Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Verslagen actueel
3 aug 2017
Eiger Ultra Trail en Swiss Irontrail
17 jul 2017
De 6 uur van Aalter 16-07-17
15 jul 2017
BELFAST
12 jul 2017
Van lopersblok naar schrijversblok - een pelgrimstocht in Sint Annen
Verslagen in 2017
Verslagen in 2016
Verslagen in 2015
Verslagen in 2014
Verslagen in 2013
Verslagen in 2012
* December
* November
* Oktober
* September
* Augustus
* 25 aug 2012: De Bosbaan Marathon, 19 marathonvrienden, samen 4384 marathons!
* 24 aug 2012: Hennie’s trail-debuut op de Trail des Fantomes
* 21 aug 2012: Bosbaanmarathon, warm, warmer, warmst.
* 21 aug 2012: Onbetaalbaar (gratis)
* 15 aug 2012: N70 marathon
* 15 aug 2012: De Coal Miner's trail, verslag organisatie
* 13 aug 2012: Round the Rock – Jersey
* 13 aug 2012: Eerste Coal Miner's Trail
* 12 aug 2012: Monschau 56K
* 9 aug 2012: S.D.C.U.R.B.N.
* 7 aug 2012: Zomer meerdaagse 2012
* 7 aug 2012: Gondo Event Zwitserland
* 1 aug 2012: Brixen marathon
* Juli
* Juni
* Mei
* April
* Maart
* Februari
* Januari
Verslagen in 2011
Verslagen in 2010
Verslagen in 2009
Verslagen in 2008
Verslagen in 2007
Verslagen in 2006
Verslagen in 2005
Verslagen in 2004
Verslagen in 2003
Verslagen in 2002
Verslagen in 2001
Verslagen in 2000
Verslagen in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
VERSLAGEN van Augustus 2012
 
Hoe een ideetje voor een wilde marathon rond de roeibaan in Amstelveen uitgroeide tot een bijzondere dag kunt u lezen in 16 reacties van de deelnemers en zien op de foto’s via de link onderaan deze pagina. Na de Engelenburg Marathon in Brummen is de Bosbaan Marathon mijn tweede wilde marathon die vooral dankzij de deelnemers speciaal werd.

Om in de vanwege warmte en vakanties lastige augustus maand een wilde marathon succesvol te kunnen organiseren was ik afhankelijk van de steun van de harde kern van marathonvrienden. Dat was een gokje maar ze kwamen allemaal. Marathonvrienden uit Groningen, Noord-Holland, Limburg en zelfs België was vertegenwoordigd door de sympathieke Louis Hufkens. Met enkele onbekende deelnemers samen werd vlot het maximale aantal inschrijvers bereikt.

Ruim voor de start ontstond al een gezellige sfeer van saamhorigheid. Omdat het met 30,5 graden iets warmer was dan gemiddeld in augustus werd de limiet naar 6 uur opgerekt waardoor de lopers hun tempo konden aanpassen aan de warme omstandigheden. Twee dames en 17 heren verschenen aan de start. De temperatuur op de Bosbaan bleef door het water enkele graden lager dan de rest van Amsterdam en ruim driekwart van het parcours van de ruim 5km lag in de schaduw. Maar warm was het. Er was een verzorgingspost die door twee dames werd bemand en er waren twee gemeente-fonteintjes op het parcours. Asics Benelux schonk de startnummers en Grand Café De Bosbaan voorzag ons kosteloos van vers water. Behalve de huisfotograaf hebben ook Annemarie Muetze en Ronald Kwint foto’s gemaakt en zij droegen ruim bij aan de gezelligheid bij de verzorgingspost, waarvoor dank.

Brigit vierde bij ons haar verjaardag en liep schijnbaar moeiteloos haar 14de marathon met startnummer 1414. Theo de Jong, de loper die veel respect afdwong door zich in het verleden ondanks medische tegenwind naar zijn 100ste marathon te vechten, koos deze zware marathon uit om na een periode van afwezigheid en ziekte een succesvolle comeback te maken en zijn totaal op 105 marathons te brengen. Willem Muetze had net als Gijs zojuist 9 ultramarathons op rij gelopen tijdens zijn eigen Zomer Meerdaagse maar deed toch mee en liep in een verstandig tempo naar marathon nummer 1196 om vervolgens nog een baantje te trekken in de Bosbaan. Willem houdt 12 december a.s. een loopfeestje, mis dat niet! Gijs Honing werd gehuldigd en kreeg een beker omdat hij na Willem Muetze, Ben Mol en Sjoerd Slaaf de vierde Nederlander is die de grens van 600 marathons doorbroken heeft. Anton Schuurman, 75 jaren jong en 63 marathons rijk, stapt normaal gesproken makkelijk uit als het te zwaar is maar kon het niet laten om de Bosbaan Marathon te volbrengen en ging heel diep. Na een halfuurtje bijkomen stapte hij monter op de fiets(!) en ging naar huis. Daags erna belde ik Anton om te vragen hoe het met hem ging waarop Anton met een toon van vanzelfsprekendheid antwoordde: “Uitstekend!”. Respect Anton!

