Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Verslagen actueel
9 dec 2017
42 kilometer (en een beetje) in 42 landen (door Albert Meijer)
4 dec 2017
Bertlicher Straßenlaufe - 3 december 2017
3 dec 2017
BTS 100 Ultra 2017 (DNF, 102KM(+5936m), 23:10:53, 115KM gestopt)
26 nov 2017
Van Abcoude tot Kampen
Verslagen in 2017
Verslagen in 2016
Verslagen in 2015
Verslagen in 2014
Verslagen in 2013
* December
* 20 dec 2013: Barcelona 24 uur
* 13 dec 2013: Cancun marathon
* 11 dec 2013: La TransMartinique 2013…into the wild!
* 4 dec 2013: Marathon Bangkok Zondag 17-11-13
* 2 dec 2013: Saksenmarathon 24 november
* November
* Oktober
* September
* Augustus
* Juli
* Juni
* Mei
* April
* Maart
* Februari
* Januari
Verslagen in 2012
Verslagen in 2011
Verslagen in 2010
Verslagen in 2009
Verslagen in 2008
Verslagen in 2007
Verslagen in 2006
Verslagen in 2005
Verslagen in 2004
Verslagen in 2003
Verslagen in 2002
Verslagen in 2001
Verslagen in 2000
Verslagen in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
VERSLAGEN van November 2013
 
Zondag 24 november was de Saksenmarathon. De start was nabij Zuidlaren, op het parkeerterrein van het sportterrein. Moet toch een beetje een gek gezicht zijn geweest, een stuk of 25 lopers, enkele fietsers en iemand die uit een auto medailles uitdeelde. Misschien een beetje voorbarig dat je je medaille vooraf kreeg of toch gewoon heel veel vertouwen in de lopers?

De Saksenmarathon, georganiseerd door Sjoerd Slaaf en Ronald Kwint is een beetje een bijzondere loop. Maximaal 25 deelnemers zouden van fietsknooppunt naar fietsknooppunt lopen. We kregen een kaartje mee met de fietsknooppuntnummers en wat extra informatie. Er zouden maar drie vliegende verzorgingsplaatsen zijn, bemand door Jan Scheffer en Ronald. Met de auto stonden ze steeds weer ter plaatse met bekers met daarop je startnummer. Op verzoek werd het volgegoten met wat je wilde drinken, met als hapje koek, banaan, chocolade of rozijnen. Gewoon perfect. Op de tussenliggende kilometers moest je voor jezelf zorgen. Dat was voor deze ervaren groep lopers geen punt.

Ik liep al snel achteraan, maar wilde de groep toch ook wel in het zicht houden. Langzaamaan verbrokkelde de groep tot een kralenketting met weinig kralen. Ik kon mijn voorgangers aardig bijhouden, al ging het mij wel te snel. Ik wilde oogcontact houden om in het begin niet de weg kwijt te raken. Natuurlijk was die angst overbodig, de route was niet alleen erg duidelijk, van knooppunt naar knooppunt, maar bovendien nog met duidelijke pijlen op de grond aangegeven.

De Saksenmartahon gaat over een prachtige route in het noord Drentse land, de middenloop van de Drentse Aa, met dorpjes als Zeegse, Oude molen, Zuides etc. Lang geleden, in 1976, deed ik daar onderzoek naar flora en fauna in de beekdalgraslanden. Ik leerde daar de noordse zegge kennen, een soort die vrijwel beperkt is tot Noord Drenthe. Het was toen de droogste en warmste zomer sinds mensenheugenis. Daar was nu geen sprake van. Voor de wind ging het heerlijk, maar halverwege, na de heide van het Balloërveld moesten we keren en kregen de wind op kop. Schraal en waterkoud was die wind. Even stoppen, jas uit de rugzak, aantrekken en weer verder. We kwamen vlak langs de meanders van de Drentse Aa. Hier waren de buitenbochten zo ver uitgesleten dat ze de volgende bocht bijna raakten en de rivier bijna eilandjes maakte. Heel fraai om te zien en wij mochten daar vlak langs lopen. Het was voor mij één grote herontdekkingstocht. Ook staken we beekjes over, het Gasterense diep, het Oudemolense diep en het Zeegser loopje. Kleine beekjes, een meter breed, helder water en zand en grind op de bodem. Een aantal jaren geleden werden hier paaiende rivierprikken gezien. Met een aantal plaatsen in de Geul in Zuid-Limburg de enige voortplantingsplaatsen in Nederland.

