Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Verslagen actueel
21 mrt 2017
50 km Salland Trail versus 50 km van Krimpen
3 mrt 2017
Tel Aviv is als Omsk: een mooie stad, maar net iets te ver weg
27 feb 2017
Van het Hoornsemeer tot Landgoed Vosbergen
13 feb 2017
Brocken Challenge 2017
Verslagen in 2017
Verslagen in 2016
Verslagen in 2015
Verslagen in 2014
* December
* November
* Oktober
* September
* Augustus
* Juli
* Juni
* Mei
* April
* Maart
* 30 mrt 2014: Ultraloop 62,5km Gilze 23/03/2014
* 24 mrt 2014: Gilze 62,5 km - 23 maart 2014
* 23 mrt 2014: Verslag Gilze Ultraloop
* 23 mrt 2014: Neurenberg Self Transcendence 6 Uur
* 18 mrt 2014: Binnenmaasmarathon
* 13 mrt 2014: Zes uur van Stein
* 6 mrt 2014: Verslag marathon Antalya
* 1 mrt 2014: De marathon van Sevilla: zomers intermezzo in hartje winter ...
* Februari
* Januari
Verslagen in 2013
Verslagen in 2012
Verslagen in 2011
Verslagen in 2010
Verslagen in 2009
Verslagen in 2008
Verslagen in 2007
Verslagen in 2006
Verslagen in 2005
Verslagen in 2004
Verslagen in 2003
Verslagen in 2002
Verslagen in 2001
Verslagen in 2000
Verslagen in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
VERSLAGEN van April 2014
 
Men had het voorspeld, het zou op de dag van de 6 uur te Loos(Rijsel) warm worden maar, gelukkig bleef de zon wat zich verschuilen achter de wolken en moesten wij slechts een kleine 2 tal uren de volle zon op ons lichaam verduren. Desondanks moest er toch gelopen worden in temperaturen van 22 graden. Ik had mij laten overhalen om mee te doen door Piek (Kristof). Nu de afstand naar Loos vanuit Brugge viel mee (87km) en met de gps gemakkelijk te vinden. Er was ruime parking voorzien en op het eerste gezicht viel de ronde die wij moesten lopen er veelbelovend uit wat ook bleek tijdens de loop omdat het parcours zich bevond rond een skatepiste, voetbalterreinen, speelpleinen en petanquepleinen en er door het mooie weer er zich in de namiddag veel volk rondliep die ons aanmoedigden.

Wat betreft de organisatie, een dikke pluim, wat men allemaal kreeg in return voor onze 10 euro startgeld: puike bevoorrading na elke ronde, gratis drank na aankomst, mogelijkheid voor broodje met groenten en brochette eveneens gratis en bij de prijsuitdeling ieder een tas met 1 grote fles bier uit de regio, 3 paar loopkousen en een grote handdoek gesponsord door de sncf (spoorwegen) van de regio Nord-pas-de-Calais. Ook kregen de eersten daar nog een beker en een grote mand gevuld met streekgerechten, het kon niet op.

Natuurlijk zijn er ook enkele minpunten: men had ons beloofd dat wij zouden lopen met een chip, helaas, telkens wij een toertje hadden afgelegd (1562m) moest men ons nummer noteren wat uiteraard voor problemen zorgde wanneer meerdere lopers op hetzelfde moment de streep overschreden. Na de aankomst zijn daardoor meerdere lopers van plaats en aantal km gemist maar dankzij dat bijna iedereen met gps uurwerk loopt men dit kon verantwoorden aan de organisatie die het dezelfde dag nog verbeterde. Het andere minpunt, geen openbare toiletten ter plaatse, enkel in het park bevonden er zich slechts enkele openbare toiletten die zich in erbarmelijke staat bevonden (geen papier, geen wc bril en vuil) typisch dus op zijn Frans. Waarom niet enkele euros meer vragen en ter plaatse enkele verplaatsbare toiletten laten komen met toezicht.

Wat ik ook leuk vond was, dat er verschillende wedstrijden in de wedstrijd waren. Zo liepen wij met een 46 tal individuele mannen, een 9 tal vrouwen enkele wandelaars, enkele snelwandelaars, meerdere nordicwandelaars en een 19 tal teams bestaande uit 4 personen die elkaar na elke ronde aflosten. Daardoor verveelde ik mij niet daar er telkens iemand van de teams ons voorbijstak of dat wij de wandelaars passeerden. Min eigen bevoorrading geraakte ik kwijt bij de echtgenote Lut van de runner Henk de Rudder die als een kloek alles in de gaten hield en gans de race ons aanmoedigde en fotos nam en advies gaf (thanks Lut).