Jos Cornelissen verzette zijn vakantie om er bij te kunnen zijn en schreef het eerste verslag net voor hij in het vliegtuig stapte. De immer sterk lopende Gertie Theunissen werd de eerste dame en de relatief onbekende John Ossendorp werd verrassend de eerste heer. Ook een compliment voor de lopers Fred Nieuwesteeg en Edwin Otto die de moed hadden te starten maar ook zo verstandig waren uit te stappen toen bleek dat deze marathon iets te vroeg kwam in hun marathon-carrière. Ondanks het klassement was er toch sprake van een groepsgevoel en werd er na afloop zelfs gezwommen door een aantal deelnemers en later op het terras nog getoost op het samen beleven van deze memorabele dag.

“Hoe komt het dat het gratis is?” werd door enkele deelnemers gevraagd. Dat zit zo. Mijn zomerplanning bestond voor een deel uit openlucht dansfeesten en daar tussenin moet er natuurlijk wel gelopen worden. Dit weekeinde waarin ik graag wilde lopen zit tussen twee dansfeesten in en ik had anders naar Osnabruck gegaan. Een deel van de kosten die ik uitspaarde gebruikte ik voor de prestatieherinneringen. De tevreden gezichten en leuke reacties wegen echt niet op tegen een paar euro’s inschrijfgeld. Een dag na de marathon had ik al 5 aanmeldingen voor volgend jaar terwijl ik nog niet weet of deel 2 er komt. Dus ook ik ben dankbaar deze dag samen met zo’n geweldige groep loopvrienden beleefd te hebben.

Francis Spoelstra
(fs.info <at> planet.nl)

Ga voor uitslagen, reacties en foto’s naar:
http://www.engelenburgmarathon.nl/contact/mijn-marathons/bosbaan-marathon 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]
 

 
 
 
De Trail des Fantomes. Alleen de naam al zou je schrik aanjagen. Een trail in de Ardennen rondom het plaatsje La Roche. Na vele afzeggingen bij andere trails door blessureleed en andere ellende moest het er maar eens van gaan komen van mijn debuut op de trail. Het is een zware trail over 25 of 50 km. Ik koos als ultraloper voor de 50 km niet wetende dat er meer bij komt kijken als het geregelde offroad running in mijn eigen buurt. Dat het heel zwaar zou worden dat wist ik wel van te voren. Maar zo zwaar. Nee, dat had ik niet verwacht.

Het is zaterdag dat ik richting La Roche-en-Ardenne rij. Ik had me een slaapplaats verworven bij de groep van Paula IJzerman. Daar aangekomen stelde ik me voor en merkte dat andere lopers mijn naam wel herkende van de multimediasites. Al gauw ging het over trailrunning en ik merkte al gauw dat er een groep lopers is dat geregeld dit soort wedstrijden loopt en er een groep is dat echt op de weg de ultra's loopt en zo nu en dan een trail meepakt voor de afwisseling. Waar ik er dus nu een van ben. Mijn voornaamste doel van trailrunning is om mijn wat blessure gevoelige benen een stuk sterker te krijgen. Dit voor de 24 uur van Steenbergen in 2013.

Het wordt zondag. De startnummers hebben we al de avond ervoor wandelend opgehaald (totaal 2,5 uur gewandeld). ‘s Nachts heb ik maar 3 uur kunnen slapen van de hoofdpijn veroorzaakt door de airco van mijn auto. Maar ik kan dit hebben aangezien ik geregeld kort slaap door de nachtdiensten die ik werk.

Het is 07.00 uur als we starten. Het eerste gedeelte gaat over asfalt waarna we rechtsaf het onverharde opgaan. Ik verheug me op het avontuur, maar houdt mijn verstand erbij. Het doel is meer kracht in de benen te krijgen en niet geblesseerd te geraken. Steenbergen is ver weg maar de voorbereiding is tijdens de start van deze wedstrijd begonnen. Voorbereidingsfase 1 duurt tot eind november met als doel krachtiger worden.