De marathon bestond uit twee ronden met het sportterrein als knooppunt. De tweede ronde was 12 km lang. Eerst naar het noorden, tegen de wind in, langs mooie landschappen met illustere namen als Okkenveen, Wildeveen, Vijftig Bunder. Maar voor mij een feest van herkenning. Samen met Lammert Meijer en Ineke Scheffer begon ik aan die laatste ronde. Na enige tijd liep ik alleen met Ineke, maar ineens was het gebeurd. Door de man met de hamer en een hongerklop kon ik niet verder en moest wandelen. In mijn eentje heb ik toen de laatste vier km afwisselend wandelend en lopend afgelegd. Ik heb wel eens lekkerder gelopen. Maar goed eindelijk kwam de finish in zicht. Over de tijd heb ik het maar niet. Voordeel is dat als je als laatste aankomt, je kan meedelen in alles wat over is, zoals bananen, heerlijk.


Theo de Jong
 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]
 

 
 
 
Al enkele jaren hou ik de site van http://www.kleiner-KOBOLT.de/ in de gaten en dan denk ik “daar wil ik een keer bij zijn”. Het is een loop van 106 km + 3361 hoogtemeters over een gedeelte van de Rheinsteig wandelpad van Rengsdorf naar Bonn. De route is aangegeven met een blauw/wit bordje ter grote van een speelkaart. Zijn grote broer heet KOBOLT en heeft een lengte van 140 km. KOBOLT is een afkorting van Koblenz-Bonn-Lauf-Trail. Toch duurde het nog 2 jaar voordat ik alle moed bij elkaar verzameld had om de organisatie te vragen of ik erbij mocht zijn. Het is namelijk geen gewone loop maar een einladungslauf. Dat zijn privé georganiseerde lopen waarbij je je eerst moet aanmelden om uiteindelijk te worden uitgenodigd. Krijg je geen uitnodiging dan beland je op de wachtlijst en dan maar hopen dat er iemand afvalt. Ik had mij al in januari 2013 aangemeld en was dan ook erg blij toen ik op 01-07-2013 een uitnodiging in mijn mailbox kreeg. Het maximum aantal deelnemers is gesteld op 50 en de wachtlijst is langer dan het aantal deelnemers.

Mijn eigenlijke voorbereiding was toen allang begonnen. Tartan6uurse september 2012, Marathon Amsterdam oktober 2012, Siebengebirgs Marathon december 2012, Texeltrail februari 2013, 7e Bos-, Duin- en Strandloop Castricum april 2013, Sri Chinmoy Self Transcendence juni 2013, Tartan6uurse september 2013, Wupperberge Marathon september 2013 en de Marathon van Amsterdam in oktober 2013.

Een week voor de loop gaat het dan toch echt kriebelen. De voorspellingen zijn goed, droog en tussen de 0 en 5 graden maar wat doe ik aan? Nee, niet omdat ik er modieus uit wil zien maar hoe houd ik mijn lichaam op de juiste temperatuur. Ik zweet veel dus kleed ik me niet te dik of te dun? Gelukkig werken ze met dropbags zodat ik op het 55 km punt een droog zweethemd, een loopshirt had liggen en natuurlijk wat extra voeding. Op zaterdag vertrok ik met de trein van 06:45 richting Bonn. Daarna nog een stukje met de bus naar de finishlocatie Bootshaus/Fitnessstudio der SSF Bonn.

