La Transe Gaule [15 augustus 2007 – 1 september 2007]<\/p>\n
Tussen 15 augustus 2007 en 1 september 2007 vond in Frankrijk tussen Roscoff en Gruissan-Plage de 6e editie plaats van La Transe Gaule. Eerdere edities vonden plaats in 2001, 2002, 2004, 2005 en 2006. Nederland was tijdens 4 edities (2002, 2004, 2006, 2007) vertegenwoordigd. Het presteren van de Nederlandse finishers staat weergegeven in de onderstaande all time finishers-lijst (all time klassering, naam, jaar van deelname, klassering in jaar van deelname, tijd, afstand, gemiddelde snelheid).<\/p>\n
{fixed} 13 Guus Smit 2002 5 108.41.43 1130 10,396
\n 24 Jan Nabuurs 2006 4 114.59.59 1144 9,948
\n 43 Ria Buiten 2002 12 124.00.57 1130 9,112
\n 70 Bram van der Bijl 2007 15 143.41.37 1144 7,961
\n 86 Willem M\u00fctze 2004 10 149.50.58 1142 7,621
\n 94 Jos Broersen 2006 18 154.07.13 1144 7,423
\n108 Willem M\u00fctze 2006 24 159.31.33 1144 7,171
\n119 Theo Kuijpers 2004 13 168.32.45 1142 6,776
\n122 Regina van Geene 2006 26 176.34.42 1144 6,479<\/p>\n
{efixed}
\nOpmerkingen: De prestaties van Willem M\u00fctze kwamen snelwandelend tot stand. Ria Buiten en Regina van Geene wonnen het damesklassement in hun jaar van deelname. Theo Kuijpers nam niet alleen in 2004 deel, maar ook in 2006. Hij haalde toen echter de finish niet, maar liep wel 1090 km (van de 1144 km). Guus Smit is nog altijd de snelste Nederlander ooit tijdens La Transe Gaule. Om de herinnering aan hem levend te houden staat hij ieder jaar nog onder nummer 5 in de deelnemerslijst.
\nLa Transe Gaule heeft zich altijd wel enigszins in mijn interesse mogen verheugen, maar tijdens de 1e 2 edities (2001 en 2002) ontbrak het mij aan de benodigde conditie (zie onderstaand stukje e-mailcorrespondentie met Guus Smit) en in de daaropvolgende jaren (2004-6) gaf ik telkens de voorkeur aan de Ultra Marathon de la Grande Travers\u00e9e des Alpes (GTA), die ongeveer gelijktijdig plaatsvindt.<\/p>\n
****************************************************************<\/p>\n
Date: Thu, 07 Feb 2002 14:49:38 +0200 on 2\/6\/02 21:14, Bram van der Bijl at anvdbijl provider xs4all.nl wrote:<\/p>\n *** Leuk zeg, dat je mee gaat doen!!!!!!! Zou ergens ook wel willen, maar vermoed, dat het me net eventjes te veel is. Ook het regelen van begeleiding, etc.<\/p>\n Ciao,<\/p>\n Bram van der Bijl<\/p>\n Guus Smit, 38 ans, Hollande. S\u201a\u00e9chauffera en allant courir la Sakura-Michi au Japon (250 km non-stop) au printemps. 8h27\u201a sur 100K – 212 Km sur 24 Heures – Swiss Jura Trail (303k en 7 jours) – 2 Triathlons Ironman.<\/p>\n Hoi Bram, Groetjes, Ps. Ook nog plannen?<\/p>\n ************************************************************<\/p>\n Dit jaar zou er geen GTA worden georganiseerd en deelname aan de ‘vervangende’ loop (Grand Tour du Queyras) werd mij min of meer afgeraden. Plotseling kwam deelname aan La Transe Gaule in zicht. Eind juni besloot ik tot deelname. Als 1 der laatsten werd ik aan de deelnemerslijst toegevoegd. Van een specifieke voorbereiding kon geen sprake meer zijn, maar dat was ook niet echt nodig, want uitgaande van het idee, dat de beste voorbereiding op een etappeloop het lopen van een andere etappeloop is, hoefde ik mij met 5 volbrachte etappelopen in 2007 op papier niet al te veel zorgen te maken.