Het parkoers gaat al snel omhoog en ik zie dat nagenoeg iedere die bij mij in de buurt loopt naar boven wandelt. Deze tactiek om energie te sparen wist ik en ik sluit me dan ook trouw aan bij de wandelaars. Na een tijdje begon het echte feest. We gaan steil omhoog. Wandelen is er niet meer bij, het is gewoon ordinair klimmen met handen en voeten. Vastgrijpend aan alles wat ik tegen kwam klauter ik omhoog. Op dat moment voelde ik de bui al hangen. Je moet natuurlijk ook weer naar beneden en ook weer langs zo'n idioot steile wand. Suïcidaal ben ik niet maar ik kreeg wel het gevoel dat ik dat was op dat moment. Ik ben namelijk wat dat betreft een enorme schijtlaars en krijg al knikkende knieën als ik op een ladder op een hoog sta te schilderen. En inderdaad ze kwamen, stijl omlaag en weer stijl omhoog. Kilometers achter elkaar met als afwisseling rotspartijen en enorme hoeveelheden boomwortels waar je, als je niet uitkijkt, onherroepelijk van op je giegel gaat. Gelukkig bleef me dat bespaard aangezien ik het op mijn gemak deed en geconcentreerd bleef lopen.

Langzamerhand werd het ook heter. De temperatuur zou die dag op kunnen lopen tot 36 graden. Niet dat me dat tegenhoud. Nee, ik weet mee goed te redden in extreme hitte. Al moet je bij trailrunning wel opletten met drinken dat je niet.....Juist, dat gebeurde dus bijna. Weer wat geleerd.

Na een km of 14 begon ik na te denken: 50 km zo lopen met benen die daar eigenlijk nog niet geschikt voor zijn. Ik mis de techniek van klimmen en dalen en merkte dat mijn benen echte wegbenen zijn, gewend aan de monotone beweging. Dit is anders, maar daar deed ik het ook voor. Alleen is het dan verstandig om tijdens de zwaarste trail van België direct te langste afstand te lopen? Nee dus, de kortere afstand zou voor mij beter geschikt zijn. Echter de 25 km lopers starten niet om 07.00 uur maar 3 uur later. Ik wist van een van de lopers van de groep waar ik overnachtte dat er een mogelijkheid was om af te buigen en verder te gaan als 25 km loper. Alleen sta je dan niet bij de uitslagen. Maar dat is niet zo erg. Vlak voor het moment dat we de ergste klimpartij en daling krijgen waarbij ik me met een ketting omhoog moest hijsen, vroeg ik aan een wat ervaren trailrunner of dit zo de gehele tijd door gaat. Ja, was zijn antwoord. Boven op deze klim kreeg ik een haarelastiekje als bewijs dat ik daar boven geweest was. De vrijwilligers vroegen of het parkoers goed aangeduid was aangezien ze bang waren dat er toeristen de wegwijzers zouden verwijderen of verdraaien. Alles stond prima zei ik, geen problemen tegengekomen.

Ik ging verder richting de kamikazeafdaling. Welke randdebiel verzint zo iets dacht ik. Maar goed het zal er wel bij horen. Met waren doodsverachting ren, glij en schuif ik naar beneden, me goed vastpakkend aan de bomen die er nog stonden. Beneden aangekomen, zonder te vallen, de splitsing van de 25 en 50 km route. Ik ging rechts af, de route van de 25 km volgend. Ik was de eerste en de enige die dit deed aangezien ik overal als eerste langskwam en bij de finish geen andere loper tussen mij en de winnaars van de 25 en 50 km liepen die er de brui aan hadden gegeven.

Ik volgde het parkoers verder van de 25 km en liep helemaal alleen. Als ik fout zou lopen kon ik verdwalen aangezien ik de omgeving totaal niet ken. Maar het parkoers bleef goed aangeduid. Even later de eerste waterpassage door de rivier de Ourthe. Behoedzaam loop ik over de ongelijke ondergrond. Midden in de rivier lagen een aantal enorme zwerfkeien. Daar wilde ik wel overheen. Alleen, ze waren een beetje glad onderin. En dus zag ik de Ourthe van heel dichtbij. Met nog 5 km te gaan kwam ik bij de laatste drankpost. De vrijwilliger was verrast van mijn vroege komst aangezien hij volgens mij nog aan de koffie zat. Ik legde uit waarom ik zo vroeg was. Nam een bekertje cola en vervolgde mijn pad, de klim op. Een klim van 160 hoogtemeters in 1,2 km tijd. Ik vervolgde mijn weg en kwam zowaar een stuk tegen waar je normaal kon hardlopen. Geen schaduw dus lekker warm. Geen probleem aangezien ik mijn vocht en electrolytenhuishouding goed bij kon houden.
Voor de geinteresseerden: ik gebruik Elete in mijn kraanwater om mijn electrolyten op niveau te houden. Is erg handig om mee te nemen onderweg. Zie verder op http://www.eletewater.co.uk/

