Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Verslagen actueel
3 aug 2017
Eiger Ultra Trail en Swiss Irontrail
17 jul 2017
De 6 uur van Aalter 16-07-17
15 jul 2017
BELFAST
12 jul 2017
Van lopersblok naar schrijversblok - een pelgrimstocht in Sint Annen
Verslagen in 2017
Verslagen in 2016
Verslagen in 2015
Verslagen in 2014
Verslagen in 2013
* December
* November
* Oktober
* September
* Augustus
* 27 aug 2013: Bosbaanmarathon 2013
* 20 aug 2013: De Monschauer Ultramarathon
* 19 aug 2013: Isle of Man
* 3 aug 2013: Genoeg is genoeg
* 2 aug 2013: Self Transcendence 48 uur KLADNO, Tsjechië
* 1 aug 2013: La Course des Géants: 35 km en een hoorbare “knak”
* Juli
* Juni
* Mei
* April
* Maart
* Februari
* Januari
Verslagen in 2012
Verslagen in 2011
Verslagen in 2010
Verslagen in 2009
Verslagen in 2008
Verslagen in 2007
Verslagen in 2006
Verslagen in 2005
Verslagen in 2004
Verslagen in 2003
Verslagen in 2002
Verslagen in 2001
Verslagen in 2000
Verslagen in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
VERSLAGEN van Augustus 2013
 
Vorige week werd de tweede editie van de Bosbaanmarathon gelopen. Ik denk dat er zelden een marathon is gelopen met zoveel ervaren lopers. 28 deelnemers, samen goed voor 7107 marathons! Die ervaring is ook af te lezen aan de leeftijd van de lopers. Tenminste aan de mannen, of zoals de grote organisator Francis Spoelstra het liever zegt de ‘jongens’. In dit geval was de oudste jongen 74 jaar en de gemiddelde leeftijd zeker 55 jaar. De gemiddelde leeftijd bij de ‘meisjes’, dat zag je zo, lag veel lager.

Na eerst weer de nodige groepsfoto’s op het bordes van het restaurant konden we van start. Hier en daar wat stukjes met wat meters omhoog, net genoeg om alle spieren alert te houden, maar voor de rest een vlak parcours. En net als vorig jaar waren er weer veel karper vissers met tentjes langs het water, maar ook weer net als vorig jaar werd er niet veel gevangen. De marathonners waren niet de enige lopers op het mooie parkoers. Er zijn zo als gebruikelijk weer veel andere lopers actief. Leuk is dan dat je daar een band mee opbouwt, al duurt die band meestal niet langer dan twee, drie rondjes. Nu was er een loper die tegengesteld aan ons liep. Her ging hem duidelijk niet gemakkelijk af, hij had een zware slepende loop, die steeds stroever werd. Na onze tweede ontmoeting zei hij: ”tot zo”. En inderdaad, we kwamen elkaar al weer gauw tegen. Na zijn derde rondje zei: “nog één, en dan ben ik weg. En jij?”. Nog drie, zei ik. Sodejunogantoe was zijn reactie. En in het volgende rondje hebben we afscheid genomen.

De rondjes, we moesten er acht lopen, gingen gesmeerd, steeds maar weinig verschil tussen de rondjes. Maar het laatste rondje was toch wel zwaar. Na de 24 uur van Steenbergen had ik nog maar twee keer een 35 km training gedaan, en ja, dan red je het gewoon niet. Bij de doorkomst voor dat laatste rondje stond er zowaar een clubje toeschouwers te applaudisseren voor ons. Albert Meijer liep vlak voor mij, zijn laatste rondje, ik moest er dus nog een. Ik hoorde de toeschouwers opmerkingen maken over de loopstijl van Albert, in de trant van “die gaat moeilijk”. En toen ik langs kwam: “dat ziet er nog makkelijk uit hoor”. Ja, ja, dat hoor ik vaker, maar dat is schijn. En schijn bedriegt. Bij mij lijkt het lopen altijd makkelijk te gaan, maar voor mijn gevoel kwam ik nauwelijks meer vooruit. Dus dat laatste rondje was echt afzien, tenminste tot driekwart. Toen kwam Wilma me tegemoet lopen, met een jonge fan, zoon van een karpervisser. Ze kwam me ophalen, want waar bleef ik toch. Waar maak je dat nou mee dat de Nederlands kampioen 24 uur je op komt halen. Alleen bij de Bosbaanmarathon dus. Na de jonge fan bij zijn vader te hebben afgezet, keerde ze om, om Francis op te halen! En ik kon fluitend mijn weg vervolgen naar de finish.

