Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Verslagen actueel
30 apr 2017
Rietveld natuurmarathon - 29 april
25 apr 2017
Texels best
23 apr 2017
Enschede Marathon - 23 april 2017
23 apr 2017
De volgende keer kies ik een loop rond een kleiner eiland
Verslagen in 2017
Verslagen in 2016
Verslagen in 2015
Verslagen in 2014
* December
* November
* Oktober
* September
* Augustus
* Juli
* Juni
* Mei
* 29 mei 2014: Kosovo marathon
* 28 mei 2014: Marathon Kopenhagen
* 20 mei 2014: Verslag Loop van Vlaanderen 18 mei
* 19 mei 2014: Les foux furieux 90 km
* 19 mei 2014: Verslag Loop van Vlaanderen
* 17 mei 2014: Rüthen Marathon
* 17 mei 2014: Verslag Bouillonnante
* 17 mei 2014: Verslag 24 uur Steenbergen 2014
* 16 mei 2014: Steenbergen 24-uurs ultralopen 10-11 mei 2014
* 15 mei 2014: La Vietnamienne 2014
* 15 mei 2014: Terugblik op de Trailrun Wezep 3 mei 2014
* 14 mei 2014: De 2014 Mustang Trail Race
* 13 mei 2014: 24 uur, maar dan anders
* 13 mei 2014: 10 Mei Hollenlauf 101 km Sauerland
* 13 mei 2014: 24 uur van Steenbergen: de Focus
* 12 mei 2014: Een memorabele eerste ‘De Groene van Amsterdam’
* 6 mei 2014: This is AMERIKA
* 5 mei 2014: TrailrunWezep 3 mei 2014
* 4 mei 2014: Bouillonnante 2014
* 4 mei 2014: 15th German100, The last one
* 4 mei 2014: 50 km Trailrun Wezep
* April
* Maart
* Februari
* Januari
Verslagen in 2013
Verslagen in 2012
Verslagen in 2011
Verslagen in 2010
Verslagen in 2009
Verslagen in 2008
Verslagen in 2007
Verslagen in 2006
Verslagen in 2005
Verslagen in 2004
Verslagen in 2003
Verslagen in 2002
Verslagen in 2001
Verslagen in 2000
Verslagen in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
VERSLAGEN van Mei 2014
 
Kosovo? Ja een marathon in Kosovo. Wat moet je daar zoeken.

Toch was ik bang dat het niet door zou gaan. Op 7 mei onder volledige narcose aan mijn bijholtes geopereerd. Advies, 1 week rustig aan doen en niet trainen. Gelukkig snel hersteld en het weekend voor de marathon die op 25 mei werd gehouden toch nog wat kilometers kunnen maken. Met een tussenstop in Wenen geland in Pristina de hoofdstad van Kosovo.

Pristina is een grote stad met 200.000 inwoners en betekent honing en bloed. In totaal wonen er 1,7 miljoen inwoners in Kosovo en is sinds 2008 onafhankelijk. De taal is Albanees en de munt is de Euro. De organisatie van de 1e Kosovomarathon was in handen van http://www.countrymarathonclub.com, UN, KFOR en de atletiek federatie Kosovo. Nadat we op zaterdagmiddag de nummers hadden gehaald en heerlijk hadden gegeten konden we ons voorbereiden op de marathon, starttijd 07.00 uur. Met een taxi zondagmorgenvroeg richting het prachtige en landelijk buitengebied van Pristina.

Helaas een parcours van heen en terug en dat dan 3x. Na de eerste terugkomst besloot ik het rustig aan te doen. Inmiddels al 27 graden, 2 lange heuvels, geen schaduw en windstil. Wel prachtige uitzichten op de besneeuwde hoogste berg van Kosovo de Gjeravica van 2656 meter hoog. Van te voren was gewaarschuwd door de organisatie op te passen voor de wilde honden die je overal tegenkomt. Gelukkig geen problemen gehad op wat vervelende kleine keffertjes na. Mea mijn vrouw die de halve marathon liep besloot ook rustig aan te doen en finishte inmiddels in 2 uur en 11 minuten. Na 4.33.56 kwam ik moe, voldaan, tevreden maar heel moe over de finish. Een prachtige medaille ontvangen, een dry-fit shirt , bier en Amerikaanse champagne.(cola) Deelnemers uit Kosovo, Amerika, Finland, Duitsland, Italië en NL. Als Landloper was dit mijn 65e land en 109e marathon. Mea heeft inmiddels in 35 landen marathons en halve gelopen.