Om 12:15 kregen we een briefing en om 12:45 stapten we in de bus richting de start Rengsdorf waar we om 13:55 aan kwamen. Net op tijd voor de start om 14:00. Onderweg moest je je bij alle verzorgingsposten melden en we kregen een A4'tje mee waarop 5 gebouwen stonden die we moesten fotograferen. Deze foto’s moest je dan bij de finish tonen als bewijs dat je de hele route gelopen hebt. Onderweg richting het eerste fotopunt de Edmund-Hütte op 21 km heb ik met verschillende medelopers gelopen en gekletst. En ik had gelijk iets heel belangrijks geleerd. Blijven opletten op de bewegwijzering want we liepen na nog geen 1 km al in de verkeerde richting. Ongeveer een kilometer voor de hut kwam ik in gesprek met de 42-jarige Kai Eichler. Dat ging zo lekker dat we besloten om de hele route samen te volbrengen. Bij de Edmund-Hütte werd een foto gemaakt en even genoten van het uitzicht over de Rijn. Daarna ging het verder richting de eerste verzorgingspost in Rheinbrohl op 33 km. Na ongeveer 15 minuten deden we onze hoofdlampen op. De route gaat dus alleen maar op en neer. Bij de verzorgingspost kun je dus weer van alles krijgen. Zelfs maltbier. En de barbecue stond aan met worstjes er op. Hier besloot ook 1 van de 2 dames op de 106 km te stoppen.

Waterzak gevuld, soep gegeten, cola en maltbier gedronken en weer verder in het donker richting het volgende fotopunt Kreuz Stadion Linz op 51km. Het viel mij op dat in de meeste dorpjes die je passeerde na 18:00 bijna geen teken van leven te bekennen was. Even een foto van Kreuz Stadion Linz gemaakt en weer verder naar de verzorgingspost (dropbag station) in de hut op het plateau Erpeler Ley op 55 km. Je moest hier voor 03:00 binnen zijn anders word je uit de race gehaald. Hier dus weer de inwendige mens verzorgd en een droog zweetshirt aangetrokken. Vanaf hier liep je met een lus terug naar de route. Aangezien de route in 2 richtingen bewegwijzerd is liepen wij dus in de verkeerde richting verder. Hier kwamen we pas na een glibberige afdaling, die we dus daarvoor ook al omhoog genomen hadden achter. Dus omgekeerd en weer omhoog richting het volgende fotopunt Auge Gottes op 67 km. Het laatste stuk hiernaar toe was een lange rechte weg omhoog. Dit vond ik het zwaarste stuk van de hele route. Hier had ik denk ik ook een hallucinatie. Ik dacht dat ik aan het eind van de weg een groepje van 2 of 3 lopers als konijntjes om de beurt omhoog zag springen. Ook besloot ik toen dat ik mijn schoenen aan de wilgen ging hangen. Ik was het helemaal zat. Bij Auge Gottes een foto gemaakt en de batterijen van onze hoofdlamp verwisseld. Daarna verder naar de laatste verzorgingspost Rhöndorf op 81 km.

En telkens maar weer op en neer over alle soorten onverharde wegen, padjes en trails. In de verzorgingstent bij Rhöndorf was natuurlijk weer van alles te krijgen en er stonden 4 straalkacheltjes heerlijk te branden. Het was daarna wel even moeilijk om weer in je ritme te komen na die heerlijke warmte. Vanaf daar wilde ik alleen nog maar naar de finish en naar huis. Toch moesten er onder weg nog 2 foto’s gemaakt worden. Eentje op 85 km de Geisberg-Hütte en op 99 km het Foveaux-Häuschen. Rond 07:30 werd het ook gelukkig weer licht. Dat maakte het lopen weer iets aangenamer, niet makkelijker.

De laatste 2 km liepen we op het vlakke gedeelte langs de Rijn. Naar mijn gevoel leek hier geen eind aan te komen. Maar eindelijk was daar dan de finish. Voor de deur nog even een foto gemaakt. Toen onze schoenen uit gedaan want die zaten vol met modder en daar mocht je niet mee naar binnen. Ik was bang dat als ik mijn schoenen uit deed het er bloederig uit zou zien. Maar dat viel mij reuze mee. Alleen hier en daar een blaar. Toen de trap op, melden bij de finishtafel, foto’s laten zien en ik had de kleiner-KoBoLT volbracht.