Niet lang daarna kwam de Ourthe weer in zicht met herrie van spelende kinderen. Was dus vlak bij. En dan denk je dat je er bent, krijg je nog een steile afdaling voor je kiezen. Nu nog voor de tweede keer de rivier over. En dit keer bleef ik recht op. Links af over de camping richting het finishdoek waar ze ook nog niet klaar waren. Ook hier weer uitleg voordat ik me tegoed deed aan de vers afgesneden watermeloen. Ik was gefinisht. Weliswaar buiten de uitslag om. Maar is dat is erg, nee. Ik merkte wel dat ik spierpijn had bij spieren waarvan ik niet wist dat ik ze had. Nu was het wachten op de anderen van groep. Een stapte uit bij de tweede verzorging op 25 km, de andere finishte wel.

Na thuiskomst kon ik de balans opmaken van mijn eerste zware trail. Heb ik spijt van mijn beslissing om tijdens de 50km trail te besluiten het 25 km parkoers te volgen? Nee. Ik merkte dat mijn monotoon gewende loopbenen nog te zwak waren om een zware trail als deze goed te volbrengen. De volgend dag had ik spierpijn op plaatsen waar ik normaal nooit iets voel. Positief dus, daar deed ik het tenslotte voor.

Hoe maak ik mijn benen ondertussen sterker in Nederland? Ik weet nu wat een zware trail betekent qua parkoers. Dat wordt het parkoers in Rijswijk dus, wat een aardige vergelijking is. Alleen vele uren lopen op die ronde van 2,5 km en veel research wat betreft de techniek

Volgende keer weer? Ja, het is een leuke afwisseling en een aanrader voor iedere wegatleet. Ik heb genoten onderweg van het mooie parkoers en uitzicht.

Hennie van Velzen
(jolhen <at> kabelfoon.nl)
http://www.ultrahennie.punt.nl 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]
 

 
 
 
Na bijna een jaar geen marathon meer gelopen te hebben begon het toch weer te kriebelen. De keuze viel op de 50 van Han Frenken, maar een verkoudheid veranderde in een dubbele longontsteking, dus dat ging niet door. De Bosbaanmarathon was keuze 2: kleinschalig, nieuwe omgeving en waarschijnlijk leuke rondjes. Had ik echter de temperatuur geweten, dan had ik me niet ingeschreven. Toen ik om 7.30 uur van huis ging was het al 18 °C. Bij de start om 09.00 uur was het al 24 °C. Bij de bosbaan waren nog 24 lopers aanwezig. Drie hadden vanwege de warmte afgezegd.

Om 09.00 uur de start, een kort aanloopstukje en dan 8 rondjes bosbaan met eigenlijk steeds uitzicht op het water, op de roeiers en op een lange afstandzwemmer die, net als wij, trouw zijn rondjes deed. Gelukkig liepen we een groot deel in de schaduw, maar er waren ook een delen in de volle zon. Tot een uur of 12 ging het nog wel, maar daarna werd het serieus warm. De organisatie had hier perfect op ingespeeld met elke ronde volop lekker koel water, met koek en rozijnen. Bovendien waren er onderweg twee fonteintjes met drinkwater. Bij elke doorkomst dronk ik minimaal drie bekers water en wat cola, maar er viel eigenlijk niet tegenop te drinken, tenminste niet door mij. Ik raak mijn warmte tegenwoordig niet goed meer kwijt en dat brak me nu op. Tot 34 km ging het prima, geen centje pijn. Ik kon ik mijn tempo goed vasthouden. Ik had het wel warm natuurlijk, logisch bij dik 30°C, maar het leek nog wel mee te vallen. Zeker als er een klein beetje wind op stak. Maar in de laatste ronde was het echt bikkelen om vooruit te komen. Vooral in de laatste helft van de ronde was er veel zon en het was er bloedheet. Ik moest af en toe wandelen, dan weer wat rennen en dan weer wandelen. Maar, na 5 uur de finish. Ik was tevreden, het was nummer 105, maar wel één die ik als één van de zwaarste heb ervaren.
De Bosbaanmarathon: een aanrader


Theo de Jong
 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]
 

 
 
 
Bosbaan Marathon 18 Augustus 2012 - 09.00 uur – Amstelveen.

