{b}Verdomd je hebt gelijk\u2026de berg beweegt ?! Deel 4 {eb}<\/p>\n
{b}Deel 4: Zwerven en vluchten uit de maatschappij{eb}<\/p>\n
{i}Andr\u00e9 is overspannen en als de huisarts met kalmerende tabletten langskomt, rent hij met geweldig grote sprongen de trap af. In een minimum van tijd is hij het huis uit. Verdwenen. Spoorloos. (1) .<\/p>\n
Jan groeit op in een strak regime van regelmaat en dat is niets voor hem. Hij voelt zich een buitenbeentje en langzaamaan is hij van iedereen vervreemd geraakt en opgesloten geraakt in een eenzame waanwereld. Jan wast zichzelf niet meer en zijn vriend zei dat hij stonk. Eerst hielp die vriend hem nog bij het opruimen van zijn huis. Maar later wilde Jan dit niet meer, want hij was bang dat hij zijn spullen niet meer zou kunnen terugvinden.
\nToen de zelfverwaarlozing van Jan erger werd en de stank overlast veroorzaakte werd hij zijn huis uit gezet. Nu zwerft Jan en hij heeft een paar plastic tasjes waar al zijn bezittingen in zitten. Als hij op een bankje in het park slaapt spugen er kinderen op hem. Het enige wat Jan wil is door anderen met rust gelaten worden.<\/p>\n
Johannes werd tijdens zijn vakantie verliefd op een meisje. Maar zijn toenaderingpogingen werden niet erg door haar gewaardeerd en ze maakte hem in het bijzijn van anderen belachelijk. Na zijn vakantie kreeg hij thuis koorts en begon te ijlen. Hij liep voortdurend te huilen door het huis, terwijl hij riep dat het leven vreselijk was, maar dat hij een nog vreselijker mens was. Toen zijn koorts zakte vond hij nog steeds dat hij niet deugde, maar na een wandeling kwam hij onverwachts stralend thuis. Hij vertelde zijn moeder dat hij \u2018eruit\u2019 was. Het was hem allemaal helder geworden. Hij ging met zijn studie stoppen en werd zendeling. (3)<\/p>\n
\u201cDe 17 jarige Anne loopt, nadat het met haar vriend uit is, tenslotte van huis weg en overnacht in de vrije natuur in de stromende regen. Kort daarop wordt zij opgenomen in een psychiatrische inrichting\u201d (2).<\/p>\n
Koen van 20, komt uit een streng gelovig gezin en voelt zich erg zondig door zijn seksuele gevoelens en denkt er nooit voor vergeven te worden. Een zelfgekozen dood lijkt hem de enige oplossing.(1){ei}<\/p>\n
—–
\nEr na een lange duurloop uitzien als een zwerver is iets wat Veron en Henk wel herkennen. En zij mogen graag een beetje met hun uiterlijk spelen. Zo gaat Veron Lust na een nachtelijke duurloop graag \u2019s morgens vroeg bezweet ergens eten. En terwijl de ochtendmeute slaperig naar het werk gaat : \u201cDan stap ik bezweet en verfomfaaid een sjiek restaurant in en bestel een uitsmijter met een biertje.\u201d (4)
\nHenk Geilen moest na een duurloop op zijn trein wachten en stapte de business lounge binnen op Amsterdam Centraal. (Waar hij in zijn rugzak een pas voor had.) \u201c Dit was niet bepaald een driedelig grijs kostuum. Daarnaast droeg ik nog steeds de geur die inherent is aan het leveren van een lange-afstandsloopprestatie\u201d.
\nIn de business lounge binnengekomen; \u201cDook ik maar meteen in de koelkast met speciaalbieren. Ik klaag soms wel eens over de snelheid van de NS. Maar aan het personeel kan het niet liggen. Want voor ik mijn flesje bier opgemaakt had stond er al een heel vriendelijke NS-medewerker naast mij, die vroeg: \u201cWat zijn wij van plan?\u201d (5)<\/p>\n
—
\nHet uiterlijk van een zwerver hebben en door je omgeving anders dan normaal behandeld worden kan een klein beetje een idee geven van hoe dat voor pati\u00ebnten moet zijn. Maar hierbij ging het om het uiterlijk hebben van een zwerver.
\nZouden er ook ultralopers zijn die iets herkennen van de innerlijke beleving van het zwerven en het vluchten uit de maatschappij ?
\nIs het ultralopen ook een vlucht uit de maatschappij, uit de ( ongeschreven) regels, de beperkingen en de regelmaat van 9 tot 5 in driedelig grijs ? Of ervaart u uw leven niet zo, dat vluchten aantrekkelijk is ?<\/p>\n
Want behalve een re\u00eble optie kan het idee van zwerven ook afschrikken of geromantiseerd worden. Hoeveel voorspelbaarheid, regelmaat en houvast iemand in zijn leven prettig vind is namelijk heel persoonlijk.