Mea en ik zijn nog 2 dagen gebleven voor sightseeing. Prachtige kloosters gezien die op de UNESCO lijst staan. Prachtige watervallen en natuurgebieden met schitterende flora –en fauna. Dagvlinders zoals de blauwe ijsvogelvlinder, groot geaderd witje, apollovlinder en prachtige vogels zoals de bijeneter, balkankwikstaart, grauwe klauwier enz. enz. Het is een interessant land voor cultuur, natuur zon en eten. Achteraf hadden we nog een paar dagen moeten blijven, er is nog zoveel te zien.

In 2015 wil de countryclub in samenwerking met de Rimini atletiekclub een marathon organiseren in San Marino. Start en finish zijn in het voetbalstadion. De onderhandelingen zijn al begonnen door countryclub lid Giuseppe uit Italie. En mijn volgende marathon is een zware bergmarathon op 10 juli in Andorra. Dit als voorbereiding en ervaring op te doen voor de Inca Trail Marathon Machu Picchu in Peru.


Jaap vd Berg 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]
 

 
 
 
Op 15 mei vertrokken mijn vrouw Manon en ik naar Kopenhagen om daar mijn 31e land te scoren. Omdat Booking.com geen appartement had in de buurt van start & finish (althans niet voor een redelijke prijs) hadden we voor het eerst een appartement geboekt via Wimdu.nl, een organisatie die over de hele wereld meer dan 200.000 appartementen en huizen beheert.
Op het vliegveld werden we opgewacht door de heer des huizes: een Franstalige Belg van Nederlandse origine met een Nederlandse achternaam, Vandergoot. Hij reed ons naar het appartement waar zijn vrouw (een rasechte Deense) ons zeer hartelijk verwelkomde. Het bleek hun eigen woning te zijn en ze gingen zelf 2 dagen later op vakantie naar Rome. Aan het eind van de middag boodschappen gedaan, waarbij bleek dat Kopenhagen inderdaad één van de duurste steden is. Het openbaar vervoer is overigens wel goedkoop.

De volgende dag ging ik op de fiets (van de Belg) naar de Expo om mijn startnummer op te halen. Buiten bleek daar een groot plastic doek te hangen met alle namen van de deelnemers er op, leuk ! De Expo zelf was gemiddeld van grootte, maar wel leuk opgebouwd.
Op vrijdag heb ik 12 km gelopen (ondermeer de weg naar de start) en het voelde goed. We hebben ook het centrum verkend en op zaterdag hebben we de rest van de stad bekeken en pasta gegeten (ook dat was schrikken, € 6,00 voor een colaatje).
Vergeleken met Helsinki en Oslo is Kopenhagen veel mooier en heeft het een groot autovrij gedeelte met mooie gezellige straten. Ook is er een plek waar je aan beide kanten van een soort gracht straatjes met talloze terrassen hebt en waar je tevens met een rondvaartboot de wateren in om rond de stad kunt verkennen. De stad is zeer schoon en er zijn ook nogal wat fraaie parken. Natuurlijk moest de Kleine Zeemeermin ook bezocht worden, maar die is inderdaad KLEIN. Denen bleken vriendelijke en behulpzame mensen te zijn, die in het algemeen goed Engels spreken.

Zondag om 9.30 uur was de start en we vertrokken op tijd vanwege het grote verwachte deelnemersaantal. Het was grauw en fris en er werd regen voorspeld. De dagen ervoor hadden we juist volop zon gehad, dus dat was balen. Ik liep (ondanks mijn slechte voorbereiding) eigenlijk best lekker en tot 25 km liep ik op een schema van ruim onder de 4 uur. Daarna begon het echter te gieten en raakte mijn maag van slag, zodat de rest een lijdensweg werd. Na 4.13 uur kwam ik totaal verzopen over de finish, waarna ik verkleumd in de meute op zoek moest naar Manon, die mij wel had zien finishen, maar mij daarna uit het oog was verloren. Gelukkig zagen we elkaar toch binnen 15 tot 20 minuten weer.