En nadat iedereen binnen was het nog een hele tijd gezellig. Ik moest helaas snel naar huis, dus kon ik niet mee het water in. Jammer, maar misschien volgend jaar, tenminste als ik uitgenodigd wordt. Want, de Bosbaanmarathon is dermate exclusief, daar kun je niet voor inschrijven, daar wordt je voor uitgenodigd!!! Maar dan loop je ook wel met de top van de marathonvreters.

Met groet,

Theo de Jong
Theo.marijke(at)planet.nl


NB. Voor een foto verslag van organisator Francis Spoelstra met reacties van de deelnemers en de uitslag zie: http://engelenburgmarathon.com/?page_id=21 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]
 

 
 
 
4h45. De wekker gaat. Vroeg opstaan in een plaatselijk hotelletje voor een ultramarathon: de 56K in Monschau die om 6h vertrekt. Ik ben iemand die zo lang als mogelijk slaapt, en ik begin (wijdverspreid) de reputatie te krijgen om telkens op het laatste moment aan de startlijn te komen.

Het wordt iets bezonders! Er zitten (nauwelijks) 950 positieve hoogtemeters in , dus dat is het niet . Het wordt mijn 200ste marathon of ultraloop vandaag.

9°C is niet warm, en ik ben voor mijn doen warm gekleed met drie lagen. Het zonnetje komt er door en na de eerste lus , waarbij we de hoogste top met zicht op de vallei krijgen kunnen we de marathon beginnen. Over het algemeen loopt de marathon vrij gemakkelijk , maar er liggen toch een aantal stukken in om "U" tegen te zeggen, en waar lopen nog nauwelijks mogelijk is; Ik kom vrij ontspannen aan (gemiddelde hartslag van 144 waarbij ik vrijdag mijn PR op 10K liep in 37'20" en 163 gemiddelde hartslag) en wordt hier waarachtig nog 3e 50+. Er zat beter in, maar rugpijn liet het tempo drukken. Heel tevreden!


Even nadenken waar we staan :60 ultramarathons en 140 marathons. In mijn onmiddellijke omgeving ken ik al minstens 30 mensen die meer dan 150 marathons liepen. De tijden willen wel eens varieren : mijn eerste marathon liep in (eerste editie) Visé 1999. Het was toen 30°C en zonnig en ik kwam in problemen vanaf 25K. Dan duurt een marathon nog lang! Ik kom aan in 4h02. In IFF (eerste editie) wilde ik de warmte vermijden, maar weerom 25°C maar in 3h40.

Twee marathons in het eerste jaar? Drie in het tweede jaar, vijf in het derde jaar, alsof ik de priemgetallen achterna ging. Vanaf 2001 wordt de afstand iets langer met ultralopen . Eens een 6uur , een 100K , een 24uur. Waarom geen marathon op piste : de marathon in Schaarbeek in 105 ronden.

Uiteindelijk liep ik in 2008 mijn record op de marathon in 2h57'13". Later dat jaar voor het eerst (in 10 jaar lopen) geblesseerd aan de hamstring en 2009 en 2010 worden magere jaren, maar toch blijf ik marathons/ultra's lopen. Al bij al ca 4200-4600 km per jaar.

2011 wordt de langzame heropstanding en in 2012 loop ik 24 afstanden van marathon of meer. 2013 ziet er niet minder uit.


Sinds 2012 komen er nog (ultra)trails bij : hossen door het bos op smalle bospaden op afstanden van 50 à 80km, en dat allemaal in voorbereiding van de Chiemgauer , een bergloop van 100K en 4400 positieve hoogtemeters in de Duitse alpen. Vertrek om 6uur , en aangekomen 15 uur later net voor het (compleet) donker wordt.


Dit jubuleumjaar liep ik dus de 15e keer (alle) Visé (en vermoedelijk ook 15e keer (alle) IFF), alle edities van Brussel waar ik telkens beter liep dan verwacht.

De Chiemgauer was mss nog niet de limiet. Deze limiet bereikte ik in dit jaar in de Madeira International Ultra Trail, met 6600 +m en 116 km. Ik liep er 27 uur op, zonder enige opname van eten , en de helft van de tijd in het donkere . Ik wil onmiddellijk opnieuw starten !