Daar de 6 uur van Hulshout (B) op zondag 19 augustus jl. niet door ging, was het voor mij meer dan welkom dat Francis Spoelstra de Bosbaan Marathon te Amstelveen op zaterdag 18 Augustus 2012 organiseerde. Op de website van Francis stond vermeld; geen organisatie, een “wilde” marathon voor maximaal 25 deelnemers en geen inschrijfgeld. Ik dacht; nou dat lijkt mij wel wat, een soort van trainings/groepsloop en heb mij direct aangemeld.

Uiteindelijk was er een zeer goede organisatie en deze marathon is zelfs ook aangemeld en goedgekeurd door de 100 Marathon Club Nederland, zodat deze ook weer meetelt in het klassement. Asics Benelux had lucht gekregen van deze unieke marathon en stelde gratis startnummers ter beschikking. Respect hiervoor. De start was om 9 uur, er waren 8 ronden plus een aanloopstuk te lopen, de afstand was uiteindelijk 42,8 km.

Het weer zat mee en tegen. Ik had begrepen van Francis dat er een aantal deelnemers hadden afgemeld i.v.m. de hitte. Op zich perfect van deze mensen, je moet je beperkingen weten, wat wel heel erg jammer is dat er een aantal deelnemers zich wel hadden ingeschreven maar niet kwamen opdagen zonder een afmelding. Dat is jammer, hopelijk wordt daardoor niet de motivatie om een GRATIS loopevenement te organiseren te niet gedaan.

Na de groepsfoto zijn we klokslag 9 uur van start gegaan, het begon al een beetje warmer te worden. De 1e ronde ging op een heel rustig tempo, onderweg waren na 500 meter van start/finish en aan de andere kant van de Bosbaan een gemeentelijk waterpunt. Daar werd dan ook gretig gebruik van gemaakt. Tijdens de 2e ronde kreeg ik wat last van buikkrampen, wat wil je, de dagen ervoor veel water gedronken omdat de weersvoorspelling aangaf “tropische temperaturen”. Gelukkig mochten we gebruik maken van de faciliteiten van het Grandcafé de Bosbaan, die verzorgde ook dat we water hadden bij de start/finish locatie. Na een kort bezoek aan het toilet, wel goed de handen wassen natuurlijk, weer verder. Het groepje van vier personen waar ik mee liep viel uiteen, dus heb ik de rest van de marathon solo gelopen. Uiteindelijk werd het onderweg wat drukker met lopers en fietsers maar dat was niet bezwaarlijk, we konden goed doorlopen zonder noemenswaardig oponthoud.

De verzorging bij het meldpunt, de rondes werden bijgehouden door twee hele aardige dames die zich opgeofferd hadden op deze stralende dag om de registratie en verzorging op zich te nemen, waar voor mijn hartelijke dank. De verzorging bestond uit bekers water, zoveel als je wilde, koek, rozijnen en een emmer water om je gezicht mee af te spoelen. Die rozijnen zijn mij heel goed bevallen, een aanrader dus. Op zo’n dag als vandaag waan je jezelf op een trainingskamp in Kenia, het werd alsmaar warmer. Gelukkig was meer dan de helft in de schaduw te lopen. Ik was verrast dat ik als eerste over de finish kwam, terwijl ik met heel warm weer niet lekker loop. Francis vroeg mij te wachten voor de prijsuitreiking, dat heb ik uiteraard heb gedaan. Alle deelnemers kregen een mooie herinnering die bestond uit een vaantje en ik heb er ook nog een heuse beker bij gekregen die nu staat te pronken in de huiskamer. Uiteindelijk waren alle deelnemers winnaar bij deze omstandigheden bij deze dan ook mijn felicitaties.

Hierbij wil ik de dames, Francis, Grandcafé de Bosbaan, Asics Benelux en alle anderen die ik niet genoemd heb, maar wel deze unieke marathon hebben mogelijk gemaakt heel hartelijk bedanken.
Onbetaalbaar (gratis) dus.

John Ossendorp,
Nieuwegein.
 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]