<\/p>\n {fixed} 1 15-08-07 Roscoff – Ploun\u00e9v\u00e9zel 68 km + 725 m 7.42.54 24e\/40 {efixed} Bram van der Bijl Bram over zijn “loopvakantie” door Frankrijk.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-3864","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-niet-gecategoriseerd"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3864","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=3864"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3864\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=3864"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=3864"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=3864"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\nSubject: Re: *** TG Newsletter ( Fran\u00c1ais\/French )
\nFrom: gsmit138
\nTo: Bram van der Bijl
\nDank voor je e-mailtje. Na een zeer plezierige Jura Trail en een zeer succesvolle Spreelauf (408 km- 6 dgn. in 37 uur) in 2001 heb ik de smaak van de etappeloop flink te pakken. Overigens, ook de Trails gingen fantastisch. La Fagna Run (belgi\u00eb), 100 km in 10 uur nogwat en La FORTiche (Bij Modane in franse alpen),120 km met \u00b114000 hoogtemetertjes! in 29:30 uur.)
\nIn 2003 wil ik aan de TransEurope-Footrace meedoen. Eerst dus maar eens die 18 dagen volmaken. Je hoort nog van me. Overigens loop ik met Camelback op m’n rug. Dat scheelt begeleiding. In de franse alpen liep ik die 120km ook al met ruim 2 liter limonade plus reservekleding op m’n rug en dat beviel prima. De TRANSGAULE organisatie zorgt voor diverse (onbemande) verzorgingsposten onderweg waar iedereen kan “bijtanken”. Zo eind augustus zal het natuurlijk lekker warm zijn richting Zuid-Frankrijk. Een goede reden om lekker langzaam te gaan lopen.
\nZeer interessant is ook de deelname van de duitser Rainer Koch. Hij deed zowel de Spreelauf als La FORTiche 3 uur sneller dan ik. Ben benieuwd of hij ook 18 dagen lang sneller blijft gaan.<\/p>\n
\nGuus<\/p>\n
\n 2 16-08-07 Ploun\u00e9v\u00e9zel – Pontivy 64 km + 660 m 8.33.54 29e\/40
\n 3 17-08-07 Pontivy – Guer 75 km + 730 m 10.00.35 25e\/38
\n 4 18-08-07 Guer – Ch\u00e2teaubriant 67 km + 530 m 8.42.50 18e\/36
\n 5 19-08-07 Ch\u00e2teaubriant – St-Georges-sur-Loire 70 km + 500 m 9.39.33 22e\/36
\n 6 20-08-07 St-Georges-sur-Loire – Dou\u00e9-la-Fontaine 53 km + 430 m 6.27.46 16e\/36
\n 7 21-08-07 Dou\u00e9-la-Fontaine – Monts-sur-Guesnes 58 km + 365 m 7.12.01 20e\/36
\n 8 22-08-07 Monts-sur-Guesnes – Angles-sur-l’Anglin 63 km + 560 m 7.29.33 15e\/36
\n 9 23-08-07 Angles-sur-l’Anglin – St-Sulpice-les-Feuilles 69 km + 780 m 8.36.08 13e\/33
\n10 24-08-07 St-Sulpice-les-Feuilles – Bourganeuf 62 km + 820 m 7.44.45 12e\/32
\n11 25-08-07 Bourganeuf – Peyrelevade 49 km + 695 m 6.06.27 17e\/32
\n12 26-08-07 Peyrelevade – Mauriac 75 km +1010 m 9.11.35 13e\/31