Wat betreft de loop: tja, wat moet men vertellen over 6 uur rondjes lopen, dat de eerste 4uur afgelegd werden in marathon afstand, ik daarna rond de 50km een dipje kreeg en blij was dat de 6 uur waren afgelopen met een afstand van 59,2 km wat een verbetering is van 3,8 km. Dat ik enkele nieuwe leuke loopbuddys heb leren kennen(Johan, Patrick, Marc, Henk en Veerle) en dat het zeker voor herhaling vatbaar is. Bye the way: Piek liep de 6 de plaats met 66,9 km op zijn conto en komt zeker klaar met zijn training halfweg mei voor Steenbergen.

Mijn conclusie van die dag, zonder de Vlamingen (eerste 6 mannen en eerste 3 vrouwen individueel) zouden er enkel maar teams uit de regio meedoen aan de aflossing. En, diegenen die eens willen proeven van een 6-uursloop, een aanrader.

Aan allen, een blessurevrije zomer toegewenst,

Thierry de Block


NB. De uitslag van de mannen: http://www.courirensemble.com/les%206heures/6%20heures%202014/Resultats%20indiv%20course%20masculin.pdf (link is te lang voor Ultraned, maar met kopiëren lukt het)
De uitslag van de vrouwen: http://www.courirensemble.com/les%206heures/6%20heures%202014/Resultats%20indiv%20course%20feminin.pdf (link is te lang voor Ultraned, maar met kopiëren lukt het)
 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ] - [1-2-3 Uitslagen ]
 

 
VERSLAGEN van Maart 2014
 
Aaaah, eindelijk eens een loopje niet te ver van huis en dat iets later start. Na een uurtje vlot bollen komen we aan in Gilze, het is 9u45 dus nog tijd zat om ons klaar te maken voor de volgende gekke stunt. Veel bekende gezichten en mensen die blij zijn om me terug te zienc cook twee zijn er niet blij me terug te zien maar dat zal wel een soort jaloezie zijn zeker.

Om 10u25 gaan de marathonlopers van start en 10u30 de ultralopers. Een kleine groep schiet in gang samen met de estafetteteams. Deborah zit al snel naast me met de fiets en gaat haar zondag opofferen om me te begeleiden. Het is redelijk frisjes als we vorige weekends vergelijken, maar toch nog aangenaam lopen. Al snel raken we aan de praat met Elsie maar ik laat haar gaan omdat haar tempo me net iets te hoog ligt.

We moeten 6 rondjes afhaspelen van net iets meer dan 10km. Ik twijfel maar heb een goede motivatie, net voor de start kreeg ik nog een smsje van Carl om me succes te wensen. Carl is een fijn mens dat zoals velen tegen die vreselijke ziekte moet vechten. Ik zou deze 62,5km voor hem lopen en opgeven is dus geen optie meer. Rondje 1 was wel ok, buiten een lastig gevoel achter men knie loopt het wel vlotjes, ik bezie het als een natuurlijke rem, zo start ik zeker niet te snel. Deborah weet wanneer ik dorst of honger heb en zonder iets te moeten zeggen krijg ik alles wat nodig was aangeboden, zij weet wat lang sporten is en een betere coach kan ik me nu niet indenken.

Net iets boven het uur gaat de tweede ronde in, pikzwarte wolken komen onze richting uit. Het duurt dan ook niet lang of er vallen druppels uit de lucht. De wind is heviger en de druppels worden hagelbolletjes. Aw aw aw, mijn hoofd begint gewoon te bevriezen, een geluk dat mijn coach een muts mee had waardoor mijn hoofd al snel weer warmer kreeg. Kletsnat gaan we verder, ik denk bij mezelf dat twee zofn buien nog wel kunnen maar een derde toch fataal zou worden. Tweede ronde zit er op en nog altijd voelen de benen ok aan. Willy Jonkers is gestopt en moedigt me aan bij de doorkomst. We praten wat af en genieten van het mooie parcours, de paardjes die huppelen, vogeltjes die fluitenc wat een rust hier in Gilze.

De lange rechte stukken storen niet echt en de tijd vliegt wel voorbij. Halfweg de ronde is er een bevoorrading met super vriendelijke mensen die ons extra aanmoedigen. Ook de seingevers trotseren de weergoden en moedigen ons aan. Derde ronde loop ik naar mijn gevoel iets te snel, het was dan ook men snelste van de zes. Daarna probeer ik men tempo terug te zoeken wat aardig lukt.

