gerenommeerd ultraloper. Hij twijfelde enorm (druk ik me nog zachtjes uit) aan verhalen wat betreft belevenissen van andere ultralopers in de natuur. Bij deze ze bestaan echt (stopte Guus bijvoorbeeld in het verleden niet wanneer hij een mooi bloempje in de berm zag?), alleen er is een wezenlijk verschil: start je om te winnen of om te bezinnen?


Henk Harenberg 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]
 

 
 
 
Reisverslag

Vrijdag 09-11-12
We (mijzelf, vrouw en 2 zonen) en vriend John Snijders Jr. vertrekken naar Brussels AP, vanhier uit met Turkisch airlines naar Istanbul. Stad van 13 miljoen mensen , gelegen aan de Bosporus. Aangekomen in Istanbul eerst even een taxirit bestellen naar ons Hotel in de Russische wijk Aksaray. Men moet hier al goed oppassen om niet besodemieterd te worden, ze hebben mooie trucs, omtrent prijsafspraken te maken in Turkse Lira's of Euro's, want ze hanteren een gemakkelijke omrekenkoers van 1 euro = 2 lira's. We arriveren in Nobel Hotel en gaan nog wat Turkse Thee drinken samen met Johan Visschers en vrouw Adrie die al reeds in Istanbul verbleven.

Zaterdag 10-11-12
Na het ontbijt met de bus richting Marathon expo we rijden over de Galata brug waar veel vissers de hengel uit gooien, lijkt net een viswedstrijd van honderden vissers. Op de Marathon Expo is het druk met verschillende stands van allerlei sportmerken en het WE tijdperk is ook in Turkije aangekomen, nog even gratis spaghetti eten. Bij informatie vragen naar startproblemen bij de 8 km wat ik verwacht, daar mijn beide zonen Crifven en Deafvon deze nevenafstand lopen. De marathon, 15 km en 8 km starten allen om 09:00. De start marathon is namelijk aan de rechterkant en de start van de 15 km aan de linkerkant van de autoweg voor de Bosporus brug, de 8 km is daar weer 600 meter achter de marathonlopers, wat als gevolg zal hebben dat de 8 km lopers zich door het 5000 tellend marathon deelnemersveld moeten worstelen. Niemand kon me hier duidelijkheid over verschaffen dus morgen zullen we wel zien wat dit voor een puinhoop zal worden voor mijn zonen, de oplossing 15 minuten later starten was eenvoudiger geweest.

Vanuit de Marathon Expo leggen we een toeristische route af, we bezoeken eerst de blauwe moskee met zijn 6 minaretten. Het begint te regenen en de plaatselijke verkopers springen hier geraffineerd op in, overal zie je verkopers met kinderparaplu’s, aangeboden voor 5 of 10 lira of natuurlijk 5 of 10 euro ligt er aan hoe je de verkoper wilt besodemieteren, daarna naar de Aya Sofia. We gaan even schuilen bij Starbucks op weg naar de Grand Bazaar, is een van de grootste overdekte markten ter wereld met meer dan 58 straten. Na afloop ff een terrasje pikken nabij de Grand Bazaar, hier worden we weer constant lastig gevallen door plaatselijke verkopers met o.a. parfums, kousen, blouses etc. alles uiteraard namaak. We gaan op weg naar het centrum van Istanbul namelijk de mooie winkelstraat Itsikal Cadessi met de traditionele rode tram, laat me denken aan San Francisco. We komen Prinses Maxima en Willem Alexander tegen die worden geëscorteerd door de politie daar ze aanwezig waren in het Nederlands Consulaat “Palais Hollande” voor het vieren van 400 jaar handelsbetrekkingen tussen Nederland en Turkije. We hebben als afsluiting gekozen voor een etentje bij het restaurant 360 graden met uitkijk over nachtelijk Istanbul, een echte aanrader.

Zondag 11-11-12
Om 06:00 laten brengen naar Sultanahmet dit is samen met de Taksim Square de plaats waar men gratis gebracht wordt naar de start. Bij de Bosporus brug aangekomen zijn we nu in het Aziatisch gedeelte, de omgeving en startlocatie heeft veel weg van de start van NY marathon met de Verrazano bridge. De start is precies om 09:00 en wat ik al verwachtte zie ik mijn beide zonen door het marathondeelnemersveld een weg banen, heeft niks met een hardloopwedstrijd te maken maar met een slalom wedstrijd. Op de Bosporus brug hebben we een mooi uitzicht over de rivier en Istanbul, op de brug zijn veel dranghekken omgewaaid en we moeten ook beginnen te slalommen, we lopen nu brug afwaarts naar Findiki, deze route voert langs de Bosporus. Een Turkse atleet schreeuwt elke km constant keihard “Allah Allah” wat hem duidelijk zo te zien positieve energie geeft.

Mijn beide zonen zijn reeds gefinisht, tot mijn grote blijdschap hoor ik dat Crifven 2e is geworden op de 8,4 km in 32.11 en Deafvon 8e in 34.14 van de 811 deelnemers, mooi compliment voor trainer en oud topatleet Paul Hagedoorn waar mijn beide zonen trainen in het MILA team van Unitas Sittard. We lopen nu richting de Galata brug en hebben uitkijk op de blauwe moskee, hier gaan we rechtsaf richting Eyup, waar we omdraaien richting de wijken Aksaray en Yenikago, deze route voert over de autoweg en is behoorlijk heuvelachtig. We zien de Mamara Zee en lopen constant langs de kustlijn richting Bakirkoy waar wederom een draaipunt is, men komt aan de overkant al de winnaar tegen, het is de Keniaan Stephan Chebogut die een tijd van 2.11.05 zal lopen.

Mijn doorkomsttijd op de halve was goed in 1.44.34, maar ik begin weer last te krijgen van mijn exostose blessure (botuitsteeksel op de hak naast de aanhechting van de achillespees), ik kan niet meer afwikkelen en het word afzien doordat ik verkeerd ga lopen en daardoor ook last krijg van mijn liezen en hamstrings. Ik krijg nu ook nog een muzikaal hoogtepunt tijdens de marathon namelijk om 11:00 beginnen alle moskeeën met hun gebeden te verkondigen via de luidsprekers. De harde tegenwind maakt het er niet makelijker op, de laatste 2 km nog bergop naar de Finish voor de blauwe moskee. John Snijders Jr. finisht in 3:30.35, Han Frenken 3.43.19 en Johan Visschers 4.19.41 van de 5000 deelnemers met een tijdslimiet van 5 uur 30 minuten, dit is een mooie tijdslimiet beter dan die van de NY marathon met zijn belachelijke 8 uur 30minuten tijdslimiet heeft niks meer met hardlopen te maken maar met wandelen.

Direct na de finish krijgen we een medaille, T-shirt en eten uitgereikt, en kunnen we direct de oorkonde uitgeprint krijgen met netto eindtijd een mooie service. Na mijn valpartij tijdens de Zeittunnel marathon 2 weken geleden in Barfelde en deze Marathon wordt het nu maar eens tijd om mijn blessure te laten genezen en maar eens 1 maand rust houden. Daarna wederom 2 km terugwandelen naar het hotel daar geen taxi’s, bussen en trams rijden daar ze de hele binnenstad verkeersvrij hebben gemaakt. Douchen in het hotel en dan wederom richting Ataturk Aiport om zodoende weer via Brussel in Stein te landen. Was toch een aparte marathon over 2 continenten .


Mvgr Han Frenken
 
 
[ top pagina ]