Volgende week vertrek ik voor de eerste keer in mijn leven voor een strandvakantie naar een warm en ver land. Uiteraard neem ik mijn loopschoenen NIET mee. Immers de afstanden tussen de relevante locaties (kamer, zwembad, strand en restaurant) kan ik allemaal overbruggen zonder gebruik te maken van mijn loopschoenen.<\/p>\n
Om het lopen niet te verleren heb ik besloten om vlak voor mijn vertrek nog even een loopje te doen. Mijn keuze is gevallen op de Georgsmarienh\u00fctte Null lauf (hierna GM Null).<\/p>\n
Ik heb een schat van een echtgenote die er helemaal geen problemen mee heeft dat ik af en toe een loopje doe. Soms stelt zij echter wel eens heel goede vragen over mijn loophobby. Dat ik nog even vlak voor de vakantie een stukje wilde lopen leek haar een prima idee. Haar was echter niet helemaal duidelijk waarom ik helemaal naar Georgsmarienh\u00fctte moest gaan om te lopen. Mijn antwoord dat ik niet naar Georgsmarienh\u00fctte maar naar Kloster Oesede ging, was geen afdoende verklaring. Ook kon ik niet komen met allerlei verhalen dat dit zo\u2019n mooie loop was (jij loopt toch alleen maar loopjes die je mooi en leuk en zwaar vindt).<\/p>\n
Bij deze dan een nieuwe poging. De zomerversie van de GM Null start op zondagmorgen om 6.00 uur. Kloster Oesede ligt ruim 275 kilometer van mijn huis. Om op tijd aan de start te verschijnen zou ik dus rond 2 uur \u2019s nachts moeten vertrekken. De kans dat ik dan uitgeslapen aan de start zou verschijnen, achtte ik niet erg groot. En midden in de nacht opstaan, lijkt mij ook niet zo\u2019n geschikte bezigheid voor mijn vakantie. Dus moest ik wel kiezen voor het \u201ctotaalpakket\u201d van de GMNull (Gymzaalovernachting, Nullen Diner om 20.00 uur, ontbijt vanaf 4:30 uur, deelname aan de loop, routeverzorging, met Nullen feest erna, verschillende drankjes, medaille en oorkonde voor \u20ac 16,00). Dit was met name van belang voor het op waarde kunnen schatten van mijn aanstaande vakantie. Door de Gymzaalovernachting krijg ik nu eindelijk een maatstaf om de kwaliteit van ons hotel te toetsen. Het Nullen Diner, het ontbijt om 4:30 en de verschillende drankjes waren die ideale norm om het aanstaande all-inclusive pakket te kunnen beoordelen. Aangezien bovendien vrijwel alle deelnemers Duitsers waren kreeg ik ook nog de kans om mijn Duits een beetje te oefenen en dat kan op vakantie altijd van pas komen.<\/p>\n
Bovenstaande heldere redenering heeft mijn vrouw volledig overtuigd; dus kon ik na een hartstochtelijk afscheid van mijn geliefde echtgenote en kinderen de reis naar Duitsland ondernemen. Het enige jammere was wel dat ik hierdoor een bezoek van mijn schoonouders misliep. Maar ja,: je kunt niet alles hebben in je leven.<\/p>\n
Ik ben de laatste jaren een enorme hekel aan het krijgen aan het autorijden. Als ik het echt niet kan vermijden probeer ik in ieder geval met iemand samen te rijden. Ik was dan ook verheugd dat ik de reis naar de GM Null samen met Willy Jonkers kon ondernemen. Dus nadat ik Willy opgehaald had verliep de reis zeer voorspoedig. Gezellig keuvelend waren we dankzij de mevrouw van de GPS precies op de geplande tijd in Kloster Oesede. Na het drinken van een flesje Duitse aan het reinheitsgebot onderworpen sportdrank werden we verzocht om aan te schuiven aan het Nullen Diner. Mijn derde bord macaroni smaakte net zo goed als mijn eerste.<\/p>\n
Als toetje kregen we een alleraardige speach van organisator Georg Rollfing (der Obernull). Na wat gekeuvel en het op peil brengen van onze vochtreserves konden we ons slaapplekje in de Trunhalle gaan opzoeken. Tijdens mijn eerste deelname aan de GM Null vond ik het slapen in de Trunhalle nog spannend en leuk. (http:\/\/home.deds.nl\/~loopplezier\/l20062\/dec2006.htm#9_December_GM-Null_lauf). Deze keer vond ik het minder prettig. Ik heb amper een oog dichtgedaan. Positief hieraan is wel dat ik inmiddels perfect het merk loopschoenen kan herkennen aan het geluid dat ze \u2019s nachts op de vloer van een Gymzaal maken. Daarnaast wordt ik ook uitermate bedreven in het inschatten van iemands p.r. op de marathon op grond van de intensiteit en de toonhoogte van zijn gesnurk.<\/p>\n
