{u}{b}Zaterdag 19 februari 2005{eu}{eb}<\/p>\n
Je moet Nederlander zijn om het te verzinnen, meer bepaald, je moet Ton of Henk heten \u2026
\nNa de 50 van Soerendonk dacht ik het ergste gehad te hebben. Antons ultra was ook ultra, in elke \u2018winterse\u2019 betekenis van het woord, uitvoerig beschreven in de verslagen op UltraNed.<\/p>\n
Ik maakte me dan ook met \u2019n gerust hart op om \u2013 nauwelijks 6 dagen later \u2013 in Henks Mali-sponsorloop mijn ding te doen. Ze zagen er leuk uit, die parcoursfoto\u2019s op Henks homepage. Goed beloopbare, rustige dorpsstraten, af en toe gespijsd met \u2019n hellinkje, so what! Als kenner en liefhebber van de \u2018Belgische\u201d Voerstreek met z\u2019n pittige heuvels en dalen, en wetende dat Noorbeek direct aansluit op dit \u2018bestreden\u2019 stukje \u2018Vlaamse\u2019 landstreek, had ik die webstekprentjes beter moeten weten inschatten \u2026<\/p>\n
Wijselijk had Henk de 2 km-lange startstrook in de doofpot gestoken. Om ons te misleiden presenteerde de Maastrichtse verpleger ons bij het vertrek een afdalinkje \u2026 maar dan! Je reinste \u2018ploeglabeur\u2019! Een strook van 50 m waar de \u2018echte\u2019 crossers nog een punt konden aan zuigen! Maar dat bleek nog maar het voorgeborchte, want vlak daarop verkocht de Mali-ganger ons een \u2018dreun\u2019 van jewelste. Je diende immers het hoofd in de nek te leggen om de top van de komende helling in \u2019t vizier te krijgen! Als je je dan eindelijk boven waande, werd je 90\u00b0 naar rechts geleid, waar mijnheer Sipers ons de kers op de taart aanbood. Nog een pittiger brokje van zo\u2019n 100 m klimwerk lag grijnzend en uitdagend op je te wachten en deed smachten naar de steeds maar verder wegdeinende horizon.
\nInderdaad, pas op km 2 kon je voor \u2019t eerst gewagen van een vlak weggedeelte. Even slechts, nietwaar. Weer \u2019t veld in! Met steevast die tegemoet blazende tegenwind. Ik vergeet haast de striemende sneeuwhagelbuien, die je uitgerekend op deze lange veldweg danig parten speelde, te vernoemen! Raakt een mens er misschien gewoon aan, na het Soerendonk-syndroom?!
\nWeer even dalen, gevolgd door een korte, hevige opwaartse knik. Dan een gevaarlijke afdaling doorheen een holle weg met verraderlijke losliggende steentjes en niet ondiepe kuiltjes \u2026 geen verwendag voor de arme enkel- en kniegewrichten. Terug in de bewoonde wereld wachtte je \u2013 voor de afwisseling – een 50 m \u2018klimmetje\u2019 met \u2019n stijgingspercentage van om en bij de 12 \u00b0 , schat ik.
\nBoven volgt evenwel de beloning : je krijgt zicht op het groene parasolletje bij de bevoorradingsplaats. De bijna 5 km zitten erop \u2026. Nou ja, maal 9!
\nBij deze geef ik Gerry een dikke knuffel voor het aangename gezelschap gedurende meer dan 8 rondes, en voor de 4-uur durende leuke babbel. Ook Frans: dank voor het vastleggen van zovele mooie loopmomenten, niet alleen in Noorbeek, maar overal waar ik je bij een marathon of ultraloop heb ontmoet en hopelijk nog heel vaak zal mogen begroeten.
\nEn tot slot natuurlijk een welgemeend \u2018merci\u2019 aan \u2018onze\u2019 Henk zelf voor wie ik een mateloze bewondering koester. De moed en het karakter, het doorzettingsvermogen waarover je ongetwijfeld dient te beschikken om al die voorbereidende marathons en ultra\u2019s \u2018gepakt en gezakt\u2019 uit te lopen : grote klasse!<\/p>\n
{u}{b}Zondag 20 februari 2005{eu}{eb}<\/p>\n
Als ik dan op zondagmiddag in de luie zetel even voor de tv zit en naar de tennisfinale van de Proximus Diamond Games tussen de miljardairsdames Williams en Mauresmo kijk, merk ik dat ik mij erger \u2026 Nauwelijks 3 setjes en deze luxepaardjes gaan naar huis met ettelijke miljoenen euro\u2019s, en indien Williams zou gewonnen hebben, mocht ze nog het kleinood van een racket, bezet met honderden diamanten ter waarde van 1 miljoen euro mee naar huis nemen \u2026 Als je dan ziet wat ultra\u2019s over hebben om een maat en zijn nobel doel te steunen, dan smelt bij mij alle respect voor de tennisladies weg als Noorbeekse sneeuw voor de zon. Wij leveren met de glimlach enkele euro\u2019s van onze zuurverdiende centjes in voor \u2019t goede doel, terwijl \u2026. Ach, ze doen maar. Zij leven in een stresserende wereld van afgunst en macht en onmacht; zij worden \u2018geleefd\u2019, wij bewegen ons vrijelijk in een wereld van eerbied voor elkaar, bij ons is de waardering voor de prestatie van zowel de 3-uurloper als de 5-uurloper even gemeend. Geen naijver whatsoever. Wij vragen niet beter dan te kunnen \u2018lopen\u2019; \u2018geld\u2019, \u2018beloning\u2019 zijn woorden die niet in onze vocabulaire voorkomen. Voor de \u2018beloning\u2019 zorgen we zelf wel : dit is de lekkere douche na de inspanning, de Leffe in de cafetaria, de ermee gepaard gaande babbel met de loopvrienden, de afspraken voor de volgende ontmoeting, het elkaar \u2018wel thuis\u2019 wensen bij het afscheid \u2026
\nZolang ik die kameraadschap ervaar en zolang mijn lichaam die langdurige inspanningen aankan, zolang wil ik tot deze fijne groep sportlui behoren.
\nHet is een schande dat een tv-zender een ganse namiddag besteedt aan 2 luxemeiden \u2026. Dat ze eens 10 minuten \u2018lang\u2019 hun camera\u2019s richten op bv. Soerendonk of Noorbeek \u2026 misschien gaat er bij de een of ander dan toch een lichtje branden \u2026<\/p>\n
Bij leven en welzijn<\/p>\n
Micha Havreluk<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Micha Havreluk in Noorbeek.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-2704","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-niet-gecategoriseerd"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2704","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2704"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2704\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2704"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2704"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2704"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}