{b}De Nacht Van Vlaanderen{eb}<\/p>\n
Proloog:
\n{i}De nacht van vlaanderen, ik kwam tien minuten te laat aan de start en ging er dan vandoor aan een hoog tempo.
\nHet ging super en al gauw begon ik iedereen in te halen.
\nDe uren verstreken en in plaats van te vertragen ging het alsmaar sneller.
\nAangekomen na 06u20′ , een eerste plaats…. en toen, toen ging de bel.
\nWeg mijn droom… ik ging pas naar bed om 01u00 om er zeker van te zijn wat langer te slapen vandaag.
\nNatuurlijk moet er dan iemand vroeg aan de bel hangen juist als we zo goed aan het dromen zijn.
\nVanmorgen at ik pasta en vanmiddag chocolade en wafels….
\nVanavond is het zover ,we mogen eindelijk terug lopen. Ik heb een goed gevoel en hoop dat dat 100km lang mag blijven \ud83d\ude42
\nEn nu, nu ga ik mij toch stilaan gaan klaarmaken of ik vergeet de helft… en snel het adres zoeken op internet.{ei}<\/p>\n
{b}Dromen zijn bedrog… {eb}
\nHet begon vrijdagavond 20\/06\/2008 , een beetje nipt vertrokken naar Torhout.
\nonderweg krijgen we al te maken met de nodige files en eens in Torhout is het echt aanschuiven.
\nDe tijd begint te dringen en op een km van de sporthal zet ik mijn wagen.
\nMijn begeleider loopt naar de sporthal om de nummers af te halen en ik haast mij met alles klaar te zetten.
\nDrankjes in de fietstassen, de fiets uit de koffer, droge kledij… ochja, snel mijn loopschoenen.
\nIn mijn haast vliegen mijn schoenen aan mijn voeten en snok ik de snoeren veel te hard aan.
\nDan snel met de fiets naar de sporthal, niet veel te vroeg staan we klaar aan de start.
\nDe sfeer zit erin, mijn benen voelen nog altijd zeer goed aan en het beloofd een makkelijke 100km te worden.
\nHet weer zit ook wel mee, niet echt warm (waar ik meer van hou) maar vooral droog.
\nVeel bekende gezichten en allemaal even gebrand om hier een mooie tijd te lopen.<\/p>\n
Ik heb mij een schema opgelegd van 10km\/u en niet sneller.
\nNa een minuut stilte voor Tom Compernolle mogen we van start gaan. Het doet wel iets zo een massa dat geen woord zegt.
\nWe zijn weg, buiten mijn schema probeer ik nog iets anders uit vandaag. Bij de apotheker haalde ik zo van die babyvoeding.
\nDaar zitten superveel koolhydraten in en mijn mengsels zijn zo uitgerekend dat ik per uur 60gr koolhydraten binnen krijg.
\nOm 15′ en 45′ telkens water en op het uur en het half uur telkens koolhydraten. Ongeveer 800ml vocht per uur.
\nMet dit systeem zal ik niet moeten eten maar drink ik gelijk mijn eten op, slim toch ?
\nDe beginfase is een ware ramp, ik hou me mooi aan mijn snelheid maar die mannen van de10km zorgen voor een echte chaos.
\nOch ja, na 10km zijn we daar vanaf en dan kunnen we genieten. De eerste ronde van 10km, juist 1u00′, alles volgens plan.
\nIk drink zoals ik moet maar mijn mening is toch dat 800ml per uur veel te veel is.
\nIk voel me echt wel goed en zit vol goede moed, de uren verstrijken en elke 10km juist op schema.
\nNa 35km halen we al veel stappende marathonlopers in.<\/p>\n
Dan begint wat niet moest, mijn maag doet raar en mijn buik is helemaal opgezwollen.
\nDoor niet te eten is mij lichaam zo een beetje leeg gelopen… ik moet ook een eerste keer overgeven.
\nMoest het hier niet gaan om een wedsrtrijd van de ultracup dan stopte ik al aan de 42km.
\nIk geraak 4′ achter op schema maar dat is geen ramp, we gaan niet voor een tijd maar om te genieten.
\nHet genieten is er echter ook niet meer bij, aan 45km terug op kant en nog eens diarree erbij.
\nIk voel me als een zieke hond en mijn moed zakt in de schoenen.
\nVan de nacht heb ik echter niet veel problemen, het is nog leuk in die stilte lopen.
\nDe zatlappen van elk jaar zijn ook weer van de partij en ze roepen soms de domste dingen, wat drank allemaal kan doen.
\nNa 50km zit ik al 15′ achter op schema en moet ik regelmatig op kant.
\nHet is niet schoon om zien, als ik iets probeer te eten komt het boven na enkele stappen.
\nMijn buik is zo vol dat ik stop met drinken en eten. Soms loopt het weer iets beter en dan proef ik weer gal.
\nTussen de 50km en 65km was het een ramp, mijn knieen weten ook al van de beton.
\nIk ben overtuigd van na de tweede grote lus te stoppen.
\nEindelijk na 08u00 kom ik aan d e70km, nu volgen er nog 4kleine lusjes van 7,5km.<\/p>\n
Uit koppigheid en niet willen opgeven begin ik aan de eerste ronde, tijdens die ronde zet ik alle seens goed op een rijtje.
\nHeel mijn lichaam doet zeer, ik motor is leeg en ik ben onderkoeld aan het raken.
\nMijn achterste brand, mijn knieen zijn ballonnen… en over een toertje doe ik een uur.
\nHet zou gegaan zijn om binnen de tijd binnen te komen maar ik heb redenen genoeg om hier een wijs besluit te nemen en
\nvoor mijn eerste opgave in mijn carriere te zorgen. 77,5km en 09u00′ gelopen, het is mooi geweest.
\nHet doet me heel pijn want opgeven is niet voor mij, maar in deze omdtandigheden is lopen niet echt gezond.
\nBij het stoppen voel ik mijn linkervoet die ook helemaal gezwollen staat, de lip van mijn schoen zat schuin
\n en door mijn schoenen te strak aan te trekken zit ik met een serieuze zwelling. Wat een nacht… ik baal.<\/p>\n
Ik heb nog de eer om een paar grote mannen te zien binnen stormen, even voel ik me geen ultraloper meer.
\nVerschrikkelijk om te moeten opgeven en te zien hoe anderen een medaille krijgen,
\nmaar eveneens ben ik superblij voor die mannen die het toch maar weer gedaan hebben.
\nIk relativeer snel en maak me wijs dat dit echt wel de juiste beslissing was.
\nWe hebben toch een marathon gelopen en die komt op mijn lijstje, en zeg zelf, 77,5km is toch ook een ultra he.
\nDeze nacht zal altijd in mijn geheugen blijven en de volgende … dan neem ik revanche!!!!
\nEens aan de auto kap ik alle overgebleven flesjes babyvoeding op de parking leeg.
\nWeg met die rommel, volgende keer weer gewoon eten en drinken.
\nSucces kent heel veel vaders, mislukking is een wees…<\/p>\n
Nu kijken hoe het lichaam hersteld de volgende dagen om te zien of ik alsnog aan mijn groot plan begin,
\nhoe ik me nu voel zou ik het liever uitstellen naar volgend jaar \ud83d\ude42 … maar vandaag is morgen niet, we zien wel.<\/p>\n
Paul van Hiel.
\nfoto’s http:\/\/paulvanhiel.spaces.live.com\/<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
NVV verslag van Paul van Hiel.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-4216","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-niet-gecategoriseerd"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4216","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=4216"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4216\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=4216"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=4216"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=4216"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}