\n13 27-08-07 Mauriac – Aurillac 64 km +1100 m 8.08.51 14e\/31
\n14 28-08-07 Aurillac – St-Cyprien-sur-Dourdou 61 km + 615 m 7.39.49 18e\/31
\n15 29-08-07 St-Cyprien-sur-Dourdou – Cassagnes-B\u00e9gonh\u00e8s 56 km + 860 m 6.49.40 12e\/31
\n16 30-08-07 Cassagnes-B\u00e9gonh\u00e8s – St-Sernin-sur-Rance 54 km + 885 m 6.28.40 18e\/31
\n17 31-08-07 St-Sernin-sur-Rance – St-Pons-de-Thomi\u00e8res 70 km +1350 m 8.18.56 16e\/31
\n18 01-09-07 St-Pons-de-Thomi\u00e8res – Gruissan-Plage 72 km + 520 m 8.47.40 18e\/31<\/p>\n
\nOpmerkingen:
\nTijdens de 1e etappe begint de opname van de tijd in St-Pol-de-L\u00e9on, 6 km na de start in Roscoff. De afstanden, hoogteverschillen en tijden zijn gebaseerd op gegevens, die zijn verstrekt door de organisatie. Zelf heb ik niets gemeten. Een deelnemer met een horloge met hoogtemeting kwam tot hogere waarden voor de hoogteverschillen.
\nEr stonden dit jaar 40 deelnemers aan de start (22x Frankrijk, 13x Duitsland, 1x Zwitserland, 1x Taiwan, 1x USA, 1x Groot Brittanni\u00eb, 1x Nederland; 34 heren; 6 dames). Er waren uiteindelijk 9 uitvallers (8x Frankrijk, 1x Groot Brittanni\u00eb; 8 heren, 1 dame). Een blik op de uitslagenlijst leert, dat de Fransen het niet zo best deden in eigen land. Geen podiumplaatsen en goed vertegenwoordigd bij de uitvallers en in de achterhoede. Een sluitende verklaring heb ik er niet echt voor. Hooguit, vermoed ik, dat de meesten van hen weinig of geen ervaring hebben op het gebied van etappelopen.
\nBij La Transe Gaule wordt er voornamelijk gebruik gemaakt van rustige D-wegen. Het is echter niet altijd feest, want soms wordt er ook gebruik gemaakt van drukkere wegen. In het bijzonder in en rond stadjes is het vaak oppassen geblazen en niet altijd even inspirerend. Ook in de heuvels is alertheid hoogst wenselijk, want vaak ontneemt een rotswand het zicht op tegemoetkomend verkeer en geloof mij maar: de meeste automobilisten verwachten geen lopende tegenligger. Hoe sommige deelnemers kunnen volharden in het lopen met muziek op de oren is mij een groot raadsel.
\nDe markering is simpel: kleine, rechthoekige, oranje stickertjes met een zwarte pijl met zo nu en dan een zwart\/wit lintje ter aanvulling. Het is even wennen, maar het werkt prima, ook in stadjes. Ik heb mij slechts 1 keer 3-400 meter verlopen, meer niet. In aanvulling op de markering krijgt iedere deelnemer ook een ‘roadbook’ ter beschikking. De van toepassing zijnde pagina van het ‘roadbook’ had ik dagelijks bij mij, maar heb ik geen enkele keer hoeven te gebruiken. Erg complex van opzet is de route doorgaans niet, want regelmatig wordt er lange tijd (20-30 km) over dezelfde weg gelopen.
\nEind augustus kan er tussen Roscoff en Gruissan-Plage qua weer van alles worden verwacht: regen, mist, wind, zon, temperaturen tussen de 0 en 40\u00b0 Celsius. Allerlei omstandigheden waren vertegenwoordigd, maar tot mijn persoonlijke grote vreugde bleef extreme hitte voornamelijk uit en was er doorgaans sprake van ‘lekker weer om te lopen’ (bewolkt\/schraal zonnetje, 15-20\u00b0 Celsius).
