Daar staat \u201cie\u201d dan. Midden in de woonkamer. In het zicht van iedereen.
\nWellicht ga ik de volgende weken dezelfde vraag krijgen die de jonge knaap me na de uitreiking maandag stelde:
\n\u201cvan wie is die verrotte schoen?\u201d<\/p>\n
Met een ietwat boze, vermoeide blik in de ogen antwoordde ik op deze heiligschennende vraag, \u201cVan Jan Knippenberg\u201d me realiserend dat dit parelen voor de zwijnen waren.
\nVoor de echte ultraloper moet ik Knippenberg niet meer voorstellen, maar voor de modale \u2013 \u201cnormale\u201d atleet wil ik me die moeite nog even getroosten.<\/p>\n
Jan was de Bill Rodgers en de Ron Hill van het ultralopen. Wat deze beide marathonlopers in Amerika en later in de wereld teweeg hebben gebracht, heeft Jan voor het ultralopen gedaan.
\nJan liep van het ene land naar het andere. Hij was een lopende wereldreiziger, een natuurmens. Lopen was vrijheid. Wonend op het eiland van Texel met zijn zware stranden en zijn heuvelachtige landschap. Daar kunnen niet anders dan karaktermensen vandaan komen. Een ultraloper is nu \u00e9\u00e9nmaal een karaktermens.
\nJan was de auteur van het boek; \u201cDe mens als duurloper\u201d een aanrader voor iedere atleet.<\/p>\n
Zijn schoen staat dus als relikwie in mijn woonkamer. Je mag er naar kijken , maar je blijft er af! In het museum mag je ook niet zomaar overal aan prutsen.<\/p>\n
Ik mag hem 2 jaar houden en dan moet ik hem weer gaan verdedigen in Texel. Als ik dit drie keer met succes doe is hij van mij.
\nNeem het van mij aan, deze schoen gaat alleen nog naar onze nieuwe woonkamer in ons nieuw huis. Hij gaat nog 2 keer mee op reis naar Texel voor hij zijn definitieve plaats in onze woonkamer krijgt.<\/p>\n
Maandag kreeg ik hem dus in mijn bezit. Samen met een mooi kunstwerkje en de bijhorende overwinningspremie.
\n60km heb ik er voor moeten lopen.
\n11km strand, de rest klimmen en dalen. Na 40km gietende regen en de laatste 5km waren kruipen op handen en knie\u00ebn door de brandende hel. Voor \u201cKnips\u201d schoen wil ik zelfs aan de duivel zijn horens gaan trekken in die hel.<\/p>\n
Om 4h30 waren de echte mannen vertrokken. 120km moesten ze lopen, of 2x rond Texel, het eiland van Knippenberg.
\nOm 10h30 vertrokken de \u201cwatjes\u201d voor 60km of 1x rond Texel. (datzelfde eiland van Knippenberg)
\nGerrit Van Rotterdam, voormalig ultrabondscoach en houder van het parcoursrecord (3h57\u201916\u201d) floot ons op gang.
\nDe ambitie om het record te breken werd een week vooraf in de ijskast gestopt. Na 5 weken van amper 80km trainen, recupereren van ziekte, oplappen van averij, was het me alleen om de winst te doen.
\nVooraf had ik mijn horloge uitgedaan. Kwestie van naar goede raad te luisteren en niet tegen de klok de lopen. Zoals ik al schreef, mijn ambities waren beperkt tot winnen en niets meer.<\/p>\n
Na 500m liepen we met 2.
\nNa 2km liepen we met 5.
\nNa 6km liep ik alleen.
\nNa 60km liep ik binnen, alleen in 3h59\u201917\u201d.<\/p>\n
Iemand vertelde me dat ze nog nooit een overwinnaar zo ontgoocheld heeft zien binnenkomen. Mijn gezicht sprak boekdelen.
\nDe heimelijke hoop om als dan nog 3h57\u2019 te lopen zorgde voor deze bittere grimas.<\/p>\n
Bij leven en welzijn krijg ik over 2 jaar een nieuwe kans.<\/p>\n
Martien, bedankt voor alles wat je voor me geregeld hebt. Hopelijk zie je me niet als een arrogante etter.<\/p>\n
Douwe, je bent \u00e9\u00e9n van de betere fietsbegeleiders die ik ooit heb gehad. Hopelijk help je me over 2 jaar weer. Samen vallen we dan Gerrits record aan, met je nieuwe horloge!<\/p>\n
Marc Papanikitas<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Marc Papanikitas wil trofee definitief veroveren.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-2773","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-niet-gecategoriseerd"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2773","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2773"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2773\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2773"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2773"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2773"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}