Volgend jaar waarschijnlijk de Lavaredo in de Italiaanse Dolomieten , een trail over 120K en 6000 +m.


Er zijn meer uitdagende wedstrijden , waar ik jammer genoeg niet voor geschikt ben, maar dromen mag. De UTMB , dé ultratrail nabij de Mont Blanc met 10.000+m en 160 km, en dé wedstrijd aller tijden : de spartathlon.


Ik laat het niet aan mijn hart komen . Ik ben nog jong ;-) , dus zolang ik kàn lopen zal ik Visé en IFF blijven lopen.

Op naar nummer 300 in 2018? 
 
[ top pagina ]
 

 
 
 
Ik heb twee passies. Dat zijn, in willekeurige volgorde, marathons en vogels. Dus als ik naar een marathon ga, pak ik niet alleen mijn hardloopkleding en schoeisel in, maar ook de vogelboeken en m’n verrekijker. Vorige maand arriveerde ik zo in Wales voor een prachtige natuurmarathon (4.56.20) met aansluitend vogels spotten aan de kust. Nu in augustus sjouwde ik alles weer mee naar Isle of Man, waar we ons ingeschreven hadden voor een straatmarathon.

Het eiland ligt in de Ierse zee, is 53 km lang en 22 km breed en telt 85.000 inwoners. Het maakt geen deel uit van het Verenigd Koninkrijk, noch van de Europese Unie, maar de Britse regering heeft wél een stevige vinger in de pap op Isle of Man. Op het eiland heerst een gematigd zeeklimaat, met aangename zomers en zachte winters.

Wij zetten op vrijdagavond voet aan de grond in Douglas, de hoofdstad van Man, en zondagochtend vroeg gingen we van hieruit naar Ramsey, waar start en finish zou plaatsvinden. De tocht van zo’n 25 kilometer met de huurauto is al een belevenis op zich. De weg volgt voor een deel namelijk de prachtige/beruchte/beroemde mountainway waar de TT wordt gereden, een openbaar parcours van totaal 65 km. Heel indrukwekkend met alle tribunes en stootkussens bij obstakels en bochten en zelfs huizen ingepakt. Deze race bestaat vanaf 1886 en is sinds 1920 officieel. Er worden snelheden gehaald van 330 km per uur

We zijn ruim op tijd bij de startnummer-uitgave, waar we een tas vol eten, drinken, een TT pet en een microchip voor onze schoen ontvangen. Er heerst een ontspannen, gemoedelijke sfeer. Toch is alles strak geregeld en we starten perfect op tijd. Ik om 09.00 uur voor de marathon, mijn vrouw Mea om 09.30 uur voor de halve marathon. Het is mooi droog weer en het parcours voert ons eerst langs de Ierse zee en daarna door de binnenlanden richting het voetbalstadion, waar de finish is. Helaas voor mij zitten er vele lange rechte stukken in. Ik houd daar niet zo van. Geef mij maar bochten, zand, heuvels, gras, bos, heide, etc. – een natuur/trailmarathon dus. Tot mijn spijt ontdekte ik later die dag pas dat er op 28 september een heuse trail op Man wordt georganiseerd, van Noord naar Zuid over de afstanden van 50 en 28 km inclusief de hoogste berg van 621 meter (zie: http://www.isleofmanmountainultra.com)

De eerste ronde vond ik zwaar. De tweede ronde ging het gelukkig een stuk makkelijker en heb ik ook veel lopers ingehaald. Bij de finish kreeg ik dankzij de microchip in m’n schoen direct een ticket in m’n handen gedouwd: Position 34, Category 3 en een tijd van 3.38.52. Zo snel had ik nog nooit een uitslag gekregen. Mea stond me al op te wachten met een flesje cola. Zij had een ticket gekregen met Position 160 en Category 1 en een tijd van 2.00.11 Omdat we niet helemaal begrepen wat deze informatie betekende, zijn we het gaan navragen. De verrassing was groot: Mea was 1e in haar leeftijdsklasse 60+ en zelf was ik 3e in mijn leeftijdsklasse 55+. Bij de prijsuitreiking kregen we er allebei een glazen plaquette met inscriptie voor. Er deed een internationaal veld uit Amerika, Nieuw Zeeland, Australië, Ierland, Finland, Duitsland, België Spanje, Italië mee en in totaal zijn er op de marathon 105 renners gefinisht en op de halve marathon 285.