\nLa Transe Gaule is voornamelijk een stratenloop. In het gehele parkoers zit ongeveer 50 km ’trail’ verwerkt (2 passages langs een kanaal, 2 passages over een voormalig spoorwegtrac\u00e9 en een aantal korte passages langs wijnvelden). Een ongebruikelijke ervaring voor iemand, die zijn etappelopen voornamelijk op ’trails’ loopt. Ik maakte tijdens La Transe Gaule afwisselend gebruik van 2 paar afdoende ingelopen trailschoenen (van Asics; vrij stevig model). Een goede keuze, want ik heb probleemloos rondgelopen en beide paren vertoonden na afloop uiterlijk vrij weinig sleet. Ik heb van diverse andere deelnemers de schoenen gezien en was soms stomverbaasd over de enorme mate van slijtage.
\nTijdens La Transe Gaule worden de deelnemers ’s avonds doorgaans ondergebracht in sporthallen en feestzalen. Omvang en kwaliteit lopen uiteen. De ene avond is het een ruime, luxe sporthal met warme douches, de andere avond is het een muffig feestzaaltje, waar de vorige avond tante Marie en oom Pierre nog hun 50-jarig huwelijksfeest hebben gevierd en waar de ‘douche’ bestaat uit een tuinslang, waar koud water uit komt. Het is altijd grappig om te zien, hoe een groep zo’n ruimte in bezit neemt. In iedere contactdoos zit oplaadapparatuur (mobiele telefoons, digitale camera’s, horloges) en overal hangen lijntjes met kleding.
\nAls loper beschouw ik mij als een serieuze recreant. Ik loop voor mijn plezier en deelname aan etappelopen beschouw ik als loopvakanties. La Transe Gaule vormde daarop geen uitzondering. Er was mij veel aan gelegen om van La Transe Gaule GEEN 18-daagse cursus in pijn-en ellende-management te maken. Dat heb je uiteraard niet geheel in eigen hand, maar ik ben toch erg blij, dat ik daarin goed ben geslaagd. Tijdens La Transe Gaule worden vrij ruime tijdslimieten gehanteerd (gebaseerd op een minimumsnelheid van 5.5 km\/u), maar ik besloot deze alleen in tijden van nood als richtlijn te nemen. Ik vind lopen leuk, maar heel veel langer dan een werkdag (8 uur) mag het eigenlijk niet duren. Bij een gemiddelde afstand van zo’n 64 km per dag betekent dat, dat een gemiddelde loopsnelheid van zo’n 8 km\/u een aardig uitgangspunt is. Tijdens de Isar Run (http:\/\/www.ultraned.org\/n_item\/f3790.php) en de Swiss Jura Marathon (http:\/\/www.ultraned.org\/n_item\/f3841.php) had ik zo ongeveer met een dergelijke snelheid ergens in de middenhoede rondgelopen. Kortom, een vrij realistisch streven. In de praktijk liep ik de eerste paar dagen wat langzamer en de laatste paar dagen wat sneller. Uiteraard hadden ook de weersomstandigheden, de lengte en de aard van het parkoers en de vorm van de dag hun invloed op het uiteindelijke resultaat. Doelstelling was om iedere etappe zodanig af te leggen, dat er weinig tijd voor herstel nodig zou zijn. Uitgeput de finish bereiken was derhalve uit den boze!
\nTijdens La Transe Gaule vindt er geen enkele medische begeleiding plaats. Dit jaar was Monique, studente fysiotherapie, aangezocht om tegen betaling (Euro 10.00 voor 30 minuten) massages uit te voeren. Na de 1e etappe zat zij er nog werkeloos en ietwat beteuterd bij, maar na een aantal dagen kon zij het aanbod al nauwelijks meer aan en zat zij soms ’s avonds in het donker met een koplampje op het hoofd nog in de gekwelde spieren van een deelnemer te kneden. G\u00fcnter Meinhold, 1 van de deelnemers, werd begeleid door Erich, een apotheker in ruste. Naarmate het evenement vorderde werd er steeds vaker een beroep gedaan op zijn kennis op het gebied van pilletjes, poedertjes en smeerseltjes. Gelijk een Gallische dru\u00efde stond hij overdag vaak samen met Hans-Joachim Meyer (wel ingeschreven, doch niet gestart; wel 3 losse etappes gelopen) kruiden o.i.d. te plukken. Deze werden dan ’s avonds versneden en vervolgens op uitgeputte benen aangebracht (onder verband). Het is maar, waar je in gelooft!