Ik heb zelf niet op de tijd gelet. Maar op mijn oorkonde staat een eindtijd van 21 uur en 27 minuten. Daarna lekker douchen en even nagenieten onder het genot van een biertje en een echte Rheinsteig-Tropfen, een likeur uit Rheinbrohl. Maar natuurlijk ook pasta, soep, broodjes en echte Deutsche kuchen und torten.

Om 14:44 nam ik de trein weer terug naar Schiphol. Ik was gesloopt. Ben om 21:00 na het nemen van een pijnstiller lekker gaan slapen. ’s Maandags heb ik toch maar even mijn baas gebeld of ik een dagje thuis mocht blijven. Kon ik gelijk even nadenken hoe ik het volgend jaar ga aanpakken als ik hem weer ga doen. Want na een nachtje rust kijk je toch heel anders tegen zo’n avontuur aan. Dinsdag avond nog even genoten van een heerlijke massage en ik was al bijna weer de oude.

Statistieken kleiner KoBoLT
106km + 3361 Höhenmeter
21 ingeschreven deelnemers.
20 gestart
16 gefinisht waarvan 1 Zwitser, 1 Nederlander en 14 Duitsers

Statistieken KoBoLT
140km + 4446 Höhenmeter
29 ingeschreven deelnemers.
27 gestart
23 gefinisht waarvan 1 Belg en 22 Duitser.

Harry Jansen
 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]
 

 
 
 
De voorbereiding:

Ik had altijd gezegd als we voor de 5de keer de klimming van de Mont Ventoux organiseren wil ik hem zelf beklimmen voor de stichting. Over mijn verleden hoef ik ook niets te vertellen, dat weten jullie allemaal. Ook al is het alweer bijna 15 jaar geleden [mei 99] we zullen het nooit vergeten. Twee jaar geleden ben ik begonnen met wat lopen, helaas moest ik 2 maal onder het mes voor me rechterknie, ja 2 maal omdat ze in het ziekenhuis niet het verschil wisten tussen links en rechts. Na een paar maanden herstel kan ik eigenlijk beginnen met de voorbereidingen, helaas begon mijn linkerknie pijn te doen. RUST-RUST…………maar ik wilde zo graag en de tijd begon te dringen, nog maar 1 jaar te gaan. Weer een herstart, wandelen ½ uur-1 uur telkens iets langer en verder tot we de 3 uur aan konden. Eindelijk mocht ik weer eens gaan proberen op een loopband onder begeleiding van Gerard Postema, helaas ging het weer mis, pijn en nog eens pijn……………….

We hebben toen maar besloten om niet hardlopend de berg op te gaan maar wandelend. Rustig opbouwen met de % omhoog. Ik weet nog wel de eerste keer 5 km a 6%, moeie en zware benen en dan denken…. straks 15 km met gemiddeld tussen de 8 en 11 % omhoog. Vanaf dat moment ging ik een paar keer per week en ook al ging het soms niet zo goed we bleven de moed er in houden, het ging beter en beter. Ik weet nog die ene keer: 4 uur m'n bed uit, flesjes cola en handdoek mee om toch 1 keer het gemiddelde te lopen van de Mont Ventoux. Komt Gerard binnen om 8.15 uur en hoe gaat het…………….nog 1 km en ik ben boven…wat……..hoe laat was je hier dan……..4.15 uur stond ik op de loopband…….petje af voor je……..je moet er iets voor over hebben. Daarna heb ik het nog een paar keer gedaan maar dan met een hoger stijgingspercentage. Totaal heb ik +- 150 km omhoog gewandeld in de afgelopen maanden. Maar op de dag zelf weet je het nooit hoe het zal gaan, sneeuw, regen, wind, zon, slechte benen wie zal het zeggen.