In het clubhuis, met weer een nieuwe tas vol drinken, eten, bidon, Dryfit shirt en medaille, onder het genot van gebak, broodjes, koffie thee, fruit, chocola nog even nagepraat over deze perfect georganiseerde loop.( dit alles gratis en voor niets) En toen was het tijd voor onder andere bird-watching en sightseeing. Natuurlijk gingen we richting kust, waar ik vogelsoorten zag die je niet zo snel in Nederland ziet, zoals Jan van Genten, Alpenkraai!, Zeekoet, Alk en Papegaaiduiker. Ook de Noordse Stern, een soort waarvan is vastgesteld dat deze in 1 jaar 90.000 km kan vliegen. Ik heb denk ik met mijn 105 marathons drie keer de aarde rond gelopen. Wie daarover en over Marathons en Vogels meer wil lezen, verwijs ik graag naar het op 28 augustus verschijnende blad Reizen van de ANWB, waarin een interview met ondergetekende staat.

Onze volgende marathon staat gepland op zaterdag 5 oktober op Jersey. Voor Mea wordt dat haar 6e marathon en voor mij wordt het nr. 106. Het hoogtepunt dit jaar zal echter de marathon van Amsterdam worden op zondag 20 oktober a.s. Dertig jaar geleden, in 1983 dus, was dit de eerste marathon die ik liep. Straks sta ik daar weer aan de start. Ik kijk er nu al naar uit!

Jaap van den Berg
 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]
 

 
 
 
3e Boxmeerdaagse 2013

Je kunt voor alle 9 dagen inschrijven, maar ook voor een of meerdere dagen. Het programma ziet er als volgt uit:
1. zaterdag 27 juli Grubbenvorst – Boxmeer 44,6 km
2. zondag 28 juli Boxmeer – Maasduinen 45,2 km
3. maandag 29 juli Molenhoek – Boxmeer 43,5 km
4. dinsdag 30 juli Helenaveen – Boxmeer 44,8 km
5. woensdag 31 jul Boxmeer – Overloon 43,8 km
6. donderdag 1 aug Ravenstein – Boxmeer 45,0 km
7. vrijdag 2 aug Rips – Boxmeer 42,8 km
8. zaterdag 3 aug Kevelaer – Boxmeer 44,6 km
9. zondag 4 aug Boxmeer - Cuijk 44,1 km

Vorig jaar liep ik de 9-daagse al en dit jaar zou de tweede keer worden. Tijdens de eerste editie liep ik alleen de laatste etappe. Vorig jaar liep ik de 9-daagse helemaal en dit jaar, de derde aflevering, zou de tweede keer worden dat ik hem helemaal wilde lopen. Op vrijdag vertrok ik al richting Boxmeer om zodoende op zaterdag meer tijd en rust te hebben. Willem haalde me op aan het station waar Jacq Hendrix ook al stond te wachten. In huize Mutze was ook al Gunther en Alex met zijn vrouw. Bij het uitpakken van mijn spullen kwam ik er achter dat ik mijn sokken, onderbroeken en kniebandje met kousjes vergeten was!!! Van te voren had ik oogmigraine met vreselijke hoofdpijn gehad en mijn hoofd “stond er niet naar”, zodoende dat ik het vergeten was. Ik kreeg van Annemarie 2 paar sokken en wat tape om mijn kniebandage te fabriceren. Onderbroeken hoefden niet i.v.m. het dragen van loopbroekjes met binnenbroekje. Om 20.00 uur ging ik al naar bed om uitgerust op te kunnen staan de volgende dag om 06.00 uur. Ik neem deze dagen FitRabbit geconcentreerd bietensap. Meer info zie http://www.fitrabbit.com . FitRabbit bedankt voor alles. Men heeft mij voorgeschreven vanavond al te beginnen met 1 zakje en dan elke ochtend 1 uur voor vertrek en weer een zakje s ‘avonds voor het slapen gaan en zo alle dagen door. Je moet alleen rekening houden met rode ontlasting en rode urine, veroorzaakt door de rode kleurstof van rode bieten. Voor mij is de rode urine elke keer confronterend i.v.m. mijn blaasgebeuren in 2011.