\nBij iedere etappeloop is er doorgaans sprake van 1 centrale persoon, die wordt omringd door een groep trouwe vrijwilligers. La Transe Gaule vormt daarop geen uitzondering. De centrale persoon is in dit geval Jean-Beno\u00eet Jaouen, kortweg JB en van de vrijwillgers gaan de meesten ook al wat jaartjes mee. Een bagageteam, een keukenteam en een verzorgingsteam, het werkt allemaal prima, zonder dat er al te veel overleg aan te pas schijnt te komen. De organisatie verloochent zijn Bretonse herkomst niet. Bij de start in Roscoff is Bretonse volksmuziek (3 Gallische barden) te horen en iedere etappe wordt begonnen door het zwaaien met de Bretonse vlag, niet de Franse.
\nOp 3 etappes na wordt er dagelijks om 6.30 gestart. Tijdens de 1e etappes betekent dat lopen in het donker, maar naar mate het evenement vordert, is daar steeds minder sprake van. Vroeg starten heeft zo z’n voordelen. Het is ’s morgens rustig langs de weg, je ontloopt de hitte een beetje (als daar tenminste sprake van is) en iedereen is ’s avonds v\u00f3\u00f3r het donker weer binnen.
\nHoe zag m’n dagelijkse ‘race-opbouw’ er uit? Ik liep direct na de start meteen het gewenste tempo. In de praktijk betekende dat, dat ik in het begin altijd nagenoeg op kop liep. Anderen kwamen wat langzamer op gang en haalden mij tijdens pakweg de 1e 10 km in. Ik liep rustig, geen aktieve wandelpauzes en nam de tijd voor sanitaire stops (kleine en grote boodschappen). Er waren diverse verzorgingsposten onderweg. De 1e 2 met een globale onderlinge afstand van 15 km, vervolgens ongeveer iedere 10 km (15 – 30 – 40 – 50- 60- 70). De exacte positie was wel een beetje afhankelijk van het voorhanden zijn van een geschikte locatie. Het aanbod was uitgebreid en ik nam altijd goed de tijd om mijn bidon bij te (laten) vullen en iets te eten en te drinken. Na de 2e verzorgingspost, de helft van de af te leggen afstand was dan vaak al in zicht, kwamen mijn eigen versnapperingen voor onderweg tevoorschijn, bestemd voor tussen de nog resterende verzorgingsposten door. Een voorraadje chocola voor de lekkere trek en een zakje gel en een powerbar voor de benodigde energie (of anders als smakelijke placebo’s). Hey, dit is een loopvakantie, geen Sonja Bakker-afvalkamp! Bij post 3 altijd even een kommetje soep halen bij Marcel en Marie. Hey, dit is een loopvakantie, geen wedstrijd! Als ik onderweg werd ingehaald, waakte ik er altijd nadrukkelijk voor, dat ik mijn eigen tempo bleef lopen. Zelfs al was de finish soms al in zicht.