Uiteraard hoort dit er allemaal bij en is ook weer een van de charmes van zo\u2019n loop. Echt uitgeslapen zat ik dus niet om 4:30 aan het ontbijt. Doordat ik amper geslapen had was mijn lichaam wel perfect in staat geweest om de spaghetti te verteren en had ik dus weer genoeg ruimte om de mensen die het ontbijt verzorgd hadden niet teleur te stellen.<\/p>\n
Het hele concept van deze loop spreekt mij enorm aan. Het is een mooie, goed verzorgde maar ook pittige loop waarvan iedere loper op zijn manier kan genieten. Want iedereen die 50 kilometers en 882 hoogmeters aflegt die levert toch een prestatie die respect afdwingt. Hieraan doet het ontbreken van startnummers en tijdsregistratie absoluut niets af. In tegendeel, naar mijn mening ligt hier voor een aantal lopers een kans om ook eens aan dit deelgebied van de loopsport te proeven zonder de druk van uitslagen e.d.<\/p>\n
Het feit dat dit nu al de 40e editie van deze loop was en dat er volgens mijn schatting meer dan 150 deelnemers waren, spreekt ook boekdelen.<\/p>\n
Met rasse schreden ging de klok richting het starttijdstip. Inmiddels was ook Willem M\u00fctze gearriveerd. Om 5:30 vertrok de eerste groep lopers en de rest vertrok om 6:00. Dit is ook weer iets moois van het concept; als je je als loper onzeker voelt over het feit of je binnen de limiet binnenkomt, dan start je toch gewoon eerder. Willem, Willy en ondergetekende voegden ons bij de 6 uurs groep en het feest kon ook voor ons beginnen. Om straks op de gebruikelijke manier inzicht te kunnen geven in de gelopen route zette ik trouw bij de start mijn gps aan. Helaas gaf deze meteen de geest. Dus nu moet ik wel in december terug om een gps-bestandje te maken voor mijn volgende GM null verslag.<\/p>\n
Het gebied rond Georgsmari\u00ebnhutte heeft enorm veel te lijden gehad van de voorjaarstorm Kyrill. Herhaaldelijk werd dan ook verteld dat hele stukken van het parkoers onherkenbaar zouden zijn. Het gebied was ook pas sinds 2 weken weer voor wandelaars vrijgegeven. Sterker nog, er waren hele stukken waar de toegang normaliter nog verboden is. Speciaal voor de loop was hier vandaag door de instanties toegang verleend. Nu heb ik een vrij groot hoofd maar inmiddels herinner ik mij niet meer alle details van alle lopen. Ik zou echt niet durven te zeggen of ik hele bossen mis. Het was nog steeds een erg mooie natuurloop door een prachtig gebied. Wat mij wel opviel is dat de bosbouwers wel erg grondig hun werk gedaan hadden. Mij bekroop het gevoel dat zij om het zekere voor het onzekere te nemen heel wat extra bomen gekapt hadden. Omdat zij hierbij gebruik maken van erg groot en zwaar materieel was met name de ondergrond erg kapot gereden en dus voor mij erg onprettig om te lopen. Ik denk ook dat de toegang normaal ontzegd werd omdat die grote machines daar aan het werk waren.<\/p>\n
Kortom het lopen was voor mij dus weer een echte uitdaging waarbij mijn enkels het behoorlijk zwaar te verduren hebben gehad. Maar dit mag de pret absoluut niet drukken. Na 5:05:39 was voor mij het feest voorbij en had ik er weer 50 kilometer bij op mijn teller en\u2026.. een hoop plezier gehad.<\/p>\n
Omdat plaatjes meer zeggen dan woorden verwijs ik naar de versie van dit verlag op mijn website (home.hccnet.nl\/h.geilen\/index.htm) waar weer een aantal mooie foto\u2019s van Willem M\u00fctze bij staan die en heel goed beeld geven van het parkoers.<\/p>\n
Henk Geilen
\nInfo provider loopplezier.tk
\nwww.loopplezier.tk
\nhome.hccnet.nl\/h.geilen\/index.htm<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Henk Geilen en de Null Lauf rond Georgsmarienh\u00fctte<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-3800","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-niet-gecategoriseerd"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3800","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=3800"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3800\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=3800"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=3800"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=3800"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}