Johan en Patrick die de marathon lopen als koplopers dubbelen me en ik haal hen terug bij om een stukje mee te lopen, wat gaat dit snel zeg, ik moedig ze nog aan maar moet na een paar honderd meter toch afhaken. Mijn tempo is er nog maar de kilometers beginnen nu toch wat te wegen, niet vergeten dat ik nog maar net terug aan het trainen ben.

Rondje 5 is er eentje met een bospauze en wat klagen, ook weer de nodige regen maar ook dit gaat gewoon weer voorbij. Mijn coach weet wat te zeggen op de juiste momenten en die kleine dingen zijn belangrijk om de moraal te houden. Een busje stopt en de fotograaf spring er uit om een foto te maken, achter hem een grote vrachtwagen en wat autofs die gewoon moeten wachten voor deze foto.

Nog altijd een mooi bijna gelijk tempo en ik mag aan de laatste ronde beginnen. Willy heeft zijn fiets genomen en nu zit ik met twee begeleiders. Leuk praten we de ronde door, ik luister meer dan praten omdat het net iets moeilijker is nu. Twee maal even stoppen om wat te stretchen en terug verder. Eindtijd 6u03 en wat seconden. Ik ben super tevreden met deze tijd en kan niet wachten om Carl het goede nieuws te smssen. Bedankt Coach(en), het was heel leuk enkele vrienden terug te zien, de organisatie was top, iedereen vriendelijk en positief! Ook belangrijk is dat ik vandaag gewoon wat kon uitfietsen en ze op werk zelfs niet gemerkt hebben dat ik gisteren zoveel kilometers liep.

Paul van Hiel
 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ] - [1-2-3 Uitslagen ]
 

 
 
 
Gilze 62,5 km geplande eindtijd 7 uur.

Zondagochtend al rijdend naar Gilze val ik bijna een paar keer in slaap voordat ik arriveer. Reden: veel uren gewerkt: een kleine 70 uur in een week. Reden mutaties op het werk waardoor ik op dit moment als financiële vraagbak/afvalbak-manager functioneer. Niets mis mee, het is een uitdaging maar het duurt hopelijk niet te lang omdat het ten koste van sowieso rust, training en wellicht gezondheid gaat.

Inclusief deze loop kom ik dit jaar voor de eerste keer boven de 100 week-kilometers per week, t.w. 120 kilometers. Met pijn en moeite omdat mijn lichaam niet wil meewerken in combinatie met een vermoeide geest. Lichamelijk heb ik vooral last van of onderrug/bilspieren (volgens fysiotherapeute) of van stijve s.i.-gewrichten (volgens masseur). De spieren c.q. gewrichten trekken en zeuren al maanden waardoor er na circa vijftien kilometer een stijfheid in combinatie met een vast zittende rechter bilspier ontstaat waardoor ik genoodzaakt ben even te stoppen.
De eerste ronde best wel relaxed maar in de tweede ronde begint het geneuzel niet geheel onverwacht. Tot overmaat van ramp zijn mijn darmen sinds zaterdag compleet van slag. Hoeveel boodschappen ik al niet heb weggebracht terwijl ik maar één keer boodschappen bij de supermarkt heb gehaald. Tja de boodschappen tijdens de eerste ronden zijn lastig omdat er mede-lopers aanwezig zijn. Dit kan ik ze toch echt niet aan doen. Mijn buik is te opgezet (spanning?, ik vraag me regelmatig af 'het is niet de vraag of ik overspannen wordt, alleen het tijdstip staat nog niet vast') Wat ook niet prettig is, dat ik sinds tijden geen vocht kan binnen houden. Reden is me ook nog onbekend.

Wat me in Gilze, idem als vorig jaar, opvalt dat het peloton lopers niet al te groot is. Helemaal geweldig.
Wat me ook opvalt dat het team op de ultra-afstand bij de estafettes er bijna één lange sprint van maken omdat ze elkaar vlot afwisselen. Volgens mij dezelfde tactiek als vorig jaar.
Wat me wederom opvalt dat de organisatie lekker onopvallend aanwezig is en dat ze gelukkig niet met closing times werken wat tegenwoordig blijkbaar een trend is. Trek ik die cloting times door naar mijn werk, dan vraag ik me regelmatig af wanneer mag jezelf bepalen hoe je een dag invult.
Wat me in Gilze bij mezelf opvalt dat ik vooral in mezelf gekeerd bent, te druk met mezelf met als gevolg piekeren, ook tijdens het lopen laat dit me niet geheel los. Nou piekeren is over het algemeen niet positief. Echt de afgelopen week flitst door mijn hoofd waarbij Geertje Wilders ook nog helaas de revue passeert. Wat nou minder?! Doe eens normaal man! Fijn te ervaren dat het AZC in Gilze nog still alive is. Het onverwachte telefoongesprek van een ex-collega heeft daarnaast grote impact op me.
Wat me ook verbaast dat ik mijn tas met voeding en sportdrank welke ik voor mijn Mini heb neergezet na de eerste ronde er niet meer staat. Wie heeft er proletarisch boodschappen gedaan is mijn blijvende gedachte tijdens de run. Wat funny is dat uit voorzorg mijn tas is weggezet. Tja het is een normaal gebruik tijdens 24 uur lopen eigen voeding en drank tijdens de run langs het parkoers te zetten. De tas is trouwens overbodig omdat de organisatie de verzorging prima geregeld heeft.