De marathon van Kopenhagen is een grote (meer dan 10.000 deelnemers) perfect georganiseerde wedstrijd, met een zeer afwisselend parcours (niet snel door veel bochten en soms slechte ondergrond), zeer enthousiast publiek (ook in de regen), fantastische verzorging, een fraaie medaille en een duf donkerblauw (dry-fit dat wel) T-shirt.

Albert Meijer
(a.meijer1 <at> quicknet.nl) 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]
 

 
 
 
Eikenberg, Koppenberg, Oude Kwaremont, Paterberg. Wie wel eens naar een reportage van de Ronde van Vlaanderen heeft gekeken zal weten dat dit de met kasseien geplaveide hellingen zijn waarop de profwielrenners zich tijdens een ruim 250 kilometer lange omloop mogen bewijzen. Welnu, over een gedeelte van dit parcours wordt door onze Belgische vrienden sinds vorig jaar een schitterende ultraloop georganiseerd die het midden houdt tussen een landschapsloop en een trail, met de toepasselijke naam ‘Loop van Vlaanderen’. Net als door de fietsers moesten de beruchte kasseienstroken vanzelfsprekend ook door de lopers getrotseerd worden. Maar over die heuvels (hoger dan zo'n honderd meter zijn ze niet) lopen ook hele mooie en soms verrassend steile singletracks en beekbeddingen, vandaar het behoorlijke trailgehalte van deze loop. Je zou het niet verwachten, maar op het 50 kilometer lange parcours worden toch nog 925 hoogtemeters ontmoet.

Het weer was droog en zonnig zodat de beekbeddingen goed beloopbaar waren, maar onder regenachtige omstandigheden zou er heel wat geglibberd worden. Nu was het stoffig en vooral warm: met wind mee een gevoelstemperatuur van tegen de 25 graden, niet mijn favoriete weertype voor een wedstrijd. Door de lage luchtvochtigheid was de warmte echter goed uit te houden, hoewel ik in de laatste tien kilometer wel veel tijd heb moeten inleveren doordat ik me gedwongen zag om op steeds meer hellingen te gaan wandelen. Overgaan op de 'energiebesparende modus' zal ik maar zeggen.

De loop startte in Oudenaarde, op de Markt vlak bij het 'Centrum Ronde van Vlaanderen'. Op zo'n mooie zondag is deze streek een Walhalla voor racefietsers en ik verbaas me er nog steeds over hoe de organisatie de route heeft weten te vrijwaren van de pelotons fietsers die daar normaal gesproken en masse rondrijden. Ze gebruikten daarvoor mobiele wegafzettingen in de vorm van met vlaggen uitgeruste MTB-ers. Kennelijk werd dat door de toerfietsers beter geaccepteerd dan afzettingen met hekken, linten, politie en dergelijke.

De 50 kilometer kende 200 deelnemers die om 10 uur van start gingen. Vijf minuten daarna kwamen de, jawel, 1000 lopers van de 25 kilometer. Het gevolg liet zich raden. Net toen we de eerste smalle en met stenen bezaaide beekbedding aan het afdalen waren kwamen de eerste snelle horden van de 25 kilometer over ons heen hetgeen leidde tot veel geroep, geduw en getrek maar wonderlijk genoeg geen enkele valpartij. Toen de snelste groep voorbij was kwam er wat meer rust in de wedstrijd, maar het bleef tamelijk druk zodat zich al snel linten met lopers vormden op de éénpersoons paadjes.