\nTussen de informatie, die de organisator v\u00f3\u00f3r de loop aan de deelnemers verstrekte, stond ook de opmerking ‘Ultrarunning is a mind’s game’. Een juiste opmerking! Het is zaak, dat men de gedachten niet richt op de hoeveelheid af te leggen kilometers, maar op iets anders. Ik richtte m’n aandacht erg sterk op de omgeving waarin ik liep. Nam van alles waar en voorzag het direct van (on)zinnig commentaar. Zo kan ik u inmiddels melden, dat ook in Frankrijk (hand)schoenen niet per paar, maar slechts als losse exemplaren worden verloren. Aan hen, die Nederland beu zijn en in Frankrijk in-the-middle-of nowhere een volstrekt kansloze bed and breakfast willen beginnen: er is nog een ruime voorraad onroerend goed in allerlei prijs- en kwaliteitsklasses te koop. Ook het Franse hondenbezit heb ik aan een grondige studie kunnen onderwerpen. Tussen Roscoff en Gruissan-Plage heb ik zeker 1000 honden tot blaffen gebracht. Veel huishoudens blijken 2 honden te hebben: een klein hondje, omdat Marie graag op Paris Hilton wil lijken, en een grote hond, omdat Pierre graag de buurman de loef af wil steken. Het geblaf is overigens een aardig middel om de afstand tussen voorgangers en\/of achtervolgers te bepalen. Vertalen van bordjes is ook 1 van de bezigheden. Mijn kennis van de Franse taal is niet zo enorm, dus in veel gevallen verzon ik er maar wat op los. Als een kind zo blij was ik bij het passeren van het plaatsnaambordje van Villemoisan: ville – mois – an: stad, maand, jaar. Probeer maar eens een Nederlandse plaatsnaam te vinden, die opgesplits kan worden in 3 bestaande Nederlandse woorden. Niet makkelijk!
\nHoe zag een gemiddelde dag er voor mij uit tijdens La Transe Gaule? Om 5.00 werd het licht aangedaan. Nieuwe ronde, nieuwe kansen! Veel tijd voor een ontbijt gunde ik mezelf niet. Ik at wel redelijk veel, maar werkte dat tussen het opruimen en inpakken door naar binnen. Ondanks dat behoorde ik altijd tot de laatsten bij het afgeven van de bagage. De briefing mistte ik doorgaans. Ik gaf de voorkeur aan een laatste toiletbezoek en vroeg een ander vervolgens om een samenvatting van de briefing in 2 zinnen. Rond 6.30 zette de karavaan zich in beweging: de lopers te voet, de organisatie en de begeleiders per auto, vrachtauto of campingcar. Na 6-10 uur lopen zat de klus er op. Om redenen van publiciteit (iets anders zou ik zelf namelijk niet kunnen bedenken) was de finish doorgaans in het centrum van het stadje\/dorp, bijna nooit pal naast de sporthal\/feestzaal, waar werd overnacht. Eenmaal in de sporthal\/feestzaal beland, zocht ik mijn bagage bij elkaar en koos een plek. Vervolgens douchen, eten, kleding uithangen, rusten\/ontspannen, weer eten en tussen 21.00 en 22.00 ging ik meestal slapen. Op de oneven dagen zorgde de organisatie voor een warme avondmaaltijd, op de overige dagen diende men daar zelf voor te zorgen. Ik ging dan meestal met wat anderen mee, ergens pizza o.i.d. eten.
\nOp het gebied van plakken (tape), slikken (pillen), smeren (zalf) en het toepassen van andere trucs om de finish te halen, ben ik niet zo bijster aktief. Wat heb ik op dit gebied uitgespookt? Naast de al eerder genoemde gel en powerbar, slikte ik regelmatig, ijzer en calcium\/magnesium en eenmalig enzymen. Het plakken bleef beperkt tot een klein stukje tape op mijn neus (om beschadiging door m’n (oude) bril te voorkomen) en een aantal dagen een paar tenen. Dat afplakken van een aantal tenen deed ik echter dermate knullig, dat ik er meer last dan profijt van had. Het meest aktief was ik op smeergebied. Mijn liezen, armsgaten, tepels en een paar tenen (die ik aanvakelijk met tape had aangepakt) met uierzalf. Mijn armen, benen, gezicht en nek met zonnebrandolie (was maar een paar dagen nodig). Mijn voeten (na het lopen) met een ‘creme reposante’ van Akile\u00efne (TG-sponsor). Mijn benen regelmatig (zowel v\u00f3\u00f3r als na het lopen) met atrosan forte gel van A. Vogel. ’s Avonds smeerde ik m’n voeten in met gel van Voltaren en deed er huishoudfolie omheen. Verder waren mijn schoenen vrij losjes geveterd, het bovenste gaatje overgeslagen en mijn sokken tot de lip van m’n schoenen ingeknipt.