\nZo zijn er mensen met een talent voor regelmaat en stabiliteit. Deze mensen gedijen prima in een voorspelbaar regelmatig leven en ze kunnen bijvoorbeeld hun hele leven in hetzelfde dorp, in hetzelfde huis wonen en \u00e9\u00e9n baan en \u00e9\u00e9n hobby hebben.
\nDaarnaast zijn er ook mensen met een talent voor afwisseling en het omarmen van nieuwe ontwikkelingen. En zij veranderen constant op allerlei gebieden in hun leven.
\nMensen met een talent voor stabiliteit kunnen heel ongelukkig worden als ze ergens opgroeien; en een leven leiden, waar nooit iets hetzelfde is. En omgekeerd kunnen mensen met een talent voor afwisseling wegkwijnen in een voorspelbaar regelmatig leven.
\nDe wereld heeft beide types nodig. Zowel de mensen die hun leven stabiel inrichten, als degenen die afwisseling nodig hebben.<\/p>\n
—
\nOok bij het ultralopen zijn er wedstrijden waar de voorspelbaarheid voorop staat en er zijn loopjes waar veel ruimte is voor het onbekende.
\nZo is er bij de populaire uurwedstrijden ( zoals de 6,12 en 24 uurs etc) veel voorspelbaar. Dit dichtgeregelde rondjes lopen lijkt precies het tegenovergestelde van het onvoorspelbare zwerven.
\n\u201cWant er zijn ook ultralopers die urenlang dezelfde rondjes, binnen een klein afzet parcours, lopen, waar niet veel te zwerven valt. Hardlopen is voor velen synoniem met onafhankelijkheid, vrijheid en eenwording met de natuur rondom. Het is dan ook moeilijk voorstelbaar dat deze ultralopers zich laten vangen op een hermetisch afgesloten parcours, in kermisachtige entourage, waar, als muizen in een tredmolen, dwangmatig ronde na ronde moet worden afgelegd (14).<\/p>\n
Daarnaast zijn er ook loopjes waar het onvoorspelbare voorop staat . Sommige ultralopers vertelden over het zwerven, de vrijheid en het vluchten uit de maatschappij.
\nAnn Trason houdt vooral van het avontuur en de afwisseling om nieuwe verversingsposten te bereiken en het wisselende parcours (9).
\nJoke Keuning zei: \u201cIk ben dol op zwerven en houdt erg van de stilte en de eenzaamheid\u201d (5).
\n\u201cIk loop om rust te vinden\u201d: aldus Wim Bart Knol (11).
\nGerrit van Rotterdam vind het mooie, van ultralopen, vooral in de eenzaamheid. \u201cIn de volstrekte stilte, die je soms mag beleven.\u2019s Nachts lopen is ook het mooist\u201d (11).
\nEn Tom Hendriks zei: Ik gek op dit soort lopen, schitterende omgeving, vrij als een vogel (13).
\nLuigi Simbula : \u201cUltralopen is een mogelijkheid tot ontsnappen\u201d (7)
\nOok Wim Epskamp, die inmiddels in Thailand werkt, zei: \u201cDe afstand maakt niet meer uit als je meerdere marathons achter elkaar loopt. Dan weet je niet wat er gebeurt, hoe je je voelt, welke tijden je loopt. De vrijheid en het onberekenbare van wat zowel de afstand als ook je eigen lichaam met je doet, intrigeren; en dan die bergen, puur genieten, gewoon zien hoe ver je komt.\u201d (8) En \u2026\u201dIk functioneer beter als ik de vrijheid in mijn lopen houd. Daar vaart iedereen wel bij.\u201d
\n\u201cEven later komt het gesprek weer op de kwaliteit van het leven. Lekker in de buitenlucht, door de duinen, over het strand. Ik kan niet anders dan beamen dat Guus \u201cgeleefd\u201d heeft. Achter de buis kun je misschien tachtig worden, maar wat heb je dan na te vertellen. Niks toch? Nee lekker door de bergen en de bossen struinen, dat is pas leven\u201d (9).<\/p>\n
Maar er zijn ook ultralopers die de controleerbaarheid en de regelmaat van het rondjes lopen, afwisselen met het onverwachte en de vrijheid van zwerfloopjes.