Mijn geplande eindtijd 7 uur lukt, alleen vraag niet op de manier waarop. Dit heeft niets met 'hard'lopen te maken maar het mentaal overwinnen van alle body & soul mankementen. Wanneer dit teneinde is? Hopelijk heel snel. Morgen maar weer eens naar de fysio en overmorgen naar de masseur. Die mindset dien ik zelf mee aan de slag te gaan. Eens kijk of ik de uit-knop ergens kan vinden of ctrl+alt+delete in mijn hersenpan zou ook al verlichtend werken en dan niet werken in de letterlijke zin des woords.

Wat me positief is bijgebleven de geweldige tijden van de winnaars op alle afstanden.
Wat minder positief maar opvallend is, idem als vorig jaar ben ik by far niet voor in het klassement te vinden ..., haha.
Wat wel positief is dat dit tempo normaliter lang vol te houden is waarin ik deze loop met hangen en wurgen heb voltooid.

Motivatie iets over de prima georganiseerde Salland Trail te schrijven was er recent niet o.a. omdat ik per ongeluk circa dertien kilometer minder heb gelopen. Het heeft me geen moeite gekost omdat ik maar vijfentwintig kilometer in de twee weken er voor had getraind. Ik heb wel gelachen dat de lokale krant twijfels trok of een dergelijke afstand (75 km) wel gezond is. Volgens een Canadees wetenschappelijk onderzoek is dit het wel mits je na een ultra-run voldoende herstel inbouwt vanwege het feit dat het hart lijdt onder te veel ultra-wedstrijden.

Tot slot ik vind het bijzonder interessant hoe ik met het niet lekker in je vel & koppie zitten omgaat. Eigenlijk gaat dit verslagje nergens over. Gisteren zag ik Wubbo Ockels op t.v.. Respect voor 'deze man met de zeven levens'.

Op naar andere tijden in alle aspecten, focus op de positieve aspecten! Alles is toch tijdelijk?!

Groeten,

Henk Harenberg

 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ] - [1-2-3 Uitslagen ]
 

 
 
 
21 maanden is hij oud - heeft al 63x zoveel haar als zijn vader, maar we hebben beide het geduld van een paperclip.

Logisch als je twee en een half pak Brinta groot ben, waanzin als je reeds tien jaar hardloopt.

Toch is hij - Finn Jeroen Jan Romeijn de reden dat ik nog hardloop. Al vele malen heb ik aan stoppen gedacht, maar iets in hem drijft me ertoe dat ik elke avond in het donker mijn Nikes strik en eenzaam mijn kilometers afwerk. Heimwee heb ik op het moment dat ik de deur achter me dichttrek, maar de wil wint het van de emotie. (Meestal)

Hij speelt in bad met de blokjes en ik kijk op mijn telefoon wat er op het schema staat. "Wat gaat papa doen?" hollen zegt hij en daar ga ik...

Afgelopen winter besloot ik dat als ik ooit mijn droom wilde waarmaken (sub 7) ik eens hoognodig dingen moest gaan verbeteren. (Lees aanpakken)

Stap 1: trainer zoeken. Via Bert Flier (zeer verdienstelijk triatleet) kwam ik in aanraking met Marjolein Bil (zeer verdienstelijk ultra-trailster).

Stap 2: voeding verbeteren. Ontbijten bijvoorbeeld, minder cola, biologisch vlees, minder trappisten drinken (au!), a la Bob Stultiens aan de chia zaden en meer van dat soort ongein.

Stap 3: leren vlak lopen (au au au!)

Stap 4: krachttraining. Elke week 2x buikspieren kietelen op het kleed in de woonkamer en 1x halter sessie van 45 minuten. Als hoesten de dag erna zeer doet weet ik dat ik nog heel veel werk heb te verzetten.