D-DAY

Zaterdag 19 okt

‘s Morgens om 6.30 uur opgestaan, lekker een ontbijt op, nog even een foto op Facebook zetten en we vertrekken richting de start. Daar aangekomen, met z’n allen op de foto. Beklimming start in het pittoreske dorpje Bedion Het is iets voor 8 uur, het moet nu gebeuren, de maanden training zijn niet voor niets geweest, ik wil weg hier die berg op. Het is 8 uur daar gaan we dan, we starten bij de marmeren streep op de weg op naar de top 21 km en ongeveer 100 bochten zijn we boven. Ik wens iedereen succes en daar ga ik dan met nog 8 andere wandelaars. Ben heel even bij hun gebleven, voor mij gevoel ging het te langzaam of wilde ik te graag. En dat was het ook ik kwam op een moment van: ga ik hardlopen of blijf ik wandelen, nee Koen gewoon blijven wandelen het is nog 19 km en de eerste 5 km zijn maar vals plat. Was leuk om Christ Klaassen een paar keer te zien hij maakt wat foto’s van iedereen, even goede dag zeggen en we liepen verder, op de 4 km zal ik hem achteraf voor het laatst zien. 5,5 km punt een haarscherpe bocht naar links, nu gaat de klim echt beginnen met een stijgingspercentage tussen de 9 en 11% en dat 10 km lang.

Daar liep ik dan helemaal alleen door het bos, heerlijk………………. Links van de weg stonden paaltjes daaraan kon ik zien hoeveel km het nog was 18-17-16 enz. enz. Na een km of 7 kwamen de eerste fietsers al naar beneden, zij waren om 6 uur vertrokken en wilde 2 of 3 keer omhoog, Jan van Rijen stopte even, we geven elkaar een dikke knuffel, deze was voor Jeroen nu nog een keer voor Emma, we nemen afscheid, ik omhoog en hij naar beneden. Moest even een traantje weg vegen, ja Jeroen ik deed het ook voor jou, hij mocht maar 20 worden en Emma helaas maar 6 of 7, wat moet dit zwaar zijn voor Jan. Ook dacht ik even aan andere vrienden en familie die zijn overleden aan kanker en wat een geluk dat ik heb gehad. Hier loop ik dan op weg naar boven en het begon mistig te worden.

Er kwamen race auto’s naar beneden ze reden nogal hard, als er maar niets gebeurt op weg naar beneden want de rest komt ook omhoog, achteraf is er gelukkig niets gebeurd. Keek naar het asfalt deze ging onder m’n schoenen weg meter voor meter, keek even naar rechts………. Dat zal toch niet hé………een hondje helemaal alleen of niet, want nu was hij bij me. Dacht toen gelijk aan Ad Doorakkers, die vertelde een paar jaar geleden dat er een hondje met hem naar boven was gelopen, ik dacht toen………ja dat zal wel……….en nu loop ik hier met een hondje zal het zelfde zijn als die met Ad naar boven was gelopen.

Chalet Reijnard kom in zicht [30meter] helaas geen verzorgingspost, drink m’n laatste cola op. We zien wel hoe het verder gaat aflopen en we lopen verder omhoog nog maar 6 km en het wordt kouder en kouder op m’n spieren, de krachten komen terug in m’n benen maar dat komt natuurlijk omdat het nu geen 10 % meer is maar gem. 8%. Op het 17/18 km punt komt Gerrit Timmermans voorbij stopt en geef mij cola en eten als ik wil, sorry maar de fietsers waren later gestart…geeft niets Gerrit, drink cola en ga verder met m’n nieuwe loopmaatje de HOND.