\nZoals Wim Epskamp: \u201cIn Apeldoorn met al die rondjes en steeds weer die klok: ruim 9 minuten per rondje en dat 24 uur lang. Gestoord werd ik ervan\u2026.Ik moet er niet aan denken 24 uur op een atletiek baan te lopen. Toch worden daar gigantische afstanden gelopen. \u201c
\nMaar \u2019s nachts in de duinen trainen met Ron Teunissen \u201cDat is voor mij het wezen van lopen, dat is voor mij vrijheid. Dat verkies ik boven alles, hoewel ik beslist geen hekel heb aan rondjes als Winchoten.\u201d (8)<\/p>\n
—
\nZouden er ook ultralopers zijn die iets herkennen van de innerlijke beleving van het zwerven \u00e9n die daardoor een brug van herkenning kunnen slaan naar pati\u00ebnten ?
\nUit de bovenstaande gevonden citaten lijkt het alsof de zwerflopers het zweven van pati\u00ebnten beter in zichzelf kunnen herkennen, dan rondjes lopers. Natuurlijk kunnen ook anderen ( en ook niet ultralopers) begrip voor pati\u00ebnten hebben.
\nMaar het enige gevonden citaat wat zich duidelijk uitspreek over het in zichzelf herkennen van zwerfgedrag \u00e9n het daardoor een brug kunnen slaan naar anderen, is van ultraloper Veron Lust als hij verteld:
\n\u201cAlles is in onze maatschappij zo dichtgeregeld, urenlang hardlopen is voor mij de bevrijdende tegenhanger\u201d (6).
\n\u201d Veron herkent dat lopen een vlucht is en hij lijkt het zwerven van anderen ook deels te herkennen. Veron zegt zich ook meer verwant te voelen met de zwerver achter zijn bedrijf, dan met managers in het bedrijfsleven. (4)<\/p>\n
{i} I’ve gotta say I’m on my way down
\nGod give me style and give me grace
\nGod put a smile upon my face<\/p>\n
Where do we go to draw the line
\nI’ve gotta say, I wasted all your time, oh honey honey
\nWhere do I go to fall from grace
\nGod put a smile upon your face, yeah<\/p>\n
Now when you work it out I’m worse than you
\nYeah when you work it out, I want it too
\nNow when you work out where to draw the line
\nYour guess is as good as mine…<\/p>\n
Where do we go, nobody knows
\nDon’t ever say you’re on your way down, when..
\nGod gave you style and gave you grace
\nAnd put a smile upon your face, oh yeah){ei}<\/p>\n
Coldplay (15)<\/p>\n
\u00a9 Verdomd je hebt gelijk, de berg beweegt ?! : Prisca Vis<\/p>\n
Bron:
\nFoto:
\n1) Psychiatrie (1997), Reedijk J.S.,de Tijdstroom, Lochem
\n2) Psychische stoornissen en bijbelse zielszorg, (1995)S. Pfeifer, Groen, Leiden
\n3) Heilig geloof, heilig moeten. Orthodoxie en geestelijke gezondheid. VanGrinsven drukkers bv. Venlo.
\n4) Lust rent voor een uitsmijter naar Den Helder. Door Andr\u00e9 Stuyfersant in Amsterdams Stadsblad en 7 dec 2001 op ultraned door Martien Baars.
\n5) Henk Geilen: Willibrordus wandelpad; Er is nog heel wat te lopen. Op Ultraned 7 januari 2008.
\n6) Veron Lust in \u201cVan zorgenkindje tot ultratopper\u201d in Runners world\u2019, december 2002, door Kees Kooman.
\n7) De diesel van de loopsport. runner\u2019\u2019s world, februari 2005, door Peter Klooster mbt Ysbrand Visser.
\n8) Wim Epskamp wil genieten\u2019\u201d, Runners world, november 1998, blz. 60, door Sido Martens.
\n9) NK 100 km Stein 2002, door Tom Hendriks, eigen website.
\n10) Ann Trason, in \u201cHet maakt mij niet uit of ik van een vrouw een man of een aap win\u201d.runner\u2019s world december 1998, door Kees Kooman.
\n11) Gerrit van Rotterdam in \u201cSoms is het een feest, soms niet\u201d in Het Algemeen Dagblad door Dick Kiers (website team 17)
\n12) Rennende ego\u00efst wil ook sociaal zijn., door Rolf Bos, Volkskrant 11 april 1998, en op ultraned ,in mini serie door Martien Baars, op 5 maart 2004.
\n13) door Tom Hendriks ( 2002), eigen website
\n14) Ultralopers concurreren slechts met zichzelf, door Sido Martens, Runners world, juni 1997
\n15) Song \/clip van Coldplay. God put a smile upon your face. CD: A rush of blood to the head. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Deel 4: Zwerven en vluchten uit de maatschappij<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-4015","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-niet-gecategoriseerd"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4015","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=4015"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4015\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=4015"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=4015"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=4015"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}