Etappe 1 Grubbenvorst-Boxmeer, 44,6 km
Er waren redelijk wat dagjeslopers en 7 mensen waaronder ik die alle dagen willen lopen. Het parcours liep langs de Maas en we moesten 6 maal met een pontje over hetgeen altijd spannend is. Haal ik het pontje als het nog aan deze kant staat of is tie al aan de overkant en moet tie nog helemaal naar hier varen en met wie zit ik op de boot. Bij km 25 zien we een onweer opkomen. De schipper van een van de pontjes waarschuwde ons al voor dit onweer en ja hoor daar was het. Eerst dachten we nog dat hij langs ons zou gaan maar nee. Het trof ons niet maar wel bijna. Levensgevaarlijk en beangstigend. De regen kwam met bakken uit de lucht en de bliksem sloeg overal om ons heen. We gingen schuilen onder een prieel ergens bij een kroeg langs de Maas, die gesloten was. Meer dan een half uur zaten we hier en het was ijskoud. Naderhand bleek dat “men” code oranje had gegeven voor dit noodweer. Toen het minder werd vertrokken we weer maar het kwaad was geschied bij mij. Mijn benen/spieren zaten muurvast en ik kwam bijna niet meer voorui. Dit probleem heb ik ook als er te lang wordt gewacht bij een verzorgingspost. We waren met zessen maar vanaf km 30 liep ik alleen. Ik had heel veel last van mijn hamstrings. Ik finishte als 6-de van de 22, in 5 uur 42 minuten en was toch tevreden over hoe het gegaan was. Het was 29 graden Celsius en na het onweer 14-15 graden.

Etappe 2 Boxmeer-Maasduinen 45,2 km
In de nacht werden we verrast door nog een onweer en enkele vliegen hielden mij wakker. Vandaag een mooie route met 2 pontjes en een trekpont door een natuurreservaat. Ik was vanochtend al moe toen ik op stond. De eerste 2-3 dagen zijn voor mij vaak moeilijk, voor de anderen natuurlijk ook. We lopen door een geweldig gebied en ik kan wel redelijk bij blijven maar het kost veel moeite en ik zweet heel veel. De Bergerheide is mooi en het zand loopt zwaar. Ik loop veel met Vanessa, Wim, Jacques met vriend en Joeri. Jan Nabuurs verstuikt zijn enkel en moet uitstappen. Jan was alle eerdere afleveringen van de zomer-meerdaagse de beste van allemaal. Ik finish als 12-de van de 20, in 6 uur 18 minuten.

Etappe 3 Molenhoek-Boxmeer 43,5 km
Meteen lopen we de Mockerheide in, hetgeen betekend eerst de ongelijke trappen op. Mijn achillespezen links en rechts doen zeer maar na verloop van tijd wordt het wat minder. Ik loop lekker en tot 32-33 km geen problemen. Ik zweet weer heel veel en de binnenkant van mijn bovenbenen is geïrriteerd net zoals mijn oksels. Ik heb altijd was vaseline bij me en smeer alles in. Op een verzorgingspost krijgen we brood met spiegelei. Heeeeeeeerlijk. We lopen met een klein groepje en op het laatst valt het wat uit elkaar. Ik kom als 2-de van de 11 binnen in 5 uur 31 minuten, gevolgd door Peter en Gunther. Het liep vandaag heerlijk. Temperatuur 22-25 graden Celsius.

Etappe 4 Helenaveen-Boxmeer 44,8 km
Al vrij snel verlopen we ons en zitten we midden in een soort moeras. Het is er prachtig. Een hert schrikt van ons en vlucht weg. We moeten omdraaien en lopen om het moeras heen. Het landschap hier is geweldig. Het enige dat nog ontbreekt zijn de dino ‘s. Er wordt een flink tempo gelopen en na een tijdje zijn Joeri en ik alleen nog over. Het loopt heerlijk. Bij km 20 wordt ons gevraagd wat rustiger te lopen i.v.m. met het feit dat we anders geen verzorging kunnen krijgen daar de groepen te ver uit elkaar lopen. We eten een knakworstje en gaan iets rustiger verder. Het blijft goed lopen. In het bos stikt het van de vliegen en de horzels. We finishen samen op een gedeelde eerste plaats. In totaal 11 deelnemers. Er wordt gesproken over het feit dat het eind van de week 35 graden of meer wordt. Nou daar moet ik nog over nadenken of ik dat wil.