Maar na 25 kilometer hadden wij als 50 km lopers de Vlaamse Ardennen voor ons alleen en konden we gaan genieten van het ongelooflijk mooie landschap dat zo'n beetje het midden houdt tussen Zuid Limburg en het Groene Hart van Zuid-Holland. Oude eikenbossen en golvende heuvels werden afgewisseld door frisse groene weiden met vee. Overal lagen kleine dorpjes verstopt tussen de bomen en de heuvels en allemaal hadden ze mooie kerktorentjes die als bakens boven het landschap uitstaken. Ook de voeten kregen genoeg afwisseling: schots en scheef liggende kasseien, bospaden vol wortels, omgevallen bomen, schelpenpaden, smalle voetsporen, beekjes en een héél enkele keer wat asfalt.

Ruim voldoende proviandposten (om de vijf kilometer!), goede routeaanduidingen en prima verzorging na afloop. Geen ruige trail en een geheel ander België dan wat je in de Wallonische Ardennentrails tegenkomt. Lieflijk en toch geen sinecure met zo'n twintig pittige heuvels die van verschillende kanten beklommen moesten worden.

Mijn ambitie om onder de zes uur te lopen heb ik niet kunnen waarmaken omdat het daar toch net iets te warm voor was, maar ik heb volop genoten van deze 'ontdekking'. Wat mij betreft volgend jaar weer! De laaghangende boomtak die tijdens de eerste drie beklimmingen van de Koppenberg mijn hoofd raakte was eigenlijk het enige minpuntje die deze loop door de Vlaamse Ardennen voor mij had. Een vriendelijk kopstootje van de Koppenberg zullen we maar zeggen.


André Boom 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ] - [1-2-3 Uitslagen ]
 

 
 
 
Vorige week 101 km in het Sauerland gelopen, even afwachten dus wat de 90 km in de Eifel zou gaan brengen. Wederom vrijdagmiddag vertrokken, nu richting Surister. Aangekomen in dit typisch "gezellige" Belgische dorpje het nummer gehaald en bivak opgemaakt; lees ..... tentje neergezet. Gelukkig was het weer stukken beter dan vorige week, het slapen zou dus ook wel beter gaan. En inderdaad, na een korte, maar goede nachtrust zonder gekletter op het tentdak, om 4 uur opgestaan. Om 5 uur zouden de 90 km lopers met een bus naar Butgenbach gebracht worden om vandaar 90 km terug te lopen naar Surister. In een afgeladen bus, ongeveer 70 deelnemers schat ik, op weg naar Butgenbach. Na een duidelijke, in het Frans afgestoken, instructie, werden we om 5.55 " weggeschoten".

Ook deze keer ben ik als laatste weggegaan, lekker rustig. Het was nog vrij fris, maar in de loop van de dag zou het vrij warm worden. Eerst een vrij tam rondje om het stuwmeer van Butgenbach. Als de route zo zou blijven zou het vandaag niet echt moeilijk worden, dacht ik; niet zo erg na vorige week. Helaas ......... we hadden het stuwmeer nog niet achter de rug of we werden de rest van de ongeveer 80 km getrakteerd op fikse beklimmingen en afdalingen, afgewisseld door passages met flinke stenen en boomwortels.

Een soort Parijs - Roubaix, alleen veel erger. Er zijn lopers die als een jonge hinde over deze hindernissen heen vliegen. Daar hoor ik niet bij ....... ik haat die stukken. Af en toe kwam ik een klein stukje asfalt of een grindpad tegen. Yes, even lekker lopen en een beetje snelheid maken. Maar nee, na nog geen km wederom een bordje naar links of rechts en daar gingen we weer; hakken en zagen over stenen en wortels.

Na 6 uur onderweg te zijn geweest en 1 verzorgingspost te zijn gepasseerd begonnen mijn bidons wat leeg te raken. In mijn boerenkool Frans aan een medeloper gevraagd hoeveel verzorgingsposten er op de route zouden zijn. Vier, was het antwoord. Daar had ik niet echt op gerekend. Vooraf weer goed de info doorgelezen; maar, ja, die taal. Na ongeveer 13 uur lopen kwam ik, aangemoedigd door mijn vrouw (jawel, de hele dag gewacht) over de finish. Volgens mijn vrouw zat ik nog bij de eerste 20.

Samenvattend.....een pittige loop / prachtige Eifelpassages / zeer goed uitgepijld / maar 4 verzorgingsposten.

Hans Lems
Wateringen
 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]