Nacht van Vlaanderen – 100 km – 20 juni 2003<\/p>\n
Na het Nederlands record “op tijd aan wezig voor een wedstrijd” van Ben Mol
\nverbroken te hebben (Ben z’n record stond op 1 dag te vroeg aanwezig,
\nverbrak ondergetekende deze met 7 dagen te vroeg aanwezig en wel op vrijdag
\nde 13e … en 750km onnodig gereden te hebben) sta ik niet met superbenen
\naan de start. Ze voelen stijfjes. Dit heeft niet aan mijn nachtrust gelegen
\nalhoewel deze wel kort was. Mijn overnachting vond plaats in een Engelse
\nlandhuis op het platteland aan de rand van Torhout. De lieve vrouw des
\nhuizes hield veel gewenste en ongewenste dieren zoals schapen, paarden,
\neenden, vliegen, een hond en een haan. Om 04.15 – 04.30 uur moest deze
\noproerkraaier zijn buurmanhaan op zo’n 50 meter verderop goeiemorgen wensen.
\nHet kukeleku-gehalte was zeker niet laag. Elke dag hetzelfde liedje.
\nNa op de wedstrijddag 2x koolhydraten (met als gevolg 5x een grote boodschap
\nwegbrengen) gestapeld te hebben, begaf ik me ruim 3 uur voor de wedstrijd
\nnaar het wedstrijdsecretariaat waarbij ik o.a. ervaren rotten in het vak
\ntegenkom zoals Henk Sipers, Willem Mutze, Ben Mol, Carrie van Beek en Willy
\nJonkers. Startnummer 1350 zou me een kleine 13 uur vergezellen. Gezellig dat
\nwe het gehad hebben …
\nAchter in het startvak vertrekkend loop ik samen op met Ben Mol. Ben doet de
\nmarathon. Hij zit in een relatieve rustperiode. Tot circa 35km het punt de
\nmarathon zich van de 100km scheidt lopen we samen met een stijf lijf. Bij
\nBen heeft dit wellicht als reden de loodzware 24 uur van Apeldoorn en zijn
\nschilderactiviteiten. Wat je al niet meekrijgt aan informatie tijdens een
\nultra. In Ben schuilt een klein Picasso’tje. Hij is creatief met kwast en
\nverf. Niet op het doek maar op deuren en kozijnen van hun huis. Vanwege deze
\nactiviteiten zou zijn stijfheid tevens verklaarbaar kunnen zijn. Nadat ik
\nalleen verder ga, stort ik me in het echte bruisende nachtleven. De maan zal
\nover de nacht gaan waken, terwijl de zon van een welverdiende nachtrust gaat
\ngenieten. De zal zou ons trouwens -’s morgens weer vergezellen.
\nZoals iedereen die me inmiddels kent praat ik niet veel in de wedstrijd,
\nderhalve genoot ik van de stilte van de nacht. Na 55km werd deze prettig
\nverstoord door de Belgische tv-zender VTN wat niet goed is voor je ritme
\nmaar wat doet het er toe een topper ben ik niet. De tv-man had me toch
\nvragen, o.a. de volgende “Haal je de finish?”. Wat dacht je dat ik 2x voor
\nJan met de korte achternaam naar Belgie rijdt. Hij moest eens weten dat ik
\nna 20 km er al redelijk door zat. Wat ik me wel realiseer dat 2x een 100km
\nbinnen 5 weken nog te veel is voor een groentje als ik in de ultra-wereld.
\nDe 100km van Stige in Denemarken zat nog duidelijk in me benen. Dit is geen
\nexcuus maar een nuchtere constatering.
\nNa 60km haal ik een sympathieke Belg in waarmee ik 20km oploop. Hij is pas 3
\njaar bezig met hardlopen. Hij was me toch een vracht kilo’s afgevallen: van
\n108 naar 88 kilo. Welgeteld 20 kilo! Zijn langste afstand in training en
\nwedstrijdverband behelste tot de nacht slechts 25km. Hij liep nu dus 5x een
\np.r. en wel op de marathon, 50km, 6 uur, 12 uur en de 100km!!! Een
\nvermelding in het Guiness book of records waard of niet? We hebben ons met
\nelkaar echt door de 100km gevochten door elkaar moed in te spreken. We
\nspraken over innerlijke krachten, ons geloof e.d.. Ik heb diepe bewondering
\nvoor hem als debutant. De laatste 15km kon ik hem niet meer volgen vanwege
\nkrampverschijnselen in mijn rechter hamstring.