Hoorde ik nu mij naam roepen of begin ik nu dingen te horen die er niet zijn………dus toch Wil Elderson komt naast me lopen. Kom Koen samen op de Coolsingel nu samen op de top over de streep. Op de Coolsingel in Rotterdam kwamen we samen over de streep tijdens onze Roparun in 2006. Een team met ex-kankerpatiënten. We wilden als team laten zien dat er meer is na kanker en dat wilden we nu ook samen doen. Ik liet Wil alleen verder gaan, het ging even niet. M’n armen en benen wilden niet door de kou. Maar er zijn mensen die een veel zwaarder wedstrijd aan het afleggen zijn op dit moment Koen…… zette m’n tanden op elkaar en ik ging voor de laatste km. Nog 800-500-400 m mooi die afstanden op de weg. Deze waren op de weg gezet door de Tour van afgelopen jaar. Een bocht naar rechts. 60-40-20 meter en wie stond daar op mij te wachten WIL. Dus toch nog samen over de streep, wat een lieve vrouw is dat. Ook dat moment neem ik mee in de rest van m'n leven. Helaas was er geen zicht boven, maar 1 ding is zeker ik heb mijn doel bereikt. NIET OP NAAR DE TOP, MAAR BEN OP DE TOP.

Gauw andere kleren aan, zodat we het warm kregen, daarna kwamen de andere fietsers-wandelaars en hardlopers 1 voor 1 binnen. Net als de burgermester van Rotterdam wacht ik tot de laatste binnen kwam. Gelukkig is iedereen heel boven gekomen en heeft een eigen verhaal over de beklimming en waarom ze het hebben gedaan.

Dit was mijn verhaal en er zullen nog vele verhalen volgen over de Mont Ventoux door andere deelnemers de komende jaren.

Ik ga weer voor een andere uitdaging en dat is een marathon op 22 maart 2015.

Met vriendelijke groet
Marcoen oomen


Noot redactie (Henri Thunnissen): Op de website http://www.delotgenoten.nl/new/evenementen/evenementen.html staat meer info over de beklimming van de Mont Ventoux. Namens de Stichting Lotgenoten beklommen 11 fietsers en 18 lopers (zowel wandelaars als hardlopers) de Mont Ventoux. De volgende loop van de Stichting Lotgenoten is de ultraloop van 62,5 en marathon in Gilze op 23 maart. 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ] - [1-2-3 Uitslagen ]
 

 
 
 
Nooit zo diep in een race geraced.
In 1 zin is dat de samenvatting van bottrop.

Na 12 meter lag ik eerste, na 258 meter tweede. Tot 10km gedeeld tweede, toen derde, vanaf 25 vierde, weer derde, tweede bij 35km. Derde bij 38, vierde bij 42, vijfde na 49,6km.

37 38 39 40 als giga oplopende 10k tijden. De laatste tien in 44. Au!

Vals plat ligt me niet, ik ben een flyer - die het liefste rechtdoor loopt, de meest eenvoudige bocht vlieg ik al uit. Regen: haat ik! Modder nog meer!

Racen ben ik dol op, daarom kan ik ook met een opgeheven hoofd terugkijken op de 50k in bottrop.

Ik ging voor een pr, een dik pr zelfs maar het weer en het parcours lagen me niet, kan je opvatten als een excuus, maar smoesjes bestaan niet in de top. Het is dus een verklaring voor mijn haperde lijf. Note to myself: heuveltraining oppakken!

Koppie deed zijn ding, bij 35 liep ik in geslagen positie weg van de nummer 3 en ging nog steeds voor een snelle tijd, tegen beter weten in bleek 6k later, maar achteraf gezien ben ik blij met de strijd die ik leverde.

Is ook wat waard.

Respect voor de lopers die vandaag een pr liepen en vooral respect voor de organisatie. Duitser dan dit kan niet: heerlijk!

Thuis een kus van mevrouw romeijn en mijn zoontje van 17 maanden de medaille om zijn nek, papa glundert ondanks de vijfde plaats en beroerde tijd.

Over 111 dagen kom ik terug, stukje verder Duitsland in, 5 rondjes van tien.

Ik weiger om die 3:11 in 2014 ook nog achter mijn naam te hebben.

Just keep running!

Jeroen Romeijn
 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ] - [1-2-3 Uitslagen ]