\nIk heb in het voorgaande beweerd probleemloos te hebben rondgelopen. Dat was natuurlijk niet helemaal waar. Mijn voeten werden al snel lid van het voetenbevrijdingsfront. Na het lopen snel de schoenen uit. Niet tot nauwelijks last van blaren, wel van de ‘druk’ op m’n voeten. Na zo’n 4 dagen begon ik ‘pijntjes’ te ontwikkelen in het gebied heup\/lage rug. Ik vermoedde, dat dat wellicht te maken had met het dag-in-dag-uit links op de weg lopen. Toen ik wat meer de gelegenheid kreeg om midden op de weg te lopen (en bovendien een klein streepje sneller liep) verdween de ‘pijn’.
\nDeelname aan een evenement als La Transe Gaule is altijd uitermate leerzaam. Ik loop voor mijn plezier. Pijn en ellende horen daar eigenlijk niet bij. Erg rechtlijnig in de leer ben ik echter niet, want om een etappeloop tot een goed einde te brengen heb ik ook nog wel eens een flinke portie pijn en ellende moeten doorstaan. Desalniettemin heb ik toch weer behoorlijk staan te kijken van de hoeveelheid pijn, die mensen zichzelf aan kunnen doen. Een triest voorbeeld was Martial Lanoue, met 29 jaar \u00e9\u00e9n van de jongste deelnemers. Sinds 2004 houdt hij zich met ultralopen bezig en sindsdien was zijn vizier gericht op deelname aan La Transe Gaule. Over zijn voorbereidingen schreef hij uitgebreide verhalen voor Ultrafondus, een Frans blad voor ultralopers. Na 3 dagen in de voor\/middenhoede (13e, 14e, 18e) sloeg de ellende toe: shin splints. Een plaats in de achterhoede de 4e dag, beide benen rood opgezwollen, de onderbenen bijkans dikker dan de bovenbenen. Nog 4 etappes wist hij in deze staat te volbrengen. Pas tijdens de 9e etappe wierp hij de handdoek in de ring. Ik weet niet, of ik in een dergelijke staat nog zo lang door had kunnen\/willen lopen. Maar ja, dat is gelukkig slechts een hypothetische vraag!
\nOm een einde te breien aan een al veel te lang verhaal kan ik stellen, dat deelname aan La Transe Gaule mij in alle opzichten is meegevallen. Een 2e deelname sluit ik niet volledig uit, al is mijn voorkeur voor ’trail’, ‘heuvel’ en ‘berg’ wel gebleven. De inschrijving voor de editie van 2008 is al geopend en ook degenen, die zo ongeveer dit parkoers non-stop af willen leggen kunnen aan de bak (Mont-St-Michel – Port de S\u00e8te, 7-19 september 2008, 1000 km non-stop, http:\/\/www.yanoo.net).
\nVan het etappeloopfront kan ik melden, dat 10 september 2008 de Deutschlandlauf (http:\/\/www.deutschlandlauf.org) start. Willem M\u00fctze en Peter Spirk zijn de deelnemende Nederlanders. De Isar Run is ter ziele (http:\/\/www.isarrun.com). Datzelfde geldt voor de Wildbahnlauf, maar deze gaat vervangen worden door de Waldhessenlauf (http:\/\/www.waldhessenlauf.de).<\/p>\n
\nanvdbijl provider xs4all.nl<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"