\nWat me nog helder voor ogen staat van de nacht waren de 10-tallen cafe’tjes,
\nhet verschil tussen luxe en vervallen huizen, de rust van de nacht welke zo
\naf en toe verstoord werd door een verdwaald geluid van een blaffende hond in
\nde verte, de heldere sterrenhemel, het ochtendgloren met de fluitende
\nvogeltjes en de betrekkelijke eenvoud van Vlaanderen wat zeker weten haar
\ncharme heeft. Waar ik me echt zorgen om maak waren de 2 dronkelappen die ik
\n‘-s morgens zag wegkwijnen aan de openbare weg. De ene man, zittend in een
\nportiek, had een grote tatoeage op zijn arm en zijn hoofd verborgen onder
\neen spijkerjasje. Hij zat als een klein kind te huilen. Ik dacht nog zou een
\narm om hem heenslaan helpen? Daarnaast zat er aan het einde van de weg een
\ndrankorgel in diepe nachtrust verzonken achter zijn laatste glas alcohol.
\nHet besef dat hij nog op het terras zat had ie niet meer. In zijn t-shirt
\nmet korte mouwen was hij in dromenland bij 11 graden celsius. Misschien had
\nmijn shirt met lange mouwen hem kunnen verwarmen. Jammer dat deze dronkaards
\nhet verlegen van hun grenzen op een andere manier invullen dan wij,
\nultra-lopers. Ultra-lopen maakt je geestelijk sterker, drank maakt je tot
\neen wrak! WAT IS HUN WEG NAAR MORGEN?
\nNa zo’n 85km moest ik weer een stukje wandelen en haalde de kanjer Willem
\nMutze me in. Idem als 2 weken geleden toen hij Henk Sipers tijdens de 104 km
\ntrail in Belgie er doorheen sleepte, sprak hij me nu ook moed in. Dit deed
\nme terdege beseffen dat we 1 grote ultra-familie zijn. Klasse Willem en
\ntrouwens Ben ook nog bedankt voor de eerste 35km. Na 90km zie ik een
\nBelgische loper zijn maagproblemen origineel oplossen: een pintje!
\nNa 95km raak ik de weg kwijt bij een kasteel. Er was een bewegwijzering
\nverwijderd waardoor ik uiteindelijk het spoor bijster raakte. Achteraf heb
\nik er, naar ik schat, nog zo’n 2 tot 3km bijgelopen wat me niet echt vrolijk
\nmaakte maar het belangrijkste was finishen + daarbij binnen de limiet van 13
\nuur binnenkomen. In 12 uur 57 minuten en een volle hand secondes finishte ik
\ndus precies op tijd. Deze eindtijd betekende dat ik meer dan 2 uur langzamer
\nwas dan in Denemarken maar wat doet het er uiteindelijk toe, ik heb afgezien
\nmaar het genieten overwon het uiteindelijk met vlag en wimpel. Helaas
\nfinishte ik op de verkeerde plek. Het betrof de finishplek van de
\nwandelaars. Mijn emoties kon ik ternauwernood in bedwang houden. De finish
\nwas op de markt. Ik naar de markt. Had de organisatie alles al opgeruimd.
\nKrijg toch het heen en weer. Vervolgens weer terug naar de hal. Kom ik nog
\neen Oostenrijkse ultraloop”ster” tegen. Ze was ook de weg kwijt maar dat
\nzijn sommige Oostenrijkers wel eens vaker, denkend aan een
\nverkiezingsuitslag van enkele jaren geleden waarbij de extreem(ultra is een
\nverkeerd woord in deze)-rechtse Jorg Haider de winnaar zou worden, wat een
\nloozer! Maar wij waren vandaag dus de sportieve weg kwijt. De Oostenrijkse
\nwas wellicht buiten de tijdslimiet gefinisht maar ik heb de organisator er
\nvan overtuigd dat ze binnen een minuut van mij zat wat uiteindelijk
\nbetekende dat ze ook in de uitslag vermeld werd. Frappant was dat de
\nOostenrijkse dus als laatste finishte en als eerste in haar klasse stond
\nvermeld. Maar laten we eerlijk zijn of je nu als eerste of laatste finisht,
\nwe zijn allemaal winnaars!
\nTot slot petje af voor Henk-“Blaar”-Sipers hij finishte, na zwaar overwogen
\nte hebben te stoppen vanwege zijn kwetsuur opgelopen in Belgie. Karakter!
\nAfsluitend wil ik Iemand bedanken dat Hij me de innerlijke kracht geeft mijn
\ngrenzen te verleggen en te finishen.<\/p>\n
Henk Harenberg<\/p>\n
PS Alle finishers in Torhout en Den Haag gefeliciteerd en wanneer iemand in
\nBelgie langs de snelweg een scheerapparaat vindt, deze is van mij. Na een
\npitstop ben ik vergeten de tas van mijn auto-dak te halen. Toen ik weg reed
\nhoorde ik wel wat maar ach …<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Verslag van “De Nacht” door Henk Harenberg<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-1612","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-niet-gecategoriseerd"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1612","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1612"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1612\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1612"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1612"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1612"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}