Etappe 5 Boxmeer-Overloon 43,8 km
Vandaag weer wat meer dagjeslopers. Ik heb goed geslapen en voel me redelijk. Na km 7 wordt het al iets moeilijker. Joeri stapt na 10 km uit i.v.m. veel last van blaren die hij van te voren al had opgelopen en het parcours is nogal ongelijk zodat hij te veel schuift in zijn schoenen en dit de blaren weer open wrijft. Ik loop voor met Jet, Petra en Rudy. Het loopt niet echt en het kost veel moeite om bij hen te blijven. Ik verlies regelmatig 10-20 30 meter en loop dan weer in. Ik pas mijn oude strategie toe, 100 meter tempo lopen, 10 meter wandelen, 100 meter tempo 10 wandelen. Na een tijdje loopt het weer wat beter. De ijzeren toren achter Overloon beklimmen we. Vorig jaar durfde ik dit niet i.v.m. mijn hoogtevrees. Dit jaar geen probleem!!! Daarna weer na beneden en verder. Rudy krijgt een telefoontje onderweg dat zijn schoonvader een hartinfarct heeft gekregen. Hij stap uit bij km 30 en wordt door de organisatie terug naar zijn auto gebracht …… Ik ga verder met Jet en Petra en volgens mij passen ze hun tempo aan mij aan. Dank je wel meisjes….. We finishen alle drie samen op de eerste plek in 5 uur 24 minuten. Vandaag 18 deelnemers en Jan Nabuurs loopt weer 22 km mee vandaag met “zijn” enkel.

Etappe 6 Ravenstein-Boxmeer 45 km
We steken eerst met een pontje over en dan beginnen we. Het is al warm en het wordt zeer warm en overmorgen nog warmer met waarschijnlijk de hoogste temperatuur sinds lang!!!!! Al snel loop ik vooraan met Huub maar Huub is dagjesloper dus fris en daar moet ik me niet aan optrekken. We lopen veel over dijken en de zon kan ons hier helemaal bereiken. Het is er mooi maar pfff warm met soms een briesje. Jan loopt vanaf vandaag weer mee maar na 10 km gaat hij weer door zijn enkel. Ja, was het wel slim om mee te doen????? Ik begrijp wat hij wil maar toch. Het loopt moeilijk maar ik ga door. Oude strategie, rennen wandelen rennen. Het wordt steeds warmer. Tijdens een stukje wandelen bel ik Luciënne en ze waarschuwt me voor de hitte. Ze heeft gelijk. Het is warm, zeer warm. Soms als het windstil is voelt het nog warmer aan. Ik ren weer langere stukjes maar het is moeilijk om weer op adem te komen na zo ’n stuk. Er volgt niemand achter me en Huub ligt voor me en soms zie ik hem, heel ver weg. Je vindt nergens meer verfrissing. Aan de drankposten is alles lauw maar ja daar is helaas niets aan te doen. Bij de laatste post hoor ik dat Huub meer dan een half uur voor me ligt en achter me?? Weet niemand. Ik besluit tijdens het lopen dat ik me dit morgen niet weer aan doe en stop. Ik weet nu al hoe de reacties zullen zijn. Voor mij is het niet gezond en ieder doet met zijn lijf wat hij wil doen. 2 ½ jaar geleden had ik er heel veel voor overgehad als ik dan zeker was dat ik hier had kunnen lopen ……. Ik finish in 5 uur 40 minuten, 2-de plek van de 10 deelnemers.

Als iedereen binnen is vertel ik dat ik stop en meteen krijg ik te horen van” je hebt toch ook enkele malen een meerdaagse door de woestijn gelopen” etc etc. Ja, dat weet ik maar ik ben wel zoveel jaren ouder geworden en ik wil gezond lopen en voor mij wil dat zeggen: Nu stop. Men probeert mij nog over te halen om dan een dag niet te lopen en zaterdag en zondag toch weer een marathon plus met hen mee te lopen maar nee dat doe ik niet, alles of niets. Iemand stelt voor om dan de 3 dagen te wandelen!!!!!!!! Nee, dat al helemaal niet!!!! Ik pak mijn spullen in maar ga wel nog met de groep uiteten en daarna afscheid nemen en lekker met de trein naar huis waar mijn vrouw me staat op te wachten op het station.

Nu 2 dagen later heb ik weer een training gedaan van bijna 1 ½ uur en het liep lekker en ……ik heb nog steeds geen spijt van mijn uitstappen want het was bloedheet gisteren en de streek rondom Boxmeer was het warmst van Nederland. Diegene die het wel lopen/liepen, tja dat moet ieder voor zich weten.

groetjes en tot ziens

Henk Sipers

http://members.home.nl/ultrasport
 
 
[ top pagina ]