Stap 5: geduld geduld geduld

Na 11 weken trainen - 2 korte griepjes en een vervelende smak tegen de deurklink stond ik vanmorgen vol vertrouwen aan de start van opdracht 1 dit seizoen. Met gemiddeld 127km per week in de benen vertrok in met maar 1 opdracht: negativ split lopen over 62,5km. (En vooral niet te gek doen!)

Even wat anders als: Pang. Erin vliegen. Werelds beginnen. Half dood eindigen in vaak teleurstellende tijden.

Finn pakt de blokjes en nog geen minuut later valt zijn oog op zijn speelgoed vrachtwagen (Wawa in zijn vocabulaire). Al toeterend ziet hij een puzzel en via Jim Jam (kanaal 41 op de schotel televisie) spelen we opeens kiekeboe. Ik herken zijn speelpatroon terug in mijn bovenkamer vol loopwaanzin.

Geduld is mijn slechte eigenschap en laat dat nu o zo belangrijk zijn om ooit maar in de buurt te komen van die magische 6 op de klok. (Of überhaupt de finish Romeijn hoor ik u denken. Of überhaupt aan de start. mafkees!... Ondergetekend de critici)

Het gelijk is aan u. Zelfkennis noem je dat.

Mister 28km - op een grote steen langs de Dordogne - op kilometer 28 (van de 100) slik ik de pijn van het ongeduld in - dikke krokodillen tranen maken deze wanvertoningen compleet. Duizend kilometer terug in de auto zonder een woord voelen pijnlijk - vaders zwijgt wijselijk en Romeijn likt zijn wonden. De grapjes aan de kantine tafel op het werk neem ik als een man, zeer doen ze wel, maar eigen schuld....

Er staat en fles alcohol op de stoep bij thuiskomst. Vriend Rob snapt wat ik nodig heb en ik bezat me - 28 slokken verder val ik in een diepe slaap. Dromend over de resterende 72 kilometer (dat dan weer wel).

Zolang je maar blijft opstaan mag je vallen.

Daar zit hij dan - vaders - op zijn fiets naast me - onvoorwaardelijke steun. Iets wat mede de reden is dat ik vanmorgen in mijn zwart witte tenue acte de présence gaf tijdens zes rondjes om de kerk van Gilze.

Zwart-wit, ik hoop dat ik ooit daar vanaf kom. Vandaag is een belangrijke dag.
Racen zonder erin te vliegen, verstand gebruiken en vooral geduld. Geduld. GEDULD!

Ook al is de ultraloop van Gilze een niemendalletje van jewelste, in mijn bovenkamer vol loopwaanzin is het een belangrijke dag in mijn agenda. Rode marker stift. Streep.

Samen met de trainster spreek ik af om vier ronde me rustig te houden. Ronde 5 harder als 4 en ronde 6 harder als vijf.

Op papier te doen, maar met mijn bovenkamer een serieuze opdracht.

Denk niet wit (denk niet wit) Denk niet zwart (Denk niet zwart)
Denk niet zwart-wit zingt Frank Boeijen in mijn brein.

...maar in de kleur van je hart.

Met vaders naast me op de fiets en Finn in mijn hart begin ik aan de race.

409 415 412 412 415 412 417 415 417 418 - 44:11 als eerste ronde. Elke ronde 500ml sportdrank en 1 gelletje moet ervoor zorgen dat de vaart erin blijft.

408 410 413 - hagelbui, tot op mijn boxershort aan toe zeiknat - 417 417 415 (436) - kilometer incl. plaspauze van twintig seconde - 414 427 419 - 44:41 voor ronde twee. Het is koud en guur en de drang om te moeten plassen is er continue.

413 415 419 (440) - plaspauze twee - 419 415 411 417 415 416 - ronde drie 44:57. Langzaam krijg ik het weer warm en nog maar 10km mezelf inhouden.

413 411 (430) - plaspauze drie - 413 416 413 411 412 414 417. Het draait soepel en de nieuwe regenbui doet me niets. 44:21 voor ronde vier.

Eindelijk er mag versneld worden - met beleid - 413 409 408 410 409 408 407 405 (424) - plaspauze vier - 402 407 ronde vijf 43:11.

Laatste ronde 407 403 359 402 403 406 402 402 402 406 402 358. Kilometer 62 is de snelste en na 4uur23 kom ik als een gelukkig man over de streep. Negativ split van ruim vier minuten. Ronde zes in 42:04.

'S avonds breng ik Finn naar bed. Na een kus vraag ik hem: "wat gaat papa morgen doen?" Hij lacht en roept hard...

hollen.


Jeroen Romeijn












 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ] - [1-2-3 Uitslagen ]